فناوري موشكي

تهران- معاون هماهنگ كننده قرارگاه پدافند هوايي خاتم الانبياء (ص) گفت: بزودي تست گرم موشك هاي برد بلند پدافند هوايي از جمله S300 ايراني انجام خواهد شد. 

سردار سرتيپ 'محمدحسن منصوريان' در گفت وگو با خبرنگار سياسي ايرنا با اشاره به فشار رژيم اشغالگر قدس به روسيه و بهانه اين كشور براي عدم تحويل سامانه هاي برد بلند به قرارگاه پدافند هوايي افزود: ما براي تامين بخشي از نيازهاي امنيتي خود در فضاي كشور، خريد S300 را از روسيه در دستور كار داشتيم اما با فشارهاي آمريكا و رژيم صهيونيستي اين كشور با بهانه قرار دادن قطعنامه 1929 از تحويل اين سلاح پدافندي به كشورمان خودداري كرد.

وي اهداف و تهديدات هوايي را به سه دسته برد بلند، متوسط و كوتاه تقسيم كرد و ادامه داد: هرچند فقط 20 درصد از تهديدات هوايي عليه كشور ما در ارتفاعات برد بلند صورت مي گيرد، ولي هم اكنون در حال ساخت سامانه هاي دفاعي هستيم كه بتوانند در اين ارتفاع نيز ماموريت هاي ما را به بهترين وجه پاسخگو باشند.

منصوريان با تاكيد براينكه پيشرفت هاي خوبي در زمينه ساخت ساير سامانه هاي پدافندي ارتفاع برد بلند بدست آورده ايم، تصريح كرد: سامانه هاي مانند S300 ايراني در مرحله اصلاح ميداني و تست گرم قرار دارند و ديگر سامانه هاي برد بلند نيز در حال طراحي و توليد مي باشند.

وي ابراز اميدواري كرد كه در آينده بسيار نزديك اخبار خوبي در زمينه ساخت و توليد سامانه هايي با برد بلند منتشر شود.

** تحويل سامانه مقابله با موشك هاي كروز

معاون هماهنگ كننده قرارگاه پدافند هوايي خاتم الانبياء (ص) همچنين تهديدات هوايي كشور را به سه دسته برد بلند، متوسط و كوتاه تقسيم بندي كرد و افزود: اگر كشور ما زماني از آسمان تهديد جدي شود، در حدود 20 درصد در ارتفاعات برد بلند، 50 درصد در برد متوسط و 30 درصد در برد كوتاه ممكن است مورد هجوم قرار گيرد.

وي با اشاره به تحويل سيستم نسل جديد سلاح مرصاد و موشك هاي شاهين از طرف وزارت دفاع به پدافند هوايي كشور خاطر نشان كرد: موشك هاي شاهين و سيستم زميني سلاح مرصاد كاملا در داخل طراحي و ساخته شده است.

سردار محمد حسن منصوريان همچنين با برشماري ويژگي هاي موشك هاي شاهين گفت: از مزاياي اين سلاح مي توان به تجميع و استفاده از نقاط قوت ساير سلاح هاي پدافندي برد متوسط در كشور اشاره كرد كه در اين سلاح بطور كامل تجميع شده است.

وي سامانه مرصاد و موشك شاهين را كاملا بومي و ساخته شده توسط متخصصان داخلي اعلام كرد و خاطر نشان ساخت: چون اين سامانه توسط متخصصان داخلي ساخته شده است مي توانيم در آينده نيز نسل هاي جديدتري را توليد و آماده كنيم.

معاون هماهنگ كننده پدافند كشور، كاربرد موشك پدافندي شاهين را در عمليات عليه اهداف دشمن در برد متوسط تعريف كرد و افزود: اين سلاح داراي تحرك خوبي است و سوخت آن جامد است كه مي تواند، اهدافي با سطح مقطع كم و پايين را مورد هدف قرار دهد.

وي همچنين سيستم زميني مرصاد را بسيار مطمئن و قابل اتكا در برد و ارتفاع متوسط عنوان كرده و تصريح كرد: در اين سيستم از هدايت هاي تركيبي استفاده شده و از انواع هدايتگرها برروي اين سامانه امتحان و نصب شده است.

منصوريان موشك هاي شاهين و سيستم مرصاد را جايگزين سلاح هاي قديمي تر پدافند هوايي مانند 'هاگ' دانست.

 منبع: ایرنا

مقدمه

 

تصوير 3- صفحه تزريقگر راكت آجنا

 

تصوير 4- نقاط سبز و قرمز نمايي از تزريقگرها را نمايش مي‌دهند.    

محفظه احتراق (تصوير 5)

محفظه احتراق محلي است كه در آن سوخت و اكسيدكننده پس از عبور از تزريقگر با يكديگر مخلوط شده و طي يك واكنش شيميايي مشتعل مي‌شوند. محفظه‌هاي احتراق موتورهاي پيشران مايع دما و فشارهاي بسيار بالايي را تحمل مي‌كنند. محفظه‌هاي احتراق پيشرفته امروزي تا فشار 400 بار را هم تحمل مي‌كنند [1]. در حالي كه در دهه 50 و 60 حداكثر اين مقدار حدود 110 بار بود [4]. فشار محفظه احتراق، پايه‌اي‌ترين عامل در طراحي و تعيين ويژگي‌هاي ساير قسمت‌هاي يك موتور پيشران مايع است.   

نازل (تصوير5)

بخش انتهايي موتور پيشران مايع است كه گازهاي بسيار داغ و پر سرعتي كه از محفظه احتراق خارج مي‌شوند را به فضاي بيرون هدايت مي‌كند. انتقال مومنتوم اين گازهاي داغ خروجي بخشي از نيروي رانش راكت را ايجاد مي‌كند. نازل نيز به لحاظ طراحي و فناوري ساخت يكي از قسمت‌هاي بسيار پيچيده موتور پيشران مايع محسوب مي‌شود.

تصوير شماره 6، نمايي از نحوه ارتباط اين پنج بخش را نشان مي‌دهد. بايد توجه داشت كه ده‌ها زيرسامانه ديگر در كنار اين پنج بخش وجود دارند كه ارتباط بين بخش‌ها و همچنين كنترل كل سامانه را بر عهده دارند. برخي از اين زيرسامانه‌ها عبارتند از: لوله‌كشي‌ها، تامين‌كننده فشار پشت‌دستي مخازن، تخليه‌كننده پسماند پيشران، آتشزنه، روغن‌كاري‌كننده (براي توربو پمپ)، تامين‌كننده توان براي توربوپمپ، خنك‌كننده‌ها، پايداركننده‌ها، تثبيت‌گرها، كنترل‌كننده سرعت و جهت بردار رانش، كنترل سامانه و غيره [5].

 

تصوير 5- محفظه احتراق (بخش كروي‌) و نازل (بخش كشيده) يك راكت پيشران مايع    

عملكرد هر يك از اجزاي يك موتور پيشران مايع، تاثيرات بسيار زياد و پيش‌بيني‌نشده‌اي بر ساير قسمت‌ها دارد و همچنين عملكرد كلي سامانه، تاثيرات ويژه‌اي را بر هر يك زيرسامانه‌ها دارد. لذا طراحي و ساخت يك راكت سوخت مايع جديد نيازمند تعداد بسيار زيادي آزمايش و داده‌برداري است كه موتور پيشران مايع را به يكي از پيچيده‌ترين مصنوعات ساخت بشر تبديل كرده است.

 

تصوير 6- نحوه ارتباط بخش‌هاي يك موتور راكتي پيشران مايع  

انواع موتور‌هاي پيشران مايع

موتورهاي پيشران مايع را مانند هر سامانه مهندسي ديگر، مي‌توان بر اساس معيارهاي مختلفي دسته‌بندي كرد. معيارهاي از قبيل: نوع پيشران، نسل، مرحله مورد استفاده در پرتابگر، مقدار نيروي رانش و غيره. اما پايه‌اي‌ترين و دقيق‌ترين دسته‌بندي به لحاظ طراحي- مهندسي، تقسيم اين موتور‌ها به دو دسته سيكل باز و سيكل بسته است. همان‌گونه كه پيشتر ذكر شد، توربوپمپ‌ها انرژي خود را از يك مجموعه مولد گاز و توربين دريافت مي‌كنند. اساس اين نوع تقسيم‌بندي، نحوه استقرار اين مولد گاز و توربين در سامانه است:

• موتور‌هاي پيشران مايع سيكل باز

در اين نوع موتور‌ها مولد گاز بخش كوچكي از سوخت و اكسيدكننده را دريافت كرده، توربين را به گردش واداشته و در نهايت محصولات احتراق آن از يك نازل كوچك فرعي خارج مي‌شوند.

• موتور‌هاي پيشران مايع سيكل بسته

در اين نوع موتور، بخش بزرگي از سوخت يا اكسيدكننده وارد مولد گاز شده و توربين را به حركت در مي‌آورند. سپس گازهاي خروجي از توربين كه هنوز داراي مقدار زيادي سوخت يا اكسيدكننده هستند، از يك مسير خاص وارد محفظه احتراق اصلي راكت مي‌شوند.

اصولاً سامانه‌هاي سيكل بسته بازده بيشتري دارند و موتور‌هاي پيشران مايع پيشرفته‌تر از اين نوع استفاده مي‌كنند.

 

مزايا و معايب موتور‌هاي پيشران مايع در مقايسه با موتور‌هاي پيشران جامد

پايه‌اي‌ترين تفاوت به لحاظ طراحي- مهندسي بين موتورهاي پيشران مايع و جامد در اين است كه در موتور‌هاي پيشران مايع، نيروي رانش كمتر اما در مدت زمان بيشتر توليد مي‌شود. اما در موتورهاي پيشران جامد، نيروي پيشران بيشتري در مدت زمان كمتري توليد مي‌شود. به همين دليل است كه در بسياري از پرتابگرهاي معروف (به‌ويژه در غرب)، معمولاً موتور‌هاي پيشران جامد به صورت بوسترهايي هستند كه در مرحله اول پرتاب به كمك پرواز پرتابگر مي‌آيند. در اين پرتابگرها موتور اصلي در واقع موتور پيشران مايعي است كه بعد از بوسترها به صورت كامل و با تمام توان روشن مي‌شود و پرتابگر را در طول مسير خود مي‌راند. سامانه پرتاب شاتل فضايي نمونه‌اي از اين مورد است.

يكي از مزاياي اصلي موتورهاي پيشران مايع نسبت به پيشران جامد، قابليت كنترل به نسبت راحت نيروي رانش در آنهاست. به بيان ديگر، در موتور‌هاي پيشران مايع، نيروي رانش را مي‌توان با تغيير نسبت اختلاط اجزاي پيشران، تقريباً مشابه تغيير سرعت با استفاده از پدال گاز در اتومبيل، كنترل كرد؛ امري كه در موتور‌هاي اوليه پيشران جامد امكان‌پذير نبود. البته در سال‌هاي اخير با پيشرفت فناوري كنترل نيروي رانش در موتور‌هاي پيشران جامد، اين ويژگي موتور‌هاي پيشران مايع قدري كم‌رنگ شده است.

يكي ديگر از مزاياي موتور‌هاي پيشران مايع، فناوري به نسبت قابل اعتماد آنهاست. اين بدين معنا نيست كه سامانه آنها از پيچيدگي و حساسيت كمتري نسبت به موتور‌هاي پيشران جامد برخوردار است. اين مزيت را فقط به دليل قديمي‌تر بودن و آزمايش پس‌داده‌تر بودن انواع شناخته‌شده آنها مي‌توان به موتور‌هاي پيشران مايع نسبت داد. همان‌گونه كه اشاره شد، موتور‌هاي پيشران مايع با آغاز عصر فضا به كار گرفته شدند و تا سال‌هاي متمادي، بيشتر پرتابگرها از اين نوع پيشران استفاده مي‌كردند. امروزه، اين ويژگي موتور‌هاي پيشران مايع نيز ديگر منحصر به‌فرد محسوب نمي‌شود.

عيب بزرگ موتور‌هاي پيشران مايع، بازرسي، نگهداري و عمليات آماده‌سازي بسيار مشكل آنهاست كه هزينه‌هاي آنها را بالا مي‌برد. همچنين پيچيده‌تر بودن زيرسامانه‌هاي اين نوع موتور باعث افزايش هزينه و قيمت آنها مي‌شود. از اين رو، دنياي صنعت فضايي در طي چند دهه اخير بيشتر به سمت موتور‌هاي پيشران جامد روي آورده است كه عموماً كم‌هزينه‌تر و داراي عملياتي بسيار ساده‌‌تر هستند.

 

مثالي از نحوه عملكرد يك موتور پيشران مايع

موتور سوخت مايع آردي- 107، يكي از اولين موتورهاي موشكي اتحاد جماهير شوروي است كه كار طراحي آن از سال‌هاي اوليه دهه 50 ميلادي شروع شد و در سال 1957، به صورت كاملاً عملياتي درآمد [2]. اين شاهكار مهندسان صنعت هوافضاي شوروي از نوع سيكل باز و داراي قابليت ‌اطمينان و كارآيي بسيار بالايي بود، به طوري كه انواعي از آن تا اوايل دهه 90 نيز در پرتابگرهاي مختلف مورد استفاده قرار مي‌گرفت. اين موتور پيشران مايع، داراي چهار مجموعه مستقل محفظه احتراق و نازل اصلي و همچنين دو مجموعه محفظه و نازل فرعي (جهت كنترل وضعيت موشك) بود كه هر شش مورد از يك توربوپمپ تغذيه مي‌شدند.

نوع بهينه‌سازي شده اين موتور، آردي- 108 نام داشت. اين موتور دو مجموعه نازل و محفظه احتراق فرعي از نوع اوليه خود بيشتر داشت كه البته آنها هم از يك توربوپمپ واحد تغذيه مي‌شدند. اين نوع بهينه‌سازي شده معمولاً در مرحله دوم پرتابگرها استفاده مي‌شد، لذا نازل‌هاي آن به لحاظ ابعاد و اندازه قدري از آردي- 107 بزرگ‌تر بود. به واقع مي‌توان گفت عصر فضا با ساخت اين خانواده موتور آغاز شد. نقشه ساده‌ شده اين موتور در تصوير شماره 7 آمده است.

 

تصوير 7- نماي موتور پيشران مايع و سيكل باز آردي- 107

 

 

با توجه به تصوير 7، مراحل و نحوه كار موتور، در ادامه ارائه مي‌شود:

1- با صدور سيگنال روشن شدن، شير شماره 1 باز مي‌شود و گاز هليوم تحت فشار پس از عبور از رگلاتورهايR2  و R3 به مخازن سوخت و اكسيدكننده وارد مي‌شود و با ايجاد فشار پشت‌دستي بالا، مايعات پيشران را به سمت توربوپمپ‌ها روانه مي‌كند.

2- شيرهاي ديافراگمي 3 و 4 باز شده و سوخت و اكسيدكننده به پمپ‌ها وارد مي‌شوند.

3- مولد گاز پيشران جامد، توربين را راه مي‌اندازد و بدين‌وسيله پمپ‌ها شروع به كار مي‌كنند.

4- شيرهاي 5، 6، 7 و 8 باز مي‌شوند.

5- قسمتي از سوخت و اكسيدكننده به طرف محفظه احتراق رفته و آتش‌زنه محفظه احتراق عمل مي‌كند. همزمان قسمتي از آن پس از عبور از شيرهاي 7 و 8 و تثبيت‌كنندهRf  و پايداركننده Sgg  وارد مولد گاز مي‌شود.

6- پس از مدت بسيار اندكي و با تمام شدن خرج جامد مولد گاز سوخت جامد، محصولات احتراق مولد گاز كه حالا فعاليت خود را آغاز كرده است، توربين را به حركت در مي‌آورند. در اين مرحله مولد گاز سوخت جامد از دور خارج شده است.

7- به طور همزمان، شيرهاي 13 و 14 باز شده و مولد گاز كوچكي (غير از مولد گاز اصلي كه توربين را پشتيباني مي‌كند)، محصولات احتراق غني از سوخت پرفشار خود را جهت تامين فشار پشت‌دستي و همچنين حرارت دادن به سوخت، به مخزن سوخت مي‌فرستد. در محصولات احتراقي كه به پشت‌دست مخزن اكسيدكننده وارد مي‌شوند، بايد مقادير بسيار بسيار اندك و بي‌اثري از اكسيدكننده وجود داشته باشد. از اين رو، در اصطلاح طراحي به آن غني از سوخت گفته مي‌شود.

8- به منظور بالا بردن دماي اكسيدكننده، قبل از رسيدن به محفظه احتراق، اكسيدكننده از طريق شير 11 وارد يك مبدل حرارتي كه در مسير گازهاي خروجي توربين قرار دارد مي‌شود، حرارت گرفته و مجدداً به مخزن باز مي‌گردد. گازهاي خروجي توربين از طريق اگزوز خارج مي‌شوند.

9- پايداركننده‌هايScc  وSgg  براي پايدارسازي جريان‌هاي سوخت و اكسيدكننده قبل از ورود به محفظه احتراق و مولد گاز به كار مي‌روند. پايداركنند‌ه‌ها معمولاً فقط در مسيرهايي تعبيه مي‌شوند كه دبي جرمي كمتري از آنها عبور مي‌كند.

10- تثبيت‌كننده جريان Rf  كه قبل از مولد گاز توربين قرار دارد، با تنظيم مقدار سوخت وارد شده به مولد و به تبع آن، تنظيم توان توربوپمپ، عملاً نقش تنظيم‌كننده نيروي پيشرانش (يا در اصطلاح عاميانه، دسته گاز) را در كل موتور ايفا مي‌كند.

11- سوخت قبل از ورود به تزريقگر، با عبور از جداره نازل، حرارت گرفته و به خنك‌كاري نازل نيز كمك مي‌كند.

12- پس از اتمام كار موتور و افت مشخص فشار محفظه احتراق، شير شماره 2 باز مي‌شود و نيتروژن مايع به داخل لوله‌هاي سوخت و اكسيدكننده جاري مي‌شود و باقي‌مانده آنها را از طريق شير شماره 12 خالي مي‌كند. خاموش شدن موتور، عملياتي كاملاً كنترل شده است و تصور اينكه موتور با تمام شدن سوخت و اكسيدكننده به طور خودبه‌خود خاموش شود، كاملاً اشتباه است. هر قدر خاموش شدن موتور (به‌ويژه در موتورهاي چندمرحله‌اي) كنترل‌شده‌تر باشد، كنترل و دقت مراحل بعدي موشك پرتابگر بهتر صورت خواهد گرفت.

13- برخي مشخصات اين موتور عبارتند از:

فشار كاري محفظه احتراق: 5/58 اتمسفر، زمان كاركرد: 140 ثانيه، ايمپالس ويژه در سطح دريا/خلاء: 255 ثانيه/310 ثانيه، ايمپالس ويژه نازل خروجي مولد گاز: 45 ثانيه، دبي جرمي مولد گاز: 8/8 كيلوگرم بر ثانيه، نيروي پيشرانش در سطح دريا/خلاء: 1/82 تن/100 تن، سوخت: كروسين، اكسيدكننده: اكسيژن مايع

 

تصوير 7- نماي موتور پيشران مايع و سيكل باز آردي- 107

---

مراجع

[1] - Sutton G.P., "Rocket Propulsion Elements", John Wiley & Sons Inc., Sixth Edition, 1992.
[2] - inventors.about.com/SolidPropellant_2.htm
[3] - www.wikipedia.org/Liquid_rocket_propellants
[4] - Baker D., "The Rocket", New Cavendish Books, London, First Edition, 1978.
[5] - Rycroft M., "The Cambridge Encyclopedia of Space", Cambridge University Press, First Edition,1990

 

● منبع :  دانشنامه فضايي www.isa.ir

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

  

 

برچسب ها : موتورهای سوخت مایع ، سوخت مایع ، عملکرد سوخت مایع ، موتور سوخت مایع ، اکسید کننده ها ، سوخت مایع ، تزریقگر ، نازل ،  انواع موتورهای پیشران مایع

موشک HJ-8 یا Hongjian-8 (به چینی 红箭-8  و در فارسی پیکان قرمز-8) نسل دوم سلاح های لوله پرتاب جمهوری خلق چین است که در دهه 80 تولید گشته و  از سیستم های ردیابی نوری و سیستم های هدایت شونده ضد تانک بهره می برد.

این موشک تحت لیسانس چین و توسط کشور پاکستان و به نام باکتر- شیکان تولید می شود.

توسعه

در سال 1970 سپاه زرهی چین پیشنهادی مبنی بر توسعه یک موشک جدید برای جایگزینی HJ-73 را ارایه کرد که بعد از مدتی تصویب شد و موسسات تحقیقاتی 203 و 282 کار توسعه این موشک جدید را با نام HJ-8 یا AFT-8  بر عهده گرفتند.اما این برنامه به دلیل اشفتگی سیاسی چین لغو شد،پس از پایان انقلاب فرهنگی  و در اوایل سال 1980 طراحان کلیدی دیگری به نام های Wang Xingzhi و Zhao Jiazheng کار طراحی موشک را به عهده گرفتند.

در سال 1984 و پس از دریافت گواهینامه دولت تولید انبوه این موشک شروع گشت. HJ-8 یک موشک هدایت شونده ضدتانک ((ATGM است که از ردیابی نور بهره می برد.

این موشک توسط Factory 282  NORINCO (Jiangnan Machine Factory) و Factory 5618(Hunan South China Photoelectricity Instrument Plant) در جمهوری خلق چین و  آزمایشگاه تحقیقاتی کاهوتا در پاکستان مورد ارتقا قرار و بروز رسانی قرار گرفته است.

طراحی

HJ-8  را می توان با موشک امریکایی BGM-71 TOW ، موشک المانی- فرانسوی میلان و موشک ضد تانک HOT مقایسه کرد و در یک رده قرار داد.HJ-8  موشکی لوله پرتاب است که از ردیابی نوری ، هدایت سیمی و کلاهک ضدتانک حرارتی بهره می برد.

به عقیده کارشناسان غربی HJ-8 از ترکیب چندین موشک ضدتانک که توسط چین مورد برسی قرار گرفته یعنی مهندسی معکوس( کپی شده) ساخته شده است، سه پایه ان از BGM-71 TOW  ایالات متحده، واحد هدایت و کنترل از میلان فرانسه/المان و موشک ان از Swingfire  انگلستان بر گرفته شده است.

البته برخی دیگر اعتقاد دارند که این موشک بهبود یافته سیستم روسی 9K111 با نام ناتو ( AT-4 Spigot) می باشد.

موشک

این موشک در سه شکل قابل استقرار است :

1- حمل توسط نفر

2- حمل توسط وسیله نقلیه زرهی

3- حمل توسط هلی کوپتر

این موشک توانایی ارتباط با تانک یا وسیله زرهی را در هر گونه شرایط آب و هوایی و یا شب و روز با توجه به خط دید دارد. سیستم هدایت آن نیمه فعال و بصورت سیمی است که موشک از درون لانچر شلیک می شود.
با توجه به مدل آن محدوده ای حدود 3000-4000 متر دارد. عمق نفوذ موشک در زره 800 میلیمتر است هر چند که ادعا می شود در مدل های مختلف این موشک این عمق نفوذ در زره به 1000 میلیمتر هم رسیده است.
خدمه این سیستم موشکی معمولا دو نفر هستند که باید قادر به حمل وزن سنگین آن در فواصل نسبتا طولانی باشند. لانچر روی یک سه پایه استوار می شود.

موشک ضد تانک HJ-8 سلاح اصلی هلی کوپترهای تهاجمی سری Z-9G, Z-11 و نیز SA 342L غزال می باشد. این هلی کوپترها قادر به حمل 4 موشک از این نوع بهمراه مسلسل های سنگین خود هستند. در مدل Z-9WA هلی کوپتر این ویژگی بهبود پیدا کرده است. چشم های نوری در داخل موشک هستند و سیستم کنترل آتش آن در سقف یا زیر دماغه هلی کوپتر قرار دارد.

انواع:

HongJian 8 : نسخه اصلی، ادعا شده تا 98% احتمال کشندگی دارد.
HongJian 8A : کلاهک قویتر شده و موتور موشک بهبود یافت.
HongJian 8C : کلاهک آن برای بکار رفتن علیه زره هایERA) explosive reactive armour) طراحی شده است.
HongJian 8E : دقت 90 درصد ، پایه های لانچر موشک سبکتر ، عمق نفوذ و برد بیشتر و استفاده از تصویر حرارتی بجای جستجوگر IR در شب.
HongJian 8L : استفاده از دو موشک یکی با برد 3 کیلومتر و دیگری 4 کیلومتر و کاهش وزن.

HongJian 8H : نسخه بروز شده HongJian 8E ،افزایش برد به 6 کیلومتر برای اهداف زمینی و 4 کیلومتر برای اهداف هوایی کم سرعت مثل هلیکوپتر.

Baktar-Shikan: این مدل تحت مجوز پاکستان از اواخر سال 1990 تولید و برای اولین بار در ژوئیه سال 1997 موفقیت امیز ازمایش شد،این موشک توسط سیستم های زرهی پاکستان و همچنین با اندکی تغییر توسط هلیکوپترهای کبرا و دیگر هلیکوپترهای این کشور مورد استفاده قرار گرفته است.

کاربران:

این موشک سابقه شرکت در جنگ را نیز دارد. در سال 1990 توسط مسلمانان علیه نیروهای صرب بکار گرفته شد و بدون هیچ مشکلی زره تانک M-84 صرب ها را شکافت و باعث نابودی بسیاری از این نوع تانک ها در جنگ شد.

کاربران این سیستم موشکی به دو گروه تقسیم می شوند،گروهی از موشک HJ-8 ساخت چین استفاده می کنند و گروهی دیگر از مدل صادراتی Baktar-Shikan که توسط پاکستان تولید می شود.

HJ-8 : آلبانی،بنگلادش(سفارش سال-2000)،بولیوی،بوسنی و هرزگوین،چین،اکوادور،پرو،سودان،امارات متحده،اروگوئه

 Baktar-Shikan: بنگلادش(سفارش سال-2001)،مالزی،پاکستان،سریلانکا

مطالب مرتبط:

موشک ضدتانک AT-16

موشک ضد زره HOT

موشک کورنت / AT-14 Spriggan

 موشک ضد تانک میلان / MILAN

خصوصيات                                                                                      

عملكرد: موشک ضد تانک ATGM

كشور سازنده: جمهوری خلق چین و پاکستان تحت لیسانس

شرکت سازنده: NORINCO (Factory 282, Factory 5618) و Kahuta Research Laboratories

دقت: 90 درصد

طول: 1.566 میلیمتر

قطر: 120 میلیمتر

طول موشک: 875 میلیمتر

وزن: 25 کیلوگرم

وزن موشک: 11.2 کیلوگرم

برد حداقل :  100 متر  

برد حداکثری: بین 3 تا 6 کیلومتر(بسته به مدل)

سرعت : 220 متر بر ثانیه

سیستم هدایت: نیمه اتوماتیک فرمان به خط دید با استفاده از سیم (SACLOS)

پیشرانه: سوخت جامد

کلاهک: حرارتی

قدرت نفوذ: بین 800 تا 1000 میلیمتر(بسته به مدل)

پلتفرم پرتاب: فردی،خودرو،هلیکوپتر

ابعاد زاویه سنج مادون قرمز : 480mm x 150mm x 280mm

ابعاد محل استقرار : 665mm x 368mm x 350mm

محدوده دید مادون قرمز : ±49 متر

بزرگنمائی دید : x12

● منابع :  globalsecurity.org ، wikipedia.org/wiki/HJ-8 ، pakistantalk.com

● با تشکر از مطلب درج شده در میلیتاری توسط sina1252000

● نويسنده: امیرحسام ملایی یگانه

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

برچسب ها : موشک ضد تانک ، موشک ضد تانک HJ-8 ، موشک HJ-8 ، موشک Baktar Shikan ، موشک ضد تانک چینی ، موشک ، فناوری موشکی ، موشکی و نظامی ،HongJian 8 ، HJ-8 ، Baktar-Shikan

موشك سطح به هواي Tor-M1 يك سيستم پدافند هوايي سيار است. در سيستم هاي دفاع هوايي سيار، لانچر (مجموعة پرتابگر و موشكها) و رادار سيستم موشك به وسيله‏ي يك خودرو جابه‏جا مي‏شوند. اين خودرو (معمولن زرهي) فقط براي جابه‏جايي سيستم موشكي به كار مي‏رود و اين قابليت را مي‏دهد تا از گزند شناسايي ماهواره‏هاي نظامي و هواپيماهاي شناسايي مصون بماند و مكان دقيق آن مشخص نشود. براي مثال در سيستم Tor-M1 ، مي‏توان در ساعت حدود 60 تا 70 كيلومتر مجموعه‏ي سيستم را به راحتي جابه‏جا نمود و توان جنگنده‏هاي دشمن را براي حمله و نابودي اين مجموعه كه ممكن است مكانش قبلا مورد شناسايي قرار گرفته باشد، خنثي كرد.

این موشک  به سیستم حفاظت هسته ای، بیولوژیکی و شیمیایی (NBC (nuclear, biological and chemical مجهز بوده و قادر است هدف مورد حمایتش را در هر نوع شرایط جوی از انواع حملات مصون نگاه دارد.
اين موشك يك سيستم دفاع هوايي يكپارچه ) موشك + رادار + خودرو) و با دقت خيلي زياد است كه براي عمليات بر عليه اهداف ارتفاع متوسط و ارتفاع پائين و ارتفاع خيلي پائين، كاربرد دارد. دامنه‏ي استفاده نيز شامل انواع اشياء پرنده نظير انواع هليكوپتر، هواپيماي جنگنده و موشكهاي كروز و زمين به زمين مي‏شود. قابليت حمله به اهداف بسيار نزديك، توان بالقوه‏اي براي شليك موشك مي‏دهد، امكاني كه در سيستم‏هاي موشكي نظير هاوك و سام2 وجود ندارد و حداقل فاصله‏ي 3 يا 4 كيلومتري بايد رعايت شود.
اين سيستم موشكي قادر به انجام عمليات خود در محيط‏هايي است كه دشمن در آن عمل الكترونيك انجام داده و يا ايجاد كننده‏ي پارازيت دارد.

در هر سيستم، تعدادي خودروي حمل كنندة پرتابگر (TLV) وجود دارد. (Transporter Launcher Vehicle)
در روسيه، هر گردان دفاع هوايي اين موشكها، شامل 3 تا 5 گروهان مي‏باشد. در هر گروهان نيز چهار TLV وجود دارد. در هر TLV نيز تعداد 8 لانچر موشك آماده‏ي پرتاب وجود دارد كه اين 8 لانچر به همراه مجموعه‏ي رادار و سيستم كنترل آتش و يك مقر فرماندهي پدافند مي‏باشد.
سيستم شليك موشك مي‏تواند به صورت خودكار عمل نمايد كه شليك نيز مي‏تواند ايستا و يا در حال حركت انجام شود. رادار بسيار قوي Tor-M1 مي‏تواند تا 48 هدف مختلف هوايي را رديابي كند و همزمان به 2 هدف مختلف آتش كند. موشكها نيز با سرعت 700 متر بر ثانيه (حدود 5/2 ماخ) به سمت اهداف در فاصله‏اي بين 1 تا 12 كيلومتر عمل مي‏كنند.

اين سيستم براي اهداف هوايي كه ارتفاعي بين 10 تا 6000 متر دارند بسيار كشنده است و دقت آن بين 92% تا 95% مي‏باشد.
زمان عكس‏العمل بين 3 تا 4 ثانيه (از زمان رهگيري هدف و شليك موشك) براي حالت ايستا و 10 ثانيه براي حالتي است كه سيستم در حال حركت مي‏باشد.
حالت شليك موشك به صورت عمودي بوده كه نوع سوخت راکت موشک سوخت جامد و تك مرحله‏اي است قادر است مانورهايي با تحمل فشار 30g انجام دهد!!
سرجنگي موشك، 15 كيلوگرم ماده‏ي بسيار قوي انفجاري چند تكه دارد (يعني پس از انفجار، به قطعات مختلف تقسيم شده و هر قطعه نيز جداگانه منجر مي‏شود) و اين سرجنگي به يك فيوز زماني متصل است.
اين موشك همچنين مي‏تواند با دقت بسيار بالايي، موشكهاي كروز و ساير سلاح‏هاي هدايت شونده را مورد هدف قرار دهد. در آزمايشاتي كه براي هدفگيري اين موشك در برابر موشكهاي زمين به زمين صورت  گرفته است، فاصله‏اي بين 600 تا 900 متر (براي هدفگيري موشك كروز يا زمين به زمين) برد مؤثر اين سيستم تعيين شده است.

مدیر عامل کارخانه الکترومکانیک "کوپول" کارخانه تولید کننده این سیستم می گوید:" ما آماده ایم که طی یک ماه یک مسابقه نظامی به نوعی دوئل با هر رقیبی تدارک دیده و برگزار کنیم. فکر نمی کنم که رقبای ما آمادگی چنین مسابقه ای را داشته باشند. در میدان تیر ناتو واقع در جزیره "کریت" 19 مورد پارازیت های مختلف بر سر راه "تور" گذاشتند اما سیستم مذکور با موفقیت کار خود را انجام داد. تمامی خصوصیت های "تور" که ما آنها را اعلام کردیم بارها مورد تایید قرار گرفته اند".
وی همچنین می گوید:" آمریکایی ها "تور" را از بلاروس خریداری کردند و در حال حاضر این سیستم در صحرای نوادا قرار دارد. ما تصویری داریم که کارشناسان آنها این سیستم را کاملا پیاده کرده اند که از آن سر در بیاورند".
اولين كاربر سيستم موشكي Tor ، پدافند هوايي روسيه بود كه در آن نيرو به نام سام15 يا (SA-15 Gauntlet) در اين نيرو به كار گرفته شده است. نيروي دريايي روسيه نيز نوع درياپايه‏ي اين موشك (Naval Version) را به نام SA-N-9 به كار مي‏گيرد. چين نيز تعداد 50 سيستم Tor در ابتدا و سپس 25 سيستم ديگر بين سالهاي 1997 تا 2002 خريداري كرده است. ارتش يونان نيز پيشتر 21 سيستم Tor به كار گرفته بود.

مشخصات سکوی پرتاب TOR :
تعداد خدمه : 3 نفر
ارتفاع دستگاه : 5.1 متر
طول دستگاه : 7.5 متر
عرض دستگاه : 3.3 متر
حداکثر سرعت : 65 کيلومتر در ساعت
حداکثر وزن : 35000 کيلو گرم
نوع موتور : V-12 diesel
شاسی سکوی پرتاب موشک Tor-M1 يا همان 9K331 TELAR شاسی جديدی نيست مدل 2S6/9M111 "Tunguska" که بر اساس نامگذاری ناتو SA-19 "Grisom ناميده می شود؛ دقيقا ً از همين شاسی استفاده می کند.

رادار های بکار گرفته شده در پدافند موشکی TOR-M1

1-     "Dog Ear"رادار مراقبتی آرايه-فازی ِ پالس داپلر ؛ باند E/F با حداکثر برد 25 کيلومتر که قابليت رديابی بيش از 48 هدف را داراست.

2-     "Scrum Half" رادار درگيری ؛ باند G/H و بعداً باند K که يک رادار آرايه–فازی است . با برد 20 کيلومتر که هدايت دو موشک را بر عهده می گيرد.

3-     يک سيستم ردگيری نوری مکمل رادار اصلی برای شرايط بد محيطی خواهد شد (ECM environment).  

با امکانات راداری بيان شده در بالا قابليت شليک چندين موشک برای حالت تعدد هدف ها امری مسلم است؛ که با استفاده از سيستم هدايت تک کاناله که از الگوريتم های منحصر به فرد استفاده می کند حتی قادر به در گيری با هدف های زمينی مانند خودرو يا کاميون نيز خواهد بود.
ناگفته نماند که نمونه دريايی اين سيستم از رادارهای ذيل بهره می برد :
*3R95 "Cross Swords" رادار مراقبتی باند G با حداکثر برد 45 کيلومتر
*3R95 "Cross Swords" رادار درگيری باند K با حداکثر 15 کيلومتر

و ديگر اينکه :
يک آنتن کوچک برای ارتباط برقرار کردن با موشک بعد از پرتاب و همچنين قبل از درگير شدن با "رادار درگيری" در نظر گرفته شده است.
رادار مراقبتی می تواند در موقعيت حرکت به منظور کاهش ارتفاع بصورت افقی تا شود:
يک واحد قدرت کمکی (APU (auxiliary power unit)) برای مواقعی که موتور اصلی خاموش است در نظر گرفته شده است. تا بوسيله آن رادار و سيستم موشکی فعال بمانند و عمليات خود را ادامه دهند ، که اين به خودی خود ميزان دوره آمادگی را افزايش می دهد حالت آماده باش RED ALERT MODE) ) کنترل کامپيوتری
اين سيستم جهشی بزرگ برای تکنولوژی روس است.
عملکرد خودکار دستگاه بصورت يکپارچه  از رديابی هدفها تا تشخيص خطرناک ترين هدف و نهايتاً شليک به سمت آنها- نيازی به اپراتور انسانی ندارد گرچه می توان برخی قسمت ها را در صورت تمايل بصورت دستی (Manual ) انجام داد.
اين سيستم موشکی چه در حال سکون و چه در حال حرکت قادر به شليک موشک با پوشش 360 درجه محيط اطراف خود است البته شايان ذکر است که زمان واکنش برای حالت ثابت 3 تا 4 ثانيه است در حالی که در حالت تحرک به 10 ثانيه هم می رسد.

موشک

موشک 9M330   دارای 3.5 متر طول و 167 کیلوگرم وزن است که توانایی حمل کلاهکی به وزن 15 کیلوگرم را تا سرعت 2.8 ماخ را داراست.موشک می تواند با استفاده از رادار کنترل و هدایت فرمان Procimity fuzes  مانورهایی را تا 30 جی انجام دهد و بع اهداف پروازی به سرعت 2 ماخ درگیر شود.این موشک از پیشرانه سوخت جامد برای پرتاب بهرگیری می کند.

پرتاب این موشک به صورت سرد انجام می پذیرد  یعنی موشک به صورت عمودی از کپسول پرتاب خود به بيرون پرت ميشود تا ارتفاع 18-20 متر و قبل از روشن شدن موتورش توسط سيستم کنترل واکنشی که در نوک موشک جاسازی شده به سمت هدف می چرخد؛ اين هدف می بايست سرعتی کمتر از 2520 کيلومتر بر ساعت داشته باشد. موشک ها در دو سری 4 تايی جاسازی می شوند  که می تواند محدوده ای  تا 12 کیلومتر را پوشش دهد و حداقل ارتفا پوشش داده شده توشک این موشک 10 متر و حداکثر ارتفا 6000 متر از سطح زمین است.

درصد برخورد موشک با اهداف به شرح زیر است:

0.92- 0.95 علیه هواپیما

0.80- 0.96 علیه هلیکوپتر

0.60- 0.90 در برابر موشک های کروز(با برد موثر حدود 5 کیلومتر)

0.70- 0.90 در برابر مهمات دقیق(LGBs،بمب های هدایت شونده و ...)

0.90 در برابر UAVs

مشخصات موشک 9M330  :

وزن موشک :   165 کيلوگرم
طول موشک :  3.5 متر
نوع سر جنگی: Frag-HE 
وزن سر جنگی استاندارد : 15 کيلوگرم
حداکثر سرعت : 3060 کيلومتر بر ساعت
حداکثر ارتفاع درگيری : 6000 متر
حداقل ارتفاع درگيری : 10 متر
هدایت : سيستم هدايت توسط فرمان راديويی و انفجار توسط فيوز مجاورتی انجام می پذيرد

خودروهای تشکيل دهنده اين سيستم :

 9A330 TELAR با هشت محفظه موشک برای Tor
  9A331 TELAR با هشت محفظه موشک برای Tor-M
  9A331M TELAR با هشت محفظه موشک برای Tor-M1
  9T244 خودروی پر کردن مجدد با هشت موشک
  9T245 خودروی ناقل با 28 موشک
  9V887 خودروی تعمير نگهداری
  9S737 خودروی پست فرماندهی (Rangir)

Tor-M1 در ایران

قرارداد مربوط به فروش مجموعه «تورام یک» میان دو کشور ایران و روسیه در نوامبر سال 2005 به امضا رسید. پس از آن ایران 29 مجموعه توارم یک را دریافت کرد. 
این مجموعه مدرن شامل کمپلکس نسل پنجم می‌باشد که با دقت بالایی توانایی منهدم ساختن هرگونه هواپیما، هلی کوپتر، موشک‌های بالدار و همچنین هواپیماهای بدون سرنشین را دارد. این مجموعه می‌تواند با عملکرد بهینه شده، موشک‌های دقیق را نابود سازد.

تحویل مجموعه موشکی تور-ام یک با واکنش شدی آمریکا و اسرائیل و اعتراض به روسیه همراه بود.

به گفته سرتيپ‌ سلامي‌ ‌ فرمانده‌ نيروي‌ هوايي‌ سپاه‌ "سيستم‌ تور ام‌ يک‌ قادر است‌ با هدف‌ هاي‌ با سطح‌ مقطع راداري‌ بسيار پائين‌ يعني‌ ‌‌‌هواپيماهاي‌ سريع السير با قابليت‌ مانور بالا و موشکهاي‌ کروز که‌ عمدتا داراي‌ سطح‌ مقطع بسيار پايين‌ هستند درگير شود و با دقت‌ انها را مورد اصابت‌ قرار دهد‌. اين‌ مجموعه‌ مجموعه‌ اي‌ واکنش‌ سريع است‌ و درمدت‌ دو دقيقه‌ حاضر به‌ راه‌ و در مدت‌ دو دقيقه‌ نيز آماده‌ جنگ‌ مي‌ شود و فاصله‌متوالي‌ بين‌ شليکها کسري‌ از ثانيه‌ است.‌‌ اين‌ سيستم‌ به‌ دليل‌ استفاده‌ از سامانه‌ هاي‌ رهگيري‌ غير فعال‌مانند سيستم‌ هاي‌ الکترواپتيک‌ و سامانه‌ هاي‌ رهگيري‌ ‌‌ که‌ حرارت‌ يابهاي‌مادون‌ قرمز هستند قادر است‌ بدون‌ اينکه‌ تحت‌ تاثير جنگ‌ الکترونيک‌ هواپيماهاي‌ دشمن‌ قرار گيرد آنها را رهگيري‌ کند.
وقتي‌ اين‌ سيستم‌ يک‌ هدف‌ مورد نظر را رهگيري‌ مي‌ کند روي‌ آن‌ قفل‌ مي‌ کند و هدف‌ را به‌ سيستم‌ پرتاب‌ واگذار مي‌ کند و شليک‌ صورت‌مي‌ گيرد که‌ اين‌ شليک‌ بر اساس‌ ‌‌ ناوبري‌ تناسبي‌ به‌ صورت‌ بسيار دقيق‌به‌ هدف‌ اصابت‌ مي‌ کند‌."

تا کنون سیستم پدافند هوایی تور- ام یک در چندین مانور و رزمایش نظامی در ایران مورد ازمایش قرار گرفته و عملکرد بسیار خوبی را به نمایش گذاشته است،از جمله در رزمایش  مدافعان آسمان ولايت 2 در این رزمایش به گفته سردار حاجي‌زاده افزود: «متخصصان كشورمان سامانه‌هاي TOR-M1 را بهينه‌سازي كرده‌اند و برد آن در ارتفاع از 6 به 10 كيلومتر افزايش يافته است».

این موشک در رزمایش های تخصصی صاعقه و رعد نیز مورد بهره برداری قرار گرفته است.

کاربران:

پرو – این کشور در سال 1995 ، 45 واحد از این موشک را دریافت کرده است

چین - 35 واحد

قبرس- 6 واحد

یونان- 25 واحد

ایران- 29 واحد

لیبی- 20 واحد(در حال برسی)

میانمار - 85 واحد

روسیه – 120 واحد

اکراین – 10 واحد(تائید نشده)

ونزوئلا – 12 واحد

یمن – 12 واحد(تائید نشده)

● منابع :  centralclubs.com ،  aerospacetalk.ir ، iranclubs.irbb.ir ، military.ir ، en.wikipedia.org ، rasekhoon.net

● با تشکر ویژه از مطلب درج شده در سایت راسخون به قلم  محمود کریمی شرودانی

● نويسنده: امیرحسام ملایی یگانه

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

برچسب ها : موشک پدافند تور-ام ، موشک تور-ام ، موشک TOR-M1 ، موشک تور-ام1 ، موشک پدافند روسی ، موشک ، فناوری موشکی ،TOR-M1  ، موشک پدافند هوایی ، پدافند هوایی ایران ، قرارگاه خاتم الانبیا

خبرگزاري فارس: وزير دفاع و پشتيباني نيروهاي مسلح از افزايش برد، ارتفاع و توان انهدام اهداف بيشتر در نسل جديد سامانه موشكي "مرصاد " خبر داد.

سردار احمد وحيدي وزير دفاع و پشتيباني نيروهاي مسلح در گفتگو با خبرنگار دفاعي خبرگزاري فارس، با اشاره به بهره‌برداري از نسل جديد سامانه موشكي برد متوسط "مرصاد " در آينده نزديك، اظهار داشت: سامانه مرصاد سامانه بسيار مهمي است كه برد نسل جديد آن بيشتر از برد نسل فعلي اين سامانه كه هم اكنون در اختيار نيروهاي مسلح قرار دارد، خواهد بود.

وزير دفاع در خصوص ديگر ويژگي‌هاي نسل جديد اين سامانه، تصريح كرد: نسل جديد سامانه مرصاد علاوه بر اينكه ارتفاع بالاتري را پوشش مي‌دهد، تعداد اهداف بيشتري را نيز در آن واحد مورد هدف قرار خواهد داد.

به گزارش فارس، اواخر فروردين‌ماه سال جاري اولين محصول سامانه پدافند هوايي ميان‌برد "مرصاد " توسط صنايع هوافضاي وزارت دفاع توليد و به صورت انبوه در اختيار قرارگاه پدافند هوايي خاتم‌الانبياء(ص) قرار گرفت كه علاوه بر قابليت انهدام هواپيماهاي مدرن در ارتفاع پست و متوسط، ضمن تحرك بالا، از قابليت مقابله با جنگ الكترونيك و شبكه شدن با ساير سامانه‌هاي راداري و پدافندي نيز برخوردار است.

رادارهاي جستجو و تعقيب هدف، شبكه‌هاي نرم‌افزاري و سخت‌افزاري، سكوهاي پرتاب موشك‌هاي شاهين و مركز كنترل و فرماندهي، اجزاي اصلي اين سامانه را كه به صورت كاملاً ديجيتال طراحي و ساخته شده است، تشكيل مي‌دهد كه اين مشخصات در نسل جديد سامانه "مرصاد " ارتقا يافته است.

دوستان عزیز با عرض سلام و خسته نباشید،تا زمان راه اندازی سایت ویژه از این به بعد اخبار نظامی که مربوط به موشک و یا فناوری های موشکی باشد در وبلاگ فناوری موشکی قرار خواهد گرفت.

                                                                                                                 با تشکر

مقدمه

موشک های ضد تانک هدایت شونده اصلی ترین سلاح پیاده نظام ارتش ها برای مقابله با تانکها و ادوات زرهی است. این سلاح ها کوچک ، سبک ، ساده ولی بسیار کارآمد هستند. از دهه 70 میلادی دهها نمونه این موشک ها با سیستم هدایت های مختلف برای ارتش ها بزرگ دنیا ساخته شده و بعضی از آنها در بازار صادراتی بسیار پرطرفدار بوده اند. اکثر این موشکها دارای هدایت سیمی بوده و در راستای دید پرواز می کنند اگرچه از دهه 70 میلادی بعضی از این موشکها با توانایی پرواز بالاتر از خط دید تولید شده اند ( پرواز در بالای خط دید یعنی پرواز موشک بعد از خروج از لانچر در 5/1 تا 2 متر بالاتر از سطح هدف و حمله به آن از فراز هدف(

موشک های هدایت سیمی بسیار ساده و در عین حال ارزان تر از دیگر موشکها هستند از این رو این موشکها بسیار در بین کشورهای دارای مرزهای زمینی زیاد طرفدار دارند. این قبیل موشک های را می توان بر ضد انواع اهداف میدان جنگ مانند تانکها ، نفر برها ، خودروها ، توپها و سنگرها تیر بار استفاده می شود.اولین بار در دهه 40 میلادی در جریان جنگ جهانی دوم در سال 1945 آلمان ها اولین موشک ضد تانک هدایت شونده جهان را با نام X-1 در دهه 50 و 60 موشکهای ضد تانک حمل شونده توسط نفر دچار کم مهری از طرف فرماندهان نظامی قرار گرفتند زیرا آنها معتقد بودند که راکتها غیر هدایت شونده چون بازوکا و یالاو می توانند از پس تانکها بر آیند. با شروع دهه 70 و ورود تانکهای قدرتمند و با زرهای ضخیم تر و پیشرفته این راکت اندازها کارایی خود را تا اندازه ای از دست دادند. را ساختند که با اشغال آلمان هرگز فرصت استفاده در میدان جنگ را پیدا نکرد.

موشک میلان / Milan

میلان  موشک میان برد  و قابل حمل ضد تانک است که توسط کمپانی Euromissile تولید شده است. این شرکت در منطقه Fontenay-aux-Roses در فرانسه واقع است. Euromissile در واقع کنسرسیومی است که توسط شرکت هوا و فضای دایملر کرایسلر از المان و شرکت هوا و فضای ماترا از فرانسه تشکیل شده است که در حال حاضر یک شرکتی تابعه از مجموعه EADS است.

این موشک برای اولین بار توسط ماترا فعال گشت و بعد از ان با Matra BAE Dynamics و Alenia Marconi در MBDA  ادغام گشت.این سیستم تحت لیسانس بهارت دینامیک هند نیز ساخته شده است.

این سیستم برای ارتش فرانسه و آلمان توسعه داده شد و بیش از 360000 موشک و 10000 واحد پرتاب ساخته شده از سال 1972 تا کنون،میلان در 43 کشور در دنیا در خدمت بوده است.

سامانه موشکی میلان از دو بخش موشک انداز و موشک تشکیل می شود.حمل و نقل میلان اولیه به وسیله نفر صورت می گرفت اما نمونه های بعدی آن روی خودروهای زرهی و غیر زرهی نیز مستقر شد.نمونه های مختلفی از این موشک تولید شد که عبارتند از Milan-1,Millan-2,Milan-2T,Milan-3,Milan-ER.
در جنگ فالکند از موشک میلان با موفقیت زیاد برای انهدام پناهگاه ها زیر زمینی کشور آرژانتین استفاده شد.برنامه های طولانی برای جایگزینی موشک جاولین آمریکا با موشک گیل رژیم صهیونیستی به جای موشک میلان وجود دارد.انگلستان در اواخر سال 2001 با هدف انجام آزمایش های موشکی تعدادی از سامانه های موشکی را خریداری کرد.دو سامانه موشکی هدایت شونده ضد تانک جاولین و گیل تنها رقبای میلان هستند که دولت انگلیس آنها را برای تجهیز ارتش و لشکر زرهی پیاده نظام خود انتخاب کرده است.
میلان افزون بر تانک های رزمی می تواند هدف های دیگری همچون انواع هدف های ثابت در میدان نبرد را مورد حمله قرار دهد.در جنگ سال 1987 که بین دو کشور چاد و لیبی صورت گرفت ارزیابی شد که 12 فروند موشک میلان که کشور چاد آن ها را بر روی کامیون های سبک تویاتا سوار کرده یود به تنهایی پاسخگوی بیش از 60 دستگاه تانک T-50 و T-60 لیبی بودند.گزارشات دیگر از منابع مختلف موید این موضوع است.کشور مصر نیز در سال 1973 از این موشک در جنگ علیه رژیم اشغالگر قدس استفاده کرد.

موشک میلان پایه

میلان از هدایت نیمه خودکار فرمان به خط دید برخوردار است.کنترل موشک از طریق بردار رانش (نازل های متحرک موتور برای تغییر جهات بردار رانش) انجام می شود و موشک نیز به تجهیزات نشانه روی حساس فروسرخ مجهز است.سامانه ردیابی فروسرخ با همکاری مشترک دو کشور فرانسه و آلمان ساخته شده است.زمانی که موشک پرتاب می شود چهار بالک انتهایی آن باعث حرکت موشک حول محور افقی و تثبیت آن در حین پرواز می شود.موشک انداز و تجهیزات نشانه روی با هم هستند و در پرتاب های زمینی این مجموعه روی یک سه پایه قرار می گیرد.این مکانیزم باعث می شود که بتوان موشک میلان را از روی تجهیزات و خودروهای نیمه زرهی نیز شلیک کرد.
آماده کردن موشک میلان برای شلیک آسان سات.هنگام شلیک موشک تیر انداز فقط علامت نشانه روی خود را روی هدف نگه داشته و بقیه کارها به صورت خودکار توسط سامانه هدایت نیمه خودکار فرمان به خط دید انجام می شود.

موشک ضد زره Milan-2

این نوع موشک که نسل دوم موشک میلان محسوب می شود در سال 1983 طراحی و یک سال بعد در خط تولید قرار گرفت.در سال 1984 به خدمت ارتش کشورهای فرانسه,آلمان و انگلیس در آمد.در سال 1985 آمریکا این سامانه موشکی را مورد ارزیابی قرار داد.سرجنگی آن از نوع خرج گود است که توانایی نفوذ به زره های کامپوزیتی و پیشرفته را داراست.موشک میلان 2 نسبت به موشک پایه دارای توانایی عمق نفوذ بیش تری است.این ویژگی به خاطر پراپ دماغه موشک است که موجب افزایش فاصله دورایستایی موشک شده است.
موشک میلان 2 دارای هدایت نیمه خودکار فرمان به خط دید با استفاده از سیم است.بیشینه برد موشک 2000 متر و کمینه برد 25 متر است.مشک با سرعت متوسط 720 کیلومتر در ساعت در 12/5 ثانیه به پیشینه برد خود می رسد.موشک دارای طول 918 میلیمتر,قطر 125 میلیمتر و وزن 6/73 کیلوگرم است.امکان شلیک 3 تا گلوله در دقیقه فراهم است.سرجنگی موشک به وزن 2/70 کیلوگرم و قطر 115 میلیمتر است که دارای 1/79 کیلوگرم ماده شدیدالانفجار و قدرت نفوذ 253 میلیمتری در زره است.

موشک Milan-2T

در سال 1968 Milan-2T در مسیر توسعه قرار گرفت.در سال 1991 Milan-2T که دارای سرجنگی خرج گود دو مرحله ای بود به خدمت ارتش فرانسه و آلمان در آمد.از این موشک برای انهدام اهدافی که به وسیله زره واکنشی انفجاری محافظت می شوند استفاده می شود.

موشک Milan-2ER

این موشک که برد آن به 3000 متر افزایش یافته و جدیدترین نسل میلان محسوب می شود با همکاری فرانسه و هندوستان تولید شده و از توانایی پیشرفته و برد بیش تر برخوردار است.سرجنگی آن می تواند تا 1000 میلیمتر در زره واکنشگر انفجاری یا زره همگن نفوذ کند.قدرت نفوذ آن در بتون مسلح نیز 3 متر است.برای این موشک یک موضع شلیک دیجیتالی جدید طراحی و ساخته شده است.در این موضع شلیک یک تصویربردار حرارتی یک پارچه به همراه یک خروجی ویدیویی وجود دارد که موجب می شود موقعیت تیرانداز و موشک انداز از هم فاصله پیدا کند.وزن این شلیک جدید با احتساب دو موشک کمتر از 45 کیلوگرم است.

میلان ER  نسل جدید سلاح پیاده نظام برای حمایت از آتش تاکتیکی و دقیق نزدیک عملیات رزمی در عراق است. این تکامل از میلان مبارزه با اثبات شده و فوق العاده قابل اعتماد است در حال حاضر در حال استفاده در بیش از 40 کشور در سراسر جهان است و ایده آل برای الحاق به آینده جنگ شبکه محور (NCW) سیستم مناسب است.
میلان  ER با حفظ تمام عملکرد و ویژگی های عملیاتی  خانواده میلان (ارگونومی ، قابلیت اطمینان ، صحت ، استحکام و انعطاف پذیری استفاده تاکتیکی) شامل بروزرسانی هایی شده است.همچنین دارای فن آوری های نسل آینده لازم برای پاسخگویی به نیازهای جدید در مبارزه در حالی که هزینه های زندگی در کل چرخه سازگار با محدودیت های بودجه ای از نیروهای مسلح. این فن آوری های جدید باعث بروز رسانی هایی  شامل  بهره برداری از کلاهک پیشرفته ، سیستم نیروی محرکه ،که در پرواز قدرت مانور و میدان عملیاتی (در حال حاضر تا 3،000 متر به عنوان مخالف 2،000 متر از مهمات نسل میلان قبلی) نقش موثری دارند.
موشک دارای سرعت 200 متر در ثانیه برد 400 تا 2000 متر و سرجنگی دو مرحله ای ضد تانک با قدرت انفجاری بسیار بالا است.موشک به طول 1/2 متر,وزن 7/1 کیلوگرم,قطر 0/125 متر دارای پیشرانش راکت سوخت جامد است.
سامانه پرتاب و تجهیزات نشانه روی این موشک با هم بوده و در پرتاب های زمینی این مجموعه روی سه پایه قرار می گیرد.این مکانیزم باعث می شود که بتوان میلان را از روی تجهیزات ضد و خودروهای نیمه زرهی شلیک کرد.سامانه پرتاب متشکل از یک سامانه دید و یک مجموعه هدایت است که روی سه پایه نصب می شود.تعیین کننده فروسرخ,انحراف زاویه بین موشک و خط دید به هدف را اندازه گیری می کند.تمام سامانه های پرتاب موشک میلان را می توان به سامانه های پرتاب میلان 3 ارتقاء داد و از آن برای شلیک گونه های مختلف موشک میلان استفاده می شود.
موشک برای شلیک به دو خدمه نیاز دارد.یکی تیرانداز که سه پایه شلیک را حمل می کند و دیگری کمک تیرانداز یا بار کننده موشک که دو موشک را با خود حمل می کند.شلیک موشک در وضعیت عادی ه این صورت است که تیرانداز علامت دوربین را روی هدف قرار داده و دکمه شلیک را فشار می دهد.موشک از داخل لوله پرتاب شلیک می شود و خود لوله پرتاب نیز پشت موشک انداز پرتاب می شود.پس از آن می توان موشک را دوباره بارگذاری کرد.مرحله اول پیشرانش به مدت 1/5 ثانیه می سوزد و موشک را از داخل موشک انداز تا یک فاصله تقریبا 3 متری پرتاب می کند و مرحله دوم پیشرانش نیز 11 ثانیه است که سرعتی فراتر از 200 متر بر ثانیه و بیشینه برد 2 کیلومتر برای یک زمان پرواز 12/5 ثانیه به موشک می دهد.پس از شلیک موشک بالک های موشک باز شده و موشک را در وضعیت ثابت قرار می دهند.وقتی موشک از دید تیرانداز ناپدید می شود.تیرانداز با نگه داشتن علامت + دوربین که در طول پرواز موشک روی هدف متمرکز است کار ردگیری هدف را به آسانی دنبال می کند.در طول پرواز موشک روی هدف متمرکز است کار ردگیری هدف را به آسانی دنبال می کند.در طول پرواز به منظور برخورد نکردن با موانع موشک به صورت خودکار 0/5 متر بالاتر از دوربین حرکت می کند.به محض برخورد موشک با هدف حتی در زاویه های بالا یعنی تا زاویه 80 درجه مواد انفجاری آن آتش می گیرد.

مزایای اصلی

◊  می تواند توسط 2 نفر راه اندازی و پرتاب شود.
◊  مقاوم در برابر اقدامات متقابل .
◊  قابل اعتماد> 95 ٪  بر خورد در 100.000 شلیک.
◊  پشتیبانی آتش در برابر همه اهداف زمینی .
◊  نسخه جدید میلان 3 ارتقا داده شده برای نابود کردن دقیقتر و مقاوم در جمینگ
◊  دقت ، قابلیت اطمینان ، انعطاف پذیری استفاده تاکتیکی ، تدارکات آسان است.
◊  در اختیار داشتن 75% بازار تسلیحات متوسط ضد تانک.

کاربران:

این موشک در رسته پیاده نظام ارتش بلژیک ، نیروی زمینی کرواسی ، رسته ی پیاده نظام و سواره نظام فرانسه ، رسته سواره نظام و پیاده نظام ارتش آلمان ، ارتش یونان ، رسته ی پیاده نظام ارتش هندوستان ، ارتش ایتالیا ، رسته پیاده نظام ارتش کنیا ، ارتش ترکیه و ارتش اروگوئه به کار گرفته می شود . موشک میلان در رسته ی پیاده نظام و سواره نظام ارتش استرالیا به کار گرفته می شد . ولی از اوایل دهه ی 1990 استرالیا این موشک را از لیست موشک های خود خارج کرد . نیروی دریایی پادشاهی انگلستان و رسته پیاده نظام ارتش این کشور نیز این موشک را به کار می برد .

خصوصيات                                                                                       MILAN ER

عملكرد: موشک ضد تانک ATGWS

كشور سازنده: آلمان + فرانسه

شرکت سازنده: MBDA + Bharat Dynamics (under license)

طول: 1.2 متر

قطر: 0.125 متر

طول بالها: 460 میلیمتر

وزن: 7.1 کیلوگرم                                                                                13 کیلوگرم

برد عملیاتی : 400- 2000 متر                                                              3000  متر

سرعت : 200 متر بر ثانیه

سیستم هدایت: نیمه اتوماتیک فرمان به خط دید با استفاده از سیم (SACLOS)

پیشرانه: سوخت جامد

کلاهک:  دو سر حرارتی

قدرت نفوذ: 352 میلیمتر                                                                   1000 میلیمتر

پلتفرم پرتاب: فردی،خودرو

مدل ها: MILAN 1, MILAN 2, MILAN 2T, MILAN 3, MILAN ER

شمارگان تولید: 350000 موشک + 10000 لانچر پرتاب

● منابع :  mbda-systems.com ، globalsecurity.org ، wikipedia.org ، armedforces.co.uk

● با تشکر ویژه از مطلب درج شده در ماهنامه هوا و فضا

● نويسنده: امیرحسام ملایی یگانه

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

سری موشک کورنت (به روسی: "Корнет" به انگلیسی: Cornet) یکی از جدیدترین موشک های نسل 3 روسیه است که برای مقابله با تانک های نسل جدید ساخته شده و طرح ان مربوط به دفتر طراحی KBP می باشد.

تاریخچه:

در دهه 90 میلادی ارتش سرخ سعی در جای گزینی موشک کورنت با موشک قدیمی Konkurs

کد ناتو : AT-5  که در ان زمان بیش از 20 سال بود که در خدمت بود داشتند . که این طرح سرانجام در سال 1994 توسط دفتر طراحی KBP معرفی شد .

موشک Kornet یک موشک ضد تانک هدایت شونده ATGM سنگین است کورنت برای مقابله با تانک های نسل حاضر و همچنین اهداف هوایی در ارتفاع کم و با سرعت کم مانند بالگرد طراحی شده است و نام ان در طبقه بندی روسها : 9M133 و در کد گزاری ناتو: AT-14 Spriggan است . این موشک در سال 1994 وارد خدمت ارتش روسیه شد و نام مدل صادراتی ان Kornet -E است.

موشک کورنت دارای 4 بال کوچک در عقب و 2 بال کوچک در دماغه است این موشک روی سه پایه وانواع خودرو های زرهی مانند BMP-3 قابل نصب است و توسط دو نفر قابل حمل می باشد ومدت زمان عملیاتی نمودن ان نیز از 1 دقیقه تجاوز نمی کند همچنین وزن این موشک 27 کیلوگرم می باشد .

موشک:

موشک کورنت با دو سر جنگی قابل استفاده است:

1- برای اهداف انسانی وجنگ های شهری(ترموباریک)

2- سر جنگی دو مرحله ای برای مقابله با اهداف زرهی دارای زره واکنش گر (Tandem HEAT)

برد موشک کورنت در روزحداقل 100 متر وحداکثر 5000 متر است و برد این موشک در شب حداقل 100 متر وحداکثر3500 متر است.

موشک کورنت یکی از جدیدترین موشک های نسل سه است که برای مقابله با جمینگ از یک سیستم لیزری جدید استفاده میشود .این سیستم معادل سیستم بکار رفته در FGM-148 است.

درجنگ های اخیر ثابت شده که این موشک در جنگ های شهری در برابر بسیاری از تانک های معروف مانند : Merkava 3 اسراییل M1 Abrams امریکا Stryker وحتی BMP وbtr-90 روسیه موثر است . شواهد در جنگ اخیر حزب الله واسراییل وجنگ عراق نشان می دهد که کورنت مافوق صوت است .

سوخت موشک توسط یک سوخت جامد تامین می شود ضمنن موشک دارای دو اگزوز می باشد و همچنین این موشک از یک سیستم لیزری SACLOS (هدایت لیزری نیمه اتوماتیک) استفاده می نماید.

سیستم هدایت این موشک در برابر اقدامات الکترونیکی مقاوم است و قابلیت عملیات در همه ی شرایط اب و هوایی و روز وشب را داراست این موشک با کلاهک tandem HEAT قابلیت نفوذ 1000- 1200 میلیمتر پشت سر زره واکنش گر را داراست.

همراه موشک 9M133 سه پایه پرتاب 9P163-1 و دوربین حرارتی1PN79 نیز می باشد .

سیستنم کورنت قابلیت نصب بروی سیستم خودکششی بر پایه نفربر BMP-3 را داراست این سیستم زرهی که بطور جداگانه ای تولید می شود که از این لحاظ بسیار شبیه عملکرد سیستم موشکی Khrizantema می باشد و نام ان 9K133 است دارای 2 ریل حل موشک و بارگذاری در ان خودکار است و خودرو قابلیت حمل 16 موشک ذخیره را داراست این سیستم دارای دو خدمه (راننده توپچی) وهمچنین با استفاده ازسیستم های هدایتی این سیستم قابلیت شلیک دو موشک بصورت همزمان به یک هدف را دارا است .

همچنین KBP سیستمی بر مبنای 9K133 به عنوان برجک KVARTET برای نصب در انواع وسایل نقلیه وقایق ها به بازار عرضه نموده ،ین سیستم دارای 4 موشک اماده بر روی ریل است.

سیستم هدایت این برجک نیز مانند 9K133-1 توانایی اتش دو موشک به سوی یک هدف را داراست بنظر می رسد این برجک به عنوان یک گزینه برای توسعه BTR,APC, BMP-1,IFV ها وقایق های گشت زنی طراحی شده است، همچنین این برجک علاوه بر دارا بودن 4 موشک دارای یک توپ 30 میلیمتری 2A72 نیزمی باشد، وزن

کلی برجک 1500 کیلوگرم می باشد همچنین دفتر طراحی KBP در حال طراحی برجک دیگری با نام BEREZHOK می باشند که این برجک نیز دارای موشک کورنت می باشد.

تاریخچه عملیاتی:

در طول حمله 2003 عراق نیرو های امریکایی (شاید برای اولین بار) غافلگیر شدند انها در طی نبرد خود با موشک مخوف کورنت موجود در زراد خانه های عراق برخوردند GlobalSecurity.org ادعا می کند که 8 تانک M1 ابرامز و 1 نفربر M2 برادلی غیر فعال شدند اما با این حال بطور کامل نابود نشدند. 

نکته جالب نحوه استفاده از این موشک در نبرد جنگ خلیج فارس2 بود که به شرح زیر است:

نیروی های کماندو عراقی در تیم های سه نفره با پوشیدن لباس غیر نظامی و سوار بر نیسان وانت بر علیه ستونهای زرهی و3 لشکر پیاده امریکا وارد عمل شدند انها با راه اندازی حملات سطح پهن هر وسیله زرهی را از فواصل چندین کیلومتری مورد هدف قرار می دادند در این عملیات حداقل 1ویا 2 تانک ابرامز و نفربر برادلی غیر فعال شد انان بسیار علاقه مند بودند تا یک نمونه دست نخورده کورنت را بدست اورند البته کمی نیز موفق شدند انان یک لانچر شلیک شده را پیدا کردند که بعد ها انها از قاچاق این موشک های از طریق سوریه بسیار نزد روسها ناراحت شدند ولی اقای ولادیمیر پوتین این اتهامات را بی اساس دانست .

در جنگ 33 روزه کورنت طعم تلخ (گس) خودشو اینبار به یکی دیگه از سلاطین MBT یعنی مرکاوا چشاند در این نبرد بار دیگر سوریه با قاچاق کردن کورنت به حزب الله کمک فراوانی کرد که باعث خسارت شدیدی به تانک های مرکاوا اسراییلی شد کار تا انجا پیش رفت که در نبرد Wadi Saluki 24 تانک مرکاوا IV اسراییل منهدم شد که شاید مسئولان اسراییل باورشان نمی شد (البته معلوم نیست که ایا همه ی این 24 تانک توسط کورنت مورد هدف قرار گرفته شده یاخیر؟)

البته اینبار IDF توانست یک موشک سالم کورنت و لانچرش را در یکی از مواضع حزب الله در روستای Ghandouriyeh بدست اورد که به گزارش دیلی تلگراف جعبه های مهمات این موشک مشخص شده بودند با نام و ارم وزارت دفاع سوریه! و نوشته ای به نام : تامین کننده : KBP تولا روسیه! چند ماه پس از اتش بس مدارکی از جمله عکس هایی رو شد که نشان دهنده ان بود که حزب الله دارای این موشک مخوف می باشد اوج حقارت وخوف اسراییل در انجا بود که گروهی از مقامات رسمی تل اویو برای نشان دادند مدارک وجود این سلاح در لبنان از جمله قعطات باقی مانده سعی برای ان داشتند تا روس ها سوری ها را از قاچاق این موشک مخوف به همسایگان منع کنند . با وجود انکار های اولیه مقامات روس بعد ها دوباره کنترل بر سلاح های وارد شده به کشور ها اغاز شد که معلوم نیست ایا این موضوع به ثمره تلاش هیئت اسراییلی است یا خیر اصلا این موضوع ربطی به کورنت نداشته.

انواع :

9M113-1 نوعی از موشک 9M113 با کلاهک دو سر TANDEM HEAT

9M113F-1 نوعی موشک 9M113 با کلاهک ترموباریک

استفاده کنندگان:

◊ الجزایر: در سال2006 قراردادی برای 218 موشک بسته شد

◊ مراکش

◊ یونان: 196 لانچر +1100 موشک در سال 2008 درخدمت بودند

◊ حزب الله

◊ اردن

◊ سوریه

◊ امارات

◊ کویت

◊ عربستان سعودی

◊ روسیه:750 موشک سفارش داده شده تعداد لانچر ها نا معلوم (2009)

◊ ترکیه: 80 لانچر به همراه 800 موشک

◊ پرو: 288 موشک  و 24  لانچر به علاوه شبیه ساز(سیمیلاتور) و اموزش خدمه فنی (24 میلیون دلار) قرارداد در  سال 2008 امضا شد و همه ی انان در ژانویه 2010 تحویل داده می شوند.

◊ ایران

مطالب مرتبط :

موشک ضد زره HOT

موشک ضدتانک AT-16

خصوصيات        

عملكرد: موشک ضد تانک

كشور سازنده: روسیه

شرکت سازنده: KBP Instrument Design Bureau

طول: 1200 میلیمتر

قطر: 152 میلیمتر

طول بالها: 460 میلیمتر

وزن: 27 کیلوگرم( با لانچر 29 کیلوگرم)

برد عملیاتی : 100- 5500 متر

پیشرانه: سوخت جامد

کلاهک: 1- دو سر حرارتی 2- ترموباریک

دقت: 5 متر

● منبع :

● نويسنده: علی عاقلی

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

برچسب ها : موشک ضد تانک ، موشک کورنت ، کورنت ، موشک ضد تانک حزب الله ، موشک ، بهترین موشک ضد تانک ، ضد تانک ، موشک ضد تانک روسی ، موشک ضد تانک ایران ، موشک ، موشکی و نظامی ، فناوری موشکی ، AT-14 Spriggan ، Kornet -E

در تاریخ 20 اوت سال 2010 احمد وحیدی وزیر دفاع جمهوری اسلامی در صدا و سیما خبر تست موفقیت امیز موشک بالستیک جدیدی به نام قیام-1 اعلام کرد.

قیام،"قیام یک" به معنلی قیام و یا شورش است، قیام-1 موشکی سوخت مایع است که از قابلیت جابجایی و متحرک بودن بهره می برد. این موشک در واقع یکی از منحصر بفرد ترین موشک های  بالستیک ساخت ایران است که فاقد بالک است و از سیستم جدیدی برای هدایت خود بهره می برد.در مورد موشک قیام-1 نیز مانند موشک سجیل (موشک سوخت جامد 2 مرحله ای با برد 2500 کیلومتر)  اطلاعات بسیار کمی منتشر شده است، در واقع طراحی قیام -1 به هیچ طرح غیر ایرانی شباهت ندارد.

هر چند که کارشناسان و صاحب نظران صنایع نظامی در مورد این موشک 2 فرضیه را مطرح کرده اند:

1- قیام-1 موشک باز طراحی شده بر اساس موشک شهاب-2 ایران یا اسکاد بی است که در قسمت کلاهک و بالک ها و سیستم هدایت و موتور دچار بهینه سازی و تغییراتی شده است.

2- قیام-1 از موشک شهاب-3 اقتباس شده است.

با دقت در تصویر زیر و مقایسه قیام-1 با شهاب2(اسکاد بی ) فرضیه اول محتمل تر جلوه می کند.

در هر صورت قیام-1 در قسمت های مختلفی همچون موتور،سیستم های هدایتی و کنترل پروازی  و کلاهک دچار تغییرات بنیادین گشته است که این تغییرات با توجه به مصاحبه وزیر دفاع مبنی بر اینکه قیام 1 بخشی از نسل جدید موشک های سطح به سطح جمهوری اسلامی با سوخت مایع است که به طور کامل در داخل کشور طراحی و ساخته شده است همخوانی دارد.

ویژگی ها

از ويژگي‌هاي بارز قیام-1  اين است كه احتمال ردیابی،شناسایی و مورد اصابت قرار گرفتن ان توسط سیستم های ضد موشک( مانند پاتریوت،ارو و ...) به علت سرعت بالا  هنگام پرتاب، چرخشي شدن،استفاده از الیاژ خاص و جذاب امواج رادار  و به احتمال زیاد استفاده از کلاهک 3 تکه MIRV  به  شدت كاهش يافته است.

از ديگر ويژگي هاي اين موشك زمين به زمين عدم وجود بالك مي باشد.بايد گفت كه از لحاظ فني، نداشتن بالك براي يك موشك برد بلند  بسيار قابل توجه و حائز اهميت مي باشد ، به طوريكه در دنيا كشوري كه توانايي طراحي و ساخت  موشكي بدون بالك با برد بالاي هزار كيلومتر  را دارا باشد ، آن كشور در زمره كشورهاي داراي تكنولوژي بسيار بالا  مي باشد . بايد گفت كه بالك به عنوان عامل اصلي تعادل موشك در هدايت مسير بسيار حائز اهميت است و تقريبا امكان پرتاب موفقيت آميز موشك بدون بالك ميسر نيست و نداشتن بالک نیز خبر از پیشرفت شگرف جمهوری اسلامی ایران در زمینه سیستم های هدایتی  موشک را نوید می دهد،همچنین نداشتن بالک امکان پرتاب از انواع پرتابگر ها را محیا ساخته است.

ویژگی دیگر و قابل توجه قیام-1  سیستم نشانه روی هوشمند ان است که ساخت صنایع دفاعی کشور بوده و زمان اماده سازی این موشک را نسبت به دیگر موشک ها به طور قابل توجه و چشمگیری کاهش می دهد، از محسنات این سیستم پرتاب سریع و دور شدن از موقعیت پرتاب است که احتمال شناسایی و مورد هدف قرار گرفتن پرتابگر را به حداقل میرساند.

بارزترین ویژگی موشک قیام که بیشتر مورد توجه قرار گرفته است نداشتم بالک است که قابلیت پرتاب از سیلو های مخصوص،پرتاب از پرتابگر،پرتاب از زیر دریایی و ... را به این موشک می بخشد.

در اخر و با توجه به صحبت های وزیر دفاع و جستجو و برسی در پیشرفت های موشکی ایران در یک دهه اخیر میتوان نتیجه گرفت در اینده ای نزدیک باید منتظر نسل های جدید و متفاوتی از موشک های ایرانی با ویژگی هایی همچون رادارگریزی،سرعت لود بسیار بالا،سیستم های هدایتی پیشرفته با بیشترین دقت،کلاهک هایی با سر انفجاری قوی و چند منظوره بود.

مطالب مرتبط:

تاريخچه موشكي ايران

موشک شهاب-1

موشک شهاب3

شهاب 4 و 5 و 6

موشك بالستيك M-9 ايران يا DF-15/CSS-6 چين

موشک بالستیک فاتح-110

برنامه موشکي ايران(قسمت اول)

برنامه موشکي ايران(قسمت دوم(

● منابع : wikipedia، defence.pk، b14643.de، jovshan.blogfa، farsnews.com

● نويسنده:امیرحسام ملایی یگانه

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

برچسب ها: موشک بالستیک ، موشک بالستیک میانبرد ، موشک قیام-1 ، موشک قیام ، موشک، موشک بدون بالک ، موشک پیشرفته ، موشک قیام ایران ،شهاب 2، فناوری موشکی ،سیستم هدایتی پیشرفته ،موشک تاکتیکی ایران ، موشکی نظامی

تلاش هاي ايران براي ساخت موشك هاي بالستيك با برد زياد و توپخانه هايي با برد بالا را ميتوان به سه دوره زماني تقسيم كرد.دوره اول بين سال هاي(1977- 1979).دوره دوم در خلال جنگ با دشمن بعثي حوالي سالهاي(1980- 1988) و دوره سوم بعد از جنگ در سال(1988)به بعداز مرحله دوم به بعد ساخت موشك وارد فاز جديدي شدو ساخت و طراحي موشك ها به تعداد بالا و همزمان با شرايط خاص انجام شد.(ميتوان عنوان كرد كه با توجه به اينكه ايران در خلل جنگ 8 ساله تاثير موشك هاي بالستيك و فناوري موشكي را درجنگ و استراتژي دفاعي به خوبي درك كرد و بعد از جنگ به سمت استراتژي دفاع موشكي نامحدود روي اورد).

تصویری از موتورشهاب-1 در اولین موشک های ایرانی

موشک های هدایت شونده که در زمان شوروی سابق طراحی شده بودند و مدل های مدرنیزه شد شبیه آن (پیش از هر چیز توسط کره شمالی) در حال حاضر هنوز هم بعنوان اساس طراحی های فنی در زمینه موشک های بالستیکی به شمار می روند. اما به هر ترتیب سکوی توسعه برنامه های موشکی ایران و فناوری های مربوط به آنها در مجموع SCUD های شوروی و "بچه" ها و "نوه" های آن در کره شمالی است. موشک های SCUD و نمونه های مشابه آن به طور گسترده ای در سالیان اخیر در جنگ "ایران-عراق" مورد استفاده قرار گرفتند.

بعد از پايان جنگ ايران كوشيد كه با كمك گرفتن از خارج کشور به توسعه فناوري موشكي خود بپردازد. برنامه موشكي ايران به سرعت پيش رفت و باعث حيرت جهانيان گشت. بعد از جنگ,ايران به ازمايش موشك هايي با سوخت مايع روي اورد از جمله موشك SCUD-Bكه به وسيله مهندسي معكوس ساخته شده بود. نمونه بومي موشك اسكاد-بي به نام شهاب-1 شناخته مي شد كه دوباره طراحي و ساخته شده بود.

شهاب-1 سپاه پاسدارن

ایران اولین موشک های SCUD خود را بعد از آغاز جنگ عراق-ایران بدست آورد. بخش اندکی از آنها را از لیبی و در ادامه (بخش اعظم آنها) از کره شمالی دریافت نمود.
این مجموعه های موشکی در اختیار نیروی هوایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران قرار گرفتند. در ماه مارس سال 1985 ایرانی ها برای اولین بار اهداف عراقی را هدف حملات موشکی قرار دادند.

کشنده MAZ-543

شدیدترین موشکباران توسط SCUD ها طی 52 روز در سال 1988 انجام شد. این دوره را متعاقبا دوره "جنگ شهرها" نامیدند. در آن زمان ایران 77 فروند موشک SCUD به بغداد، موصل، کرکوک و تکریت شلیک کرد.

تاریخچه مختصر شهاب-1:

* سال 1985- ایران خرید موشک های "اسکاد-بی" را از لیبی برای استفاده در جنگ علیه عراق آغاز کرد. در حدود 20 فروند موشک و دو سکوی پرتاب سیار آن بر پایه خودرو "ماز-534 آر" خریداری شد.
* سال 1986- لیبی به صادر کننده اصلی موشک های "اسکاد-بی" به ایران مبدل می شود. سوریه نیز صدور این موشک ها به ایران را آغاز می کند اما به تعداد محدود.
* سال 1987- تلاش ایران برای راه اندازی تولید موشک های "اسکاد-بی" با ناکامی مواجه می شود. طی پنج سال بعد جمهوری اسلامی 200-300 فروند موشک "اسکاد-بی" و 6-12 سکوی پرتاب سیار از کره شمالی خریداری کرد.
* سال 1988- ایران بر اساس موشک های "اسکاد-بی" تولید موشک های داخلی "شهاب-1" را آغاز می کند اما به تعداد محدود.
* سال 1988- ایران اولین پرتاب آزمایش موشک های بالستیکی "اسکاد-بی" با برد 320 کیلومتری و کلاهک 985 کیلوگرمی را انجام می دهد. تدارک انجام این پرتاب با کمک کره شمالی انجام شد.

بر اساس اطلاعات فعلی ایران در سال 2006 از 300 تا 750 فروند موشک "شهاب-1" (SCUD-B) و "شهاب-2" (SCUD-С) برخوردار بوده است.

مطالب مرتبط:

تاريخچه موشكي ايران

موشک شهاب3

شهاب 4 و 5 و 6

موشك بالستيك M-9 ايران يا DF-15/CSS-6 چين

موشک بالستیک فاتح-110

برنامه موشکي ايران(قسمت اول)

برنامه موشکي ايران(قسمت دوم(

خصوصيات        

عملكرد: موشک بالستیک میان برد

كشور سازنده: ایران

شرکت سازنده:

طول: 11.25 متر

قطر: 0.88 متر

وزن: 5,900 کیلوگرم

برد : 300 کیلومتر

پیشرانه: موتور تک مرحله ای سوخت مایع

کلاهک: یک کلاهک به وزن 985 کیلوگرم

تراست: Effective: 13,160 Actual: 13,300-13,380 کیلوگرم

دایره خطا: 450 متر

تعداد کلاهک : 300 تا 750 فروند

● منبع : برگرفته از سایت میلیتاری

● نويسنده: مهدی وجدانی

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

برچسب های فارسی: موشک بالستیک ، موشک بالستیک میانبرد ، موشک شهاب-1 ، شهاب-1 ، موشک اسکاد ، Shahab-1 ، موشکی و نظامی ،موشک ، فناوری موشکی ، SCUD B ، موشک ایرانی

                  

                                     

                  

                       

                              

                                

                                

● منابع : سنترال کلوب،سایت میلیتاری،وکی پدیا،گلوبال سیکوریتی،شماره 356 مجله صف،وبلاگ بلند اسمان،وبلاگ هوانورد و...

● نويسنده: امیرحسام ملایی یگانه

● با تشکر ویژه از: اقا رضای عزیز(shola) و اقای سامان مردانی

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

برچسب های فارسی: نیروی هوایی ایران ، موشک های هوا به هوا ، موشک هوای هوا به زمین ، موشک کوثر ، موشک ستار ، پروژه ارشد ، پروژه عصر 67 ، موشک فاطر ، موشک زوبین ، موشک قدر ، موشک قاصد ، موشک ماوریک ، بمب هدایت شونده ، موشک های ایران ، بمب های نیروی هوایی ، بمب های اف 4 ، موشک های هدایت لیزری ، کلاهک انفجار شدید ، توان هوایی ایران ، جهاد خودکفایی

مهمات هوایی

موشک و بمب های هوایی از مهمات هوایی هستند که از پلت فرم( (Plat formهواپیماهای با سرنشین،بالگرد و هواپیمای بدون سرنشین به سوی سطح زمینی،دریایی و یا علیه هواپیما،بالگرد و موشک پرتاب تا آسیب لازم را به اهداف زمینی وارد و از ماموریت خصمانه هوایی جلوگیری نمایند.این محصولات دارای گروه بندی های مختلفی از جمله«برد» بوده و از این نظر به سه دسته زیر تقسیم می شوند»

1-موشک های کوتاه برد: تا 12 کیلومتر

2-موشک های برد متوسط: از 70 تا 80 کیلومتر

3-موشک های برد بلند: از 89 کیلومتر به بالا

این مهمات از نظر هدایت نیز به سه گروه،مهمات هوایی آزاد،کنترل شونده توسط خلبان و مهمات شلیک کن و فراموش کن(Fire and Forget) تقسیم می شوند.در صورت لحاظ نمودن فناوری هدایتی نیز این مهمات گروهای زیر را شامل می شوند»

1-      موشک و مهمات با هدایت و آشیانه یاب حرارتی.

2-      موشک و مهمات با هدایت راداری فعال و نیمه فعال.

3-      موشک و مهمات با هدایت اپتیکی و تلویزیونی.

4-      موشک و مهمات با هدایت لیزی.

5-      موشک و مهمات با هدایت INS.

6-      موشک و مهمات با هدایت ترکیبی INS و ماهواره ای(.(GPS

از نظر علمی و اثر بخشی در اهداف نیز مهمات هوایی معمولی به گروه های نامتعارف(اتمی – شیمیایی و بیولوژیکی) و مهمات متعارف تقسیم وگروه مهمات متعارف نیز دارای اقسام بشرح زیر می باشند:

-          مهمات و موشک با سرجنگی موج زا.

-          مهمات و موشک با سرجنگی ترکش زا.

-          مهمات و موشک با سرجنگی نفوذی.

-          مهمات و موشک با سرجنگی آتش زا(ناپلم ها).

-          مهمات و موشک با سرجنگی(حاوی الیاف کربن و مخصوص حمله به نیروگاه ها و خطوط انتقال نیرو و سایر تاسیسات الکتریکی).

-          موشک و بمب های ضدنفر،ضد اهداف زرهی – ضدباند و ضد استحکامات سوتی.

-          موشک و مهمات معمولی و خوشه ای انواع دیگر از این مهمات هستند.

این مهمات از زمان تولید و توسعه از جنگ جهانی اول تا کنون با تحولات زیادی همراه بوده و رشد و ظهور فناوری ها این فرصت ها را به وجود آورده که این سلاح ها بسیار موثر،دقیق و هوشیار عمل نموده و در حال حاضر تقریبا برای زدن هر هدفی به کارگیری یک یا دو فروند از انها کافی می باشد.در زمینه اهداف هوایی امروزه این سلاح ها قادرند ضمن مقاومت در مقابل امواج الکترومغناطیسی طبیعی و غیر طبیعی(   (ECM اهداف کاذب را از اهداف حقیقی تشخیص دهند.عملکرد هوشمندانه این تسلیحات باعث شده که امروز این مهمات تاثیرات زیر را در جنگ ها داشته باشند.

-          تاثیر گذاری در اصل توده و تحرک

-          کاهش مهمات مصرفی و تقلیل بار لجستیک(آماد و پشتیبانی)

-          عدم نیاز به سورتی پروازهای زیاد.

-          افزایش روحیه و اطمینان به عملکرد سلاح.

-          کاهش هزینه های جنگ.

موضوعی که در بحث مربوط به مهمات هواپایه لازم است یادآوری شود،این است که تنها توسعه و ساخت این مهمات کافی بنظر نمی رسد،بلکه هواپیماهای حامل نیز باید به تجهیزاتی مجهز باشند تا بتوانند آنها را پرتاب و کنترل نمایند.برای مثال،وقتی ما بخواهیم از بمب لیزی استفاده کنیم،هواپیمای حامل بایستی به نشان کننده لیزی مجهز بوده و یا اینکه برای پرتاب بمب تلویزیونی نیاز به دوربین اپتیک پیشرفته ای برای انتخاب هدف در کابین هواپیما،بخصوص خلبان و خط مخابراتی اطلاعاتی جهت کنترل آن در مسیر پرواز می باشد.

به طور خلاصه،برای تحقیق،توسعه،ساخت و تولید این مهمات دانش فنی،زیر ساخت صنعتی مناسب و بودجه قابل توجه مورد نیاز است.به همین دلیل با وقوع انقلاب اسلامی غربی ها بر این عقیده بودند که نیروی هوایی ایران اسلامی قابل دوام نخواهد بود و تجهیزان مربوطه در اندک مدتی زمین گیر خواهند شد.اما به لحاظ عرق دینی،علاقه مندی،دانش و هوشمندی،کارشناسان و تکنسین های نیروی هوایی توانستند این محصولات را عملیاتی نگه داشته و در طول هشت سال جنگ تحمیلی نیز به خوبی از آنها استفاده نمایند.تشکیل معاونت های جهاد و خودکفایی در نیروها نیز به این امر کمک نمود.واقعیت این است که چنانچه بخواهیم عناوین و مباحث کارهای تحقیقاتی و ابداعات کارشناسان خبره و دانشمند نیروی هوایی را بازگو کنیم،حتی چندین کتاب هم برای تشریح این کارها کافی نیست.دراین راه تلاش های سرلشگر شهید منصور ستاری،سرلشگر شهید بابایی و زحمات دیگر کارشناسان جهاد خودکفایی بسیار برجسته و قابل توجه است.امروزه تشکیل سازما هوافضا در وزارت دفاه و نظامند سازی این تلاشه ها از طریق معاونت آماد و پشتیبانی ستاد کل نیروهای مسلح در سرعت بخشی به  پروژها و هدفمند سازی آنها که تحت زعامت رهبر فرزانه انقلاب،حضرت ایت الله خامنه ای انجام می شود،موجب تعجب کارشناسان دنیا خواهد شد.

در این مقاله قصد بر این است که علاوه بر دستاوردهای نیروی هوایی در زمینه بمب ها و موشک ها به برسی و معرفی تمام موشک ها و بمب موجود در نیروی هوایی در تمامی سطوح هوا به هوا،هوا به سطح بپردازیم با توجه به اینکه پدافند هوایی از زیر مجموعه نیروهایی خارج گشته در این مقاله مربوط به موشک های پدافند هوایی مطلبی درج نخواهد شد.در اینده نزدیک در مقاله ای جامع به برسی توانمندی های نیروی پدافند هوایی جمهوری اسلامی می پردازیم.

                                                             برای پیگیری مطلب روی لینک ادامه مطلب کلیک کنید

هم اکنون مرجله جدیدی در ساخت سلاح هسته ای استراتژیک روسی ویژه پرتاب از دریا فرا رسیده. فرمانده کل نیروی دریایی روسیه اعلام کرده بود که تولید انبوه موشک استراتژیک دریایی "بولاوا-ام" (طبق طبقه بندی غربی SS-NX-30) آغاز شده است. این موشک پیشرفته روسی از خانواده موشکهای بالستیک قاره پیماست که منحصرا از زیردریایی شلیک میشود و جدیدترین و مدرن ترین موشک قاره پیما یی است که تابه حال برای شلیک از زیردریایی طراحی و ساخته شده است .

به گفته کارشناسان موشکی روسیه این موشک سوخت جامد ، از نظر طراحی و تکنولوژی بر اوج قله رده بندی موشکهای بالستیک قرار دارد .

به گفته مقامات ارشد موشکی روسیه این موشک از نظر تکنولوژی ساخت کاملا در برابر طرح سپر ضد موشکی امریکا که در حال اجرای ان می باشد مصونیت دارد و این طرح نمی تواند در برابر این موشک و موشکهای سری TOPOL-M واکنش خاصی نشان دهد .

توانایی موشک در انجام مانور تا رسیدن به هدف یکی از راههای گریز موشک از هواپیماهای رهگیر ضد موشک تا رسیدن به فاز پایانی شلیک می باشد . اما فاز پایانی مهمترین مرحله یک موشک بالستیک است و برای افزایش شانس رسیدن موشک به هدف در این فاز اقدامات و تمهیدات ویژه ای اندیشیده شده است .

مهمترین اقدام پوشاندن کلاهک موشک با پوشش خاصی است که ان را در برابر مواد شیمیایی ، اشعه رادیو اکتیو ، تداخلات الکترومگنتیک ( EMP ) و پارازیتهای رادیویی و مزاحمتهای فیزیکی مصون نگه می دارد . تا قبل از این موشکهایی که ساخته می شدند با یک انفجار اتمی در فاصله حتی 10 کیلومتری و رسیدن تشعشعات به کلاهکشان از کار می افتادند ( یکی از راههای از بین بردن موشکهای بالستیک یک انفجار اتمی در ارتفاع بالا و از کار انداختن ان توسط تشعشعات است این روش از روشهای اولیه و پایه برای از بین بردن موشک قبل از رسیدن به محدوده هدف است )

کشنده های بولاول

اما این موشک طوری طراحی شده است که قابلیت ایستادگی و مقاومت در برابر چنین انفجارهای اتمی را حتی تا فاصله 500 متری خود نیز دارد . و رهگیری ان تا هنگامی که فاز پایانی ان به اتمام نرسیده است به خاطر قابلیت مانور زیاد ان بسیار مشکل است . و تا زمانیکه این حرکت ادامه دارد رهگیری و انهدام ان مشکل است .

تکنولوژی موشک SS-NX-30 از لحاظ ساخت همانند موشک SS-27 است و تنها فرق این دو ، کاهش اندک برد نهایی موشک SS-NX-30 است که برد ان را به 10 هزار کیلومتر رسانده است و دلیل این کاهش ، انطباق موشک با شلیک از زیردریایی می باشد . فرق دیگر نیز طبق گزارشات در کلاهک انهاست که موشک Bulava میتواند کلاهکهای اتمی 550 کیلو تنی حمل کند . تعداد دقیق کلاهکهایی که این موشک حمل می کند مشخص نیست اما گفته میشود کلاهکها هر یک دارای سیستمی هستند که می توانند با ایجاد چند کلاهک مجازی در دید رادارهای دشمن ، انها در رهگیری به اشتبان بیاندازند .

سیستم هدایت کلاهکها توسط کامپیوتر است که با ماهواره GLOSNASS هدایت را انجام می دهد . این سیستم ناوبری میزان دقت این کلاهکها را به حدود 350 متر رسانده است . البته به گفته برخی سایتها این دقت از این مقدار هم بیشتر است .

این موشک روی رزم ناوهای استراتژیک زیر دریایی از نوع پروژه 955 "بوری" کار گذاشته می شود. سه فروند از این نوع زیردریایی با نام های "یوری دلگاروکی"، "ولادیمیر مونوماخ" و "الکساندر نفسکی" استفاده خواهند شد.

"یوری دلگاروکی" اولین فروند از این نوع رزم ناوهایی است که باید در عرشه خود دوازده موشک SS-NX-30 را جای دهد. در ابتدا برای دلگاروکی و رزم ناوهای مشابه آن، موشک "دی-19 ام" تحت عنوان "بارک" در دفتر طراحی میاسکی ساخته شده بود. اما معلوم شد که سازندگان از حد ابعاد مجاز فراتر رفته اند (که به همین دلیل مجبور شدند زیر دریایی را با آن تطبیق دهند)، پس از آن نیز در زمان پرتاب سایر نقایص آشکار شدند. در نتیجه در سال 1998، زمانی که موشک در حد 80% آماده بود، پروژه تعطیل شده و این سفارش به انستیتو فناوری های گرمایی مسکو منتقل شد که سکوی پرتاب و مجموعه موشکی "پی. اس.-12ام.2" تحت عنوان "توپول-ام" (SS-27) را ساخته بود. موشک دریایی این انستیتو "بولاوا-ام" نام گرفت.

اما آن نیز با دشواری هایی مواجه شد. از 6 پرتاب آزمایشی 4 پرتاب با شکست کامل مواجه شدند. به اجبار آزمایش دیگری انجام شد، طبق گفته فرمانده کل نیروی دریایی روسیه موفقیت آمیز بود، اما طبق نظرات کارشناسان مستقل، بدون درخشش خاصی انجام شده بود. اینطور که کارشناسان می گویند، یکی از سه کلاهک روی موشک، به میدان تیر نرسیده است. اما این مسئله سازندگان بولاوا و مدیران آنها را نا امید نکرد. "آناتولی پرمینوف" رئیس آژانس فدرال فضایی روسیه "روس کاسموس" ( این آژانس پاسخگوی طراحی و عرضه مجموعه های موشکی استراتژیک به نیروهای مسلح و از جمله نیروی دریایی روسیه می باشد) تاکید کرده بود که قبل از عرضه موشک به نیروهای مسلح، حداقل به 12-14 پرتاب نیاز است. در عین حال وی به تجربه آمریکا اشاره داشت که ضمن ساخت موشک مشابه "Trident II" نیاز به 19 پرتاب از زمین و 9 پرتاب از زیردریایی داشتند.

همچنین در ادامه دو آزمایش دیگر برای بولاوا انجام خواهند شد و بطور کامل این آزمایش ها در سال های بعد ادامه خواهند یافت. یکی از این آزمایش ها نیز برای تعیین حداکثر برد پرواز آن خواهد بود. فعلاً مشخص نیست که به کجا پرواز می کند.

طبق اطلاعات منتشره در مطبوعات غربی، موشک سه پله ای بولاوا که با سوخت جامد کار می کند، یکی از سبک ترین موشک ها در نوع خود است. وزن آن 30 تن و برد عمل آن 8 هزار کیلومتر است. این موشک می تواند به 4 تا 10 کلاهک هسته ای مجهز شود.

احتمالاً بولاوا با 10 کلاهک در نیروهای مسلح روسیه پذیرفته خواهد شد، چرا که در غیر این صورت ارزش نظامی آن چندان زیاد نخواهد بود. مسئله در این است که زیردریایی های اتمی نوع "بوری" با 12 سکوی پرتاب موشک طراحی شده بودند. ساختمان رزم ناو "یوری دلگاروکی" دقیقاً چنین خواهد بود. اما زیردریایی بعدی از همین پروژه، یعنی "ولادیمیر مونوماخ" و "الکساندر نفسکی"، اکنون با قابلیت پرتاب 16 موشک ساخته می شوند. اگر طرح های موجود اجرا شوند، روی سه زیردریایی اتمی 44 بولاوا و 440 کلاهک هسته ای جای می گیرند. این سهمی چشمگیر در بالا بردن توان بازدارندگی استراتژیک هسته ای خواهد داشت که از دکترین نظامی روسیه سر چشمه می گیرد.

آزمایش های "بولاوا" و ویژگی های آن از اسرار دولتی روسیه هستند. اما فقط نه برای آمریکا، زیرا این کشور نمایش پرواز موشک ها و ویژگی های اصلی فنی-نظامی آن را مطابق پیمان کاهش سلاح تهاجمی استراتژیک (START-1) از دست اول دریافت می کند. بدین ترتیب این تنها رازی برای نظامیان و طراحان روسیه است و یا شاید برای شهروندان که از مالیات آنها این مجموعه های موشکی ساخته می شوند، چرا؟

یکی از علل سری بودن اوضاع پیرامون "بولاوا" و "یوری دلگاروکی" و سایر رزو ناوهای مشابه آن در این است که آنها اسیر جاه طلبی های سیاسی برخی از مقامات بلندپایه روسیه شده اند این سبب می شود که تولید انبوه "بولاوا" که هنوز تکمیل نشده آغاز شده و باری دیگر وعده داده شود که رزم ناو جدید مجهز به موشک جدید استراتژیک به نیروی دریایی روسیه عرضه خواهد شد.

آخرین زیردریایی اتمی، رزم ناو موشکی-استراتژیک نوع سنگین پروژه 941 به نام "آکولا" (طبق طبقه بندی غربی Typhoon) نیز پس از پایان یافتن آزمایش ها قرار است به "بولاوا-ام" مجهز شود. در "آکولا" بر خلاف پروژه 955، نه 12 و 16 و بلکه 20 سکوی پرتاب موشک وجود دارد. این می تواند بلافاصله پتانسیل بازدارنگی هسته ای دریایی روسیه را به میزان 200 کلاهک افزایش دهد.

حمل کننده بولاوا

"سرگی ایوانوف" معاون نخست وزیر فدراسیون روسیه اعلام داشته که مسئولین "روس کاسموس" باید موضع فعالتری در رابطه با آزمون و آماده سازی تولید انبوه مجموعه های موشکی استراتژیک "بولاوا" داشته باشند. "توجه کافی به کارهای مربوط به قطعات و سازه های مجموعه های موشکی استراتژیک "بولاوا" که باید روی زمین انجام شوند، مبذول نمی شود. کم نیستند مواردی که آزمون های عملی به محاسبات ریاضی تبدیل می شوند". در 23 دسامبر 2008پس از پرتاب موشک "بولاوا" از زیردریایی اتمی "دمیتری دانسکوی"، این موشک خودبخود نابود شده و در هوا منفجر شد.

این موشک می تواند شش یا ده بلوک هسته ای هیپرسونیک با قابلیت مانور و رهنمون سازی جداگانه داشته باشد که می توان ارتفاع و جهت مسیر پرواز آنها را تغییر داد.

در حال حاضر این موشک در زیردریاییهای کلاس تایفون روسیه استفاده می شوند ولی به زودی با تحویل اولین زیردریایی ‘ Borey’ class در این زیردریاییی نیز استفاده خواهند شد زیرا این زیردریایی پیشرفته انطباق کامل با این موشک دارد و جایگاههای موشک آن مخصوص پرتاب همین سری موشک هستند. ایران هم در رزمایش پیامبر اعظم اعلام کرد که یک نمونه از آن را ساخته و با موفقیت آزمایش کرده که تصویری از آن منتشر نشده. موشک ایرانی قادر بود که چهار هسته یا کلاهک داشته باشد.

خصوصيات        

عملكرد: موشک بالستیک هسته ای (پرتاب از زیر دریایی)

كشور سازنده: روسیه

شرکت سازنده: FSUE Votkinsky Zavod

طول: 11.5 متر

قطر: 2 متر

وزن: 36.8 تن

برد عملیاتی : 8000 کیلومتر و در برخی منابع 10000 کیلومتر

پیشرانه: موتور سه مرحله ای سوخت جامد

کلاهک: 6کلاهک جنگی هر کدام به قدرت 150 کیلوتن

سیستم هدایت: هدایت به وسیله ی سیستم اینرسیایی،مکان یابی با سنسورهای Stellar یا سیستم گلوناس

دایره خطا: 350 متر

تعداد کلاهک : 10 عدد (تایید نشده)

● منبع : برگرفته از انجمن هوافضا

● نويسنده: مهدی وجدانی

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

برچسب های فارسی: موشک بالستیک ، موشک ، موشک بالستیک اتمی ، موشک بولاوا ، موشک پرتاب از زیر دریایی ، نخستین موشک کروز ، نخستین موشک ناو پرتاب ، نیروی موشکی روسیه ، موشک سطح به سطح ، موشک قاره پیما ، موشک های روسیه ، شلیک موشک بالستیک

کاوشگر-1

جمهوری اسلامی ایران با پرتاب ازمایشی ماهواره سفیر-1 در تاریخ 17 اوت 2008 اولین قدم ها را برای پرتاپ ماهواره به فضا برداشت. در این تاریخ ایران اولین سفیر را که فاقد محموله بود به فضا پرتاب کرد. در همان روز رضا تقیزاده رئیس سارمان هوا و فضای جمهوری اسلامی در گفتگو با صدا و سیما خبر پرتاب موفقیت امیزه ماهواره بر سفیر به فضا را مخابره کرد و اعلام کرد که  سفیر موفق شده است ماهواره ای ساختگی در 650 کیلومتری از زمین و در مدار لئو قرار دهد.

هر چند که طبق روال معمول کشورهای غربی و در راس انها امریکا اعلام کردند که این ازمایش موفقیت امیز نبوده و ایران به انچه میخواسته است نرسیده است.این اظهارات با پاسخ محکم طرف ایرانی مبنی برا پرتاب ماهواره امید ظرف شش ماه کمتر پاسخ داده شد.

در این زمان مقامات رسانه ها و متخصصین غربی جنگ روانی شدیدی را بر عیله ایران به راه انداختند مبنی بر پیشرفته نبودن این پرتابگر که نمونه ای از این اظهارات را در زیر مطالعه می فرمایید

نشريه دفاعي "جينز" همان ماه در گزارشي ضمن تاييد موفقيت آميز بودن پرتاب افزود كه فناوري آن از موشك شهاب-3 ايران برتر نيست.

اين نشريه نوشت: "بيانيه هاي ايران حاكيست كه پرتاب دو مرحله اي بوده است كه نشان دهنده بهبود چشمگير در توانايي هاي ايران خواهد بود... با اين حال معاينه نزديكتر تصاوير پرتاب نشان مي دهد كه اين يك موشك يك مرحله اي با سوخت مايع است."

البته ناگفته نماند که ماهواره بر سفیر-1 شباهت ظاهری بسیار زیادی به موشک شهاب-3 داشت و از لانچر مخصوص پرتاب این موشک پرتاب شد.

سرانجام ایران در تاریخ 2 فوریه 2009  به وعده خود عمل کرد و ماهواره تماما ایرانی امید را به وسیله پرتابگر کاملا ایرانی سفیر-2 به فضا پرتاب کرد.سفیر-2 براساس برنامه‌هاي از پيش تعيين شده ماهواره اميد در مداري بيضوي با حضيض 250 كيلومتر و اوج حدود 500 كيلومتر در فضا قرار داد .

حتی سازمان فضانوردي آمريكا، ناسا، پرتاب ماهواره ملي اميد به مدار زمين را تاييد كرد. تاييد ناسا در اين خصوص در حالي صورت گرفت كه مسوولان آمريكا اين پيشرفت علمي از سوي ايران را يك نگراني قلمداد كرده بودند و باوجود تاييد اين مساله از سوي ناسا، مطمئنا نگراني‌هاي آنها افزايش يافته است.

يكي دیگر از نكات قابل توجه در خصوص ماهواره ملي اميد و موشك سفير كه وظيفه حمل اين ماهواره را برعهده داشته اين است كه جمهوري اسلامي ايران در شرايط تحريم، به چنين توانمندي دست يافته و توانسته است با تكيه بر دانش بومي با موشك سفير كه يك موشك دو مرحله‌اي است اين ماهواره را به فضا پرتاب كند.

این واقعه و پرتاب ماهواره ایرانی امید توسط ماهواره بر سفیر در حالی صورت پذیرفت که تا قبل از این ایران یک ماهواره فعال در فضا در اختیار داشت،ماهواره سینا-1 که در سال 84 و توسط ماهواره بر روسی Cosmos-3m  و از پایگاه فضایی Plesetsk در مدار قرار گرفته بود و پرتاب ماهواره ایرانی که با ماهواره بری 100% ایرانی  در فضا قرار گرفته بود باعث بهت و حیرت جهانیان گشت و نوید اینده ای روشن ایران در فضا را می داد.

پیش از ایران هشت کشور؛ شوروی (۱۹۵۷)، ایالات متحده آمریکا (۱۹۵۸)، فرانسه (۱۹۶۵)، ژاپن (۱۹۷۰)، چین (۱۹۷۰)، بریتانیا (۱۹۷۱)، هند (۱۹۸۰) و اسرائیل (۱۹۸۸) مستقلا موفق به پرتاب ماهواره شده بودند.

ماهواره بر سفیر-2

«ماهواره بر سفير2» موشك حامل ماهواره از كلاس سبك به شمار مي‌رود كه قادر است ماهواره‌اي سبك را در مدار LEO قرار دهد. كمترين ارتفاع مدار آن 250 كيلومتر و ارتفاع اوج آن در حدود 500 كيلومتر است، «ماهواره بر سفير2» دو مرحله‌اي بوده و در هر مرحله از موتورهاي جداگانه استفاده شده است.
بخش محموله نيز بر روي مرحله دوم نصب مي شود، محموله متشكل از ماهواره، آداپتور و فيرينگ مي باشد.
فيرينگ پوشش محافظ دو تكه‌اي مي باشد كه بر روي مرحله دوم نصب شده و ماهواره را در بر مي‌گيرد و از آن در برابر شرايط نامساعد محيطي محافظت مي‌كند، اين پوشش به محض خروج از جو باز شده و جدا مي‌گردد. طول «ماهواره بر سفير2»در حدود 22 متر، قطر آن 1 / 25 متر و وزن آن بالغ بر 26 تن است.

 سابقه فني

ارسال محموله به فضا معمولاً با موشك هاي غول پيكر انجام مي شود و تنها مراكزي مي‌توانند وارد اين مقوله شوند كه ساختار كارشناسي و فناوري لازم را دارا باشند، پرتاب «سفير اميد» با اينكه پله اول در اين مسير
مي‌باشد، لاكن پرتاب يك ماهواره بر 26 تني جهت قراردادن يك ماهواره در مدار بيضوي 530-250 كيلومتري مي‌باشد.
اين مهم با تكيه بر سوابق تجربي مراكز هوافضايي جمهوري اسلامي ايران كه تا كنون بارها موشك‌هاي بزرگي را براي تست‌هاي مختلف و از جمله تست كاوشگر پرتاب نموده‌اند قابل انجام مي‌باشد، اين مراكز هستند كه با داشتن سيستم‌هاي مديريتي و كيفيتي بالا و داشتن متخصصين مورد نياز مي‌توانند ضريب اطمينان لازم براي اينگونه ماموريت‌ها را ايجاد نمايند.
نكته مهم اينكه در «ماهواره بر سفير2»بيش از 10 هزار تنوع قطعه به كار رفته است.
سهم قطعات پيچيده صنعتي در آن قابل توجه است و تمام قطعات توليدي آن در صنايع داخلي ساخته مي‌شود.

 صنايع توليد بخش‌هاي مختلف «ماهواره بر»

الف: بخش طراحي و تحقيقات
براي تحقيقات، طراحي و توليد يك «ماهواره‌بر» بخش طراحي با توجه به انتظارات كارفرما طراحي كلان «ماهواره بر» را انجام مي‌دهد و سپس مشخصات مورد نياز خود را از مجموعه‌هاي موتور و پيشرانه، سوخت، هدايت و كنترل، سازه و محفظه ي ماهواره معلوم مي‌نمايد.
پس از آن صنايع سيستم، به عنوان كارفرما براي سازنده اجزاء فوق عمل كرده پروژه‌هاي مختلفي براي هر يك از صنايع تعريف مي‌كند.

ب: صنايع موتور
«ماهواره بر سفير 2» داراي دو موتور مرحله يك و مرحله دو مي باشد كه هر دو در اين صنايع ساخته مي‌شود. موتور مرحله اول كه موتور اصلي پرتاب مي باشد قادر است محموله 26 تني را تا ارتفاع 68 كيلومتر حمل نمايد و پس از آن با جدايش مرحله اول مامويت موتور مرحله دوم شروع مي شود كه خود از دو موتور تشكيل شده است و علاوه بر ايجاد پيش رانش با تغيير زوايه امكان كنترل مرحله دوم سفير را فراهم مي نمايد. در صنايع موتور فرايندهاي پيچيده‌اي در ساخت قطعات، محفظه موتور، انژكتورها و توربوپمپ‌ها وجود دارد كه تماماً با توان داخلي انجام مي‌شود.

                   

ج: صنايع سازه
سازه‌هاي فضايي به خاطر نوع كابرد از ويژگي هاي خاص برخوردارند، و علاوه بر سبك بودن بايستي داراي تحمل خوب مكانيكي باشند تا در برابر فركانس‌هاي لرزش و تنش‌ها و فشارهاي دروني و بيروني مقاومت نمايند.
لذا به تخصص بالاي طراحي و فناوري قابل قبول توليد نياز است تا مواد مورد نظر انتخاب شده و اجزاء ساخته شوند و به روش‌هاي علمي و مهندسي اتصالات صورت گيرد.

د: صنايع سوخت
«ماهواره بر ها» در جهان از سوخت هاي خاص استفاده مي نمايند كه تامين آنها به هيچ وجه از منابع خارجي ميسر نمي باشد لذا در اين صنايع تاسيسات صنعتي سوخت هاي مورد نياز ايجاد شده كه توانايي تامين نيازهاي صنايع موتور و بخش‌هاي تحقيقاتي را دارا مي باشد. مهندسين طراحي در اين صنايع بدون نياز به كمك خارجي كارخانجات لازم را طراحي و به بهره برداري رسانيده‌اند.

هـ: صنايع هدايت كنترل
در اين صنايع ده ها مجموعه الكتريكي و الكترونيكي كه در سامانه پرتاب ماهواره كاربرد دارند، طراحي و ساخته مي‌شود. قطعات الكترونيك را بخش آماد تهيه مي‌كند و قطعات توليدي در بخش‌هاي صنعتي توليد مي شوند بلوك‌هاي كامپيوتر پرواز، سيستم ناوبري، منابع تغذيه، باطري‌ها، عملگرها، فشارسنج‌ها، كابلاژ و كليه تسترهاي ذاتي بلوك‌ها، تستر «ماهواره بر» و تستر پرتاب در اين صنايع طراحي و ساخته مي‌شوند.

و: صنايع تجهيزات پرتاب
در اين صنايع كليه تجهيزات حمل و آماده‌سازي «ماهواره بر» و تجهيزات ميدان تست و پرتاب «ماهواره بر» ساخته شده و نصب مي‌گردند برج سرويس مستقر در ميدان نيز در اين صنايع طراحي و ساخته شده است. همچنين آماده سازي قبل از پرتاب و شارژ سوخت در اين ميدان انجام مي‌گردد.

ز: صنايع ساخت سنسور
در صنايع هوافضايي ساخت سنسورهاي شتاب و سرعت از عوامل تعيين كننده است و توانمندي در اين زمينه گام مهمي در ساخت سيستم‌هاي ناوبري به شمار مي‌آيد.

خصوصيات  فنی ماهواره بر سفیر-2      

عملكرد: پرتابگر ماهواره

كشور سازنده: ایران

سازنده: سازمان فضایی ایران

طول: 22 متر

قطر: 1.25 متر

وزن: 26 تن

پیشرانه: موتور 2مرحله ای

ایران و برنامه آینده(ماهواره بر سیمرغ)

موتور ماهواره بر سيمرغ از ديگر دستاوردهاي پژوهشگران کشور است که با دستيابي به اين فناوري از اين پس کارخانجات ساخت موتور ماهواره برها قادر خواهند بود که موتورهاي مورد نياز حامل ماهواره را توليد کنند. اين قابليت، مرحله نويني براي طراحي ماهواره براي آينده است.
 ساخت موشك ماهواره بر سيمرغ بعد از پرتاب موفق ماهواره بر سفير در برنامه كاري سازمان صنايع هوافضا قرار گرفت.
با عنايت به خواست و تاكيد مقام معظم رهبري مبني بر ضرورت برخورد جهادي در كسب علوم و فناوري هاي جديد و قطع تمام وابستگي ها، اين كار حاصل تلاش بي وقفه و شبانه روزي دانشمندان و متخصصان جوان كشورمان به منظور اجراي برنامه هاي فضايي كشور و قطع وابستگي به كشورهاي صاحب فناوري فضايي مي باشد.ماهواره بر «سيمرغ» موشكي دومرحله اي با سوخت مايع بود كه ماموريت اوليه آن قرار دادن ماهواره «طلوع» به جرم حداقل 100كيلوگرم در مداري با ارتفاع حضيض 500 كيلومتر و زاويه ميل مداري 55 درجه را داشته و همچنين قادر به تزريق ماهواره هايي با جرمي در حدود 800 كيلوگرم در مدارات نزديك به زمين يا LEO مي باشد.ارتفاع اين ماهواره بر حدود 26 متر و قطري در حدود 5/2 متر مي باشد. وزن اين موشك در لحظه استارت به حدود 100 تن خواهد رسيد.ماهواره بر سيمرغ با استفاده از نسل جديد و پيشرفته موتورهاي سوخت مايع قادر خواهد بود به سرعتي برابر 7500 متر بر ثانيه جهت تزريق ماهواره در مدار 500 كيلومتري دست يابد.
در مرحله نخست اين ماهواره بر از موتور 128 تن به همراه يك موتور كنترلي 15 تن استفاده مي شود كه در مجموع تراست اين مرحله به 143 تن خواهد رسيد.اين موتور مي تواند در ماهواره برهايي با قدرت زيادتر نيز در آينده مورد استفاده قرار گيرد.

خصوصيات  فنی ماهواره بر سیمرغ      

عملكرد: پرتابگر ماهواره

كشور سازنده: ایران

سازنده: سازمان فضایی ایران

طول: 26 متر

قطر: 2.5 متر

وزن: 77 تن

وزن محموله: 60 کیلوگرم

● منبع : خبرگزاری فارس،وکی پدیا،روزنامه ایران،گلوبال سیکوریتی

● نويسنده:امیرحسام ملایی یگانه

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

ALARM كه مخفف واژه Air Launched Anti-Radiation Missile به معناي موشك فراصوت ضد رادار هوا پرتاب ميباشد يك موشك بريتانيايي است كه وظيفه آن مقابله با رادار هاي دشمن در عمليات سركوب پدافند هوايي يا SEAD ميباشد. 

                 

هم اكنون سه كشور بريتانيا و عربستان و برزيل از اين موشك بهره ميبرند.

وزارت دفاع بريتانيا در اواخر سال 1982 درخواستي مبني بر نياز به يك موشك جديد ضد تشعشع را از طرف ارتش اين كشور دريافت كرد و بر اين اساس نياز خود را اعلام كرد.

در اين حين دو پيشنهاد مطرح شد كه اولي موشك ALARM ساخت شركت British Aerospace Dynamics و دومي موشك HARM ساخت شركتهاي Texas Instruments و Lucas Aerospace بود.

پس از بررسي هاي گوناگون Michael Heseltine وزير دفاع وقت بريتانيا در 29 جولاي سال 1983 موشك ALARM را برنده مناقصه اعلام كرد. 

              

پيشنهاد اوليه براي اين موشك تعداد 750 موشك بود كه توسط نيروي هوايي سلطنتي بريتانيا (RAF ) مطرح شد.

پروسه انتخاب و مناقصه بسيار بحث برانگيز و جنجالي بود چون از طرفي وزير دفاع بريتانيا مايل بود تا ساخت اين موشك توسط صنايع نظامي خود بريتانيا انجام بپذيرد و از طرفي شركت آمريكايي اين امر را نميپذيرفت و ميخواست تا اين مراحل در آمريكا و در واقع در كارخانه هاي خود اين شركت انجام شود و در واقع به همين دليل بود كه ALARM برنده مناقصه اعلام شد.

در اوايل سال 1986 شركت BAe بريتانيا متوجه شد كه اداره تداركات ارتش بريتانيا Royal Ordnance مشكلاتي در توسعه و ساخت موتور اين موشك كه Nuthatch نام داشت دارد و به همين جهت شروع به بررسي راه هاي گوناگوني كرد تا اين مشكل را بر طرف كند.
در سال 1987 شركنت BAe موتور Nuthatch را با يك موتور ايمن تر كه توسط شركت Bayern-Chemie طراحي و ساخته شده بود جايگزين كرد. 

                   

با توجه به هزينه اوليه اي كه توسط منابع دولتي بريتانيا 200 ميليون پوند برآورد شده بود شركت BAe مذاكراتي را شروع كرد تا بتواند اين مبلغ را به 400 ميليون پوند برساند كه همين موضوع باعث وقفه 2 ساله ما بين سالهاي 1988 تا 1990 در توسعه و توليد انبوه اين موشك شد.

يكي از ويژگي هاي منحصر به فرد اين موشك شليك كن و فراموش كن دو مرحله اي بودن آن است كه در اين حالت كه در اصطلاح loiter يا تاخير ناميده ميشود موشك نخست به ارتفاع 13 كيلومتري صعود ميكند و در صورتي كه رادار دشمن خاموش شد به صورت سقوط آزاد با چتر آرام پايين مي آيد و هنگامي كه رادار دوباره روشن گرديد موتور دوم روشن شده و سريعا موشك را به سمت هدف به پيش ميبرد. 

              

خصوصيات        

عملكرد: موشك ضد رادار براي سركوب پدافند هوايي

كشور سازنده: انگلیس

شرکت سازنده: MBDA

طول: 4.24 متر

قطر: 23 سانتیمتر

وزن: 268 کیلوگرم

برد : 93 کیلومتر

عرض بالها: 73 سانتیمتر

سرعت: 2455 کیلومتر بر ساعت

پیشرانه: راكتي دو مرحله اي سوخت جامد Bayern Chemie

كلاهك: از نوع انفجاري شديد به همراه فيوز تاخيري

نوع فیوز: لیزری

سيستم هدايت: جستجو گر غير فعال راداري

پلتفرم: جنگنده هاي تايفون و تورنادو و جگوار نيروي هوايي سلطنتي

سال ورود به خدمت: 1954

● منبع: 

● نويسنده:محمدرضا

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

9A1472 Vikhr (به روسی : Вихрь و به فارس : گردباد)یک موشک ضد تانک هدایت لیزری ساخت روسیه . 9K121" نامی است که GRAU برای ان طراحی نموده است ونام گزارش داده شده ان در ناتو AT-16Scallionاست (Scallion به معنی تره فرنگی می باشد) این موشک یک موشک هواپرتاب برای شلیک از بالگرد های Ka-50 و Ka-52 وهواپیما Su-25T طراحی شده است.
اعتقاد عمومی براین است که این موشک از سال 1990 وارد خدمت شده است این موشک برای اولین بار در سال 1992 در نمایشگاه Farnborough Airshow به نمایش عموم گذاشته شد.

این موشک برای حمله به اهداف حیاتی دشمن ازجمله اهداف زرهی مجهز به زره واکنش دهده طراحی شده وقابلیت شلیک از 10 کیلومتری را داراست همچنین این موشک قابلیت شلیک از 5 به سوی اهداف زرهی در شب را دارا است البته از این موشک برای دفاع هوایی در مقابل دیگر هواگرد ها می توان استفاده کرد.
موشک Vikhr قسمتی از سامانه Vikhr-M بود که شامل یک سیستم اپتیکی خودکار و یک لانچر depressible بود .(راستش معنی این Despreesuble رو هرچی گشتم پیدا نکردم ولی توی دیکشنری براش نوشته بود نو امید بیچاره و.... فکر کنم احتمالا معنی یکبار مصرف رو میده)
سیستم اپتیکی خودکاریا automatic sight به وسیله کانال های TV and IR به دنبال اهداف می گرده
همچنین برای سیتم هدف گیری این موشک یک پرتو افکن لیزری در نظر گرفته شده است و یک فاصله سنج لیزری ویک سیستم هدف یاب یک کامپیوتر دیجیتال و یک سیستم تثبیت در نظر گرفته شده است.
کانال های پرتو افکن امکان شناسایی هدف در شب و روز وردیابی هدف وهدایت خودکار موشک وتولید اطلاعات دقیق وقابلیت شلیک موشک را داراست
موشک هدایت شونده تشکیل شده از یک کلاهک حرارتی مجهز به یک فیوز کنترل از راه دور ویک کنترل ویک کنترل الکتریکی موتور وردیاب لیزری است
کلاهک های چند منظوره این اجازه را به کاربران Vikhr می دهد که انرا بر علیه زره پوش ها وهمچنین بر علیه اهداف هوایی نیز استفاده شود
استفاده از فیوز مخصوص انفجار مرمی از مسافت دور اجازه می دهد که این موشک بر علیه هواگرد های هوایی حتی تا فاصله 5 متری نیز درگیر شود! این موشک همچنین قابلیت برخورد با هواگرد هایی با سرعت 500 متر بر ثانیه را نیز دارا می باشد
سیستم کنترل وهدایت موشک Vikhr دارای ایمنی بالایی در مقابل اقدامات جمینگ دارا است
یکی دیگر از خاصیت های این موشک دقت بالای ان در برخورد به اهداف است (برای اهداف ثابت 0.95 گزارش شده است) همچنین این موشک دارای یک سیستم هدایت بسیار دقیق است
این موشک می تواندهم بورت تکی برای یک هدف شلیک شود یا بصورت زیاد بر علیه یک هدف (برای افزایش کشندگی)

سردرگمی غربی ها در مورد این موشک:

در اواخر دهه 80 در مورد موشکهای جدیدترین موشکهای ضدتانک شوروی سر در گمی زیادی بود (به همین دلیل 90 درصد اطلاعات منتشر شده غرب در ان زمان غلط بود) وتا پایان جنگ سرد غربی ها در مورد جدیدترین سلاح ضد تانک چیز دقیقی نمی دانستند .
یکی از همین اشتباهات اشتباه غربی ها در مورد 9A1472 Vikhr بود زیرا با انتشار اطلاعاتی از این موشک تحلیلگران غرب به سادگی پنداشتند که این موشک دارای هدایت نیمه فعال لیزری است ومشابه موشک هلی فایر می باشد و کار به انجا کشید که انها فکر کردند که متخصصین KBP در طراحی موشک از موشک هوا به سطح Kh-29L نیز استفاده کرده اند .

نتیجه گیری :

تمامی این راه طولانی وطویل نشانه ان بود که: روسیه در زمینه موشک های لیزری همانند شوروی راهکاری متفاوت با غربی ها انتخاب نموده واین باعث بالا رفتن امنیت روش های انها و همچنین ارزان بودن این روش است
در مجموع می توان نتیجه گرفت که زمانی که غربی ها یک موشک از همین نوع تولید کند روس ها قادرند با همین قیمت 5 موشک امن به تولید برسانند که این خود باعث ازادی عمل خلبانان در شلیک های فراوان است.

موارد مرتبط : موشک ضد زره هات

خصوصيات        

عملكرد: موشک ضد تانک هواپرتاب

كشور سازنده: روسیه

شرکت سازنده: دفتر طراحی KBP

طول: 2.80 متر

قطر: 130 میلیمتر

طول بالها: 380 میلیمتر

وزن: 45 کیلوگرم

برد عملیاتی : 10 یا 8 کیلومتر

سرعت: 600 متر بر ثانیه یا 1.8 ماخ

پیشرانه: ناشناخته

نوع هدایت سیستم: لیزری

مکانیزم انفجار: مجاورتی

نفوذ: 1000 میلیمتر در پشت زره های واکنش دهنده

● منبع اخذ: www.military.ir

● نويسنده: علی عاقلی

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

HOT یک موشک ضد زره برد بلند هدایت شونده میباشد که قابلیت شلیک از روی وسایل نقلیه زرهی مثل انواع نفر بر ها و همچنین هلیکوپتر را دارد.
اولین واحدهای این موشک در سال 1974 وارد خدمت شده و بیش از 85000 تیر از این موشک توسط 19 کشور سفارش داده شده اند که 820 واحد آتش بار بر روی خودرو های زرهی و 720 واحد روی هلیکوپتر ها نصب شده اند.
این موشک توسط شرکت Euromissile که تلفیقی از شرکت های Aerospatiale-Matra فرانسه و DaimlerChrysler Aerospace المان بود و هم اکنون یکی از زیر شاخه های EADS به حساب می آید برای استفاده در ارتش های آلمان و فرانسه طراحی و ساخته شد و در چندین درگیری شرکت داشت که از مهمترین آنها میتوان به نبرد ایران عراق ، عملیات طوفان صحرا و نبرد داخلی لبنان اشاره کرد.

                      

             

این سیستم که در سال 1997 طراحی شده است در حقیقت یک سیستم چند منظوره میباشد که قابلیت نظارت و شناسایی آن به همان خوبی شلیک آن میباشد.
این سیستم که در اختصار ATM نام دارد شامل سه قسمت سنسور های مدرن ، سیستم کنترل داخلی و برجک مسلح به موشک هات یا مسلسل میباشد.
سنسور ها که شامل دوربین فرو سرخ ، دوربین تلویزیونی و فاصله یاب لیزری هستند با دکل یکپارچه شده اند و هنگامی که برای ایفای نقش شناسایی به آنها نیازی نیست میتوان این دکل را به صورت خودکار مثل پریسکوپ زیر دریایی ها جمع کرد.
برد شناسایی این سیستم به 7 کیلومتر میرسد و توان هدفگیری از این فاصله را نیز دارد و برجک این سیستم توان حمل 2 یا 4 جایگاه پرتاب موشک یا توپ 20 م م با مسلسل کالیبر 12.7 را دارد

                            

                   

                     

                                                         برای پیگیری مطلب روی لینک ادامه مطلب کلیک کنید

در چارچوب سیاست مقامات ایرانی در تبدیل جمهوری اسلامی به ابرقدرت منطقه ای یکی از جایگاه های نخست به ارتقاء توان نظامی اختصاص داده شده است که درصدر آن موشک سازی قرار گرفته است.

"فرهاد خسروخاور" مدیر علمی مرکز تحلیل و تحقیقات احتماعی مدرسه عالی پژوهش های اجتماعی (فرانسه) نیز این مسئله را تایید می کند.

وی ادعا می کند که مقامات جمهوری اسلامی ایران در سیاست فنی-نظامی به دوجهت ارجحیت داده اند:

تحقیقات هسته ای و برنامه موشکی. به این دو جهت بیش از طراحی و تولید تسلیحات عادی بها داده شده است.

سازمان صنایع هوا-فضای جمهوری اسلامی ایران به طراحی و تولید موشک های مختلف می پردازد.

موسسه تسلیحات ضد تانک،

ابزار دفاع ضد هوایی،

تسلیحات موشکی نیروی دریایی،

موشک های تاکتیکی و تاکتیکی-عملیاتی،

ابزار ماهواره ای،

تله متری،

راداری

و همچنین ابزار دقیق زیر مجموعه آن بشمار می روند.

نکته مهم نشان دهنده نقش ویژه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران در سیستم صنایع نظامی و نیروهای مسلح جمهوری اسلامی آنست که موشک سازی و مهمترین سلاح تهاجمی ایران یعنی نیروهای موشکی، مدت زمان زیادی در ترکیب این سپاه و زیر نظر آن فعالیت می کرد. در حال حاضر نیروهای موشکی به طور مستقیم زیر نظر  فرماندهی کل قوا یا بعبارت دیگر رهبر انقلاب جمهوری اسلامی اداره می شوند.

یکی دیگری از جهات بخش موشکی ایران طراحی و تولید موشک های بالستیکی میانبرد است.

تاکنون موشک های تاکتیکی و تاکتیکی -عملیاتی WS-1(تا 80 کیلومتر)، مدل های مختلف موشک "نازعات" (تا 150 کیلومتر)، CSS-8 (ام-7 تا 180 کیلومتر)،

"زلزال" و همچنین مدل های مختلف- تا 300 کیلومتر و دیگر نمونه های تجهیزات موشکی طراحی و تولید شده اند.

این موشک ها را نمی توان به موشک های منتقل کننده سلاح هسته ای تبدیل کرد اما تاثیر و کارایی آنها ممکن است در صورت لزوم در انهدام اهدافی در منطقه خلیج فارس و همچنین برای انهدام کشتی ها در آب های خلیج فارس پیش از هر چیز در منطقه تنگه هرمز مورد استفاده مقامات ایرانی قرار گیرد.

اما جهت اصلی صنایع موشکی ایران در حال حاضر خط تولید موشک های "شهاب" در امور کلی پژوهشی سازه های موشکی و کارهای سازه ای-تجربی است.

"آنتونی کوردسمان" تحلیل گر آمریکایی در آخرین مقاله خود مطالب جالبی در مورد اجرای برنامه "شهاب" توسط ایران منتشر کرده که در ادامه به کلیاتی از آن اشاره می شود.

                                                              برای پیگیری مطلب روی لینک ادامه مطلب کلیک کنید

 بی شک مخوفترین بخش موشکهای زمین به هوای ایران را موشکهای سام- 5 یا همان اس-200 تشکیل میدهند. این موشک با سرعت و دقتی رعب آور به سوی اهداف خود پرواز کرده و با دقت 100% آنها را از بین می برد بی آنکه بتوانند کوچکترین عکس العملی از خود نشان دهند (حتی سریعترین جنگنده آمریکا یعنی اف- 15توان فرار از چنگ این موشک را ندارد). می توان براحتی تجسم کرد که چگونه یک فروند اف- 15 (مدل ئی) آمریکا از فاصله 100 کیلومتری رهگیری شده و پس از مدت زمانی اندک خلبانش سوار بر هواپیما به لقاء ا... خواهد پیوست!

این سلاح بعد از گذشت 4 دهه هنوز هم جزو خطرناکترین سلاحهای جهان می باشد.در ابتدا SA-5 یک پدافند ضد بالستیک بود که بعدا برای رهگیری هواپیماهای پرسرعت نیز از آن استفاده شد. برد این موشک در مدلهای پیشرفته 300 کیلومترمی باشد ولی نوع فروخته شده به ایران دارای بردی 200 کیلومتری است که بازهم فوق العاده هست! ایران از این سیستم میتواند برای انهدام بمب افکنها و موشکهای بالستیک استفاده کند.

محصول ALmaz/NPO  S-200 آنگرا/ وگا یا دوبنا با نام ناتوی SA-5 گامون  نیز شناخته میشود. سیستم S200 یک سیستم پدافندی میان برد تا برد بلند زمین به هوا است که قابلیت جابه هایی دارد و توسط  روسیه ساخته و گسترش داه شده است. هدف اصلی این سیستم رهگیری اهداف و نابود کردن جنگنده ها و موشک های کروز است. بعد از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی , روسیه تعداد زیادی  s-200  در سرتاسر آسیا / اروپا و  خاورمیانه داشت که چاره آن اقتصاد مریض بود.

در 1966 اتحاد شوروی ازمایش هایی را بر روی سیستم s-200 در داخل کشور خود انجام داد. منابع حاکی  از آن است که  اولین موشک (آزمایش شده) نتواست که به مشخصات مورد نظر دست پیدا کند.برای نمونه برد واقعی که بر روی کاغذ پیاده شده بود برابر 200 کیلومتر بود و این در حالی بود که واقعیت برد موثر (حاصل از آزمایش) بیش از 160 کیلومتر بود. با این حال مسکو هنوز این موشک را یک قسمت مهم از معماری دفاعی خود (می پندارد) و سیستم موثر می سازد. توسعه و کسترش و صف آرایی سیستم s-200 در 1967 شروع شد.

اولین هنگ های عملیاتی از سیستم پدافندی S-200 با 18 سایت موشکی و 342 پرتابگر در پایان سال 1966 وارد خدمت شدند. در 1966 S-200 رسما جایگزین موشک ضد بالستیک نا موفق RZ-25/5V11 بنام Dal شد و وارد خدمت شد. Dal که قرار بود با نام ناتوی سام 5 Griffon گزارش شود اما قبل از آن  (آن طرح) باطل شد.

این سیستم طوری طراحی شد که با جنگنده های میگ روسی هماهنگ باشد. و همچنین از سایت های s-200 محافظت می کند و  علیه موشک های کروز و هواپیماهای مهاجم باشد. در طی همین دوره بود که اتحاد  شوروی در حال گسترش اولین  رهگیری کننده بنام SH-04/ABM-1 گالش,  در سیستم A-35 به دور مسکو بود.

توسعه سیستم پدافندی s-200 در 1968 به 40 سایت موشکی و در 1969 به 60 سایت موشکی افزایش پیدا کرد. رشد  تعداد  سایت موشکی در 1970 تا 1980 به عدد 130 و در 1985 تعداد لانچر های پرتابگر به 1950 عدد رسید.

در 1975 روسیه ارتقای سیستم S-200 را کامل کرد. از خصیصه های این آپگرید افزایش برد بلند تا 250 کیلومتر و مدریزه کردن رادار کنترل اتش این سیستم بود. البته روس ها امیدوار بودند که ارتقای  s-200  توانایی درگیری و روبه رو شدن  با موشک های   کوتاه برد را به اضافه جنگنده ها و موشک های کروز داشته باشد. که این کوشش ها ناموفق بود. با این حال (همانطور که گفته شد) شمار گسترش سیستم در طی 1970 تا نزدیک 1980 بزرگ بود.

برای نائل شدن به برد 250 کیلومتر هر موشک s-200 به راکت موتور با سوخت مایع مجهز شده است چنانچه  4 محرک ( باسوخت) جامد نیز دارد. هر بوستر 4.9 متر طول و 48 سانتیمتر قطر دارد. خود موشک 10.72 متر طول دارد و قطر ان 85 سانتی متر است. طول باله های موشک s-200 2.85 متر است.  

موشک توسط 4 تقویت کننده راکت که سوخت جامد دارند پرتاب میشود. بعد از سوختن آنها و رها سازی آنها که بین 3 تا 5.1 ثانیه  بعد از پرتاب موشک انجام میشود, موتور راکت که با یک سوخت مایع  بنام 5D67 سازکار است برای مدت زمانی 51 تا 150 ثانیه می سوزد.

ماکزیمم برد موشک میان 150 تا 300 کیلومتر است. موشک برای تصحیح نصف مسیر پروازی به طرف هدف از هدایت رادیویی و در فاز بعد از طریق هدایت نمیه فعال راداری خود موشک semi active radar homing استفاده میکند.

حداکثر سرعت هدف می تواند تا 4 ماخ باشد.ارتفاع موثر بین 300 تا 20000 متر است یعنی معادل 1000 تا 65000 پا. گلاهک موشک وزنی برابر 217 کیلوگرم دارد. که از نوع متلاشی شوند با قدرت انفجاری زیاد است.  در کلاهک  16000 ساچمه 2 گرمی یا 21000 ساچمه 3و5 گرمی وجود دارد. کلاهک توسط چاشنی( فیوز) مجاورتی راداری یا سیگنال فرمان تحریک و تریگر میشود. در اضافه کردن ماکزیمم برد به 250 کیلومتر, هر S-200 ماکزیمم ارتفاع 35 کیلومتر و سرعت 2500 متر بر ثانیه دارد.  مطابق منابع روسی S-200  می تواند با جنگنده ها و موشک های کروز با سرعتی برابر 1100 متر بر ثانیه درگیر شود. مدارکی هست که  نشان میدهد بعضی با کلاهک های اتمی عرضه شده اند.   کلاهک اتمی 25KT فقط توسط سیگنال فرمان تریگر میشود.هر موشک وزنی برابر  7 یا 8 تن در هنگام تیک آف دارد. رادار کنترل آتش سیستم پدافندی ,S-200 25N6 نام دارد که ناتو آن را با عنوان Square Pair میشناسد. این رادار با مدلاسیون موج پیوسته CW و در باند H کار میکند . محدود (عملکرد) رادار 270 کیلومتر است. این رادار از رهگیری و دید هدف به طور همزمان استفاده میکند.

در 1980 اتحاد شوروی تولید بعدی از موشک های سطح به هوای متحرک را نشان داد داد: S-300P که ناتون آن را با نام سام 10 گرومبل میشناسد و S-300V با نام ناتوی سام 12A گلادیاتور و سام 12B با نام ژینت.

به طور مشابه ایالات متحده نیز سیستم دفاع موشکی پاتروید را داشت که سیستم پاتریود و سیستم های S00P و S-300V به مراتب دارای برد / دقت و احتمال کشندگی بهتری نسبت به S-200 داشتند چنانچه  به این سیستم ها توانایی شات داون ( انهدام) موشک های بالستیک نیز اضافه شد.  

معرفی سیستم های SAM بالاتر به تدریج سیستم دفاع موشکی SAM- S-200 را به خارج شدن از خدمت سوق داد. در 1998 شمار مجموعه لانچر های S-200 منقبض شد و تعداد نزدیک به 200 قبضه بود.

در سالهای جاری فقط 4 هنگ باقی مانده اند.در سال 2001 شمار S-200 باقی مانده در خدمت ارتش روسیه تنها یک واحد بوده است. سیستم پدافندی S-200 به کشور هایی شامل: بلغارستان / چک اسلواکی / مجارستان/ لهستان/ هند/ کره شمالی/ لیبی/ سوریه و ایران صادر شده است.

در 1998  فرماندهی دفاع هوایی روسیه  آگهی یک طرح برای فروش همه دارایی ها و چیز های با ارزش s-200 را به مشتریان صادراتی اعلام کرد. از زمان اعلان آگهی تکثیر و ازدیاد s-200 شایع شده است. در سال 2002 ایالت روسی صادر کننده تسلیحات  Rosoboronexport  درآمد بالقوه اش برای سیستم های دفاع هوایی روسی 1 بیلیون دلار برآورد شده است که خیلی از این درآمد را s-200 تشکیل می دهد.

S-200 و حادثه

در اکتبر 2001 یکی از S-200 های تکثیر شده, که به اوکرایل فروخته شده بود, به طور اتفاقی یک فروند هواپیمای مسافربری شخصی  TU-154 روسی را در طی تمرینات نظامی درCrimea ساقط کرد. منابع نشان میدهد که S-200 هدف مورد نظرش را که یک  هواپیمای بدون سرنشین بود از دست داد و بر روی توپولف 154 قفل کرد. این هواپیمای روسی بر روی خط هوایی دریای سیاه منفجر شد و در طی این حادثه 76 نفر کشته شدند. این یکی از مشکلات تکثیر سیستم پدافندی S-200 است.

بهینه سازی: 

در بهمن ۱۳۸۶ همزمان با سالگرد عملیات والفجر 8، سامانه موشکی "اس 200" بهدست متخصصین پدافند نیروی هوایی ارتش بازسازی شد. سامانهی موشکی زمین بههوای "اس200" توسط متخصصین پدافند نیروی هوایی ارتش بهینه و بازسازی شده وپرتاب آزمایشی خود را با موفقیت انجام داد.

بررسی میزان کارایی سامانههای پدافند اعم از موشکی و راداری در مقابلتهدیدات احتمالی علیه کشور ایران و همچنین ارتقاء سطح مهارت و دانشکارکنان عملیاتی و فنی در مراحل مختلف و آمادهسازی تجهیزات موصوف از اهدافآزمایش این سامانه موشکی بوده.

مطالب مرتبط :

موشک پدافندی MIM 3

موشک پدافند هوایی RIM-2

خصوصيات        

عملكرد: سطح به هوا

كشور سازنده: شوروی

شرکت سازنده: Almaz/Antei Concern of Air Defenc / Petr Grushin design bureau

نمونه ها: S-200, S-200V (S-200VE), S-200D (S-200DE), S-200A

طول: 10.8 متر

قطر: 85  سانتیمتر

وزن: 7.1 تن

برد عملیاتی : 300 کیلومتر

سقف پروازی: 40 کیلومتر

سرعت: 2500 متر بر ثانیه معادل 7.5 ماخ

كلاهك: متلاشی شونده با قدرت انفجاری بالا به وزن 217 کیلوگرم

نوع کلاهک: متعارف در مدلهاي دفاع هوايي و هسته اي در نوع ضد بالستيك

● منبع اخذ: www.centralclubs.com

● نويسنده:سامان مردانی

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

موشک DongFeng 21 (کد ناتو: CSS-5) که به اختصار DF-21 نامیده می شود موشکی بالستیک میان برد ساخت اکادمی الکترونیک و مکانیک Changfeng چین است .

در مارچ 1967 وزارت دفاع چین تصمیم به ساخت یک موشک بالستیک استراتژیک سوخت جامد زمین پایه گرفت.با این حال به خاطرپاره ایی مسایل اغاز طرح ساخت این موشک تا اگوست سال 1987 به تعویق افتاد.در سال 1979 تیم طراح موشک سوخت جامد بالستیک که عهده دار ساخت موشک بالستیک با قابلیت پرتاب از زیردریایی  JL-1 نیز بود پیشنهادی را مبنی بر توسعه طرح این موشک زمین پایه بر پایه طرح موشک JL-1 ارایه کرد که سرانجام این طرح در جون1980 توسط ارتش ازادی بخش چین پذیرفته شد.با توجه به تعریف لانچرهای متحرک و همچنین به جهت انجام ازمایشات, در کنار ساخت موشک طرح ساخت خودروی حامل , لانچر و واحد کنترل موشک و سایر سیستم های پشتیبانی نیز انجام شد.نخستین ازمایش پرتابی موشک DF-21 در سال 1985 صورت گرفت ودومین ازمایش ان که به دنبال استفاده ازیک سیستم پشتیبانی زمینی اصلاح شده بود در سال 1987 انجام شد.در میانه سال 1990 تصمیم به ارتقا موشک گرفت DF-14A نام این نمونه ارتقا یافته بود که از لحاظ برد و دقت نسبت به DF-21 دارای برتری بود.

موشک DF-21 موشک بالستیک میان برد سوخت جامد دو مرحله ایی است که برای پوشش مناطق اسیا و غرب اقیانوس ارام طراحی و ساخته شده است.جزییات بیشتری از طرح و قابلیت های این موشک منتشر نشده اما می توان متصور بود که این موشک دارای توانایی هایی مشابه موشک JL-1 باشد.از لحاظ ساختار ایرودینامیکی نیز به نظر می رسد که DF-21 به جای استفاده از باله های مداومت پروازی از سیستم کنترل نازل بهره برده باشد.برای هدایت موشک وهمچنین افزایش دقت ان علاوه بر سیستم هدایت درونی یک سیستم هدایت راداری نیز برای مرحله پایانی در نظر گرفته شده است. این موشک با دقت 300-400 متری قابلیت حمل یک کلاهک هسته ایی به وزن  100, 200 و یا 500 کیلوتنی را دارد هر چند که توانایی استفاده از کلاهک  متعارف HE نیز وجود دارد.موشک DF-21 در دورن یک تیوب پرتاب سیلندری از جنس الیاژ الومنیوم نگه داری می شود که این محفظه باعث قرار گرفتن موشک در یک درجه حرارت ثابت می شود .

تخمین زده می شود که تاکنون 60-80 موشک به همراه 60 سیستم پرتاب کننده به خدمت دومین سپاه توپخانه ایی ارتش چین در غالب هفت تیپ موشکی 802-807-808-809-811-822-823 درامده باشد.این موشک ها غالبا به دلیل اطمینان از پوشش کامل و اضافی مناطقی که قبلا تحت پوشش موشک های DF-3 که از دقت پاین تری نسبت به DF-21 برخوردار بودند در نزدیکی مرزها مستقر شده اند....

                                                              برای پیگیری مطلب روی لینک ادامه مطلب کلیک کنید

با توجه به فرا رسیدن روز جهانی قدس و برای دفاع و نشان دادن گوشه ای از سختی ها و توانمندی های مردم مظلوم فلطسین به معرفی کابوس معروف رژیم منحوس صهیونیستی موشک قسام می پردازیم.امیدواریم مورد توجه شما قرار گیرد تا ما هم در دفاع از این مردم مظلوم سهی داشته باشیم.

موشک قسام

با توجه به محاصره ای که مقاومت به ویژه در نوار غزه با آن روبروست و نظر به فضای به وجود آمده پس از انتفاضه کنونی که به مبارزه اراده ها در این انتفاضه باز می گردد، هسته های فنی مهندسی تازه تأسیس مقاومت تلاشهایی را برای ابداع سلاحی که بتواند از موانع موجود بگذرد، آغاز کردند که به تولید موشکهای قسام انجامید. به رغم آنکه برد این موشک میان 8 تا 12 کیلومتر است و مواد منفجره ای به وزن 4 تا 6 کیلوگرم را با خود حمل می کند، اما این ابداع دو چالش عمده بر سر راه ماشین جنگی صهیونیستها ایجاد کرد؛ اول، توان این موشک در تهدید فضای امنیتی شهرکهای نزدیک به نوار غزه که در نتیجه به مهاجرت صهیونیستها از این شهرکها انجامید که این امر خود فشار مضاعفی بر محافل سیاسی، امنیتی و نظامی صهیونیستها وارد آورد و دوم، ناتوانی سازمانهای نظامی صهیونیستها از مهار این موشک و مقابله با آن. در همین راستا وزارت جنگ صهیونیستها بر ناتوانی خود به مقابله با این موشکها اعتراف کرد، زیرا ساخت موشکهای قسام بر پایه علوم نظامی مدرن صورت نگرفته است و رژیم صهیونیستی هم وسیله ای برای جلوگیری از شلیک این موشکها ندارد جز موشک در حال ساخت نوع "ناوتلز" که با استفاده از لیزر می تواند موشک قسام را منهدم کند، اما استفاده از این موشک پیش از سال 2009 میلادی امکانپذیر نیست.

خبرگزاری بی بی سی در توصیف رسایی از بن بستی که مؤسسه نظامی صهیونیستها با آن مواجه شده است گزارش می دهد که" موشک قسام ابداعی استراتژیک برای غلبه بر توان گسترده نظامی «اسرائیل» است". سیستم نظامی رژیم صهیونیستی به دو چند سبب در تنگنا قرار گرفته است:
اول: ناتوانی از نابود کردن اماکن ساخت موشک و تعقیب وسایل انتقال آنها؛ باید به خاطر داشت که تمام حملات هوایی که علیه کارگاه های صنعتی در نوار غزه صورت گرفته، تاکنون حتی یک موشک قسام را هم از بین نبرده است.
دوم: ناتوانی صهیونیستها از هدف قرار دادن این موشک در هوا( پس از شلیک) و ناکامی در ساخت سیستم "آژیر خطر" دقیق برای هشدار دادن به شهرک نشینان صهیونیست، زیرا در ساخت موشکهای قسام از فناوری بسیار ابتدایی بهره گرفته شده است.
سوم: ناتوانی نسبی از مهار عملیات شلیک موشک به این سبب که این موشک از سکوهای پرتاب بسیار ابتدایی قابل شلیک است و این کنار فقط در طول 15 دقیقه انجام می گیرد و مجاهدان نیز از دور شلیک آن را کنترل می کنند تا مبادا در اثنای عملیات محل استقرار آنان شناسایی شود.

موشک قسام هیبت سیستم نظامی صهیونیستها را در هم نوردید، زیرا به کمک فناوری بسیار ساده به این سیستم مقابله شد و این سازمان نتوانست راز قدرت آن را دریابد. علاوه بر آن بعد "جمعیتی" در جنگهای نابرابر را به مقاومت داده است، زیرا موشکهای قسام به رغم ابتدایی و ساده بودن، در 20 متری محل حضور شخص شارون در اثنای بازدید از شهرک اشغالی سدروت سقوط کرد و هواپیمای موفاز وزیر جنگ رژیم صهیونیستی را وادار کرد در خلال بازدید از این شهرک در محل دیگری به صورت اضطراری فرود آید. این مسئله هم یک تهدید و هم یک اهانت محسوب می شود که ارتشهای عربی در طول جنگهای خود با رژیم صهیونیستی مرتکب نشده بودند!
ارتش رژیم صهیونیستی برای مقابله با خطر موشکهای قسام همزمان دو راه در پیش گرفت: اول، شعاع 9 کیلومتری اطراف شهرکهایی را که با خطر حملات موشکهای قسام مواجه بودند به اشغال در آورد تا سکوهای پرتاب این موشکها را از آن مناطق دور سازد که این اقدام بر اساس تئوری "کمربند امنیتی" صورت گرفت ـ البته ژنرالهای صهیونیست از این اقدام با نامهای دیگری استفاده کردند تا مبادا شکست تئوری مشابهی که در جنوب لبنان پیگیری شد، تکرار گردد ـ دوم، ایجاد تلفات و خسارات سنگین در میان غیر نظامیان جهت وادار کردن شهروندانی که این موشکها از نزدیکی محل سکونت آنان شلیک می شود در مقابل چنین کاری بایستند.
هر دو اقدام برای ساکت کردن موشکهای قسام با شکست مواجه شد، زیرا به رغم بی رحمی دشمن در عملیات انتقام جویانه ارتش دشمن صهیونیستی موسوم به"روزهای پشیمانی" در شمال نوار غزه به ویژه اردوگاه جبالیا، شلیک موشکهای قسام همچنان ادامه دارد. همچنین، مقاومت فلسطینیان و اصرار آنان بر حمایت از مبارزان نیز راه دومی را که اشغالگران برای مقابله با تهدید موشکهای قسام در پیش گرفته بودند با شکست مفتضحانه روبرو ساخت.
برای ترسیم این مقاومت شبکه اینترنتی "عرب 48"به نقل از یکی از فلسطینیان ساکن اردوگاه جبالیا به نام خانم" ام سعید البسیونی" گزارش می دهد:"اگر اشغالگران خیال می کنند که ما از ترس آنها و عملیات نظامی آنها خانه های خود را ترک می کنیم، سخت در اشتباه اند، زیرا این اولین باری نیست که ما با چنین تجاوزاتی مواجه می شویم، این شاید ششمین بار یا بیشتر از آن باشد که «اسرائیل» منطقه شمالی (نوار غزه) را اشغال می کند. در تهاجم مدتی پیش، ارتش رژیم صهیونیستی به مدت یک ماه و نیم، کشت و تخریب کرد اما ما خانه های خود را ترک نکردیم، چرا الان این کار را انجام دهیم؟! رژیم صهیونیستی به این آرزوی خود نخواهد رسید".
نگرانی صهیونیستها به اینجا ختم نمی شود، بلکه ابعاد دیگری نیز دارد. در همین راستا، زئیف شیو از کارشناسان مسائل نظامی و امنیتی صهیونیستها در مقاله ای که در روزنامه هاآرتص با عنوان "موشکهای قسام، تحولی استراتژیک" به چاپ رسید، می گوید: در صورت موفقیت حماس در افزایش برد موشکهای قسام به بیش از 9 کیلومتر، باید منتظر باشیم که فرودگاه (بین المللی) بن گوریون هدف قرار بگیرد و از آن پس بیشتر شرکتهای هواپیمایی از فرستادن هواپیماهای خود به این فرودگاه خودداری کنند.

او در همان مقاله می افزاید، حماس اگر بتواند سیستم موشکی خود را در کرانه باختری تأسیس کند، معضل موشکهای قسام از یک معضل نظامی به یک معضل راهبری بدل می گردد". در عمل نیز به اعتراف منابع امنیتی رژیم صهیونیستی، گردانهای قسام موفق شدند 60 فروند از این نوع موشکها را در کارگاهی در نابلس واقع در شمال کرانه باختری بسازد که 10 فروند از این موشکها از داخل یک کامیون حامل سبزیجات در جنین توقیف شد و در همان زمان و پیش از اشغال کرانه باختری در عملیات موسوم به "سپر بازدارنده" زیرساختهای ادامه این کار نابود شد. در همان زمان مبارزان فلسطینی در شهر طولکرم موفق شدند شهر ساحلی نتانیا را با چند موشک هدف قرار دهند که این موشکها به پست اصلی برق شهر اصابت کردند و موجب گردید که برق شهر نتانیا در آن شب قطع گردد.
تحول مهم دیگر این بود که پلیس رژیم صهیونیستی روز سه شنبه گذشته (5 اکتبر) اعلام کرد که یک فروند موشک قسام در منطقه ای خالی از سکنه در نزدیکی شهرک اشغالی "نتیو هعسراه" در نزدیکی شهرک بسیار مهم و ساحلی عسقلان سقوط کرد. شهر عسقلان مهم ترین مرکز تولید برق رژیم صهیونیستی و کارخانه کتسا را که صدها تن مواد سوختی و گاز در آن انبار شده است، در خود دارد.
می توان این گونه نتیجه گرفت که گردانهای قسام تلاش کرده اند قدرت خود را در حمله به عسقلان به نمایش بگذارند که شاید محاسبات سیاسی مانع از انجام چنین کاری در حال حاضر بشود و شاید هم این اقدام، یک آزمایش در چارچوب توسعه این موشکها بوده باشد که در هر دو حالت افزایش خطرات را نشان می دهد.
نبرد میان نیروی اشغالگر و مقاومت همچنان ادامه دارد و از آغاز انتفاضه الاقصی با شدت بیشتری دنبال می شود. همه نشانه ها حاکی از آن است که به رغم قدرت و قسوت نظامی صهیونیستها، مقاومت فلسطین هر روز در حال توسعه تواناییهای خود است. این نکته فقط رؤیایی خیالی که از بارقه های امید سرچشمه گرفته نیست، بلکه حقیقتی است که هر ناظر بی طرف و آزادی می تواند آن را لمس و احساس کند. اما متأسفانه یاسی که بر جهان عرب سایه افکنده موجب می شود که این دستاورد همچنان در فضای سیاسی معلق بماند و به ثمره ای سیاسی سودمند تبدیل نشود.

منبع:www.Centralclubs.comomموشك بالستيك - موشك كروز- موشك دوربرد -موشك ضد تانك -جنگنده-اف - 14- اف 22- اف-5 -اف-4- موشك هوا به هوا – موشک قسام فلسطین اسرائیل موشك هوا به زمين - موشك هوا به زمين - موشك ضد موشك –موشك ضد جنگنده - موشك قاره پيما - موشك تاو -جنگنده سوخو - ميگ - سوخو 30 - سوخو 27-سوخو- 34-سوخو- 24-نيروي هوايي ايران - موتور  موشك –تامكت - ميگ-21- ميگ-23- نيروي هوايي- فناوري موشكي -شهاب 3-قدر-110-زلزال -موشك سفير -اف-7- ماهواره اميد - نيروي دريايي ايران-موشك هاي ايران-موشك-صنايع موشكي ايران-صنايع شهيد همت-جنگنده هاي نيروي هوايي- تانك ذولفقار- تانك تي-72 - سايت نظامي - صنايع موشكي -موشك هاي ايران-پيشرانه موشك-سوخت جامد-سوخت مايع-جنگنده-پدافند هوايي-ضد موشك اس-300-ضد موشك اس-400-missile-shahab 3-anti missile-su-30-su-27-su-24-mig-23-f-14 –f-5 –f-4 –f-22 –azarakhsh-saeghe-اذرخش-صاعقه-موشك فجر-3- موشك-ارتش ايران-سپاه پاسداران-موشك شهاب 3 جديد- موشك شهاب 4- موشك شهاب 5- شهاب 6 -s-300-s-400-تامكت هاي ايران- عكس تامكت -موشك شهاب24-mig-23-f-14 –f-5 –f-4 –f-22 –azarakhsh-saeghe-اذرخش-صاعقه-موشك فجر-3- موشك-ارتش ايران-سپاه پاسداران-موشك شهاب 3 جديد- موشك شهاب 4- موشك شهاب 5- شهاب 6 -s-300-s-400-تامكت هاي ايران- عكس تامكت -موشك شهاب

این موشک یک موشک کروز هواپرتاب یا به اخصار(ALCM) میباشد که توسط صنایع دفاعی پاکستان برای استفاده در نیروی هوایی این کشور طراحی و تولید شده است.

در اواسط دههء 1980، نیروی دریایی ایالات متحده، نیاز خود را جهت یک موشک پیشرفنهء هوا به هوای دوربرد جهت جایگزینی موشکهای AIM-54 Phoenix (فونیکس) اعلام کرد. پروژهء ساخت موشک تحت نام AAAM که مخفف عبارت Advanced Air-to-Air Missile آغاز شد. این موشک قرار بود به میزان قابل توجهی سبکتر و کوچکتر از موشک فونیکس باشد، اما پیش بینی شده بود که دارای برد بیشتر و سرعت کمتری باشد که میزان آن 3 ماخ اعلام شده بود.

AIM-54C

جهت انجام این پروژه، برخی تکنولوژی های کلیدی نظیر استفاده از یک موتور رم جت به همراه موتور معمول موشکها، و همچنین هدایت پذیری راداری / حرارتی توسط «مرکز تست سلاح نیروی دریایی ایالات متحده» (NWC = U.S Naval Weapons Center) در China Lake به سال 1983 مورد ارزیابی قرار گرفتند. این ارزیابی ها، تحت برنامه ای به نام ACIMD یا Advanced Common Intercept Missile Demonstration انجام شدند.

تصویری از موشک پیشرفتهء ساخت شده تحت برنامهء ACIMD

موشک AAAM ساخت هیوز – رایتئون، بر پایهء طراح ACIMD بود، و از یک سیستم راکت هیبریدی با سوخت جامد به عنوان موتور بهره می برد که به این موشک، امکان دست یابی به سرعتهای بالاتر به هنگام رسیدن به حداکثر بردش را می بخشید.
سامانهء هدایت این موشک بر پایهء هدایت اینرسیایی بود که در میانهء راه با فرمانهای رادار تامکت، اصلاح مسیر می کرد؛ (شبیه به سیستم هدایت پذیری موشک AIM-120 آمرام) همچنین جهت هدفیابی نهایی، از سیستم دوگانهء هدفیابی راداری و حرارتی بهره می برد.

تصویری از نمونهء آزمایشی موشک AAAM ساخت هیوز - رایتئون

تیم طراحی جنرال داینامیکس – وستینگهاوس، یک طرح کوچکتر ولی بسیار قابل توجه را پیشنهاد کردند. موشک طراحی این تیم از پیشرانه چندضربه‎ای (multiple-pulse) با سوخت جامد بهره می‏برد. سامانهء هدایت پذیری این موشک بر پایهء یک سیستم اینرسیایی به همراه یک هدفیاب نیمه فعال راداری بسیار پیشرفته برای پیمودن مسیر تا نیمهء راه و از یک سنسور الکترواپتیکالی جهت هدفیابی مستقل از ميانه تا انتهاي مسیر بهره می‏برد. همچنين يك سيستم ثانويه و پشتيبان جستجوكنندهء حرارت نيز پيش‏بيني شده بود تا عمل هدفيابي را به هنگامي كه جستجوگر الكترواپتيكالي از يافتن هدف ناكام شود، به انجام برساند.
تامكت شليك كنندهء اين موشك، از يك غلاف هدفياب بهره مي‏برد كه مجهز به يك رادار جلونگر و عقب نگر بود كه بدين جهت به هواپيما اين امكان را مي‏داد كه بدون نياز به پرواز به سمت هدف، آن را مورد شناسایی قرار دهد.

جزئيات موشك YAIM-152A ساخت جنرال ديناميكس - وستينگهاوس

در اواخر دههء 1980، مقرر شد از موشك AAAM بر ضد هواپيماهاي ساخت شوروي Tu-22M Backfire و Tu-160 Blackjack كه بمب‏افكن‏هاي دوربرد و مافوق‏صوت به شمار مي‏رفتند، استفاده شود. با اين حال، پس از پايان دوران جنگ سرد، برنامهء ساخت اين موشك به سال 1992 قبل از آنكه طرح و نقشه‏اي براي توليد انبوه در نظر گرفته شود، براي هميشه كنار گذاشته شد.

اندك زماني قبل از لغو ساخت اين موشك، طرح رسمي ساخته شده به نام YAIM-152A جهت ساخت موشك درنظر گرفته شده طبق برنامهء AAAM اختصاص يافت. قبل از خاتمه يافتن طرح AAAM، نيروي دريايي ايالات متحده، نگاه مثبت خود را به نوع دوربرد موشك هوا به هواي AIM-120 AMRAAM (شايد موشك AIM-120C-7) جهت جايگزيني موشكهاي AIM-54 Phoenix ابراز داشت. موشكهاي دوربرد آمرام ويژهء نيروي دريايي، قرار است پس از به موزه فرستاده شدن جنگنده‏هاي موفق اف14 تامكت، از سال 2007 وارد سازمان خدمت در اين نيرو شوند.