فناوري موشكي

موشک های ساخته شده در ایران و جهان

میلیتاری پارسی

 با سلام و عرض خسته نباشید به خوانندگان عزیز
 
وب سایت میلیتاری پارسی از دوستان نویسنده و علاقمندان به مسائل نظامی برای امر نویسندگی و مدیریت وبسایت دعوت به همکاری می نماید.
علاقمندان می توانند جهت کسب اطلاعات بیشتر با ایمیل amirhessam2001@gmail.com و یا قسمت تماس با ما در سایت میلیتاری پارسی با ما مکاتبه نمایند.
 
با تشکر / مدیریت وب سایت میلیتاری پارسی
 
 
 
 
 
+ نوشته شده در  جمعه 26 آذر1389ساعت 11:53  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

شليك موفق سامانه‌هاي موشكي راپير و FM80

به گزارش خبرنگار دفاعي خبرگزاري فارس، امير حميد ارژنگي در ادامه مرحله دوم رزمايش مدافعان آسمان ولايت 3 با حضور در جمع خبرنگاران اظهار داشت: سيستم پدافند هوايي كشور به خصوص سيستم‌هاي برد كوتاه كه شامل سيستم‌هاي موشكي و سيستم‌هاي توپخانه‌اي است در سراسر كشور مستقر شده‌اند.

ارژنگي با بيان اينكه سامانه‌هاي موشكي برد كوتاه راپير و سامانه پدافندي FM80 پس از بهينه‌سازي امروز با موفقيت شليك شدند، تصريح كرد: موشك‌هاي برد كوتاه تا ارتفاع بيش از 10 هزار پا كه بخشي از برد متوسط را نيز شامل مي‌شود، تست خواهند شد.
 
پدافند FM80


سخنگوي رزمايش مدافعان آسمان ولايت 3 همچنين گفت: اين 2 سامانه كاملا بهينه‌سازي شده و مجهز به فاصله‌ياب ليزري و سيستم الكترواپتيك هستند.

وي تاكيد كرد: اين 2 سامانه پس از بررسي‌ها و تلاش‌هاي متخصصين كاملا متحول شده‌اند و از لحاظ توانمندي، قابل مقايسه با سامانه‌ راپير و FM80 معمولي نيستند.
 
FM80


ارژنگي در بخش ديگري از سخنانش با بيان اينكه در اين رزمايش از سيستم‌هاي مخابراتي ليزري‌ هم استفاده كرده‌ايم، افزود: اين سيستم‌ها در صنايع دفاعي داخل كشور ساخته شده و در اختيار نيروهاي مسلح قرار گرفته است.

سخنگوي رزمايش مدافعان آسمان ولايت3 در پايان خاطرنشان كرد: امكان جمينگ بر روي اين سيستم‌ها وجود ندارد زيرا اين سيستم‌ها به صورت ليزري عمل مي‌كنند.
+ نوشته شده در  جمعه 28 آبان1389ساعت 13:13  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

شليك موفق سامانه‌ موشكي "تور ام‌1 "

سردار عزت‌الله بيگي از فرماندهان پدافند نيروي هوافضاي سپاه پاسداران در گفت‎وگو با خبرنگار دفاعي خبرگزاري فارس، با اشاره به عملكرد موفق يگان‌هاي پدافندي كشور در رزمايش بزرگ مدافعان آسمان ولايت3 در خصوص عملكرد يگان‌هاي پدافندي نيروي هوافضاي سپاه گفت: اين بخش در زمينه‌هاي مقابله با اهداف برد كوتاه، متوسط و بلند داراي تجهيزات خوبي است كه اين تجهيزات توسط متخصصان داخلي بخش صنعت دفاعي ساخته و در اختيار ما قرار گرفته است.

* تجهيزات و روش‌هاي مقابله با موشك كروز را در اختيار داريم

بيگي با اشاره به اهميت مقابله با موشك‌هاي كروز در تهاجمات احتمالي نيز تصريح كرد: با توجه به رفتار موشك كروز و شناختي كه از آن داريم، مقابله با موشك كروز بايد با روش‌هاي خاص و با به‎كارگيري تجهيزات مختص به آن صورت بگيرد كه اين تجهيزات مي‌تواند در زمينه موشكي و يا توپخانه‌اي باشد كه در بخش پدافند نيروي هوافضاي سپاه اين تجهيزات و روش‌ها وجود دارد.
 


وي به وجود سامانه‌هاي با حجم آتش بالا در مقابله با موشك‌هاي كروز اشاره كرد و افزود: علاوه بر اين، ما از سامانه هاي مربوط به كشف، رهگيري و مقابله با تهديدات كروز نيز برخوردار هستيم كه اين سامانه ها در اين رزمايش مورد تست و ارزيابي قرار گرفتند.

* به‎كارگيري سامانه‌هاي با حجم آتش بالا در رزمايش مدافعان آسمان ولايت3

اين فرمانده پدافندي نيروي هوافضاي سپاه ادامه داد: در اين رزمايش سلاح‌هاي ديگري در زمينه مقابله با كروز و يا سامانه‌هايي مانند تور ام1 و سامانه‌هاي توپخانه‌اي با حجم آتش زياد كه بهينه شده و ارتقا يافته‌اند نيز مورد تست و ارزيابي قرار گرفت كه برخي از آنها مانند سامانه تور ام 1 در گذشته نيز آزمايش و به‏كارگيري شده بود.

* يگان‌هاي پدافندي نيروهاي مسلح تحت كنترل شبكه يك‎پارچه عمل مي‌كنند

بيگي با بيان اينكه امروز بحمدالله انسجام و هماهنگي مناسبي بين يگان‌هاي پدافندي كشور اعم از ارتش و سپاه و ناجا وجود دارد، خاطرنشان كرد: پدافند مانند يك زنجيره است كه اگر در برخي جاها اين زنجير از هم گسسته شود ما در زمينه دفاع با مشكل روبرو خواهيم شد.

وي افزود: به همين دليل يگان‌هاي پدافندي نيروهاي مسلح در 4 زمينه كشف، شناسايي، رهگيري و انهدام اهداف، تحت كنترل شبكه يك‎پارچه قرار دارند كه اين شبكه مي‌تواند اين زنجيره‌هاي پدافندي را به يكديگر متصل كند.

* به‏كارگيري بسيجيان آموزش‌ديده در گردان‌هاي پدافندي

اين فرمانده پدافندي نيروي هوافضاي سپاه همچنين به استفاده از نيروهاي بسيج در بخش پدافندي اشاره كرد و گفت: همان‎طور كه ما در جنگ تحميلي نيز متكي به همين نيروهاي بسيج مردمي بوديم، امروز هم در بخش پدافند از همين ظرفيت استفاده مي‌كنيم.

بيگي اضافه كرد: به همين خاطر نيروهاي بسيج در قالب گردان‌هاي پدافندي آموزش ديدند و اين آموزش هرساله تحت عنوان طرح نظير به نظير ادامه داشته به طوري كه با گذشت دو سه سال، اين نيروهاي بسيجي توانسته‌اند به حد بالايي از توانمندي پدافندي دست پيدا كنند.

وي تصريح كرد: از آنجايي كه كشور ما داراي تنوع جغرافيايي زيادي از كوير و دريا گرفته تا مناطق كوهستاني است، شايد در برخي مناطق ما از نظر استفاده از سامانه‌هاي راداري با مشكل روبرو شويم كه به همين منظور ديده‌بان‌هاي زبده و آموزش ديده در تمامي اين نقاط كه دشمن احتمال بدهد مي‌تواند از آنجا نفوذ كند، مستقر هستند.

اين فرمانده بخش پدافند نيروي هوافضاي سپاه تاكيد كرد: در صورت هرگونه تهاجم احتمالي، دشمن قادر نخواهد بود بداند كه در چه مناطقي و چگونه با او مقابله مي‌شود و اين يكي از ويژگي استفاده از ظرفيت بالاي بسيج است.

بيگي اضافه كرد: البته استفاده از نيروهاي بسيج تنها محدود به بخش ديده‌باني نبوده و همان‎طور كه گفته شد در بخش تجهيزات و استفاده از سامانه‌ها نيز با توجه به آموزش‌هاي داده شده، در صورت نياز از نيروهاي بسيج‌ استفاده خواهد شد.

* سه پيام رزمايش پدافند هوايي در بخش داخلي، منطقه‌اي و بين‌المللي

وي در پايان افزود: رزمايش بزرگ مدافعان آسمان ولايت3 داراي سه پيام براي مردم كشور، كشورهاي منطقه و در سطح بين‌المللي است كه در بخش داخلي، مردم عزيز ما مي‌توانند مطمئن باشند كه فرزندان آنها در پدافند هوايي در آمادگي صددرصد براي هرگونه دفاع از مناطق حساس و جاي جاي كشور عزيزمان هستند.

اين فرمانده بخش پدافند نيروي هوافضاي سپاه افزود: در سطح منطقه نيز قطعا ايران قدرتمند و آماده، ضامن حفظ امنيت كشورهاي ديگر نيز خواهد بود در حقيقت پيام صلح و امنيت را براي منطقه در پي دارد.

بيگي با بيان اينكه تاريخ نشان داده هيچ‎گاه ايران شروع كننده هيچ تجاوزي عليه ديگران نبوده، اظهار داشت: پيام اين رزمايش براي دشمنان فرامنطقه‌اي نيز پيام بازدارنگي و اعلام آمادگي نيروهاي مسلح براي مقابله با هرگونه تهديد احتمالي است.
+ نوشته شده در  جمعه 28 آبان1389ساعت 11:25  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

شليك موفق سامانه موشكي مرصاد

به گزارش خبرنگار دفاعي خبرگزاري فارس، در سومين روز و دومين مرحله از رزمايش بزرگ پدافند هوايي با عنوان مدافعان آسمان ولايت 3 كه در گستره كل جغرافياي جمهوري اسلامي ايران در حال برگزاري است سامانه موشكي ارتفاع متوسط مرصاد با موفقيت به سمت يك فروند هواپيماي بدون سرنشين شليك و اين هواپيما را منهدم كرد.

امير حميد ارژنگي سخنگوي رزمايش مدافعان آسمان ولايت 3 با حضور در جمع خبرنگاران حاضر در اين رزمايش با تاييد اين خبر گفت: سامانه بومي پدافند هوايي مرصاد كه امروز در يكي از مناطق برگزاري رزمايش مورد تست قرار گرفت، كاملا بومي ، ديجيتال بوده و قابليت مقابله با انواع جنگ الكترونيك را داشته و امروز در يگان‌هاي مختلف قرار گاه پدافند هوايي به كار گيري مي‌شود.

 
موشك مرصاد

وي شبكه پذيري را ويژگي‌ منحصر به فرد اين سامانه پدافندي دانست و گفت: سامانه پدافندي مرصاد قابليت اتصال به شبكه راداري و شبكه زمين به هواي پدافندي را نيز دارد.

به گزارش فارس تحرك بالا، قابليت مقابله با جنگ الكترونيك و شبكه شدن با ديگر سامانه‌هاي راداري و پدافندي و نيز طي كليه مراحل تحقيق طراحي و توليد سامانه موشكي مرصاد از جمله مزيت‌هاي سامانه نسبت به مشابه تعبيه خود است.

استفاده از رادارهاي بومي و ديجيتال با قابليت شبكه شدن اين امكان را به شبكه يكپارچه پدافندي كشور مي‌دهد كه بتواند در تمامي لايحه‌ها، حافظ حريم هوايي كشور باشد.
+ نوشته شده در  پنجشنبه 27 آبان1389ساعت 21:51  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

تست موفقيت آميز سامانه موشكي S200

به گزارش خبرنگار دفاعي خبرگزاري فارس، سردار محمدحسن منصوريان معاون هماهنگ‌كننده قرارگاه پدافند هوايي خاتم‌الانبياء(ص) در دومين روز برگزاري رزمايش مدافعان آسمان ولايت3 در جمع خبرنگاران، در خصوص نقش پدافند هوايي در ايجاد امنيت ملي گفت: امروزه حملات هوايي در شرايطي كه كشورهاي داراي تكنولوژي و قدرت برتر در حداقل زمان ممكن عكس‌العمل نشان بدهند و با استفاده از قدرت هوايي اراده خود را به طرف مقابل نشان دهند. لذا تاثير پدافند هوايي در جنگ‌هاي نوين نقش بي‌نظير و بي‌بديلي است.

وي با اشاره به اينكه وظيفه ايستادگي در مقابل تهاجمات هوايي برعهده پدافند هوايي قرار دارد، تصريح كرد: پدافند هوايي بايد بتواند قدرت هوايي دشمن را كاهش دهد.
 
موشك S200


معاون هماهنگ‌كننده قرارگاه پدافند هوايي خاتم‌الانبياء(ص) در ادامه سخنانش خاطرنشان كرد: همه مسئولان نظام به ويژه مقام معظم رهبري به دنبال اين هستند كه پدافند هوايي كشور بتواند در مقابل تهديدات كشورهاي متخاصم بايستد.

منصوريان اضافه كرد: يكي از ويژگي‌هاي اين رزمايش وسعت آن است كه كل كشور را شامل مي‌شود و ويژگي ديگر اين است كه هر نيرويي كه با پدافند هوايي ارتباط دارد امروز وارد صحنه رزمايش شده و مشاركت مي‌كند و اين نيروها همگي در كنترل عملياتي شبكه يكپارچه پدافند هوايي كه در قرارگاه پدافند هوايي خاتم‌الانبياء(ص) متمركز است، فعاليت مي‌كنند تا با هم هماهنگ شده و سطح آمادگي‌ها را بالا ببرند.

وي ادامه داد:‌ كار ديگري كه در اين رزمايش صورت مي‌گيرد ايجاد تعريف منطقي بين پدافند عامل و غيرعامل است كه تاكنون جدا از هم فعاليت مي‌كردند ولي امروز به اين نتيجه رسيديم كه بايد تعريف منطقي رابطه‌اي بين اين دو پدافند ايجاد كنيم تا پدافند هوايي بهتري داشته باشيم.

منصوريان با بيان اينكه از هر دو پدافند عامل و غيرعامل در طراحي‌هاي عملياتي استفاده خواهيم كرد، گفت: بايد پتانسيل‌هاي پدافند غيرعامل و عامل را به خوبي شناسايي كنيم تا در دفاع مؤثرتر باشيم.

وي افزود: همه نيروهاي سپاه، بسيج، ناجا و ارتش با محوريت قرارگاه پدافند هوايي خاتم‌الانبياء(ص) در اين رزمايش شركت كرده‌اند.

منصوريان در بخش ديگري از سخنانش در خصوص تجهيزات پدافند هوايي كشور گفت:‌ عمده تجهيزات پدافند هوايي امروزه در معرض بهينه‌سازي متخصصان كشور قرار گرفته است و بايد امروزه به بومي‌سازي تجهيزات بيشتر توجه كنيم زيرا اتكا به كشورهايي كه تجهيزات پدافند را مي‌فروشند، در زمان جنگ كار درستي نيست و تدبير فرمانده معظم كل قوا اين بوده كه همه تجهيزات بومي شود و البته خوشبختانه در بخش‌هايي نيز به خودكفايي كامل رسيده‌ايم.

معاون هماهنگ‌كننده قرارگاه پدافند هوايي خاتم‌الانبياء(ص) با اشاره به دستاوردهاي جديد پدافند هوايي تصريح كرد: پدافند هوايي كشور به تجهيزاتي دست يافته كه قادر خواهند بود در صحنه‌هاي تهديد هوايي مداومت و ماندگاري خود را حفظ كنند.

منصوريان در پايان با تقسيم‌بندي تهديدات به سه نوع برد كوتاه، برد متوسط و برد بلند گفت: بيشترين تلاش ما در بخش تهديدات برد متوسط صورت مي‌گيرد و در بحث تهديدات برد بلند كه سهم بسيار كمتري نسبت به برد متوسط و برد كوتاه دارد، كارهاي بزرگي با استفاده از مراكز علمي و صنايع داخلي انجام شده است.

وي همچنين گفت: سامانه موشكي S200 توسط متخصصان داخلي بهينه شده و اخيرا نيز اين سامانه با موفقيت مورد تست و ارزيابي قرار گرفت.
+ نوشته شده در  چهارشنبه 26 آبان1389ساعت 17:42  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

اطلاعیه

سلام دوستان و یاران چندین ساله وبلاگ فناوری موشکی
 
بعد از سه  سال فعالیت در زمینه وبلاگ نویسی و تهیه و درج مقالات نظامی فارسی در این وبلاگ به لطف خدا مرحله اول تبدیل وبلاگ به سایت انجام شده و در حال حاضر فناوری موشکی با ادرس www.moshaki-nezami.ir  در دسترس است و در مرحله بعدی از بلاگفا کوچ خواهیم کرد و بر روی هاست جدیدی قرار خواهیم گرفت،به امید انکه بتوانیم در راه بالاندگی و سرافرازی این خاک پرگهر ما و تیم فناوری موشکی سهم کوچکی را داشته باشیم.
 
چند نکته ضروری:
 
۱- از تمامی دوستانی که لطف کرده و ما رو لینک کرده اند و ان دسته از دوستان عزیزی که با ما تبادل لینک کرده اند در خواست می کنیم که ما را با ادرس جدید لینک کنند یا اگر برای ایشان امکان پذیر است ادرس جدید ما را لینک کنند و به ما اطلاع دهند تا در مراحل راه اندازی اسم انها در پیوند های وب سایت جدید درج شود.
 
۲- با توجه به مشکلات جمع اوری،ترجمه و ویرایش و دیگر موارد از تمامی علاقمندان به همکاری در وب سایت جدید دعوت می شود که برای همکاری با استفاده از فرم ارتباط با ما در پایین صفحه با ما تماس برقرار کرده و ما را مطلع سازند.(نیاز اساسی ما در بخش ترجمه است).
 
۳- ادرس سایت جدید www.moshaki-nezami.ir پس از نظر سنجی از بازدیدگنندگان سایت انتخاب شده است به امید انکه مقبول واقع شود.
 
4- نظرات،پیشنهادات و انتقادات خود را برای ما ارسال کنید.
 
                                                        
                                                                                        با تشکر از شما دوستان عزیز
                                                                                        مدیریت و تیم فناوری موشکی
+ نوشته شده در  دوشنبه 24 آبان1389ساعت 12:2  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

تولید سامانه پیشرفته تر از اس-300 در کشور

خبرگزاري فارس: فرمانده قرارگاه پدافند هوايي خاتم‌الانبياء(ص) با اشاره به پيشرفت‌هاي اين قرارگاه در امر طراحي و ساخت رادار گفت: به زودي رادارهاي پدافند هوايي به برد 3000 كيلومتر خواهد رسيد.
به گزارش خبرنگار دفاعي خبرگزاري فارس، اميرخلبان احمد ميقاني فرمانده قرارگاه پدافند هوايي خاتم‌الانبياء(ص) صبح امروز در نشست خبري كه به منظور تشريح اهداف رزمايش بزرگ مدافعان آسمان ولايت 3 كه از 25 آبان به مدت پنج روز در گستره آسمان كل كشور برگزار خواهد شد، ماموريت اصلي اين قرارگاه را حفاظت از قلمرو هوايي كل كشور با به كارگيري يگان‌هاي تحت تابعيت و نيز يگان‌هاي تحت عملياتي خود عنوان كرد.


برگزاري 5 رزمايش مهم در مناطق پدافندي كشور طي ماه‌هاي اخير

ميقاني با بيان اينكه برگزاري رزمايش از جمله اقدامات ساليانه قرارگاه پدافند هوايي در سطح گروه‌هاي پدافندي و مناطق پدافندي محسوب مي‌شود، گفت: امسال 5 تمرين تاكتيكي در مناطقي مانند تهران (فردو)، نطنز، بوشهر و غرب كشور انجام شد كه اين رزمايش‌ها مانند يك نبرد حقيقي صورت گرفت.
وي با اشاره به رزمايش بزرگ مدافعان آسمان ولايت 3 تصريح كرد: اين براي اولين بار است كه چنين رزمايش بزرگي در جغرافياي كل كشور با به كارگيري تمام يگان‌هاي پدافندي نيروهاي مسلح كه تحت كنترل عملياتي قرارگاه پدافند هوايي هستند، اجرا مي‌شود.
فرمانده قرارگاه پدافند هوايي خاتم‌الانبياء(ص) رزمايش مدافعان آسمان ولايت 3 را داراي سه مرحله عنوان كرد و گفت: در مرحله اول و در پي تشديد اقدامات جنگ رواني دشمن و نيز فعاليت‌هاي شناسايي آنها نيروهاي واكنش سريع ما حركت خود را به سمت مناطق عملياتي با سرعت شروع كرده و در مناطق از پيش تعيين شده مستقر مي‌شوند و همزمان با آن يگان‌هاي جمع‌آوري اطلاعات نيز وارد عمل مي‌شوند.
ميقاني با اشاره به اينكه در همين مرحله، يگان‌هاي رعب و فريب ما در ابعاد موشكي، راداري و توپخانه‌اي در منطقه مستقر مي‌شوند، گفت: گسترش شبكه‌هاي ديده‌باني كل كشور شامل هزاران پست ديده‌باني از ديگر اقدامات در مرحله اول اين رزمايش خواهد بود.
وي تصريح كرد: در مرحله دوم دشمن دست به فعاليت‌هاي شناسايي و نيز اخلال بر روي سامانه‌هاي ما مي‌زند كه نيروهاي ما نيز به عمليات مقابله با اخلال‌گرهاي دشمن و نيز جمع‌آوري اطلاعات انبوه از هواپيماهاي آنها خواهند پرداخت كه در اين مرحله دشمن به وسيله پرنده‌هاي با سطح مقطع راداري كم به سامانه‌هاي پدافند هوايي حمله مي‌كند كه اين پرنده‌ها توسط ديده‌بان‌ها و سامانه‌هاي كشف، شناسايي شده و اقدامات عليه آنها توسط هواپيماها يا آتشبارهاي موشكي صورت مي‌گيرد.
فرمانده قرارگاه پدافند هوايي خاتم‌الانبياء(ص) با اشاره به مرحله سوم اين رزمايش گفت: با توجه به عدم موفقيت دشمن در مراحل قبلي آنها دست به هجوم انبوهي از هواپيماهاي با سرنشين، بدون سرنشين و موشك‌هاي كروز به مناطق هسته‌اي و حساس كشور ما مي‌زنند كه در اين مرحله سامانه‌هاي موشكي زمين به هواي ما كه امروز در اكثر مناطق كشور مستقر هستند،‌چه در زمينه رادار، چه موشكي و چه توپخانه كه كاملا بهينه، به روز و مجهز به سامانه‌هاي الكترو اپتيك شده‌اند حجم آتش انبوه خود را متوجه حملات دشمن خواهند كرد و در پايان اين مرحله نقاط ضعف و قوت مسئولين، تجهيزات و تاكتيك‌ها مورد ارزيابي قرار مي‌گيرد. 


ايجاد انسجام ميان يگان‌هاي پدافندي نيروهاي مسلح

ميقاني در بخش ديگري از صحبت‌هاي خود با بيان اينكه ما در اين رزمايش دو هدف عمومي و خاص را دنبال مي‌كنيم، اضافه كرد: در زمينه اهداف عمومي پدافند كل كشور و همه يگان‌هاي پدافند هوايي نيروهاي مسلح اعم از ارتش، سپاه و نيروي انتظامي مشاركت دادند و به همين دليل يكي از اهداف مهم ما ايجاد انسجام و هماهنگي در ميان اين يگان‌ها است.
وي با تاكيد بر اينكه امروز قريب به اتفاق سامانه‌هاي پدافند هوايي بهينه شده و يا سامانه‌هاي جديد طراحي و ساخته شده‌اند، ارزيابي اين سامانه‌ها را يكي ديگر از اهداف اين رزمايش دانست و افزود: يكي از سامانه‌هاي مورد استفاده در اين رزمايش سامانه ضد ضدالكترونيك هستند و نيز تمرين عمليات‌هاي جنگ رواني، تاكتيك‌هاي جنگ ناهمگون،‌انتقال تجربه از نسل‌هاي قديمي به جوانان، ارزيابي توانمندي فرماندهان و مسئولان صف و ستاد، ارزيابي عملكرد يگان‌ها، ارتقاء روحيه سلحشوري، نمايش صلابت و اقتدار و نيز شناسايي نقاط ضعف و قوت از جمله اهداف ما در بخش عمومي خواهد بود.


تست و ارزيابي سامانه كشف و ضدكروز كشور در رزمايش

فرمانده قرارگاه پدافند هوايي خاتم‌الانبياء(ص) در خصوص اهداف خاص نيز گفت:‌ ما در اين رزمايش شبكه كشف و ضدكروز خود را مورد ارزيابي قرار داده و سامانه‌هاي فرماندهي و كنترل هوشمند را كه نسبت به سال گذشته متحول شده است، مورد تست و آزمايش قرار خواهيم داد.
ميقاني در پاسخ به سؤالي در خصوص برخي اخبار مبني بر تست قريب‌الوقوع سامانه برد بلند ايران مشابه سامانه موشكي اس 300 گفت: ما در بحث سامانه‌هاي موشكي اقدامات خوبي چه در زمينه بهينه‌سازي و چه در زمينه طراحي و ساخت داشته‌ايم كه براي مثال سامانه‌هاي ارتفاع كم بهينه‌ شده‌اند و برخي سامانه‌هاي موشكي ارتفاع متوسط مانند سام 6 و هاگ كاملا به روز شده‌اند و سامانه هاگ ما امروز علاوه بر توان تحرك به صورت كاملا ديجيتال درآمده و از لحاظ جنگ الكترونيك نيز پيشرفت‌هاي خوبي داشته‌ايم.

 

نسل جديد سامانه موشكي اس 200 تا بهمن ماه امسال آماده مي‌شود

وي همچنين در خصوص سامانه‌هاي موشكي برد بلند گفت: ما در اين خصوص در زمينه سامانه‌هاي
HQ و S200 پيشرفت‌هاي خوبي داشته‌ايم كه سامانه S200 ما تاكنون به صورت چند ساعته عمل مي‌كرد اما توانسته‌ايم اين سامانه را به صورت شبانه‌روزي درآوريم و بهمن امسال نيز فاز دوم بهينه سازي اين سامانه اجرا خواهد شد كه در پي آن علاوه بر تقويت رادار،‌سامانه S200 به صورت تمام ديجيتال درخواهد آمد.
فرمانده قرارگاه پدافند هوايي خاتم‌الانبياء(ص) با بيان اينكه امروز طراحي و ساختار دوش‌پرتاب در كشور كاملا بومي شده و به توليد انبوه رسيده است، خاطرنشان كرد: در زمينه سامانه‌هاي موشكي ارتفاع كم سامانه موشكي مرصاد را داشتيم كه در ورژن جديد برد و ارتفاع آن افزايش يافته و دو برابر خواهد شد.


سامانه برد بلند پدافند هوايي ما مشابه پيشرفته‌ترين انواع آن در جهان است

ميقاني همچنين با بيان اينكه در زمينه سامانه‌هاي موشكي برد بلند نيز پيشرفت‌هاي خوبي داشتيم،‌خاطرنشان كرد: اين امر امروز مراحل پاياني خود را مي‌گذارند.
وي ادامه داد: البته ما براي ساخت اين سامانه انواع پيشرفته‌ترين سامانه‌هاي برد بلند دنيا را مورد مطالعه قرار داديم و امروز كار طراحي اين سامانه به پايان رسيده و در مرحله ساخت نيز پيشرفت‌هاي خوبي داشتيم كه در آينده نزديك اعلام خواهد شد.


استقرار سامانه‌هاي ضدكروز در مناطق متعدد رزمايش

فرمانده قرارگاه پدافند هوايي خاتم‌الانبياء(ص) در خصوص سامانه‌هاي موشكي كروز نيز گفت: اين موشك‌ها به دليل آنكه در سطح پايين حركت مي‌كنند قابليت پنهان‌كاري دارند كه براي كشف آنها شبكه‌ ضدكروز را طراحي و مستقر كرده‌ايم.
ميقاني در خصوص شبكه ديده‌باني كشور نيز با اشاره به بكارگيري نيروهاي بسيجي در اين خصوص گفت: امروز ما داراي هزاران پست ديده‌باني هستيم كه افراد مجهز به سامانه‌هايي شدند كه مي‌توانند اطلاعات خود را در كوتاه‌ترين زمان ممكن به صورت ديتا به مراكز فرماندهي و كنترل منتقل كنند.

 
اسرائيل در حد و قواره تهديد جمهوري اسلامي ايران نيست

وي در بخش ديگري از سخنان خود در پاسخ به سؤالي در خصوص تهديدات رژيم صهيونيستي عليه كشورمان تاكيد كرد: اين رژيم رزمايش‌هاي مختلفي برگزار مي‌كند كه علاوه بر حفظ آمادگي خود به دنبال ايجاد جنگ رواني است اما آنها حتي نتوانستند از پس حزب‌الله و حماس كه تنها جلوه‌اي از قدرت ما هستند، بربيايند بنابر اين در حد و قواره تهديد عليه جمهوري اسلامي ايران نيستند.


افزايش برد رادارهاي پدافندي به 3000 كيلومتر

فرمانده قرارگاه پدافند هوايي خاتم‌الانبيا در ادامه به موضوع پيشرفت‌هاي راداري كشور اشاره كرد و گفت: چند سال قبل ساخت رادار ملي زمينه‌اي براي توانمندي‌هاي آينده شد به طوري كه ما امروز هر راداري را با هر برد و يا فركانس در حالت‌هاي اكتيو يا پسيو در داخل مي‌سازيم و اگر در گذشته حداكثر برد رادارهاي ما 400 كيلومتر بود امروز اين مژده را مي‌دهيم كه ما ساخت سامانه راداري با شعاع 3000 كيلومتر را در دست داريم كه به اين ترتيب تمام پرنده‌هاي اطراف كشور را با سطح راداري پايين شناسايي خواهيم كرد.

+ نوشته شده در  یکشنبه 23 آبان1389ساعت 23:53  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

تست گرم موشك هاي S300 ايراني در آينده نزديك

تهران- معاون هماهنگ كننده قرارگاه پدافند هوايي خاتم الانبياء (ص) گفت: بزودي تست گرم موشك هاي برد بلند پدافند هوايي از جمله S300 ايراني انجام خواهد شد. 

 

سردار سرتيپ 'محمدحسن منصوريان' در گفت وگو با خبرنگار سياسي ايرنا با اشاره به فشار رژيم اشغالگر قدس به روسيه و بهانه اين كشور براي عدم تحويل سامانه هاي برد بلند به قرارگاه پدافند هوايي افزود: ما براي تامين بخشي از نيازهاي امنيتي خود در فضاي كشور، خريد S300 را از روسيه در دستور كار داشتيم اما با فشارهاي آمريكا و رژيم صهيونيستي اين كشور با بهانه قرار دادن قطعنامه 1929 از تحويل اين سلاح پدافندي به كشورمان خودداري كرد.

وي اهداف و تهديدات هوايي را به سه دسته برد بلند، متوسط و كوتاه تقسيم كرد و ادامه داد: هرچند فقط 20 درصد از تهديدات هوايي عليه كشور ما در ارتفاعات برد بلند صورت مي گيرد، ولي هم اكنون در حال ساخت سامانه هاي دفاعي هستيم كه بتوانند در اين ارتفاع نيز ماموريت هاي ما را به بهترين وجه پاسخگو باشند.

منصوريان با تاكيد براينكه پيشرفت هاي خوبي در زمينه ساخت ساير سامانه هاي پدافندي ارتفاع برد بلند بدست آورده ايم، تصريح كرد: سامانه هاي مانند S300 ايراني در مرحله اصلاح ميداني و تست گرم قرار دارند و ديگر سامانه هاي برد بلند نيز در حال طراحي و توليد مي باشند.

وي ابراز اميدواري كرد كه در آينده بسيار نزديك اخبار خوبي در زمينه ساخت و توليد سامانه هايي با برد بلند منتشر شود.

 

** تحويل سامانه مقابله با موشك هاي كروز

معاون هماهنگ كننده قرارگاه پدافند هوايي خاتم الانبياء (ص) همچنين تهديدات هوايي كشور را به سه دسته برد بلند، متوسط و كوتاه تقسيم بندي كرد و افزود: اگر كشور ما زماني از آسمان تهديد جدي شود، در حدود 20 درصد در ارتفاعات برد بلند، 50 درصد در برد متوسط و 30 درصد در برد كوتاه ممكن است مورد هجوم قرار گيرد.

وي با اشاره به تحويل سيستم نسل جديد سلاح مرصاد و موشك هاي شاهين از طرف وزارت دفاع به پدافند هوايي كشور خاطر نشان كرد: موشك هاي شاهين و سيستم زميني سلاح مرصاد كاملا در داخل طراحي و ساخته شده است.

سردار محمد حسن منصوريان همچنين با برشماري ويژگي هاي موشك هاي شاهين گفت: از مزاياي اين سلاح مي توان به تجميع و استفاده از نقاط قوت ساير سلاح هاي پدافندي برد متوسط در كشور اشاره كرد كه در اين سلاح بطور كامل تجميع شده است.

وي سامانه مرصاد و موشك شاهين را كاملا بومي و ساخته شده توسط متخصصان داخلي اعلام كرد و خاطر نشان ساخت: چون اين سامانه توسط متخصصان داخلي ساخته شده است مي توانيم در آينده نيز نسل هاي جديدتري را توليد و آماده كنيم.

معاون هماهنگ كننده پدافند كشور، كاربرد موشك پدافندي شاهين را در عمليات عليه اهداف دشمن در برد متوسط تعريف كرد و افزود: اين سلاح داراي تحرك خوبي است و سوخت آن جامد است كه مي تواند، اهدافي با سطح مقطع كم و پايين را مورد هدف قرار دهد.

وي همچنين سيستم زميني مرصاد را بسيار مطمئن و قابل اتكا در برد و ارتفاع متوسط عنوان كرده و تصريح كرد: در اين سيستم از هدايت هاي تركيبي استفاده شده و از انواع هدايتگرها برروي اين سامانه امتحان و نصب شده است.

منصوريان موشك هاي شاهين و سيستم مرصاد را جايگزين سلاح هاي قديمي تر پدافند هوايي مانند 'هاگ' دانست.

 منبع: ایرنا

+ نوشته شده در  شنبه 22 آبان1389ساعت 16:15  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

موشکهای بالستیک ایران به سیستم استتار چند منظوره مجهز شدند

به گزارش گروه دفاع و امنیت مشرق، با توجه به پیشرفت های دشمنان جمهوری اسلامی ایران در زمینه جنگ الکترونیک و در اختیار بودن سامانه هایی چون بمب های الکترو مغناطیسی، متخصصان کشورمان به طراحی و ساخت سیستم هایی برای مقابله با این اقدام دشمن بر آمدند.
توجه به حفظ توان موشکی در شرایط مختلف و فراهم ساختن امکان شلیک های متعدد و متنوع علی‌رغم انجام حربه های گوناگون توسط دشمن در شرایط تهدید، یکی از راهبردهای مهم نیروهای مسلح کشورمان محسوب می شود.
براین اساس و برای مقابله با این اقدامات دشمن در حوزه جنگال متخصصان دفاعی کشورمان یک تور استتار با چند ویژگی مهم را تولید کردند. این تور استتار علاوه بر اینکه موشک ها، لانچرها و سایر متعلقات سامانه های موشکی ایران را از خطر دیده شدن توسط ماهواره ها و هواپیماهای دشمن محفوظ می دارد، توانایی مقابله با اقدامات جنگ الکترونیک دشمن را نیز دارا است.
با تجهیز سامانه های موشکی کشورمان به این تور استتار ابتکاری توان پاسخ به هر تهدید در تمامی شرایط برقرار خواهد بود.
 
منبع: مشرق نیوز
+ نوشته شده در  شنبه 22 آبان1389ساعت 16:9  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

برد موشک ‌هاي جهاني ايران به نيويورك مي‌رسد+ تصوير

 
 
به گزارش خبرنگار ديپلماسي عمومي فارس، يك مركز مطالعاتي صهيونيستي (Jerusalem Center for Public Affairs) كه در زمينه تهديدات استراتژيك فعاليت‌ مي‌كند، در بررسي تهديدات استراتژيك خاورميانه جمهوري اسلامي ايران و موشك‌هاي ساخت اين كشور را به عنوان بزرگ‌ترين تهديدي كه حتي نيويورك را نيز هدف قرار مي‌دهد، مطرح كرده است.

در اين صفحه، با قراردادن يك نقشه اينترنتي و مشخص كردن محدوده در دسترس موشك‌ها، برد جهاني موشك ايران با 11 هزار و 500 كيليومتر به نيويورك مي‌رسد.
برد موشکی ایران

در ستون سمت چپ اين نقشه كه به صورت يك فلش به نمايش درآْمده است، در پنج آيكن برد‌هاي مختلف موشك‌هاي ايران و كشورهايي كه در تيررس آنها هستند را نمايش داده است.

اگر شما بر روي نقشه ايران كليك كنيد، يك عقربه شروع به چرخيدن مي‌كند كه در واقع برد موشك‌هاي ايراني و كشورهاي در تيررس آن را نشان مي‌دهد.

طبق اين تصوير، برد موشك‌هاي ايران به شهرهاي لندن، پاريس، مادريد، اسلو، هلسينكي، برلين، سرزمين‌هاي اشغالي، روسيه، دهلي و برخي كشورهاي آفريقايي و آمريكاي شمالي مي‌رسد.

همچنين در يكي از آيكن‌هاي اين فلش با عنوان تهديد خاورميانه، يك نقشه ايران طراحي شده كه نام مراكز هسته‌اي ايران نيز بر روي آن حك شده و از يك فلش پيكان كه بصورت گردان فعال است، كشورهاي همسايه‌اي كه در تيررس موشك‌ شهاب 3 هستند را مشخص كرده است.

در يكي از آيكن‌هاي اين تصوير گرافيكي، به منظور تهديد جلوه دادن ايران براي كشورهاي اروپايي و ضرورت جدي گرفتن اين كشور، با نمايش دادن عكس بزرگي از موشك شهاب، يك پيكاني متحرك برد موشكي ايران را تا آمريكاي شمالي و قاره اروپا و آفريقا نشان مي‌دهد.

اين مركز مطالعات صهيونيستي به منظور پررنگ كردن برد موشك‌هاي ايراني و تأكيد بيشتر بر ايراني هراسي، در اين تصوير از كشورهاي تركيه، لبنان، عربستان سعودي، كويت، قطر، عراق، امارات متحده عربي، سوريه، تركمنستان، ارمنستان، آذربايجان، افغانستان به عنوان اهداف فرضي موشك‌هاي ايران نام برده است.

اين مركز در سال 1988 توسط دانيل الازار (Daniel Elazar) تأسيس شد كه مركز مطالعات استراتژيك است و در زمينه سياست خارجي رژيم صهيونيستي فعاليت مي‌كند و سعي دارد بيان كند كه تهديدات استراتژيك اين رژيم چيست و چه خطراني را براي آنها در پي دارد.

همچنين در اين طرح سوريه نيز به عنوان ديگر تهديد استراتژيم منطقه خاورميانه نام برده شده كه مي‌تواند كشورهاي اين منطقه را هدف قرار دهد.

رژيم صهيونيستي هر از چندگاهي براي اخذ امتياز از كشورهاي اروپايي و آمريكا پروژه ايران هراسي را در اوليوت كاري خود قرار مي‌دهد و در اين راستا ادعا مي‌كند كه تاسيسات هسته‌اي ايران براي مقاصد نظامي طراحي شده است كه تهديدي جدي براي منطقه خاورميانه به شمار مي رود.

اين در حالي است كه رژيم صهيونيستي با در اختيار داشتن 200 الي 400 كلاهك هسته‌اي و انواع و اقسام سلاح‌هاي كشتار جمعي، بزرگ‌ترين تهديد امنيتي منطقه خاورميانه است و كشورهاي منطقه نيز در اجلاس اخير سازمان ملل خواستار پيوستن اين رژيم به ان پي تي و خلع سلاح آن شدند.
 
+ نوشته شده در  یکشنبه 16 آبان1389ساعت 11:56  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

موتورهاي سوخت مايع

مقدمه

موتور پيشران مايع، موتوري است كه عمل احتراق شيميايي در آن با استفاده از يك يا چند ماده اكسيدكننده و احياشونده مايع، انجام مي‌پذيرد. مجموعه اين احياشونده (سوخت) و اكسيدكننده، در اصطلاح پيشران ناميده مي‌شوند. اين پيشران به صورت تفكيك‌شده، در مخازني در موشك پرتابگر ذخيره و نگهداري مي‌شود و هنگام روشن شدن راكت، به محفظه احتراق تزريق شده و باعث ايجاد احتراق و توليد نيروي رانش مي‌شود [1]. كنستانتين تسيلكوفسكي روسي، پدر علوم راكتي، اولين كسي بود كه اصول راكت‌هاي پيشران مايع را در كتاب خود تحت عنوان تحقيق و بررسي پيرامون فضاي بين‌سياره‌اي با استفاده از وسايل عكس‌العملي، در سال 1896، مطرح كرد.

سال‌ها بعد و بر پايه همين تئوري‌ها براي اولين بار رابرت گودارد آمريكايي در 16 مارس 1926، يك راكت سوخت مايع را آزمايش كرد كه توانست طي 5/2 ثانيه پرواز، حدود 40 پا از زمين بلند شود [2،3]. موشك وي2 ارتش آلمان (تصوير2) در جنگ جهاني دوم اولين نمونه عملياتي و كاربردي يك راكت پيشران مايع به عنوان موتور يك موشك بود. سوخت اين راكت ساده، الكل و ماده اكسيدكننده آن، اكسيژن مايع بود [4].
 
تصوير 1- اولين موتور راكتي پيشران مايع جهان كه در سال 1926 توسط رابرت گودارد ساخته شد.
تصوير 1- اولين موتور راكتي پيشران مايع جهان كه در سال 1926 توسط رابرت گودارد ساخته شد.
 
 
آغاز عصر فضا را مي‌توان ثمره پيشرفت بشر در طراحي و ساخت راكت‌هاي سوخت مايع دانست. اولين پرتابگرهاي قدرتمند تاريخ مانند ساترن-5 آمريكايي و انرگياي روسي با سامانه راكتي پيشران مايع كار مي‌كردند. در اين سامانه‌ها معمولاً از كروسين يا هيدروژن به عنوان سوخت و از اكسيژن مايع به عنوان اكسيدكننده استفاده مي‌شد. موتور‌هاي سوخت مايع در دهه‌هاي 60، 70 و 80 پيشرفت بسيار زيادي كردند و نوع پيشران آنها دچار تغيير و تحولات عمده‌اي شد. اما امروزه با پيشرفت فناوري، موتورهاي پيشران جامد توانسته‌اند به دليل مزاياي نسبتاً زيادي كه دارند، تا حد زيادي جاي موتورهاي پيشران مايع را در صنايع فضايي بگيرند.
 
تصوير 2- برشي از بدنه موشك وي2 كه موتور راكتي پيشران مايع آن را نشان مي‌دهد.
تصوير 2- برشي از بدنه موشك وي2 كه موتور راكتي پيشران مايع آن را نشان مي‌دهد.
 
 
اجزا و نحوه عملكرد
 
موتورهاي پيشران مايع از 5 بخش اصلي تشكيل شده‌اند كه عبارتند از:

مخازن سوخت و اكسيدكننده

مخازني هستند تعبيه شده در خارج از موتور كه پيشران‌هاي مايع در داخل آنها نگهداري مي‌شوند. در واقع اين مخازن را بيشتر مي‌توان جزئي از موشك پرتابگر به حساب آورد تا خود موتور پيشران مايع. از آنجايي كه معمولاً پيشران‌ها فشار بسيار بالا و دماي خيلي پاييني دارند، و از طرفي وزن اين مخازن لازم است تا حتي‌الامكان كمتر باشد، طراحي آنها بسيار مشكل و با ملاحظات فراواني همراه است. معمولاً يك نوع گاز كه با مايع سوخت يا اكسيدكننده به هيچ‌وجه واكنش نمي‌دهد، با فشار بالا به داخل اين مخازن تزريق مي‌شود تا نوعي فشار پشت‌دستي را براي هدايت هرچه بيشتر پيشران‌ها پديد آورد.
 
توربوپمپ

اين زيرسامانه پيشران‌هاي مايع را از مخازن مكيده و با فشار و دبي مناسب به سمت محفظه احتراق هدايت مي‌كند. به تعبيري مي‌توان توربوپمپ را قلب يك موتور پيشران مايع دانست. براي هر يك از اكسيدكننده و سوخت، توربوپمپ‌هاي جداگانه‌اي به كار مي‌رود. انرژي توربوپمپ‌ها معمولاً از يك مولد گاز و توربين تامين مي‌شود. بخشي از سوخت و اكسيدكننده درمسير محفظه احتراق وارد اين مولد گاز مي‌شوند و با پس از واكنش گازهايي را حاصل مي‌كنند كه باعث كار توربين و به تبع آن توربوپمپ‌ها مي‌شود. البته لازم به ذكر است در برخي از موتورهاي پيشران مايع كوچك‌تر (كه البته در صنعت فضايي كاربرد ندارند)، پيشران‌ها با همان فشار پشت‌دستي مخازن به داخل محفظه احتراق تزريق مي‌شوند و نيازي به توربوپمپ نيست [1]. در موتورهاي پيشران مايع كه در مراحل بالايي پرتابگرها استفاده مي‌شوند و همچنين در موتورهاي پيشران مايع فضايي، كه در ماهواره‌ها و فضاپيماها براي كنترل و تغيير مسير استفاده مي‌شوند، نيز به دليل فشار كمتر محفظه احتراق، در بسياري موارد توربو‌پمپ وجود نداشته و سامانه با فشار پشت‌دستي محفظه‌هاي پيشران كار مي‌كند. به لحاظ مهندسي اگر فشار محفظه احتراق كمتر از 30 بار باشد، استفاده از توربوپمپ توجيهي ندارد.

تزريقگر (تصاوير 3 و 4)

تزريقگرها در ورودي محفظه احتراق قرار مي‌گيرند و وظيفه دارند تا پيشران‌هاي مايع (سوخت و اكسيدكننده)‌ را به صورت ذراتي بسيار كوچك با زاويه، سرعت و قطر كاملاً معين به داخل محفظه احتراق بپاشند. تزريقگرها انواع مختلفي دارند و يكي از پيچيده‌ترين و حساس‌ترين قسمت‌هاي يك موتور پيشران مايع هستند.
 
تصوير 3- صفحه تزريقگر راكت آجنا
تصوير 3- صفحه تزريقگر راكت آجنا
 
تصوير 4- نقاط سبز و قرمز نمايي از تزريقگرها را نمايش مي‌دهند.
تصوير 4- نقاط سبز و قرمز نمايي از تزريقگرها را نمايش مي‌دهند.
 
 

محفظه احتراق (تصوير 5)

محفظه احتراق محلي است كه در آن سوخت و اكسيدكننده پس از عبور از تزريقگر با يكديگر مخلوط شده و طي يك واكنش شيميايي مشتعل مي‌شوند. محفظه‌هاي احتراق موتورهاي پيشران مايع دما و فشارهاي بسيار بالايي را تحمل مي‌كنند. محفظه‌هاي احتراق پيشرفته امروزي تا فشار 400 بار را هم تحمل مي‌كنند [1]. در حالي كه در دهه 50 و 60 حداكثر اين مقدار حدود 110 بار بود [4]. فشار محفظه احتراق، پايه‌اي‌ترين عامل در طراحي و تعيين ويژگي‌هاي ساير قسمت‌هاي يك موتور پيشران مايع است.   

نازل (تصوير5)

بخش انتهايي موتور پيشران مايع است كه گازهاي بسيار داغ و پر سرعتي كه از محفظه احتراق خارج مي‌شوند را به فضاي بيرون هدايت مي‌كند. انتقال مومنتوم اين گازهاي داغ خروجي بخشي از نيروي رانش راكت را ايجاد مي‌كند. نازل نيز به لحاظ طراحي و فناوري ساخت يكي از قسمت‌هاي بسيار پيچيده موتور پيشران مايع محسوب مي‌شود.

تصوير شماره 6، نمايي از نحوه ارتباط اين پنج بخش را نشان مي‌دهد. بايد توجه داشت كه ده‌ها زيرسامانه ديگر در كنار اين پنج بخش وجود دارند كه ارتباط بين بخش‌ها و همچنين كنترل كل سامانه را بر عهده دارند. برخي از اين زيرسامانه‌ها عبارتند از: لوله‌كشي‌ها، تامين‌كننده فشار پشت‌دستي مخازن، تخليه‌كننده پسماند پيشران، آتشزنه، روغن‌كاري‌كننده (براي توربو پمپ)، تامين‌كننده توان براي توربوپمپ، خنك‌كننده‌ها، پايداركننده‌ها، تثبيت‌گرها، كنترل‌كننده سرعت و جهت بردار رانش، كنترل سامانه و غيره [5].
 
تصوير 5- محفظه احتراق (بخش كروي‌) و نازل (بخش كشيده) يك راكت پيشران مايع
تصوير 5- محفظه احتراق (بخش كروي‌) و نازل (بخش كشيده) يك راكت پيشران مايع
 
 
عملكرد هر يك از اجزاي يك موتور پيشران مايع، تاثيرات بسيار زياد و پيش‌بيني‌نشده‌اي بر ساير قسمت‌ها دارد و همچنين عملكرد كلي سامانه، تاثيرات ويژه‌اي را بر هر يك زيرسامانه‌ها دارد. لذا طراحي و ساخت يك راكت سوخت مايع جديد نيازمند تعداد بسيار زيادي آزمايش و داده‌برداري است كه موتور پيشران مايع را به يكي از پيچيده‌ترين مصنوعات ساخت بشر تبديل كرده است.
 
تصوير 6- نحوه ارتباط بخش‌هاي يك موتور راكتي پيشران مايع
تصوير 6- نحوه ارتباط بخش‌هاي يك موتور راكتي پيشران مايع
 

انواع موتور‌هاي پيشران مايع

موتورهاي پيشران مايع را مانند هر سامانه مهندسي ديگر، مي‌توان بر اساس معيارهاي مختلفي دسته‌بندي كرد. معيارهاي از قبيل: نوع پيشران، نسل، مرحله مورد استفاده در پرتابگر، مقدار نيروي رانش و غيره. اما پايه‌اي‌ترين و دقيق‌ترين دسته‌بندي به لحاظ طراحي- مهندسي، تقسيم اين موتور‌ها به دو دسته سيكل باز و سيكل بسته است. همان‌گونه كه پيشتر ذكر شد، توربوپمپ‌ها انرژي خود را از يك مجموعه مولد گاز و توربين دريافت مي‌كنند. اساس اين نوع تقسيم‌بندي، نحوه استقرار اين مولد گاز و توربين در سامانه است:

  • موتور‌هاي پيشران مايع سيكل باز

در اين نوع موتور‌ها مولد گاز بخش كوچكي از سوخت و اكسيدكننده را دريافت كرده، توربين را به گردش واداشته و در نهايت محصولات احتراق آن از يك نازل كوچك فرعي خارج مي‌شوند.

  • موتور‌هاي پيشران مايع سيكل بسته

در اين نوع موتور، بخش بزرگي از سوخت يا اكسيدكننده وارد مولد گاز شده و توربين را به حركت در مي‌آورند. سپس گازهاي خروجي از توربين كه هنوز داراي مقدار زيادي سوخت يا اكسيدكننده هستند، از يك مسير خاص وارد محفظه احتراق اصلي راكت مي‌شوند.

اصولاً سامانه‌هاي سيكل بسته بازده بيشتري دارند و موتور‌هاي پيشران مايع پيشرفته‌تر از اين نوع استفاده مي‌كنند.
 

مزايا و معايب موتور‌هاي پيشران مايع در مقايسه با موتور‌هاي پيشران جامد

پايه‌اي‌ترين تفاوت به لحاظ طراحي- مهندسي بين موتورهاي پيشران مايع و جامد در اين است كه در موتور‌هاي پيشران مايع، نيروي رانش كمتر اما در مدت زمان بيشتر توليد مي‌شود. اما در موتورهاي پيشران جامد، نيروي پيشران بيشتري در مدت زمان كمتري توليد مي‌شود. به همين دليل است كه در بسياري از پرتابگرهاي معروف (به‌ويژه در غرب)، معمولاً موتور‌هاي پيشران جامد به صورت بوسترهايي هستند كه در مرحله اول پرتاب به كمك پرواز پرتابگر مي‌آيند. در اين پرتابگرها موتور اصلي در واقع موتور پيشران مايعي است كه بعد از بوسترها به صورت كامل و با تمام توان روشن مي‌شود و پرتابگر را در طول مسير خود مي‌راند. سامانه پرتاب شاتل فضايي نمونه‌اي از اين مورد است.

يكي از مزاياي اصلي موتورهاي پيشران مايع نسبت به پيشران جامد، قابليت كنترل به نسبت راحت نيروي رانش در آنهاست. به بيان ديگر، در موتور‌هاي پيشران مايع، نيروي رانش را مي‌توان با تغيير نسبت اختلاط اجزاي پيشران، تقريباً مشابه تغيير سرعت با استفاده از پدال گاز در اتومبيل، كنترل كرد؛ امري كه در موتور‌هاي اوليه پيشران جامد امكان‌پذير نبود. البته در سال‌هاي اخير با پيشرفت فناوري كنترل نيروي رانش در موتور‌هاي پيشران جامد، اين ويژگي موتور‌هاي پيشران مايع قدري كم‌رنگ شده است.

يكي ديگر از مزاياي موتور‌هاي پيشران مايع، فناوري به نسبت قابل اعتماد آنهاست. اين بدين معنا نيست كه سامانه آنها از پيچيدگي و حساسيت كمتري نسبت به موتور‌هاي پيشران جامد برخوردار است. اين مزيت را فقط به دليل قديمي‌تر بودن و آزمايش پس‌داده‌تر بودن انواع شناخته‌شده آنها مي‌توان به موتور‌هاي پيشران مايع نسبت داد. همان‌گونه كه اشاره شد، موتور‌هاي پيشران مايع با آغاز عصر فضا به كار گرفته شدند و تا سال‌هاي متمادي، بيشتر پرتابگرها از اين نوع پيشران استفاده مي‌كردند. امروزه، اين ويژگي موتور‌هاي پيشران مايع نيز ديگر منحصر به‌فرد محسوب نمي‌شود.

عيب بزرگ موتور‌هاي پيشران مايع، بازرسي، نگهداري و عمليات آماده‌سازي بسيار مشكل آنهاست كه هزينه‌هاي آنها را بالا مي‌برد. همچنين پيچيده‌تر بودن زيرسامانه‌هاي اين نوع موتور باعث افزايش هزينه و قيمت آنها مي‌شود. از اين رو، دنياي صنعت فضايي در طي چند دهه اخير بيشتر به سمت موتور‌هاي پيشران جامد روي آورده است كه عموماً كم‌هزينه‌تر و داراي عملياتي بسيار ساده‌‌تر هستند.
 

مثالي از نحوه عملكرد يك موتور پيشران مايع

موتور سوخت مايع آردي- 107، يكي از اولين موتورهاي موشكي اتحاد جماهير شوروي است كه كار طراحي آن از سال‌هاي اوليه دهه 50 ميلادي شروع شد و در سال 1957، به صورت كاملاً عملياتي درآمد [2]. اين شاهكار مهندسان صنعت هوافضاي شوروي از نوع سيكل باز و داراي قابليت ‌اطمينان و كارآيي بسيار بالايي بود، به طوري كه انواعي از آن تا اوايل دهه 90 نيز در پرتابگرهاي مختلف مورد استفاده قرار مي‌گرفت. اين موتور پيشران مايع، داراي چهار مجموعه مستقل محفظه احتراق و نازل اصلي و همچنين دو مجموعه محفظه و نازل فرعي (جهت كنترل وضعيت موشك) بود كه هر شش مورد از يك توربوپمپ تغذيه مي‌شدند.

نوع بهينه‌سازي شده اين موتور، آردي- 108 نام داشت. اين موتور دو مجموعه نازل و محفظه احتراق فرعي از نوع اوليه خود بيشتر داشت كه البته آنها هم از يك توربوپمپ واحد تغذيه مي‌شدند. اين نوع بهينه‌سازي شده معمولاً در مرحله دوم پرتابگرها استفاده مي‌شد، لذا نازل‌هاي آن به لحاظ ابعاد و اندازه قدري از آردي- 107 بزرگ‌تر بود. به واقع مي‌توان گفت عصر فضا با ساخت اين خانواده موتور آغاز شد. نقشه ساده‌ شده اين موتور در تصوير شماره 7 آمده است.
 
تصوير 7- نماي موتور پيشران مايع و سيكل باز آردي- 107
تصوير 7- نماي موتور پيشران مايع و سيكل باز آردي- 107
 
 
با توجه به تصوير 7، مراحل و نحوه كار موتور، در ادامه ارائه مي‌شود:

1- با صدور سيگنال روشن شدن، شير شماره 1 باز مي‌شود و گاز هليوم تحت فشار پس از عبور از رگلاتورهايR2  و R3 به مخازن سوخت و اكسيدكننده وارد مي‌شود و با ايجاد فشار پشت‌دستي بالا، مايعات پيشران را به سمت توربوپمپ‌ها روانه مي‌كند.

2- شيرهاي ديافراگمي 3 و 4 باز شده و سوخت و اكسيدكننده به پمپ‌ها وارد مي‌شوند.

3- مولد گاز پيشران جامد، توربين را راه مي‌اندازد و بدين‌وسيله پمپ‌ها شروع به كار مي‌كنند.

4- شيرهاي 5، 6، 7 و 8 باز مي‌شوند.

5- قسمتي از سوخت و اكسيدكننده به طرف محفظه احتراق رفته و آتش‌زنه محفظه احتراق عمل مي‌كند. همزمان قسمتي از آن پس از عبور از شيرهاي 7 و 8 و تثبيت‌كنندهRf  و پايداركننده Sgg  وارد مولد گاز مي‌شود.

6- پس از مدت بسيار اندكي و با تمام شدن خرج جامد مولد گاز سوخت جامد، محصولات احتراق مولد گاز كه حالا فعاليت خود را آغاز كرده است، توربين را به حركت در مي‌آورند. در اين مرحله مولد گاز سوخت جامد از دور خارج شده است.

7- به طور همزمان، شيرهاي 13 و 14 باز شده و مولد گاز كوچكي (غير از مولد گاز اصلي كه توربين را پشتيباني مي‌كند)، محصولات احتراق غني از سوخت پرفشار خود را جهت تامين فشار پشت‌دستي و همچنين حرارت دادن به سوخت، به مخزن سوخت مي‌فرستد. در محصولات احتراقي كه به پشت‌دست مخزن اكسيدكننده وارد مي‌شوند، بايد مقادير بسيار بسيار اندك و بي‌اثري از اكسيدكننده وجود داشته باشد. از اين رو، در اصطلاح طراحي به آن غني از سوخت گفته مي‌شود.

8- به منظور بالا بردن دماي اكسيدكننده، قبل از رسيدن به محفظه احتراق، اكسيدكننده از طريق شير 11 وارد يك مبدل حرارتي كه در مسير گازهاي خروجي توربين قرار دارد مي‌شود، حرارت گرفته و مجدداً به مخزن باز مي‌گردد. گازهاي خروجي توربين از طريق اگزوز خارج مي‌شوند.

9- پايداركننده‌هايScc  وSgg  براي پايدارسازي جريان‌هاي سوخت و اكسيدكننده قبل از ورود به محفظه احتراق و مولد گاز به كار مي‌روند. پايداركنند‌ه‌ها معمولاً فقط در مسيرهايي تعبيه مي‌شوند كه دبي جرمي كمتري از آنها عبور مي‌كند.

10- تثبيت‌كننده جريان Rf  كه قبل از مولد گاز توربين قرار دارد، با تنظيم مقدار سوخت وارد شده به مولد و به تبع آن، تنظيم توان توربوپمپ، عملاً نقش تنظيم‌كننده نيروي پيشرانش (يا در اصطلاح عاميانه، دسته گاز) را در كل موتور ايفا مي‌كند.

11- سوخت قبل از ورود به تزريقگر، با عبور از جداره نازل، حرارت گرفته و به خنك‌كاري نازل نيز كمك مي‌كند.

12- پس از اتمام كار موتور و افت مشخص فشار محفظه احتراق، شير شماره 2 باز مي‌شود و نيتروژن مايع به داخل لوله‌هاي سوخت و اكسيدكننده جاري مي‌شود و باقي‌مانده آنها را از طريق شير شماره 12 خالي مي‌كند. خاموش شدن موتور، عملياتي كاملاً كنترل شده است و تصور اينكه موتور با تمام شدن سوخت و اكسيدكننده به طور خودبه‌خود خاموش شود، كاملاً اشتباه است. هر قدر خاموش شدن موتور (به‌ويژه در موتورهاي چندمرحله‌اي) كنترل‌شده‌تر باشد، كنترل و دقت مراحل بعدي موشك پرتابگر بهتر صورت خواهد گرفت.

13- برخي مشخصات اين موتور عبارتند از:

فشار كاري محفظه احتراق: 5/58 اتمسفر، زمان كاركرد: 140 ثانيه، ايمپالس ويژه در سطح دريا/خلاء: 255 ثانيه/310 ثانيه، ايمپالس ويژه نازل خروجي مولد گاز: 45 ثانيه، دبي جرمي مولد گاز: 8/8 كيلوگرم بر ثانيه، نيروي پيشرانش در سطح دريا/خلاء: 1/82 تن/100 تن، سوخت: كروسين، اكسيدكننده: اكسيژن مايع
 
تصوير 7- نماي موتور پيشران مايع و سيكل باز آردي- 107
تصوير 7- نماي موتور پيشران مايع و سيكل باز آردي- 107

مراجع
[1] - Sutton G.P., "Rocket Propulsion Elements", John Wiley & Sons Inc., Sixth Edition, 1992.
[2] - inventors.about.com/SolidPropellant_2.htm
[3] - www.wikipedia.org/Liquid_rocket_propellants
[4] - Baker D., "The Rocket", New Cavendish Books, London, First Edition, 1978.
[5] - Rycroft M., "The Cambridge Encyclopedia of Space", Cambridge University Press, First Edition,1990

 

منبع :  دانشنامه فضايي www.isa.ir

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

  

 

برچسب ها : موتورهای سوخت مایع ، سوخت مایع ، عملکرد سوخت مایع ، موتور سوخت مایع ، اکسید کننده ها ، سوخت مایع ، تزریقگر ، نازل ،  انواع موتورهای پیشران مایع

+ نوشته شده در  شنبه 15 آبان1389ساعت 20:20  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

موشک ضد تانک Baktar-Shikan / HJ-8

موشک HJ-8 یا Hongjian-8 (به چینی -8  و در فارسی پیکان قرمز-8) نسل دوم سلاح های لوله پرتاب جمهوری خلق چین است که در دهه 80 تولید گشته و  از سیستم های ردیابی نوری و سیستم های هدایت شونده ضد تانک بهره می برد.

این موشک تحت لیسانس چین و توسط کشور پاکستان و به نام باکتر- شیکان تولید می شود.

موشک HJ-8

توسعه

در سال 1970 سپاه زرهی چین پیشنهادی مبنی بر توسعه یک موشک جدید برای جایگزینی HJ-73 را ارایه کرد که بعد از مدتی تصویب شد و موسسات تحقیقاتی 203 و 282 کار توسعه این موشک جدید را با نام HJ-8 یا AFT-8  بر عهده گرفتند.اما این برنامه به دلیل اشفتگی سیاسی چین لغو شد،پس از پایان انقلاب فرهنگی  و در اوایل سال 1980 طراحان کلیدی دیگری به نام های Wang Xingzhi و Zhao Jiazheng کار طراحی موشک را به عهده گرفتند.

در سال 1984 و پس از دریافت گواهینامه دولت تولید انبوه این موشک شروع گشت. HJ-8 یک موشک هدایت شونده ضدتانک ((ATGM است که از ردیابی نور بهره می برد.

این موشک توسط Factory 282  NORINCO (Jiangnan Machine Factory) و Factory 5618(Hunan South China Photoelectricity Instrument Plant) در جمهوری خلق چین و  آزمایشگاه تحقیقاتی کاهوتا در پاکستان مورد ارتقا قرار و بروز رسانی قرار گرفته است.

طراحی

HJ-8  را می توان با موشک امریکایی BGM-71 TOW ، موشک المانی- فرانسوی میلان و موشک ضد تانک HOT مقایسه کرد و در یک رده قرار داد.HJ-8  موشکی لوله پرتاب است که از ردیابی نوری ، هدایت سیمی و کلاهک ضدتانک حرارتی بهره می برد.

به عقیده کارشناسان غربی HJ-8 از ترکیب چندین موشک ضدتانک که توسط چین مورد برسی قرار گرفته یعنی مهندسی معکوس( کپی شده) ساخته شده است، سه پایه ان از BGM-71 TOW  ایالات متحده، واحد هدایت و کنترل از میلان فرانسه/المان و موشک ان از Swingfire  انگلستان بر گرفته شده است.

البته برخی دیگر اعتقاد دارند که این موشک بهبود یافته سیستم روسی 9K111 با نام ناتو ( AT-4 Spigot) می باشد.

موشک HJ-8

موشک

این موشک در سه شکل قابل استقرار است :

1- حمل توسط نفر

2- حمل توسط وسیله نقلیه زرهی

3- حمل توسط هلی کوپتر

 

این موشک توانایی ارتباط با تانک یا وسیله زرهی را در هر گونه شرایط آب و هوایی و یا شب و روز با توجه به خط دید دارد. سیستم هدایت آن نیمه فعال و بصورت سیمی است که موشک از درون لانچر شلیک می شود.
با توجه به مدل آن محدوده ای حدود 3000-4000 متر دارد. عمق نفوذ موشک در زره 800 میلیمتر است هر چند که ادعا می شود در مدل های مختلف این موشک این عمق نفوذ در زره به 1000 میلیمتر هم رسیده است.
خدمه این سیستم موشکی معمولا دو نفر هستند که باید قادر به حمل وزن سنگین آن در فواصل نسبتا طولانی باشند. لانچر روی یک سه پایه استوار می شود.

موشک ضد تانک HJ-8 سلاح اصلی هلی کوپترهای تهاجمی سری Z-9G, Z-11 و نیز SA 342L غزال می باشد. این هلی کوپترها قادر به حمل 4 موشک از این نوع بهمراه مسلسل های سنگین خود هستند. در مدل Z-9WA هلی کوپتر این ویژگی بهبود پیدا کرده است. چشم های نوری در داخل موشک هستند و سیستم کنترل آتش آن در سقف یا زیر دماغه هلی کوپتر قرار دارد.

 

انواع:

 

HongJian 8 : نسخه اصلی، ادعا شده تا 98% احتمال کشندگی دارد.
HongJian 8A : کلاهک قویتر شده و موتور موشک بهبود یافت.
HongJian 8C : کلاهک آن برای بکار رفتن علیه زره هایERA) explosive reactive armour) طراحی شده است.
HongJian 8E : دقت 90 درصد ، پایه های لانچر موشک سبکتر ، عمق نفوذ و برد بیشتر و استفاده از تصویر حرارتی بجای جستجوگر IR در شب.
HongJian 8L : استفاده از دو موشک یکی با برد 3 کیلومتر و دیگری 4 کیلومتر و کاهش وزن.

HongJian 8H : نسخه بروز شده HongJian 8E ،افزایش برد به 6 کیلومتر برای اهداف زمینی و 4 کیلومتر برای اهداف هوایی کم سرعت مثل هلیکوپتر.

Baktar-Shikan: این مدل تحت مجوز پاکستان از اواخر سال 1990 تولید و برای اولین بار در ژوئیه سال 1997 موفقیت امیز ازمایش شد،این موشک توسط سیستم های زرهی پاکستان و همچنین با اندکی تغییر توسط هلیکوپترهای کبرا و دیگر هلیکوپترهای این کشور مورد استفاده قرار گرفته است.

 

Baktar-Shikan

 

کاربران:

 

این موشک سابقه شرکت در جنگ را نیز دارد. در سال 1990 توسط مسلمانان علیه نیروهای صرب بکار گرفته شد و بدون هیچ مشکلی زره تانک M-84 صرب ها را شکافت و باعث نابودی بسیاری از این نوع تانک ها در جنگ شد.

کاربران این سیستم موشکی به دو گروه تقسیم می شوند،گروهی از موشک HJ-8 ساخت چین استفاده می کنند و گروهی دیگر از مدل صادراتی Baktar-Shikan که توسط پاکستان تولید می شود.

 

HJ-8 : آلبانی،بنگلادش(سفارش سال-2000)،بولیوی،بوسنی و هرزگوین،چین،اکوادور،پرو،سودان،امارات متحده،اروگوئه

 Baktar-Shikan: بنگلادش(سفارش سال-2001)،مالزی،پاکستان،سریلانکا

 

HongJian 8

 

مطالب مرتبط:

 

موشک ضدتانک AT-16

موشک ضد زره HOT

موشک کورنت / AT-14 Spriggan

 موشک ضد تانک میلان / MILAN


خصوصيات                                                                                      

عملكرد: موشک ضد تانک ATGM

كشور سازنده: جمهوری خلق چین و پاکستان تحت لیسانس

شرکت سازنده: NORINCO (Factory 282, Factory 5618) و Kahuta Research Laboratories

دقت: 90 درصد

طول: 1.566 میلیمتر

قطر: 120 میلیمتر

طول موشک: 875 میلیمتر

وزن: 25 کیلوگرم

وزن موشک: 11.2 کیلوگرم

برد حداقل :  100 متر  

برد حداکثری: بین 3 تا 6 کیلومتر(بسته به مدل)

سرعت : 220 متر بر ثانیه

سیستم هدایت: نیمه اتوماتیک فرمان به خط دید با استفاده از سیم (SACLOS)

پیشرانه: سوخت جامد

کلاهک: حرارتی

قدرت نفوذ: بین 800 تا 1000 میلیمتر(بسته به مدل)

پلتفرم پرتاب: فردی،خودرو،هلیکوپتر

ابعاد زاویه سنج مادون قرمز : 480mm x 150mm x 280mm

ابعاد محل استقرار : 665mm x 368mm x 350mm

محدوده دید مادون قرمز : ±49 متر

بزرگنمائی دید : x12

شرایط محیطی شلیک : -40 تا +50 درجه سانتیگراد و تمام شرایط هوایی

منابع :  globalsecurity.org ، wikipedia.org/wiki/HJ-8 ، pakistantalk.com

با تشکر از مطلب درج شده در میلیتاری توسط sina1252000

نويسنده: امیرحسام ملایی یگانه

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

  

برچسب ها : موشک ضد تانک ، موشک ضد تانک HJ-8 ، موشک HJ-8 ، موشک Baktar Shikan ، موشک ضد تانک چینی ، موشک ، فناوری موشکی ، موشکی و نظامی ،HongJian 8 ، HJ-8 ، Baktar-Shikan

+ نوشته شده در  شنبه 15 آبان1389ساعت 0:0  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

موشك دوش پرتاب Vanguard 1 / QW-1

موشك QianWei-1 يا QW-1  و يا با نام صادراتي آن Vanguard 1 ،‌ از سري موشكهاي دوش پرتاب سطح به هواي نسل دوم ساخت چين، با قابليت درگيري از همه سمت،‌ جستجوگر مادون قرمز،‌ با قابليت شليك كن و فراموش كن، بوسيله كارخانه 119 شركت صنعتي و علوم هوا- فضاي چين CASIC ،‌ واقع در شنيانگ از ايالت Liaoning  (كه با نام Shenyang Hangtian Xinle Ltd هم شناخته ميشود) ساخته شده. QW-1 براي اولين بار در نمايشگاه هوائي فارنبروي انگليس در سال 1994 به نمايش درآمد. مقامات نظامي چين مدعي هستند كه ونگارد-1 از موشكهاي FIM-92A  استينگر آمريكائي در حداكثر برد موثر، قابليت رهگيري جستجوگر هدف و سر جنگي عملكرد بهتري دارد. ونگارد-1 همچنين توسط پاكستان تحت ليسانس با نام Anza MK-2 توليد ميشود.

 


QW-1 بر پايه موشك دوش پرتاب روسي 9
K310 ( با نام ناتو SA-16 Gimlet) با اضافه شدن برخي قابليتهاي FIM-92A  استينگر امريكائي ساخته شده و قابليت درگيري با جتها و هليكوپترها در تمام جهت ها را داراست. QW-1 به طور عادي براي پرتاب از روي شانه پرتابگر طراحي گرديده اما قابليت پرتاب از روي سه پايه ، وسايل نقليه و يا لانچرهاي ناو را داراست. همچنين از تركيب QW-1  با توپخانه هاي ضد هوائي ميتوان جهت شكل دهي به دفاع هوائي چند لايه سود برد. از ديگر قابليتهاي QW-1 با انجام تغييراتي ميتوان جهت يك موشك سبك وزن هوا به هوا براي نصب بر روي هليكوپترها استفاده كرد.

 

موشك دوش پرتاب Vanguard 1 / QW-1

 

سيستم QW-1  شامل: موشك، تيوب پرتاب كننده قابل استفاده مجدد و باطري/ واحد سرد كننده ميشود. برد 5 كيلومتري موشك از يك موتور راكتي سوخت جامد با يك بوستر حاصل ميشود كه باعث پرتاب موشك از داخل لانچر و شتابگيري ان به سمت هدف ميشوند. همچنين موتور اصلي امكان ادامه پرواز موشك را تا هدف ميسر ميسازد. احتراق موتور اصلي با تاخير زماني صورت ميگرد تا احتراق موشك به پرتاب كننده آن صدمه اي وارد نسازد.

 

Vanguard 1 / QW-1 توسط 2 خدمه عملياتي ميگردد، نفر اول پرتاب كننده موشك است و نفر دوم به عنوان هدف ياب ، مسئول مشخص كردن بهترين محل و مكان براي پرتاب و برداشتن درپوشهاي جلو و انتهاي لانچرعمل ميكند. نفر پرتاب كننده سپس باطريها و سيستم خنك كننده را فعال ساخته و شروع به رهگيري هدف تا زمان قفل شدن موشك به روي هدف كه توسط 2 شاخصه صدا و نور فلاش مشخص ميگردد ميكند،‌ موشك شليك ميشود و سپس جستجوگر مادون قرمز براي هدايت موشك به هدف فعال ميگردد.

 

QW-1 در اواخر دهه 1990 به خدمت ارتش چين درآمد و سپس تكنولوژي آن به پاكستان براي توليد تحت ليسانس داده شد.گزارش شده كه QW-1 يا كپي پاكستاني آن Anza MK-2 موفق به سرنگوني يك فروند MiG-21  و يك فروند MiG-27 از نيروي هوائي هند در خلال نبردهاي سال 1999  هند و پاكستان در كارگيل شده است.

 
موشك دوش پرتاب Vanguard 1 / QW-1
 

مدلهاي QW-1 :

 

QW-1M


QW-1M  براي اولين بار در خلال نمايشگاه هوائي 2002 Zhuhai به نمايش درآمد. ادعا شده كه اين سري از موشكها، نسل سوم دوش پرتابهاي چيني هستند با وزني كمي بيش از QW-1 حدود 18 كيلوگرم. از جمله تفاوتهاي كه اين مدل جديد با نسل قبلي خود QW-1 داراست ميتوان به جستجوگر مادون قرمز پيشرفته تر با افزايش قابليت اقدام متقابل ، توانائي بهتر QW-1M نسبت به QW-1 در درگيري با موشكهاي در حال پرواز در ارتفاع پست و همچنين جايگزيني يك سايت آهني اريجينال با سايت چشمي كه امكان ديد در روز و شب را به نفر پرتاب كننده ميدهد.

 
موشك دوش پرتاب Vanguard 1 / QW-1
 

 

QW-1A
QW-1A
به طور مشترك توسط كارخانه 119 و Xi’an Tianwei Electronic System Engineering Ltd بر اساس QW-1 ساخته شده. از جمله سيستمهائي كه به آن اضافه گرديده ميتوان به رادار شناسائي هدف قابل حمل توسط نفر با وزن 30 كيلوگرم و برد 15 كيلومتر اشاره كرد. همچنين لانچر به يك LCD مجهز گرديده. رادار از طريق Wireless يا كابل به 4 تا 6 واحد آتش QW-1A  لينگ ميگردد. اطلاعات هدف توسط مدول LCD به نفر پرتاب كننده ارسال ميشود كه باعث افزايش كارائي نبرد و يكپارچه سازي شبكه دفاع هوائي خواهد گرديد.

 

QW-11  يا QW-1G
QW-11
  نمونه توسعه داده شده QW-1  است كه به طور ويژه براي هدف قرار دادن موشكهاي كروز با حفظ قابليتهاي درگيري با هواپيماهائي كه در نزديك سطح زمين پرواز ميكنند طراحي گرديده. يك فيوز جديد تركيبي مجاورتي- ضربتي به منظور افزايش كارائي بر عليه موشكهاي كروز در اين نمونه به كار گرفته شده است اما از نظر وزن و ابعاد مشابه QW-1  ميباشد.

QW-18

QW-18
از پيشرفته ترين و توسعه يافته ترين مدلهاي QW-1  است كه مجهز به جستجوگر مادون قرمز 2 بانده ميباشد كه نه تنها قابليت ردگيري خروجي موتورهارا داراست بلكه قادر به ردگيري تفاوت حرارتي جداره هدف را نيز داراست. اين قابليت پيشرفته باعث افزايش كارائي اين سري از موشكها در برابر موشكهاي كروز در سرعتهاي مافوق صوت ميگردد.


 
موشك دوش پرتاب Vanguard 1 / QW-1
 

خصوصيات                                                                                      

عملكرد: موشک دوش پرتاب

كشور سازنده: چین

طول موشک : 1.526 متر

قطر: 0.071 متر

طول: 1.532 متر

وزن: 16.5 کیلوگرم                     18 كيلوگرم براي QW-1M          ۱۶.۹ كيلوگرم براي QW-1

برد عملیاتی : 0.5 تا 5 کیلومتر

سرعت : 600 متر بر ثانیه

ارتفا عملیاتی: 0.3 تا 4 کیلومتر

سیستم هدایت: جستجوگر مادون قرمز غير فعال

پیشرانه: موتور راکتی سوخت جامد

کلاهک: انفجاري شديد HE

وزن سر جنگی: 0.57كيلوگرم

زمان واکنش سیستم: 10ثانیه

عمر باطری: 50 ثانیه

سال ورود به خدمت: 1990

منبع: Chinese Defence Today

برگرفته از سنترال کلوب

با تشکر ویژه از نویسنده مطلب شهریار عزیز

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

  

برچسب ها : موشک دوش پرتاب ، موشک دوش پرتاب چینی ، ونگارد ، موشک ونگارد 1 ، موشک میثاق 1 ، فناوری موشکی ، موشک ، موشکی نظامی ، QW-1 ، Vanguard 1

+ نوشته شده در  دوشنبه 10 آبان1389ساعت 23:24  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

موشک پدافند هوایی Tor-M1 / تور-ام1

موشك سطح به هواي Tor-M1 يك سيستم پدافند هوايي سيار است. در سيستم هاي دفاع هوايي سيار، لانچر (مجموعة پرتابگر و موشكها) و رادار سيستم موشك به وسيله‏ي يك خودرو جابه‏جا مي‏شوند. اين خودرو (معمولن زرهي) فقط براي جابه‏جايي سيستم موشكي به كار مي‏رود و اين قابليت را مي‏دهد تا از گزند شناسايي ماهواره‏هاي نظامي و هواپيماهاي شناسايي مصون بماند و مكان دقيق آن مشخص نشود. براي مثال در سيستم Tor-M1 ، مي‏توان در ساعت حدود 60 تا 70 كيلومتر مجموعه‏ي سيستم را به راحتي جابه‏جا نمود و توان جنگنده‏هاي دشمن را براي حمله و نابودي اين مجموعه كه ممكن است مكانش قبلا مورد شناسايي قرار گرفته باشد، خنثي كرد.

این موشک  به سیستم حفاظت هسته ای، بیولوژیکی و شیمیایی (NBC (nuclear, biological and chemical مجهز بوده و قادر است هدف مورد حمایتش را در هر نوع شرایط جوی از انواع حملات مصون نگاه دارد.
اين موشك يك سيستم دفاع هوايي يكپارچه ) موشك + رادار + خودرو) و با دقت خيلي زياد است كه براي عمليات بر عليه اهداف ارتفاع متوسط و ارتفاع پائين و ارتفاع خيلي پائين، كاربرد دارد. دامنه‏ي استفاده نيز شامل انواع اشياء پرنده نظير انواع هليكوپتر، هواپيماي جنگنده و موشكهاي كروز و زمين به زمين مي‏شود. قابليت حمله به اهداف بسيار نزديك، توان بالقوه‏اي براي شليك موشك مي‏دهد، امكاني كه در سيستم‏هاي موشكي نظير هاوك و سام2 وجود ندارد و حداقل فاصله‏ي 3 يا 4 كيلومتري بايد رعايت شود.
اين سيستم موشكي قادر به انجام عمليات خود در محيط‏هايي است كه دشمن در آن عمل الكترونيك انجام داده و يا ايجاد كننده‏ي پارازيت دارد.

در هر سيستم، تعدادي خودروي حمل كنندة پرتابگر (TLV) وجود دارد. (Transporter Launcher Vehicle)
در روسيه، هر گردان دفاع هوايي اين موشكها، شامل 3 تا 5 گروهان مي‏باشد. در هر گروهان نيز چهار TLV وجود دارد. در هر TLV نيز تعداد 8 لانچر موشك آماده‏ي پرتاب وجود دارد كه اين 8 لانچر به همراه مجموعه‏ي رادار و سيستم كنترل آتش و يك مقر فرماندهي پدافند مي‏باشد.
سيستم شليك موشك مي‏تواند به صورت خودكار عمل نمايد كه شليك نيز مي‏تواند ايستا و يا در حال حركت انجام شود. رادار بسيار قوي Tor-M1 مي‏تواند تا 48 هدف مختلف هوايي را رديابي كند و همزمان به 2 هدف مختلف آتش كند. موشكها نيز با سرعت 700 متر بر ثانيه (حدود 5/2 ماخ) به سمت اهداف در فاصله‏اي بين 1 تا 12 كيلومتر عمل مي‏كنند.

اين سيستم براي اهداف هوايي كه ارتفاعي بين 10 تا 6000 متر دارند بسيار كشنده است و دقت آن بين 92% تا 95% مي‏باشد.
زمان عكس‏العمل بين 3 تا 4 ثانيه (از زمان رهگيري هدف و شليك موشك) براي حالت ايستا و 10 ثانيه براي حالتي است كه سيستم در حال حركت مي‏باشد.
حالت شليك موشك به صورت عمودي بوده كه نوع سوخت راکت موشک سوخت جامد و تك مرحله‏اي است قادر است مانورهايي با تحمل فشار 30g انجام دهد!!
سرجنگي موشك، 15 كيلوگرم ماده‏ي بسيار قوي انفجاري چند تكه دارد (يعني پس از انفجار، به قطعات مختلف تقسيم شده و هر قطعه نيز جداگانه منجر مي‏شود) و اين سرجنگي به يك فيوز زماني متصل است.
اين موشك همچنين مي‏تواند با دقت بسيار بالايي، موشكهاي كروز و ساير سلاح‏هاي هدايت شونده را مورد هدف قرار دهد. در آزمايشاتي كه براي هدفگيري اين موشك در برابر موشكهاي زمين به زمين صورت  گرفته است، فاصله‏اي بين 600 تا 900 متر (براي هدفگيري موشك كروز يا زمين به زمين) برد مؤثر اين سيستم تعيين شده است.

مدیر عامل کارخانه الکترومکانیک "کوپول" کارخانه تولید کننده این سیستم می گوید:" ما آماده ایم که طی یک ماه یک مسابقه نظامی به نوعی دوئل با هر رقیبی تدارک دیده و برگزار کنیم. فکر نمی کنم که رقبای ما آمادگی چنین مسابقه ای را داشته باشند. در میدان تیر ناتو واقع در جزیره "کریت" 19 مورد پارازیت های مختلف بر سر راه "تور" گذاشتند اما سیستم مذکور با موفقیت کار خود را انجام داد. تمامی خصوصیت های "تور" که ما آنها را اعلام کردیم بارها مورد تایید قرار گرفته اند".
وی همچنین می گوید:" آمریکایی ها "تور" را از بلاروس خریداری کردند و در حال حاضر این سیستم در صحرای نوادا قرار دارد. ما تصویری داریم که کارشناسان آنها این سیستم را کاملا پیاده کرده اند که از آن سر در بیاورند".

اولين كاربر سيستم موشكي Tor ، پدافند هوايي روسيه بود كه در آن نيرو به نام سام15 يا (SA-15 Gauntlet) در اين نيرو به كار گرفته شده است. نيروي دريايي روسيه نيز نوع درياپايه‏ي اين موشك (Naval Version) را به نام SA-N-9 به كار مي‏گيرد. چين نيز تعداد 50 سيستم Tor در ابتدا و سپس 25 سيستم ديگر بين سالهاي 1997 تا 2002 خريداري كرده است. ارتش يونان نيز پيشتر 21 سيستم Tor به كار گرفته بود.

موشک Tor-m1

مشخصات سکوی پرتاب TOR :
تعداد خدمه : 3 نفر
ارتفاع دستگاه : 5.1 متر
طول دستگاه : 7.5 متر
عرض دستگاه : 3.3 متر
حداکثر سرعت : 65 کيلومتر در ساعت
حداکثر وزن : 35000 کيلو گرم
نوع موتور : V-12 diesel
شاسی سکوی پرتاب موشک Tor-M1 يا همان 9K331 TELAR شاسی جديدی نيست مدل 2S6/9M111 "Tunguska" که بر اساس نامگذاری ناتو SA-19 "Grisom ناميده می شود؛ دقيقا ً از همين شاسی استفاده می کند.

 

رادار های بکار گرفته شده در پدافند موشکی TOR-M1

 

1-     "Dog Ear"رادار مراقبتی آرايه-فازی ِ پالس داپلر ؛ باند E/F با حداکثر برد 25 کيلومتر که قابليت رديابی بيش از 48 هدف را داراست.

2-     "Scrum Half" رادار درگيری ؛ باند G/H و بعداً باند K که يک رادار آرايه–فازی است . با برد 20 کيلومتر که هدايت دو موشک را بر عهده می گيرد.

3-     يک سيستم ردگيری نوری مکمل رادار اصلی برای شرايط بد محيطی خواهد شد (ECM environment).  

با امکانات راداری بيان شده در بالا قابليت شليک چندين موشک برای حالت تعدد هدف ها امری مسلم است؛ که با استفاده از سيستم هدايت تک کاناله که از الگوريتم های منحصر به فرد استفاده می کند حتی قادر به در گيری با هدف های زمينی مانند خودرو يا کاميون نيز خواهد بود.
ناگفته نماند که نمونه دريايی اين سيستم از رادارهای ذيل بهره می برد :
*3R95 "Cross Swords"
رادار مراقبتی باند G با حداکثر برد 45 کيلومتر
*3R95 "Cross Swords"
رادار درگيری باند K با حداکثر 15 کيلومتر

و ديگر اينکه :
يک آنتن کوچک برای ارتباط برقرار کردن با موشک بعد از پرتاب و همچنين قبل از درگير شدن با "رادار درگيری" در نظر گرفته شده است.
رادار مراقبتی می تواند در موقعيت حرکت به منظور کاهش ارتفاع بصورت افقی تا شود:
يک واحد قدرت کمکی (APU (auxiliary power unit)) برای مواقعی که موتور اصلی خاموش است در نظر گرفته شده است. تا بوسيله آن رادار و سيستم موشکی فعال بمانند و عمليات خود را ادامه دهند ، که اين به خودی خود ميزان دوره آمادگی را افزايش می دهد حالت آماده باش RED ALERT MODE) ) کنترل کامپيوتری
اين سيستم جهشی بزرگ برای تکنولوژی روس است.
عملکرد خودکار دستگاه بصورت يکپارچه  از رديابی هدفها تا تشخيص خطرناک ترين هدف و نهايتاً شليک به سمت آنها- نيازی به اپراتور انسانی ندارد گرچه می توان برخی قسمت ها را در صورت تمايل بصورت دستی (Manual ) انجام داد.
اين سيستم موشکی چه در حال سکون و چه در حال حرکت قادر به شليک موشک با پوشش 360 درجه محيط اطراف خود است البته شايان ذکر است که زمان واکنش برای حالت ثابت 3 تا 4 ثانيه است در حالی که در حالت تحرک به 10 ثانيه هم می رسد.

موشک Tor-m1

موشک

 

موشک 9M330   دارای 3.5 متر طول و 167 کیلوگرم وزن است که توانایی حمل کلاهکی به وزن 15 کیلوگرم را تا سرعت 2.8 ماخ را داراست.موشک می تواند با استفاده از رادار کنترل و هدایت فرمان Procimity fuzes  مانورهایی را تا 30 جی انجام دهد و بع اهداف پروازی به سرعت 2 ماخ درگیر شود.این موشک از پیشرانه سوخت جامد برای پرتاب بهرگیری می کند.

پرتاب این موشک به صورت سرد انجام می پذیرد  یعنی موشک به صورت عمودی از کپسول پرتاب خود به بيرون پرت ميشود تا ارتفاع 18-20 متر و قبل از روشن شدن موتورش توسط سيستم کنترل واکنشی که در نوک موشک جاسازی شده به سمت هدف می چرخد؛ اين هدف می بايست سرعتی کمتر از 2520 کيلومتر بر ساعت داشته باشد. موشک ها در دو سری 4 تايی جاسازی می شوند  که می تواند محدوده ای  تا 12 کیلومتر را پوشش دهد و حداقل ارتفا پوشش داده شده توشک این موشک 10 متر و حداکثر ارتفا 6000 متر از سطح زمین است.

درصد برخورد موشک با اهداف به شرح زیر است:

0.92- 0.95 علیه هواپیما

0.80- 0.96 علیه هلیکوپتر

0.60- 0.90 در برابر موشک های کروز(با برد موثر حدود 5 کیلومتر)

0.70- 0.90 در برابر مهمات دقیق(LGBs،بمب های هدایت شونده و ...)

0.90 در برابر UAVs

 

موشک Tor-m1

مشخصات موشک 9M330  :


وزن موشک :   165 کيلوگرم
طول موشک :  3.5 متر
نوع سر جنگی: Frag-HE 
وزن سر جنگی استاندارد : 15 کيلوگرم
حداکثر سرعت : 3060 کيلومتر بر ساعت
حداکثر ارتفاع درگيری : 6000 متر
حداقل ارتفاع درگيری : 10 متر
هدایت : سيستم هدايت توسط فرمان راديويی و انفجار توسط فيوز مجاورتی انجام می پذيرد

 

خودروهای تشکيل دهنده اين سيستم :

 9A330 TELAR با هشت محفظه موشک برای Tor
  9A331 TELAR
با هشت محفظه موشک برای Tor-M
  9A331M TELAR
با هشت محفظه موشک برای Tor-M1
  9T244
خودروی پر کردن مجدد با هشت موشک
  9T245
خودروی ناقل با 28 موشک
  9V887
خودروی تعمير نگهداری
  9S737
خودروی پست فرماندهی (Rangir)

موشک Tor-m1

Tor-M1 در ایران

قرارداد مربوط به فروش مجموعه «تورام یک» میان دو کشور ایران و روسیه در نوامبر سال 2005 به امضا رسید. پس از آن ایران 29 مجموعه توارم یک را دریافت کرد. 
این مجموعه مدرن شامل کمپلکس نسل پنجم می‌باشد که با دقت بالایی توانایی منهدم ساختن هرگونه هواپیما، هلی کوپتر، موشک‌های بالدار و همچنین هواپیماهای بدون سرنشین را دارد. این مجموعه می‌تواند با عملکرد بهینه شده، موشک‌های دقیق را نابود سازد.

تحویل مجموعه موشکی تور-ام یک با واکنش شدی آمریکا و اسرائیل و اعتراض به روسیه همراه بود.

به گفته سرتيپ‌ سلامي‌ ‌ فرمانده‌ نيروي‌ هوايي‌ سپاه‌ "سيستم‌ تور ام‌ يک‌ قادر است‌ با هدف‌ هاي‌ با سطح‌ مقطع راداري‌ بسيار پائين‌ يعني‌ ‌‌‌هواپيماهاي‌ سريع السير با قابليت‌ مانور بالا و موشکهاي‌ کروز که‌ عمدتا داراي‌ سطح‌ مقطع بسيار پايين‌ هستند درگير شود و با دقت‌ انها را مورد اصابت‌ قرار دهد‌. اين‌ مجموعه‌ مجموعه‌ اي‌ واکنش‌ سريع است‌ و درمدت‌ دو دقيقه‌ حاضر به‌ راه‌ و در مدت‌ دو دقيقه‌ نيز آماده‌ جنگ‌ مي‌ شود و فاصله‌متوالي‌ بين‌ شليکها کسري‌ از ثانيه‌ است.‌‌ اين‌ سيستم‌ به‌ دليل‌ استفاده‌ از سامانه‌ هاي‌ رهگيري‌ غير فعال‌مانند سيستم‌ هاي‌ الکترواپتيک‌ و سامانه‌ هاي‌ رهگيري‌ ‌‌ که‌ حرارت‌ يابهاي‌مادون‌ قرمز هستند قادر است‌ بدون‌ اينکه‌ تحت‌ تاثير جنگ‌ الکترونيک‌ هواپيماهاي‌ دشمن‌ قرار گيرد آنها را رهگيري‌ کند.
وقتي‌ اين‌ سيستم‌ يک‌ هدف‌ مورد نظر را رهگيري‌ مي‌ کند روي‌ آن‌ قفل‌ مي‌ کند و هدف‌ را به‌ سيستم‌ پرتاب‌ واگذار مي‌ کند و شليک‌ صورت‌مي‌ گيرد که‌ اين‌ شليک‌ بر اساس‌ ‌‌ ناوبري‌ تناسبي‌ به‌ صورت‌ بسيار دقيق‌به‌ هدف‌ اصابت‌ مي‌ کند‌."

تا کنون سیستم پدافند هوایی تور- ام یک در چندین مانور و رزمایش نظامی در ایران مورد ازمایش قرار گرفته و عملکرد بسیار خوبی را به نمایش گذاشته است،از جمله در رزمایش  مدافعان آسمان ولايت 2 در این رزمایش به گفته سردار حاجي‌زاده افزود: «متخصصان كشورمان سامانه‌هاي TOR-M1 را بهينه‌سازي كرده‌اند و برد آن در ارتفاع از 6 به 10 كيلومتر افزايش يافته است».

این موشک در رزمایش های تخصصی صاعقه و رعد نیز مورد بهره برداری قرار گرفته است.

 

موشک Tor-m1

کاربران:

پرو – این کشور در سال 1995 ، 45 واحد از این موشک را دریافت کرده است

چین - 35 واحد

قبرس- 6 واحد

یونان- 25 واحد

ایران- 29 واحد

لیبی- 20 واحد(در حال برسی)

میانمار - 85 واحد

روسیه – 120 واحد

اکراین – 10 واحد(تائید نشده)

ونزوئلا – 12 واحد

یمن – 12 واحد(تائید نشده)


منابع :  centralclubs.com ،  aerospacetalk.ir ، iranclubs.irbb.ir ، military.ir ، en.wikipedia.org ، rasekhoon.net

با تشکر ویژه از مطلب درج شده در سایت راسخون به قلم  محمود کریمی شرودانی

نويسنده: امیرحسام ملایی یگانه

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

 

 

برچسب ها : موشک پدافند تور-ام ، موشک تور-ام ، موشک TOR-M1 ، موشک تور-ام1 ، موشک پدافند روسی ، موشک ، فناوری موشکی ،TOR-M1  ، موشک پدافند هوایی ، پدافند هوایی ایران ، قرارگاه خاتم الانبیا

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 3 آبان1389ساعت 22:4  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

نسل جديد سامانه موشكي "مرصاد " با افزايش ارتفاع و برد

خبرگزاري فارس: وزير دفاع و پشتيباني نيروهاي مسلح از افزايش برد، ارتفاع و توان انهدام اهداف بيشتر در نسل جديد سامانه موشكي "مرصاد " خبر داد.

موشک شاهین

سردار احمد وحيدي وزير دفاع و پشتيباني نيروهاي مسلح در گفتگو با خبرنگار دفاعي خبرگزاري فارس، با اشاره به بهره‌برداري از نسل جديد سامانه موشكي برد متوسط "مرصاد " در آينده نزديك، اظهار داشت: سامانه مرصاد سامانه بسيار مهمي است كه برد نسل جديد آن بيشتر از برد نسل فعلي اين سامانه كه هم اكنون در اختيار نيروهاي مسلح قرار دارد، خواهد بود.

وزير دفاع در خصوص ديگر ويژگي‌هاي نسل جديد اين سامانه، تصريح كرد: نسل جديد سامانه مرصاد علاوه بر اينكه ارتفاع بالاتري را پوشش مي‌دهد، تعداد اهداف بيشتري را نيز در آن واحد مورد هدف قرار خواهد داد.

به گزارش فارس، اواخر فروردين‌ماه سال جاري اولين محصول سامانه پدافند هوايي ميان‌برد "مرصاد " توسط صنايع هوافضاي وزارت دفاع توليد و به صورت انبوه در اختيار قرارگاه پدافند هوايي خاتم‌الانبياء(ص) قرار گرفت كه علاوه بر قابليت انهدام هواپيماهاي مدرن در ارتفاع پست و متوسط، ضمن تحرك بالا، از قابليت مقابله با جنگ الكترونيك و شبكه شدن با ساير سامانه‌هاي راداري و پدافندي نيز برخوردار است.

رادارهاي جستجو و تعقيب هدف، شبكه‌هاي نرم‌افزاري و سخت‌افزاري، سكوهاي پرتاب موشك‌هاي شاهين و مركز كنترل و فرماندهي، اجزاي اصلي اين سامانه را كه به صورت كاملاً ديجيتال طراحي و ساخته شده است، تشكيل مي‌دهد كه اين مشخصات در نسل جديد سامانه "مرصاد " ارتقا يافته است.


دوستان عزیز با عرض سلام و خسته نباشید،تا زمان راه اندازی سایت ویژه از این به بعد اخبار نظامی که مربوط به موشک و یا فناوری های موشکی باشد در وبلاگ فناوری موشکی قرار خواهد گرفت.

                                                                                                                 با تشکر

+ نوشته شده در  شنبه 1 آبان1389ساعت 18:12  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

موشک ضد تانک میلان / MILAN

 

مقدمه

موشک های ضد تانک هدایت شونده اصلی ترین سلاح پیاده نظام ارتش ها برای مقابله با تانکها و ادوات زرهی است. این سلاح ها کوچک ، سبک ، ساده ولی بسیار کارآمد هستند. از دهه 70 میلادی دهها نمونه این موشک ها با سیستم هدایت های مختلف برای ارتش ها بزرگ دنیا ساخته شده و بعضی از آنها در بازار صادراتی بسیار پرطرفدار بوده اند. اکثر این موشکها دارای هدایت سیمی بوده و در راستای دید پرواز می کنند اگرچه از دهه 70 میلادی بعضی از این موشکها با توانایی پرواز بالاتر از خط دید تولید شده اند ( پرواز در بالای خط دید یعنی پرواز موشک بعد از خروج از لانچر در 5/1 تا 2 متر بالاتر از سطح هدف و حمله به آن از فراز هدف(

موشک های هدایت سیمی بسیار ساده و در عین حال ارزان تر از دیگر موشکها هستند از این رو این موشکها بسیار در بین کشورهای دارای مرزهای زمینی زیاد طرفدار دارند. این قبیل موشک های را می توان بر ضد انواع اهداف میدان جنگ مانند تانکها ، نفر برها ، خودروها ، توپها و سنگرها تیر بار استفاده می شود.اولین بار در دهه 40 میلادی در جریان جنگ جهانی دوم در سال 1945 آلمان ها اولین موشک ضد تانک هدایت شونده جهان را با نام X-1 در دهه 50 و 60 موشکهای ضد تانک حمل شونده توسط نفر دچار کم مهری از طرف فرماندهان نظامی قرار گرفتند زیرا آنها معتقد بودند که راکتها غیر هدایت شونده چون بازوکا و یالاو می توانند از پس تانکها بر آیند. با شروع دهه 70 و ورود تانکهای قدرتمند و با زرهای ضخیم تر و پیشرفته این راکت اندازها کارایی خود را تا اندازه ای از دست دادند. را ساختند که با اشغال آلمان هرگز فرصت استفاده در میدان جنگ را پیدا نکرد.

 

موشک ضد تانک میلان

 

موشک میلان / Milan

میلان  موشک میان برد  و قابل حمل ضد تانک است که توسط کمپانی Euromissile تولید شده است. این شرکت در منطقه Fontenay-aux-Roses در فرانسه واقع است. Euromissile در واقع کنسرسیومی است که توسط شرکت هوا و فضای دایملر کرایسلر از المان و شرکت هوا و فضای ماترا از فرانسه تشکیل شده است که در حال حاضر یک شرکتی تابعه از مجموعه EADS است.

این موشک برای اولین بار توسط ماترا فعال گشت و بعد از ان با Matra BAE Dynamics و Alenia Marconi در MBDA  ادغام گشت.این سیستم تحت لیسانس بهارت دینامیک هند نیز ساخته شده است.

این سیستم برای ارتش فرانسه و آلمان توسعه داده شد و بیش از 360000 موشک و 10000 واحد پرتاب ساخته شده از سال 1972 تا کنون،میلان در 43 کشور در دنیا در خدمت بوده است.

سامانه موشکی میلان از دو بخش موشک انداز و موشک تشکیل می شود.حمل و نقل میلان اولیه به وسیله نفر صورت می گرفت اما نمونه های بعدی آن روی خودروهای زرهی و غیر زرهی نیز مستقر شد.نمونه های مختلفی از این موشک تولید شد که عبارتند از Milan-1,Millan-2,Milan-2T,Milan-3,Milan-ER.
در جنگ فالکند از موشک میلان با موفقیت زیاد برای انهدام پناهگاه ها زیر زمینی کشور آرژانتین استفاده شد.برنامه های طولانی برای جایگزینی موشک جاولین آمریکا با موشک گیل رژیم صهیونیستی به جای موشک میلان وجود دارد.انگلستان در اواخر سال 2001 با هدف انجام آزمایش های موشکی تعدادی از سامانه های موشکی را خریداری کرد.دو سامانه موشکی هدایت شونده ضد تانک جاولین و گیل تنها رقبای میلان هستند که دولت انگلیس آنها را برای تجهیز ارتش و لشکر زرهی پیاده نظام خود انتخاب کرده است.
میلان افزون بر تانک های رزمی می تواند هدف های دیگری همچون انواع هدف های ثابت در میدان نبرد را مورد حمله قرار دهد.در جنگ سال 1987 که بین دو کشور چاد و لیبی صورت گرفت ارزیابی شد که 12 فروند موشک میلان که کشور چاد آن ها را بر روی کامیون های سبک تویاتا سوار کرده یود به تنهایی پاسخگوی بیش از 60 دستگاه تانک T-50 و T-60 لیبی بودند.گزارشات دیگر از منابع مختلف موید این موضوع است.کشور مصر نیز در سال 1973 از این موشک در جنگ علیه رژیم اشغالگر قدس استفاده کرد.

 

موشک ضد تانک میلان

 

موشک میلان پایه

میلان از هدایت نیمه خودکار فرمان به خط دید برخوردار است.کنترل موشک از طریق بردار رانش (نازل های متحرک موتور برای تغییر جهات بردار رانش) انجام می شود و موشک نیز به تجهیزات نشانه روی حساس فروسرخ مجهز است.سامانه ردیابی فروسرخ با همکاری مشترک دو کشور فرانسه و آلمان ساخته شده است.زمانی که موشک پرتاب می شود چهار بالک انتهایی آن باعث حرکت موشک حول محور افقی و تثبیت آن در حین پرواز می شود.موشک انداز و تجهیزات نشانه روی با هم هستند و در پرتاب های زمینی این مجموعه روی یک سه پایه قرار می گیرد.این مکانیزم باعث می شود که بتوان موشک میلان را از روی تجهیزات و خودروهای نیمه زرهی نیز شلیک کرد.
آماده کردن موشک میلان برای شلیک آسان سات.هنگام شلیک موشک تیر انداز فقط علامت نشانه روی خود را روی هدف نگه داشته و بقیه کارها به صورت خودکار توسط سامانه هدایت نیمه خودکار فرمان به خط دید انجام می شود.

موشک ضد زره
Milan-2

این نوع موشک که نسل دوم موشک میلان محسوب می شود در سال 1983 طراحی و یک سال بعد در خط تولید قرار گرفت.در سال 1984 به خدمت ارتش کشورهای فرانسه,آلمان و انگلیس در آمد.در سال 1985 آمریکا این سامانه موشکی را مورد ارزیابی قرار داد.سرجنگی آن از نوع خرج گود است که توانایی نفوذ به زره های کامپوزیتی و پیشرفته را داراست.موشک میلان 2 نسبت به موشک پایه دارای توانایی عمق نفوذ بیش تری است.این ویژگی به خاطر پراپ دماغه موشک است که موجب افزایش فاصله دورایستایی موشک شده است.
موشک میلان 2 دارای هدایت نیمه خودکار فرمان به خط دید با استفاده از سیم است.بیشینه برد موشک 2000 متر و کمینه برد 25 متر است.مشک با سرعت متوسط 720 کیلومتر در ساعت در 12/5 ثانیه به پیشینه برد خود می رسد.موشک دارای طول 918 میلیمتر,قطر 125 میلیمتر و وزن 6/73 کیلوگرم است.امکان شلیک 3 تا گلوله در دقیقه فراهم است.سرجنگی موشک به وزن 2/70 کیلوگرم و قطر 115 میلیمتر است که دارای 1/79 کیلوگرم ماده شدیدالانفجار و قدرت نفوذ 253 میلیمتری در زره است.

 

موشک Milan-2T

در سال 1968
Milan-2T در مسیر توسعه قرار گرفت.در سال 1991 Milan-2T که دارای سرجنگی خرج گود دو مرحله ای بود به خدمت ارتش فرانسه و آلمان در آمد.از این موشک برای انهدام اهدافی که به وسیله زره واکنشی انفجاری محافظت می شوند استفاده می شود.

 
موشک ضد تانک میلان



موشک
Milan-2ER

این موشک که برد آن به 3000 متر افزایش یافته و جدیدترین نسل میلان محسوب می شود با همکاری فرانسه و هندوستان تولید شده و از توانایی پیشرفته و برد بیش تر برخوردار است.سرجنگی آن می تواند تا 1000 میلیمتر در زره واکنشگر انفجاری یا زره همگن نفوذ کند.قدرت نفوذ آن در بتون مسلح نیز 3 متر است.برای این موشک یک موضع شلیک دیجیتالی جدید طراحی و ساخته شده است.در این موضع شلیک یک تصویربردار حرارتی یک پارچه به همراه یک خروجی ویدیویی وجود دارد که موجب می شود موقعیت تیرانداز و موشک انداز از هم فاصله پیدا کند.وزن این شلیک جدید با احتساب دو موشک کمتر از 45 کیلوگرم است.

میلان ER  نسل جدید سلاح پیاده نظام برای حمایت از آتش تاکتیکی و دقیق نزدیک عملیات رزمی در عراق است. این تکامل از میلان مبارزه با اثبات شده و فوق العاده قابل اعتماد است در حال حاضر در حال استفاده در بیش از 40 کشور در سراسر جهان است و ایده آل برای الحاق به آینده جنگ شبکه محور (NCW) سیستم مناسب است.
میلان
 ER با حفظ تمام عملکرد و ویژگی های عملیاتی  خانواده میلان (ارگونومی ، قابلیت اطمینان ، صحت ، استحکام و انعطاف پذیری استفاده تاکتیکی) شامل بروزرسانی هایی شده است.همچنین دارای فن آوری های نسل آینده لازم برای پاسخگویی به نیازهای جدید در مبارزه در حالی که هزینه های زندگی در کل چرخه سازگار با محدودیت های بودجه ای از نیروهای مسلح. این فن آوری های جدید باعث بروز رسانی هایی  شامل  بهره برداری از کلاهک پیشرفته ، سیستم نیروی محرکه ،که در پرواز قدرت مانور و میدان عملیاتی (در حال حاضر تا 3،000 متر به عنوان مخالف 2،000 متر از مهمات نسل میلان قبلی) نقش موثری دارند.
موشک دارای سرعت 200 متر در ثانیه برد 400 تا 2000 متر و سرجنگی دو مرحله ای ضد تانک با قدرت انفجاری بسیار بالا است.موشک به طول 1/2 متر,وزن 7/1 کیلوگرم,قطر 0/125 متر دارای پیشرانش راکت سوخت جامد است.
سامانه پرتاب و تجهیزات نشانه روی این موشک با هم بوده و در پرتاب های زمینی این مجموعه روی سه پایه قرار می گیرد.این مکانیزم باعث می شود که بتوان میلان را از روی تجهیزات ضد و خودروهای نیمه زرهی شلیک کرد.سامانه پرتاب متشکل از یک سامانه دید و یک مجموعه هدایت است که روی سه پایه نصب می شود.تعیین کننده فروسرخ,انحراف زاویه بین موشک و خط دید به هدف را اندازه گیری می کند.تمام سامانه های پرتاب موشک میلان را می توان به سامانه های پرتاب میلان 3 ارتقاء داد و از آن برای شلیک گونه های مختلف موشک میلان استفاده می شود.
موشک برای شلیک به دو خدمه نیاز دارد.یکی تیرانداز که سه پایه شلیک را حمل می کند و دیگری کمک تیرانداز یا بار کننده موشک که دو موشک را با خود حمل می کند.شلیک موشک در وضعیت عادی ه این صورت است که تیرانداز علامت دوربین را روی هدف قرار داده و دکمه شلیک را فشار می دهد.موشک از داخل لوله پرتاب شلیک می شود و خود لوله پرتاب نیز پشت موشک انداز پرتاب می شود.پس از آن می توان موشک را دوباره بارگذاری کرد.مرحله اول پیشرانش به مدت 1/5 ثانیه می سوزد و موشک را از داخل موشک انداز تا یک فاصله تقریبا 3 متری پرتاب می کند و مرحله دوم پیشرانش نیز 11 ثانیه است که سرعتی فراتر از 200 متر بر ثانیه و بیشینه برد 2 کیلومتر برای یک زمان پرواز 12/5 ثانیه به موشک می دهد.پس از شلیک موشک بالک های موشک باز شده و موشک را در وضعیت ثابت قرار می دهند.وقتی موشک از دید تیرانداز ناپدید می شود.تیرانداز با نگه داشتن علامت + دوربین که در طول پرواز موشک روی هدف متمرکز است کار ردگیری هدف را به آسانی دنبال می کند.در طول پرواز موشک روی هدف متمرکز است کار ردگیری هدف را به آسانی دنبال می کند.در طول پرواز به منظور برخورد نکردن با موانع موشک به صورت خودکار 0/5 متر بالاتر از دوربین حرکت می کند.به محض برخورد موشک با هدف حتی در زاویه های بالا یعنی تا زاویه 80 درجه مواد انفجاری آن آتش می گیرد.

 

موشک ضد تانک میلان

 

مزایای اصلی

◊  می تواند توسط 2 نفر راه اندازی و پرتاب شود.
◊  مقاوم در برابر اقدامات متقابل .
◊  قابل اعتماد> 95 ٪  بر خورد در 100.000 شلیک.
◊  پشتیبانی آتش در برابر همه اهداف زمینی .
◊  نسخه جدید میلان 3 ارتقا داده شده برای نابود کردن دقیقتر و مقاوم در جمینگ
◊  دقت ، قابلیت اطمینان ، انعطاف پذیری استفاده تاکتیکی ، تدارکات آسان است.
◊  در اختیار داشتن 75% بازار تسلیحات متوسط ضد تانک.

 

موشک ضد تانک میلان

 

کاربران:

الجزایر،استرالیا،برزیل،بوسنی و هرزگوین،بلژیک،چاد،اکوادور،استونی،قبرس،مصر،فرانسه،آلمان، سوریه،یونان،هند،ایرلند،ایران،عراق،ایتالیا،کنیا،لبنان،لیبی،مکزیک،پاکستان،پرتغال،چین،روسیه،

سنگاپور،آفریقای جنوبی،اروگوئه،مراکش،اسپانیا،ترکیه،انگلیس

 

این موشک در رسته پیاده نظام ارتش بلژیک ، نیروی زمینی کرواسی ، رسته ی پیاده نظام و سواره نظام فرانسه ، رسته سواره نظام و پیاده نظام ارتش آلمان ، ارتش یونان ، رسته ی پیاده نظام ارتش هندوستان ، ارتش ایتالیا ، رسته پیاده نظام ارتش کنیا ، ارتش ترکیه و ارتش اروگوئه به کار گرفته می شود . موشک میلان در رسته ی پیاده نظام و سواره نظام ارتش استرالیا به کار گرفته می شد . ولی از اوایل دهه ی 1990 استرالیا این موشک را از لیست موشک های خود خارج کرد . نیروی دریایی پادشاهی انگلستان و رسته پیاده نظام ارتش این کشور نیز این موشک را به کار می برد .

 

مطالب مرتبط :

 

موشک ضد زره HOT

موشک ضدتانک AT-16

موشک کورنت AT-14 Spriggan /


خصوصيات                                                                                       MILAN ER

عملكرد: موشک ضد تانک ATGWS

كشور سازنده: آلمان + فرانسه

شرکت سازنده: MBDA + Bharat Dynamics (under license)

طول: 1.2 متر

قطر: 0.125 متر

طول بالها: 460 میلیمتر

وزن: 7.1 کیلوگرم                                                                                13 کیلوگرم

برد عملیاتی : 400- 2000 متر                                                              3000  متر

سرعت : 200 متر بر ثانیه

سیستم هدایت: نیمه اتوماتیک فرمان به خط دید با استفاده از سیم (SACLOS)

پیشرانه: سوخت جامد

کلاهک:  دو سر حرارتی

قدرت نفوذ: 352 میلیمتر                                                                   1000 میلیمتر

پلتفرم پرتاب: فردی،خودرو

مدل ها: MILAN 1, MILAN 2, MILAN 2T, MILAN 3, MILAN ER

شمارگان تولید: 350000 موشک + 10000 لانچر پرتاب

سال ورود به خدمت: از 1972 تاکنون

منابع :  mbda-systems.com ، globalsecurity.org ، wikipedia.org ، armedforces.co.uk

با تشکر ویژه از مطلب درج شده در ماهنامه هوا و فضا

نويسنده: امیرحسام ملایی یگانه

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

  

برچسب ها : موشک ضد تانک ، موشک ضد تانک میلان ، موشک میلان ، موشک Milan ، موشک ضد تانک ایرانی ، موشک ، فناوری موشکی ، موشکی و نظامی ، MILAN ER ، Anti-tank

+ نوشته شده در  شنبه 24 مهر1389ساعت 23:4  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

موشک کورنت / AT-14 Spriggan

 

 

سری موشک کورنت (به روسی: "Корнет" به انگلیسی: Cornet) یکی از جدیدترین موشک های نسل 3 روسیه است که برای مقابله با تانک های نسل جدید ساخته شده و طرح ان مربوط به دفتر طراحی KBP می باشد.

 

موشک کورنت

 

تاریخچه:

 

در دهه 90 میلادی ارتش سرخ سعی در جای گزینی موشک کورنت با موشک قدیمی Konkurs

کد ناتو : AT-5  که در ان زمان بیش از 20 سال بود که در خدمت بود داشتند . که این طرح سرانجام در سال 1994 توسط دفتر طراحی KBP معرفی شد .

موشک Kornet یک موشک ضد تانک هدایت شونده ATGM سنگین است کورنت برای مقابله با تانک های نسل حاضر و همچنین اهداف هوایی در ارتفاع کم و با سرعت کم مانند بالگرد طراحی شده است و نام ان در طبقه بندی روسها : 9M133 و در کد گزاری ناتو: AT-14 Spriggan است . این موشک در سال 1994 وارد خدمت ارتش روسیه شد و نام مدل صادراتی ان Kornet -E است.

موشک کورنت دارای 4 بال کوچک در عقب و 2 بال کوچک در دماغه است این موشک روی سه پایه وانواع خودرو های زرهی مانند BMP-3 قابل نصب است و توسط دو نفر قابل حمل می باشد ومدت زمان عملیاتی نمودن ان نیز از 1 دقیقه تجاوز نمی کند همچنین وزن این موشک 27 کیلوگرم می باشد .

 

 

موشک:

 

 

موشک کورنت با دو سر جنگی قابل استفاده است:

 

1- برای اهداف انسانی وجنگ های شهری(ترموباریک)

 

2- سر جنگی دو مرحله ای برای مقابله با اهداف زرهی دارای زره واکنش گر (Tandem HEAT)

 

 

برد موشک کورنت در روزحداقل 100 متر وحداکثر 5000 متر است و برد این موشک در شب حداقل 100 متر وحداکثر3500 متر است.

موشک کورنت یکی از جدیدترین موشک های نسل سه است که برای مقابله با جمینگ از یک سیستم لیزری جدید استفاده میشود .این سیستم معادل سیستم بکار رفته در FGM-148 است.

درجنگ های اخیر ثابت شده که این موشک در جنگ های شهری در برابر بسیاری از تانک های معروف مانند : Merkava 3 اسراییل M1 Abrams امریکا Stryker وحتی BMP وbtr-90 روسیه موثر است . شواهد در جنگ اخیر حزب الله واسراییل وجنگ عراق نشان می دهد که کورنت مافوق صوت است .

 

موشک کورنت

 

سوخت موشک توسط یک سوخت جامد تامین می شود ضمنن موشک دارای دو اگزوز می باشد و همچنین این موشک از یک سیستم لیزری SACLOS (هدایت لیزری نیمه اتوماتیک) استفاده می نماید.

سیستم هدایت این موشک در برابر اقدامات الکترونیکی مقاوم است و قابلیت عملیات در همه ی شرایط اب و هوایی و روز وشب را داراست این موشک با کلاهک tandem HEAT قابلیت نفوذ 1000- 1200 میلیمتر پشت سر زره واکنش گر را داراست.

همراه موشک 9M133 سه پایه پرتاب 9P163-1 و دوربین حرارتی1PN79 نیز می باشد .

 

موشک کورنت

 

سیستنم کورنت قابلیت نصب بروی سیستم خودکششی بر پایه نفربر BMP-3 را داراست این سیستم زرهی که بطور جداگانه ای تولید می شود که از این لحاظ بسیار شبیه عملکرد سیستم موشکی Khrizantema می باشد و نام ان 9K133 است دارای 2 ریل حل موشک و بارگذاری در ان خودکار است و خودرو قابلیت حمل 16 موشک ذخیره را داراست این سیستم دارای دو خدمه (راننده توپچی) وهمچنین با استفاده ازسیستم های هدایتی این سیستم قابلیت شلیک دو موشک بصورت همزمان به یک هدف را دارا است .

همچنین KBP سیستمی بر مبنای 9K133 به عنوان برجک KVARTET برای نصب در انواع وسایل نقلیه وقایق ها به بازار عرضه نموده ،ین سیستم دارای 4 موشک اماده بر روی ریل است.

سیستم هدایت این برجک نیز مانند 9K133-1 توانایی اتش دو موشک به سوی یک هدف را داراست بنظر می رسد این برجک به عنوان یک گزینه برای توسعه BTR,APC, BMP-1,IFV ها وقایق های گشت زنی طراحی شده است، همچنین این برجک علاوه بر دارا بودن 4 موشک دارای یک توپ 30 میلیمتری 2A72 نیزمی باشد، وزن

کلی برجک 1500 کیلوگرم می باشد همچنین دفتر طراحی KBP در حال طراحی برجک دیگری با نام BEREZHOK می باشند که این برجک نیز دارای موشک کورنت می باشد.

 

تاریخچه عملیاتی:

 

 

در طول حمله 2003 عراق نیرو های امریکایی (شاید برای اولین بار) غافلگیر شدند انها در طی نبرد خود با موشک مخوف کورنت موجود در زراد خانه های عراق برخوردند GlobalSecurity.org ادعا می کند که 8 تانک M1 ابرامز و 1 نفربر M2 برادلی غیر فعال شدند اما با این حال بطور کامل نابود نشدند. 

 

نکته جالب نحوه استفاده از این موشک در نبرد جنگ خلیج فارس2 بود که به شرح زیر است:

نیروی های کماندو عراقی در تیم های سه نفره با پوشیدن لباس غیر نظامی و سوار بر نیسان وانت بر علیه ستونهای زرهی و3 لشکر پیاده امریکا وارد عمل شدند انها با راه اندازی حملات سطح پهن هر وسیله زرهی را از فواصل چندین کیلومتری مورد هدف قرار می دادند در این عملیات حداقل 1ویا 2 تانک ابرامز و نفربر برادلی غیر فعال شد انان بسیار علاقه مند بودند تا یک نمونه دست نخورده کورنت را بدست اورند البته کمی نیز موفق شدند انان یک لانچر شلیک شده را پیدا کردند که بعد ها انها از قاچاق این موشک های از طریق سوریه بسیار نزد روسها ناراحت شدند ولی اقای ولادیمیر پوتین این اتهامات را بی اساس دانست .

 

موشک کورنت

 

در جنگ 33 روزه کورنت طعم تلخ (گس) خودشو اینبار به یکی دیگه از سلاطین MBT یعنی مرکاوا چشاند در این نبرد بار دیگر سوریه با قاچاق کردن کورنت به حزب الله کمک فراوانی کرد که باعث خسارت شدیدی به تانک های مرکاوا اسراییلی شد کار تا انجا پیش رفت که در نبرد Wadi Saluki 24 تانک مرکاوا IV اسراییل منهدم شد که شاید مسئولان اسراییل باورشان نمی شد (البته معلوم نیست که ایا همه ی این 24 تانک توسط کورنت مورد هدف قرار گرفته شده یاخیر؟)

البته اینبار IDF توانست یک موشک سالم کورنت و لانچرش را در یکی از مواضع حزب الله در روستای Ghandouriyeh بدست اورد که به گزارش دیلی تلگراف جعبه های مهمات این موشک مشخص شده بودند با نام و ارم وزارت دفاع سوریه! و نوشته ای به نام : تامین کننده : KBP تولا روسیه! چند ماه پس از اتش بس مدارکی از جمله عکس هایی رو شد که نشان دهنده ان بود که حزب الله دارای این موشک مخوف می باشد اوج حقارت وخوف اسراییل در انجا بود که گروهی از مقامات رسمی تل اویو برای نشان دادند مدارک وجود این سلاح در لبنان از جمله قعطات باقی مانده سعی برای ان داشتند تا روس ها سوری ها را از قاچاق این موشک مخوف به همسایگان منع کنند . با وجود انکار های اولیه مقامات روس بعد ها دوباره کنترل بر سلاح های وارد شده به کشور ها اغاز شد که معلوم نیست ایا این موضوع به ثمره تلاش هیئت اسراییلی است یا خیر اصلا این موضوع ربطی به کورنت نداشته.

 

 

انواع :

 

 

9M113-1 نوعی از موشک 9M113 با کلاهک دو سر TANDEM HEAT

9M113F-1 نوعی موشک 9M113 با کلاهک ترموباریک

 

 

استفاده کنندگان:

 

 

◊ الجزایر: در سال2006 قراردادی برای 218 موشک بسته شد

◊ مراکش

◊ یونان: 196 لانچر +1100 موشک در سال 2008 درخدمت بودند

◊ حزب الله

◊ اردن

◊ سوریه

◊ امارات

◊ کویت

◊ عربستان سعودی

◊ روسیه:750 موشک سفارش داده شده تعداد لانچر ها نا معلوم (2009)

◊ ترکیه: 80 لانچر به همراه 800 موشک

◊ پرو: 288 موشک  و 24  لانچر به علاوه شبیه ساز(سیمیلاتور) و اموزش خدمه فنی (24 میلیون دلار) قرارداد در  سال 2008 امضا شد و همه ی انان در ژانویه 2010 تحویل داده می شوند.

◊ ایران

 

 

موشک کورنت

 

مطالب مرتبط :

 

موشک ضد زره HOT

موشک ضدتانک AT-16


خصوصيات        

عملكرد: موشک ضد تانک

كشور سازنده: روسیه

شرکت سازنده: KBP Instrument Design Bureau

طول: 1200 میلیمتر

قطر: 152 میلیمتر

طول بالها: 460 میلیمتر

وزن: 27 کیلوگرم( با لانچر 29 کیلوگرم)

برد عملیاتی : 100- 5500 متر

پیشرانه: سوخت جامد

کلاهک: 1- دو سر حرارتی 2- ترموباریک

دقت: 5 متر

سال ورود به خدمت: از 1994 تاکنون

منبع :

نويسنده: علی عاقلی

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

  

برچسب ها : موشک ضد تانک ، موشک کورنت ، کورنت ، موشک ضد تانک حزب الله ، موشک ، بهترین موشک ضد تانک ، ضد تانک ، موشک ضد تانک روسی ، موشک ضد تانک ایران ، موشک ، موشکی و نظامی ، فناوری موشکی ، AT-14 Spriggan ، Kornet -E

+ نوشته شده در  جمعه 23 مهر1389ساعت 12:36  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

تبدیل وبلاگ به سایت

سلام دوستان و خوانندگان محترم وبلاگ فناوری موشکی
 
مدیریت وبلاگ فناوری موشکی بر ان شده است که پس از ۳ سال فعالیت مستمر در بستر اینترنت و ارایه مقالات و ترجمه هایی به زبان فارسی در زمینه موشک و فناوری های موشکی قدم در راه بزرگتری گذاشته و اولین سایت اطلاعات موشکی به زبان فارسی را بر اساس محتوای وبلاگ و مقالات ارائه و ترجمه شده راه اندازی نماید.
بدین وسیله از شما ببنندگان ،خوانندگان و علاقمندان همیشگی وبلاگ فناوری موشکی که در این چند سال یار و پشتیبان ما بوده اید در خواست می شود در انتخاب نامی مناسب برای وب سایت در دست طراحی ما را یاری رسانید و همچنین دوستانی که تمایل به همکاری و ارایه مطلب در سایت جدید به صورت نویسنده و یا مترجم را دارند دعوت می شوند که امادگی خود را برای همکاری اعلام دارند و نظرات خود را از طریق ایمیل ما و یا بخش نظرات با ما در میان بگذارند.
 
                                                                                 به امید توفیق روز افزون شما
                                                                                      امیرحسام ملایی یگانه
+ نوشته شده در  دوشنبه 19 مهر1389ساعت 20:4  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

موشک قیام-1

 

در تاریخ 20 اوت سال 2010 احمد وحیدی وزیر دفاع جمهوری اسلامی در صدا و سیما خبر تست موفقیت امیز موشک بالستیک جدیدی به نام قیام-1 اعلام کرد.

قیام،"قیام یک" به معنلی قیام و یا شورش است، قیام-1 موشکی سوخت مایع است که از قابلیت جابجایی و متحرک بودن بهره می برد. این موشک در واقع یکی از منحصر بفرد ترین موشک های  بالستیک ساخت ایران است که فاقد بالک است و از سیستم جدیدی برای هدایت خود بهره می برد.در مورد موشک قیام-1 نیز مانند موشک سجیل (موشک سوخت جامد 2 مرحله ای با برد 2500 کیلومتر)  اطلاعات بسیار کمی منتشر شده است، در واقع طراحی قیام -1 به هیچ طرح غیر ایرانی شباهت ندارد.

هر چند که کارشناسان و صاحب نظران صنایع نظامی در مورد این موشک 2 فرضیه را مطرح کرده اند:

1- قیام-1 موشک باز طراحی شده بر اساس موشک شهاب-2 ایران یا اسکاد بی است که در قسمت کلاهک و بالک ها و سیستم هدایت و موتور دچار بهینه سازی و تغییراتی شده است.

2- قیام-1 از موشک شهاب-3 اقتباس شده است.

با دقت در تصویر زیر و مقایسه قیام-1 با شهاب2(اسکاد بی ) فرضیه اول محتمل تر جلوه می کند.

در هر صورت قیام-1 در قسمت های مختلفی همچون موتور،سیستم های هدایتی و کنترل پروازی  و کلاهک دچار تغییرات بنیادین گشته است که این تغییرات با توجه به مصاحبه وزیر دفاع مبنی بر اینکه قیام 1 بخشی از نسل جدید موشک های سطح به سطح جمهوری اسلامی با سوخت مایع است که به طور کامل در داخل کشور طراحی و ساخته شده است همخوانی دارد.

 

ویژگی ها

از ويژگي‌هاي بارز قیام-1  اين است كه احتمال ردیابی،شناسایی و مورد اصابت قرار گرفتن ان توسط سیستم های ضد موشک( مانند پاتریوت،ارو و ...) به علت سرعت بالا  هنگام پرتاب، چرخشي شدن،استفاده از الیاژ خاص و جذاب امواج رادار  و به احتمال زیاد استفاده از کلاهک 3 تکه MIRV  به  شدت كاهش يافته است.


از ديگر ويژگي هاي اين موشك زمين به زمين عدم وجود بالك مي باشد.بايد گفت كه از لحاظ فني، نداشتن بالك براي يك موشك برد بلند  بسيار قابل توجه و حائز اهميت مي باشد ، به طوريكه در دنيا كشوري كه توانايي طراحي و ساخت  موشكي بدون بالك با برد بالاي هزار كيلومتر  را دارا باشد ، آن كشور در زمره كشورهاي داراي تكنولوژي بسيار بالا  مي باشد . بايد گفت كه بالك به عنوان عامل اصلي تعادل موشك در هدايت مسير بسيار حائز اهميت است و تقريبا امكان پرتاب موفقيت آميز موشك بدون بالك ميسر نيست و نداشتن بالک نیز خبر از پیشرفت شگرف جمهوری اسلامی ایران در زمینه سیستم های هدایتی  موشک را نوید می دهد،همچنین نداشتن بالک امکان پرتاب از انواع پرتابگر ها را محیا ساخته است.

ویژگی دیگر و قابل توجه قیام-1  سیستم نشانه روی هوشمند ان است که ساخت صنایع دفاعی کشور بوده و زمان اماده سازی این موشک را نسبت به دیگر موشک ها به طور قابل توجه و چشمگیری کاهش می دهد، از محسنات این سیستم پرتاب سریع و دور شدن از موقعیت پرتاب است که احتمال شناسایی و مورد هدف قرار گرفتن پرتابگر را به حداقل میرساند.

بارزترین ویژگی موشک قیام که بیشتر مورد توجه قرار گرفته است نداشتم بالک است که قابلیت پرتاب از سیلو های مخصوص،پرتاب از پرتابگر،پرتاب از زیر دریایی و ... را به این موشک می بخشد.

در اخر و با توجه به صحبت های وزیر دفاع و جستجو و برسی در پیشرفت های موشکی ایران در یک دهه اخیر میتوان نتیجه گرفت در اینده ای نزدیک باید منتظر نسل های جدید و متفاوتی از موشک های ایرانی با ویژگی هایی همچون رادارگریزی،سرعت لود بسیار بالا،سیستم های هدایتی پیشرفته با بیشترین دقت،کلاهک هایی با سر انفجاری قوی و چند منظوره بود.

مطالب مرتبط:

تاريخچه موشكي ايران

موشک شهاب-1

موشک شهاب3

شهاب 4 و 5 و 6

موشك بالستيك M-9 ايران يا DF-15/CSS-6 چين

موشک بالستیک فاتح-110

برنامه موشکي ايران(قسمت اول)

برنامه موشکي ايران(قسمت دوم(


منابع : wikipedia، defence.pk، b14643.de، jovshan.blogfa، farsnews.com

نويسنده:امیرحسام ملایی یگانه

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

 

  

برچسب ها: موشک بالستیک ، موشک بالستیک میانبرد ، موشک قیام-1 ، موشک قیام ، موشک، موشک بدون بالک ، موشک پیشرفته ، موشک قیام ایران ،شهاب 2، فناوری موشکی ،سیستم هدایتی پیشرفته ،موشک تاکتیکی ایران ، موشکی نظامی

+ نوشته شده در  جمعه 16 مهر1389ساعت 18:19  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

موشک شهاب-1

 

تلاش هاي ايران براي ساخت موشك هاي بالستيك با برد زياد و توپخانه هايي با برد بالا را ميتوان به سه دوره زماني تقسيم كرد.دوره اول بين سال هاي(1977- 1979).دوره دوم در خلال جنگ با دشمن بعثي حوالي سالهاي(1980- 1988) و دوره سوم بعد از جنگ در سال(1988)به بعداز مرحله دوم به بعد ساخت موشك وارد فاز جديدي شدو ساخت و طراحي موشك ها به تعداد بالا و همزمان با شرايط خاص انجام شد.(ميتوان عنوان كرد كه با توجه به اينكه ايران در خلل جنگ 8 ساله تاثير موشك هاي بالستيك و فناوري موشكي را درجنگ و استراتژي دفاعي به خوبي درك كرد و بعد از جنگ به سمت استراتژي دفاع موشكي نامحدود روي اورد).

 

تصویری از موتورشهاب-1 در اولین موشک های ایرانی


موشک های هدایت شونده که در زمان شوروی سابق طراحی شده بودند و مدل های مدرنیزه شد شبیه آن (پیش از هر چیز توسط کره شمالی) در حال حاضر هنوز هم بعنوان اساس طراحی های فنی در زمینه موشک های بالستیکی به شمار می روند. اما به هر ترتیب سکوی توسعه برنامه های موشکی ایران و فناوری های مربوط به آنها در مجموع SCUD های شوروی و "بچه" ها و "نوه" های آن در کره شمالی است. موشک های SCUD و نمونه های مشابه آن به طور گسترده ای در سالیان اخیر در جنگ "ایران-عراق" مورد استفاده قرار گرفتند.

بعد از پايان جنگ ايران كوشيد كه با كمك گرفتن از خارج کشور به توسعه فناوري موشكي خود بپردازد. برنامه موشكي ايران به سرعت پيش رفت و باعث حيرت جهانيان گشت. بعد از جنگ,ايران به ازمايش موشك هايي با سوخت مايع روي اورد از جمله موشك SCUD-Bكه به وسيله مهندسي معكوس ساخته شده بود. نمونه بومي موشك اسكاد-بي به نام شهاب-1 شناخته مي شد كه دوباره طراحي و ساخته شده بود.


شهاب-1 سپاه پاسدارن



ایران اولین موشک های SCUD خود را بعد از آغاز جنگ عراق-ایران بدست آورد. بخش اندکی از آنها را از لیبی و در ادامه (بخش اعظم آنها) از کره شمالی دریافت نمود.
این مجموعه های موشکی در اختیار نیروی هوایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران قرار گرفتند. در ماه مارس سال 1985 ایرانی ها برای اولین بار اهداف عراقی را هدف حملات موشکی قرار دادند.

کشنده MAZ-543


شدیدترین موشکباران توسط SCUD ها طی 52 روز در سال 1988 انجام شد. این دوره را متعاقبا دوره "جنگ شهرها" نامیدند. در آن زمان ایران 77 فروند موشک SCUD به بغداد، موصل، کرکوک و تکریت شلیک کرد.

 



تاریخچه مختصر شهاب-1:

* سال 1985- ایران خرید موشک های "اسکاد-بی" را از لیبی برای استفاده در جنگ علیه عراق آغاز کرد. در حدود 20 فروند موشک و دو سکوی پرتاب سیار آن بر پایه خودرو "ماز-534 آر" خریداری شد.
* سال 1986- لیبی به صادر کننده اصلی موشک های "اسکاد-بی" به ایران مبدل می شود. سوریه نیز صدور این موشک ها به ایران را آغاز می کند اما به تعداد محدود.
* سال 1987- تلاش ایران برای راه اندازی تولید موشک های "اسکاد-بی" با ناکامی مواجه می شود. طی پنج سال بعد جمهوری اسلامی 200-300 فروند موشک "اسکاد-بی" و 6-12 سکوی پرتاب سیار از کره شمالی خریداری کرد.
* سال 1988- ایران بر اساس موشک های "اسکاد-بی" تولید موشک های داخلی "شهاب-1" را آغاز می کند اما به تعداد محدود.
* سال 1988- ایران اولین پرتاب آزمایش موشک های بالستیکی "اسکاد-بی" با برد 320 کیلومتری و کلاهک 985 کیلوگرمی را انجام می دهد. تدارک انجام این پرتاب با کمک کره شمالی انجام شد.

بر اساس اطلاعات فعلی ایران در سال 2006 از 300 تا 750 فروند موشک "شهاب-1" (SCUD-B) و "شهاب-2" (SCUD-С) برخوردار بوده است.

 

مطالب مرتبط:

 

تاريخچه موشكي ايران

موشک شهاب3

شهاب 4 و 5 و 6

موشك بالستيك M-9 ايران يا DF-15/CSS-6 چين

موشک بالستیک فاتح-110

برنامه موشکي ايران(قسمت اول)

برنامه موشکي ايران(قسمت دوم(

 


خصوصيات        

عملكرد: موشک بالستیک میان برد

كشور سازنده: ایران

شرکت سازنده:

طول: 11.25 متر

قطر: 0.88 متر

وزن: 5,900 کیلوگرم

برد : 300 کیلومتر

پیشرانه: موتور تک مرحله ای سوخت مایع

کلاهک: یک کلاهک به وزن 985 کیلوگرم

تراست: Effective: 13,160 Actual: 13,300-13,380 کیلوگرم

دایره خطا: 450 متر

تعداد کلاهک : 300 تا 750 فروند

سال ورود به خدمت: 1987

منبع : برگرفته از سایت میلیتاری

نويسنده: مهدی وجدانی

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

  

برچسب های فارسی: موشک بالستیک ، موشک بالستیک میانبرد ، موشک شهاب-1 ، شهاب-1 ، موشک اسکاد ، Shahab-1 ، موشکی و نظامی ،موشک ، فناوری موشکی ، SCUD B ، موشک ایرانی

+ نوشته شده در  پنجشنبه 15 مهر1389ساعت 10:36  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

مهمات هوایی و نیروی هوایی ایران / بخش دوم

موشک های هوا به زمین نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران:
 
 
 
موشک هوا به زمین زوبین :
 
زوبین به معنی پیکان یا گرز،موشک هوا به زمینی است که از هدایت تلویزیونی استفاده نموده و جزو سلاح های هوشنمد با دقت نقطه زنی است.
این سلاح دورزن بنا به ضرورت های جنگی در طول هشت سال دفاع مقدس علیه ارتش بعث عراق طراحی و ساخته شده و با علامت AGM-20/379 نشان داده می شود.
در حال حاضر زوبین بهسازی و ارتقا یافته است.AGM-379  جزو مهمات با هدایت دقیق(Precision Guided Munition- PGM) محسوب  و در حال حاضر در نیروی هوایی به کار گرفته می شود.پیشران این موشک را یک راکت با سوخت جامد و سرجنگی آن را یک بمب نفوذی در کلاس وزنی و عملکردی M-116 حاوی خرج انفجاری شدید(HE) تشکیل داده است.
 
                  
                                        موشک زوبین رها شده از هواپیمای اف 4 ای
 

حسگر موشک را یک دوربین تلوزیونی که با خلبان خودکار موشک در ارتباط است،تشکیل می دهد.دوربین توسط دو موتور در سمت و ارتفاع در حرکت بوده و زاویه دید IL5  درجه را برای موشک تامین می نماید. این موشک در اختیار نیروی هوایی بوده و از صدور ان اطلاعی در دست نمی باشد.
مشخصات فنی زوبین به شرح زیر است:
                                       
طول موشک: 3.18 متر
قطر: 40.6 سانتیمتر
پهنای بال: 1.228 متر
سرجنگی: 340 کیلوگرم حاوی HE
وزن کل: 560 کیلوگرم
حداقل برد: 20 کیلومتر
◊ پلاتفورم نيروي هوايي:F -4E
 
                                     
 
موشک هوا به زمین یاسر:
 

دومین سلاح 750 پوندی اپتیکی یاسر نام دارد که آن هم از سرجنگی 750 پوندی نفوذی M-117 استفاده می نماید و بر خلاف زوبین،این سلاح در واقع همانند یک راکت بالستیک عمل می کند. پیشران و سطوح کنترل این موشک قابل مقایسه با موشک هاوک می باشد.
 
                  
                                                  موشک هوا به زمین یاسر
 

بمب هدایت شونده قدر:
 
نوعی بمب هدایت شونده سرشی است که توسط کارکنان نیروی هوایی و سازمان هوافضا ساخته  و تحویل نیروی هوایی شده است. این سلاح در وضعیت بهسازی و ارتقا بوده و با علامت GUB-67/8 ساخته شده است.سرجنگی این بمب را بمب چند منظوره MK84 با وزن دو هزار پوند تشکیل داده و حسگر الکترواپتیک به پیشانی آن وصل و شتاب سنج و سطوح کنترل نیز به عقب متصل است.در ساخت این سلاح از استانداردهای غرب استفاده شده و عیله هداف پرارزش و با اولویت بالا قابل استفاده می باشد.
غربی ها ادعا می کنند که قدر،بمبی با هدایت تلویزیونی GBU-8  امریکاست که در جنگ ویتنام برای زدن پل ها و افزایش دقت اصابت به کار برده شد. برای زدن هدف توسط بمب مذکور ابتدا خلبان هدف را رویت کرده سپس روی ان قفل و مهمات را رها می کند تا به ان اصابت نماید. در واقع در این محصول امکان تغییر هدف وجود ندارد و بمب به صورت رها کن و فراموش کن عمل می نماید.بعد ها خط اطلاعاتی نیر به بمب اضافه شد.این خط این امکان را فراهم می کند که بمب به سوی منطقه هدف رها شده و تصاویر منطقه توسط بمب رویت و به کابین مخابره شود.در نتیجه خلبان می تواند هدف را تغییر داده و هدف دیگری انتخاب کند.در حقیقت نمونه های مختلفی از قدر تولید شده که می تواند به صورت شلیک و رها کن عمل کرده و خلبان در دایره عملیات از زمان رها شدن تا اصابت ان را کنترل کند.قدر،قابل استفاده به وسیله رها سازی از هواپیماهای اف 4 ای و اف 5 ای/اف و از ارتفاع بالا بوده و در خدمت نیروی هوایی ایران می باشد.
 
مشخصات بمب هدایت شونده قدر به شرح زیر است:
 
طول: 4.11 متر
قطر: 18 اینچ
پهنای بال: 44 اینچ
وزن کل:1111 کیلوگرم
حداکثر برد : بین 20 الی 60 کیلومتر
◊ پلاتفورم نيروي هوايي:F -4E,F-5 E/F
 
                       
 
 
 
موشک هوا به زمین ماوریک:
 
موشک AGM-65 Maverick يك موشك تاكتيكي هوا به زمين است كه جهت پشتيباني هوايي نزديك طراحي شده است. اين موشك عليه گستره وسيعي از اهداف تاكتيكي شامل ادوات زرهي، پدافند هوايي، كشتيها، وسايل نقليه زميني و تاسيسات ذخيره سوخت به نحو موثري قابل كاربرد است. AGM-65 از نظر نوع سر جنگي به دو نوع تقسيم مي شود:
نوع اول داراي فيوز مجاورتي در دماغه است و نوع دوم داراي يك سر جنگي سنگين وزن با فيوز تاخيري است كه با انرژي جنبشي خود، قبل از انفجار در هدف نفوذ مي كند. از نوع اول بيشتر عليه اهداف بزرگ و سخت استفاده مي شود. سيستم پيشرانه در هر دو نمونه، يك موتور راكتي با سوخت مايع مي باشد كه در پشت سر جنگي تعبيه شده است.
موشك هوا به زمين هدايت تلوزيوني AGM-65 را بايد اولين موشك ضد تانك ساخته شده براي پرتاب از هواپيما دانست. نمونه پايه اين موشك در سال 1972 وارد ارتش امريكا شد. اين مدل كه AGM-65E نام داشت داراي هدايت تلوزيوني و برد 3 كيلومتر و توانايي انجام عمليات تنها در روز و آب و هواي مناسب بود. موشكهاي هدايت تلوزيوني داراي يك دوربين بر روي دماغه خود هستند كه زير يك محفظه شيشه اي قرار داده شده است. خلبان هواپيماي خود را به طرف هدف بر گردانده و دوربين سر موشك را روشن ميكند و تصاوير به صورت مستقيم در درون مانيتور كوچك درون كابين پخش ميشوند. خلبان با كمك تصاوير اين دوربين كه قابليت درشت نمايي تصوير را تا فاصله زيادي دارد، هدف را پيدا كرده و دوربين را روي آن قفل ميكند. بعد از شليك، موشك به صورت خودكار به طرف هدف هدايت شده و در اين لحظه فقط هدف در ديد دوربين خواهد بود تا به هدف بر خورد كند. تنها مدلهاي A و ‌ B ماوريك داراي هدايت تلوزيوني هستند و مدلهاي D و G و F اين موشك داراي هدايت تصوير برداري فرو سورخ است. روش هدايت فرو سرخ در واقع همان هدايت تلوزيوني مي باشد، با اين تفاوت كه دوربين داراي سيستم فرو سرخ است و ميتواند در شب نيز تصاويري با فيلتر فرو سرخ در اختيار خلبان قرار دهد. مدل E ماوريك نيز تنها مدل هدايت ليزري اين موشك ميباشد. موشكهاي هدايت ليزري به وسيله پرتوي ليزري تابيده شده از غلاف هدف گيري ليزري هواپيما به طرف هدف و دنبال كردن امواج منعكس شده ليزر از هدف، به طرف آن هدايت ميشوند. ماوريك در مدلهاي مختلف داراي سر جنگنده با وزن 56 تا 135 كيلوگرم است. اين وزن سر جنگنده براي در هم كوبيدن هر نوع تانكي كافي است. مدل D اين موشك 16 كيلومتر برد و 1150 كيلومتر در ساعت سرعت دارد . وزن سر جنگنده 135 كيلو گرم و وزن موشك 218 كيلوگرم است.
◊ پلاتفورم نيروي هوايي:F -4
 
                              
                                                         موشک ماوریک
 

موشک هوا به زمین استاندارد:
 

این موشک یک موشک هوا به زمین ضد تششع یا (آرم) است  ساخت شرکت جنرال داینامیکس امریکاست و گونه توسعه یافته موشک استاندارد (آر-آی-ام-66)است.
 
 در سال 1969 موشک استاندارد (بی)که قرار بود مهمترین مدل این سری موشک باشد تولید شد. این موشک که سر جستجو گر جدید که متعلق به ماکسون بود وتوانایی جستجوی پهنای بیشتر و قابل عملیات در هرنوع شرایط و علیه اهداف مختلف بدون احتیاج به تعیین هدف از قبل برای این امر موشک استندارد (بی)یک مدار ساده حافظه داشت.که به آن این اجازه را میداد که به روی اهداف قبلی یا بعدی هم قفل کند. چندین موشک استاندارد (آ -1) هم که با جستجو گر ماکسون ارتقا یافته بودند با نامAGM-78 A-4  شناخته شدند.
موشک استاندارد (بی)یکی از سلاح های اصلی جنگنده اف-4 جی نیروی هوایی بود.این موشک نیز گونه آموزشی داشت.

در حین سالهای  سخت جنگ و پس از ان اقدامات ارزشمندی در جهت اضافه نمودن توانایی  سرکوب دفاع هوایی به اشباح نهاجا صورت پذیرفت ، شاید نخستین اقدام از این دست ازمایشات مربوط به موشک AGM-78A استاندارد بر روی فانتومهای ایرانی بوده است، هدف از این ازمایش  به کار گیری این سلاح در برابر ناوگانهای دریایی مهاجم مسلح به تدابیر سخت افزاری دفاع از خود اعلام شد ، و در سال 1380 خبر رسمی تولید نگارش بهینه سازی شده این موشک با نام ذوالفقار با بیان فرمانده وقت نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران اعلام گردید. موشک ضد رادار استاندارد در حالت پایه دارای برد 98 کیلومتری و یک رادار غیر فعال است که پس از تنظیم پیش از اغاز ماموریت  قابلیت رهگیری گستره وسیعی از فرکانسهای امواج ساطع شده از منابع راداری را دارا است.
مشخصات موشک استندارد:
طول:4.57 متر
مساحت باله:108 سانتی متر
قطر:34.3 سانتی متر
وزن:620 کیلوگرم
سرعت:2.5 ماخ
برد:90 کیلومتر
پیشرانه:  MK 27 MOD 4 dual-thrust solid-fueled rocket
ساخت شرکت آیرو جت
کلاهک:97 کیلوگرمی –ترکشی

                                
 موشک استاندارد
 
 
موشک هوا به زمین ضد رادار AS-10 :
 
یکی از  وظائف بسیار مهم از یک موشک هوا به سطح تاکتیکی , شکست سرتاسری  سیستم دفاع هوایی دشمن بوسیله نابودی ایستگاه های راداریشان است. یک موشک ضد رادار باید یک برد زیاد داشته و همچنین قادر به رسیدن به ایستگاه های راداری فراتر از برد توپخانه  دفاع هوایی باشد.
 
Kh-25/Kh-25M  با کد ناتو AS-10 (کد روسی X-25  )  یک خانواده از  موشک های  سبک وزن هوا به سطح روسی در  رنج قابل مقایسه با سیستم های هدایتی و برد 10 کیلومتر است. موشک Kh-25 توسط Zvezda –Isterla  طراحی و از یک نمونه موشک هدایت شونده لیزری بنام Kh-23  - آ اس 7- مشتق شده است. اکنون آن خانواده موفق Kh-38  را دارد, لیکن Kh-25 در کاربرد های همه منظوره مورد استفاده است.
مبتنی بر یک موشک هوا به هوا, موشک پرتو سوار Kh-66 اولین موشک هوا به سطح وارد شده به خدمت (1968) برای هواپیما های تاکتیکی شوروی بوده است.گرچه مشکل استفاده در بکارگیری آن ثابت شده است, به عنوان مثال هواپیمای پرتاب کننده باید به سوی هدف شیرجه بزند.موشک Kh-23 یک نمونه با هدایت فرمان رادیویی بود  که ابتدا رد 1968 تست شد اما  مشکلات با سیستم هدایت این معنی را می داد که آن تا  5 سال آینده  نمی تواند وارد خدمت شود. بنابراین در  1971 کار دوباره بر روی  یک نمونه با حسگر نمیه فعال لیزری  آغاز گردید که  نتیجه موشک Kh-25  شـــــد.
 
تست حالت موشک Kh-25  در 24 نوامبـــــــر 1974 آغاز  و در  1975 وارد تــــولید شد.
 
بدون تعجب  در 1972  بی درنگ پس از کامل سازی  هر دو موشک K-h-23 و Kh-25 و   OKB   Zvedza کار بر روی موشک Kh-27PS یا همان Kh-25Mp را از چند خانواده با یک سر راداری غیر فعال شروع کرد. با به کار گیری  یک حسگر  غیر فعال و خلبان اتوماتیک SUR-73 کار مجدد بر روی یک این موشک ضد رادار  مشتق شده  از Kh-66 آغاز گردید.موشک ضد رادار دوربرد Kh-31  از همان  پروژه بوجود آمده است.
تست  حالت Kh-27 در 8 آگوست 1975  بر روی یک میگ-27 آغاز  گردید اما تا 2 سپتامبر 1980 وارد خدمت نشد.ناتو کد نام AS-12 کگــــــــــلر Kegler ر ابرای این موشک تعیین کرد و در نتیجه این موشک جایگیزن موشک سنگین تر Kh-28 )  AS-9 ) شد.
در 1973 Victor Bugaiskii به ریاست مهندسی دفتر منصوب شد و کار برای ترکیب Kh-23M , Kh-25 و Kh-27  به داخل یک سیستم تک واحد برای کاهش قیمت و بهبود قابلیت انعطاف تاکتیکی را شروع کرد.طرح در پایان  1978 کامل شد و نتیجه خانواده  موشک های Kh-25MP  ( ضد رادار ) Kh-25 ML  ( هدایت لیزری) Kh-25MR ( هدایت رادیویی ) بود.
Kh-27PS /Kh-25 MP   با یک موتور  دو رنج مجهز شد که می توانست بوسیله کاهش  سرعتش طی مرحله پرواز اولیه بردش را به 60 کیلومتر افزایش دهد.سر راداری غیر فعال این موشک مجهز به 2 آنتن تنظیم شده با فرکانس  راداری 2 سیستم دفاع هوایی  بسیار مشهور غربی بود. سیستم های دفاع هوایی به ترتیب : Hawk و  Nike Hercules بودند.
همچنین موشک با یک خلبان اتوماتیک مجهز شد که قادر به اجرای حرکت Hump  ( قوز ) در مرحله پایانی پرواز بود بطوری که هدف را در یک زاویه 20-30 درجه ایی بزند و بدین گونه تاثیر کلاهک بهتر شود.
 
 موشک AS-10
 
 
 
موشک هوا به زمین  ضد رادار AS-11  :
 

KH-58  (کد ناتو : AS-11 Kilter ) موشک ضد رادار روسی با برد 120 کیلومتر است و تا سال 2004 میلادی (در غالب نمونه KH-58U )به عنوان موشک اصلی ضد راداری ارتش روسیه و متحدان طراز اول ان محسوب می شد.این موشک سرانجام بوسیله موشک ضد رادار قدرتمتد KH-31 بازنشسته شد .
 
دفتر طراحی  Bereznyak موفق به طراحی و  ساخت موشک های ضد رادار (KH-28 (AS-9 Kyle با سوخت مایع و KSR-5P شده بوداما ادغام با دفتر طراحی Raduga در سال 1967 سبب شد تا در سال 1970 Raduga سرپرست طرح موشکی KH-28 با سوخت جامد برای تجهیز جنگنده جدید Su-24M Fencer-D شود که سرانجام این طرح منجر به طراحی اولیه موشک Kh-24 گردید (قبل از تغییر نام به KH-58 )و اینگونه بود که موشک KH-58 طراحی شد
 
موشک جدید برای انهدام و مقابله پدافندهای هوایی پیشرفته دشمن نظیر MIM-14 Nike Hercules و MIM-104 Patriot نیازمند تغییرات و بهبود هایی می بود که این ارتقا و بهینه سازی ها را می توان مسبب پیدایش نمونه های مختلفی از این موشک دانست
در طول سال 1980 میلادی یک نمونه  برد بلند از KH-58 ( به نام KH-58U ) با توانایی قفل پس از پرتاب ساخته شد.ادامه توسعه و ارتقا این موشک با فروپاشی شوروری به مانند دیگر طرح های شوروی دستخوش تغییراتی شد و دفتر مذکور نمونه ایی را از KH-58 برای صادرات تولید کرد.
 
موشک KH-58 دارای طول 4.8 متر و قطر 380 میلی متر با وزنی معادل 650 کیلوگرم (هنگام پرتاب) می باشد هدایت موشک تا میانه مسیر بر عهده سیستم هدایت داخلی و در فاز پایانی بر عهده رادار غیر فعال تعبیه شده در دماغه موشک است.نیرومحرکه این موشک توسط یک متور راکتی با سوخت جامد تامین می شود که علاوه بر توانایی حمل کلاهک 149 کیلویی باعث افزایش سرعت موشک تا سقف  3.6 ماخ می شود.KH-58 بر اساس ارتفاع پرتابی خود دارای سه برد مختلف است که بر اساس پرتاب از ارتفاعات پایین -10000 و 15000 متری بردی به ترتیب36- 120و 160 کیلومتر پیدا می کند.
 
نمونه های ساخته شده:
 
KH-58 : (پروژه Lzdeliye ) نمونه اختصاصی Su-24M
KH-58U : نمونه ارتقا یافته KH-58 با بردی بیشتر و با قابلیت قفل پس از پرتاب
KH-58E : نمونه ساخته شده از KH-58U برای صادرات در سال 1991  
KH-58EM : نمونه ارتقا یافته نمونه E برای صادرات
KH-58UshE : نمونه ارتقا یافته از بروزرسانی راداری برای استفاده در جنگنده SU-30MK
KH-58UShK : نمونه به نمایش درامده در نمایشگاه ماکس 2007 با 4 باله کنترلی
 
کشورهای دارنده:روسیه - ایران- هند-مازی و پرو
 
 
 موشک AS-11  در ایران
 
 
 
موشک هوا پرتاب AS-14  :
 
Kh-29 ( کد ناتو: AS-14 Kedge) از نسل سوم موشک های هوا به زمین تاکتیکی ساخت شوروی است که در دو مدل هدایت لیزری و هدایت تلویزیونی طراحی طراحی و توسعه داده شده است
 
طراحی و ساخت:
 
طراحی و ساخت موشک Kh-29  در سال 1975 در دفتر مهندسی KB Molnia (با نام قبلی OKB-4 ) واقع در مسکو به سرپرستی  Matius Bisnovat اغاز شد. زمینه تخصصی این گروه موشک های هوا به هوا بود به گونه ایی که در کارنامه کاری این گروه  نمونه هایی موفقی از موشک های هوا به هوا نظیر(R-8, R-4 (K-80 و R-40 به چشم می خورد . طرح(Izdelye 64 (product 64 که بعدا به Kh-29 تغییر نام داد اولین موشک هوا به زمین ساخت این تیم بود .به هر حال در سال 1977 و با مرگ Matius Bisnovat تمامی طرح های موشکی این شرکت به دفتر مهندسی OKB-134 ) Vympel سابق ) از Tushino در نزدیکی مسکو منتقل شد. حال در دفتر مهندسی جدید برنامه موشکی Kh-29 به سرپرستی G. Khokhlov ادامه می یافت ناگفته نماند که از سال 1981 سرپرستی ساخت این طرح به Genadiy Sokolovskiy واگذار شد . در سال 1994 Sokolovskiy سرپرست  مرکز ساخت و توسعه FGUP GosMKB “Vympel” که از دفتر سابق مهندسی و برنامه های ساخت و ارتقا موشک Kh-29 تجدید سازمان شده بود شد(رهبری ساخت Kh-29  از این به بعد بر عهده Avangard L. Kegeles قرار گرفت).
اواین ازمایش Kh-29 در سال 1976 انجام شد و پس طی ازمایشات فنی مختلف در سال 1980 در دو مدلKh-29L با هدایت نیمه فعال لیزری وKh-29T با هدایت تلویزیونی وارد خدمت شد.
 
در ابتدا موشک( Kh-29L (“Izdelye 64L و ( Kh-29T (“Izdelye 64T بوسیله کارخانه Leningradskiy Severny Zavod (کارخانه شمالی لنینگراد) تولید شدند و در سال 1982 تولید این موشک به کارخانه BAPO “Iglim” واقع در باکو سپرده شد.پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی دوباره تولید انبوه موشک Kh-29 به کارخانه Leningradskiy Severny Zavod سپرده شد. با وجود توقف تولید در سال 2003  هنوز امار دقیقی از تعداد موشک های ساخته شده وجود ندارد ولی به هر حال گمان می رود که موشک های موجود تا چندین سال اینده در خدمت باقی بمانند.
 
Kh-29L دارای طول 3.8 متری با قطر 380 با دهانه بال (پهنای بال) 1100 میلیمتر است همچنین این موشک دارای وزن 660کیلوگرمی می باشد. 
نمونه Kh-29T مجهز به یک جستجوگر تصویربرداری Tubus-2 TV ساخت NPO Impuls است که در باند موج 0.4 تا 0.95 μm کار می کند.
 
                                
موشک AS-14L
 

این موشک قبل از پرتاب تصویری از محل مورد نظر را بر روی صفحه نمایش موجود در کاکپیت جنگنده نمایش داده (طریقه هدف گیری) و پس از پرتاب از نوع شلیک و فراموش کن (fire-and-forget) می باشد.Kh-29T  کمی سنگین 680 کیلویگرم است و دارای سرعت پرواز کمتری نسبت به نمونه Kh-29L است.این موشک با طول 3.8 متری و قطر 380 میلیمتری دارای کمینه برد 3 و بیشینه برد 12 کیلومتر است .
 
 
موشک AS-14T
 
 
 
 

سی-801 نامی است که بعدا به نمونه صادراتی این موشک اطلاق شد.ساخت سی-801 گامی مهم در صنایع نظامی چین به حساب می اید چزا که کشور چین با ساخت موشکی به مراتب بهتر و انعطاف پذیر از نسل قبلی موشک های ضد کشتی خود(کرم ابریشم) می توانست ضمن الهام گرفتن از این طرح در توسعه طرح های موشکی اینده قادر به توسعه نمونه های ضد کشتی جدیدی (چون ساخت نمونه توربوجت و ...) از این طرح نیز بود به همین خاطر هم است که سی-801 را بعنوان نسل دوم موشک های ضد کشتی ساخت چین عامل کلیدی در پیشرفت فناوری های نظامی چین به حساب می اورند و ان را کمکی اساسی در به روز شدن صنایع دریایی نظامی قدیمی (کهنه) چین می دانند.
از لحاظ ظاهر C-801 از یک بدنه یکپارچه استوانه ایی با سری مخروطی شکل تشکیل می شود.در میانه موشک 4 باله تقریبا مثلثی شکل و در انتها نیز 4 باله دیگربر روی بدنه نصب شده است.قسمت متصل شده انتهایی موشک که از لحاظ ظاهری یکپارچه ایی کاملی با بدنه ندارد در واقع تقویت کننده راکتی موشک است که پس از پرتاب و اتمام سوخت از موشک جدا می شود.از لحاظ ظاهر(بدون احتساب بخش بوستر) این موشک شباهت ظاهری زیادی به موشک فرانسوی اگزوست دارد , درست همانند حرفی که در مورد این موشک وجود دارد , ولی به غیر ازاین دو موشک تشابه قابل ذکری دیگری ندارند.بر خلاف ظاهر اگزوست این موشک (با احتساب بخش بوستر) از لحاظ ترکب بندی باله ها و بدنه شباهت قابل قبولی با شکل ظاهری موشکی چون هارپون دارد در کنار این موضوع دو موشک از لحاظ ظول و قطر نیر شباهت هایی با هم دارند به هر حال بر طبق سابقه چینی ها در استفاده موثر از تسلیحات سایر کشورها می توان متصور بود که دو موشک فوق چندان هم در ساخت و پیدایش موشک چینی بی تاثیر نبوده باشند.سی-801 دارای طول مجموع 5.81 و قطر0.36 متری است وزن پرتابی موشک بانضمام متعلقات بوستر 815 کیلوگرم ذکر شده است.
نمونه زمین و کشتی پرتاب سی-801 حداقل برد 8 و حداکثر برد 40 کیلومتر دارند در حالی که بیشه برد در نمونه هواپرتاب به 50 کیلومتر میرسد.یک نمونه تغییر یافته از موشک سی-801 نیز تحت نام YJ-12گزارش شده است که از بیشینه برد 70 کیلومتری برخوردار است.
ایران نیز ممکن است ما بین سال های 1987-88 , 100 موشک سی-801 به همراه 8 پرتاب کننده ان را وارد کرده باشد و در سال 1994 نیز خبرهای مبنی بر در اختیار داشتن 200 موشک سی-801 و تولید تحت لیساتس این موشک در خاک ایران تحت نام تندر نیز , نه به صورت تایید شده , گزارش شده است ناگفته نماند چین صادرات نمونه دفاع ساحلی از این موشک به ایران را تایید و اعتقاد به صادر کردن ان دارد به هر حال ایرانیان با یکپارچه سازی این موشک با جنگنده های F-4 خودشان اقدام به ارزیابی انان کردند در همین راستا در سال 1997 و در جریان ازمایش نهایی این موشک توسط نیروی هوایی ایران دو موشک سی-801 کی از جنگنده/بمب افکن فانتوم این نیرو شلیک شد.!
 
                      
 
موشک C-801
 
 
 
 

موشک های هوا پرتاب ضدکشتی خانواده کوثر:
 

خانواده موشك هاي كوثر شامل 4 موشك مي باشد.موشك هاي اين خانواده موشك هايي كوتاه برد هستند كه حداكثر برد آنها 25 كيلومتر و حداقل برد آنها 15 كيلومتر مي باشند. اين موشك ها را با توجه به اندازه ي كوچك و وزن كم مي تواند از ساحل ، كشتي ، هلي كوپتر و جنگنده شليك كرد.
اين موشك ها عبارتند از :                       

C-701T
اين موشك ساخت كشور چين با بردي حدود 20 كيلومتر است و تكنولوژي آن به دهه ي 90 باز مي گردد. اين موشك هم اكنون در داخل ايران توليد مي شود.
C-201R
اين موشك نيز ساخت كشور چين با برد 25 كيلومتر است و اخيرا توسط كشور چين طراحي و ساخته شده در واقع اين موشك از تكنولوژي روز بهره مي برد.اين موشك نيز هم اكنون در ايران ساخته مي شود.
دو موشك TL-10A و TL-10B
اين دو موشك توسط جمهوري خلق چين ساخته شده اند و برد 15 كيلومتري را دارا هستند. اين موشك ها نيز از تكنولوژي روز بهره مي برد و در داخل ايران توليد مي شوند. اين دو موشك بسيار به هم شبيه بوده و تنها فرق آنها در سيستم هدايتي اين دو موشك است.
 
 
 

موشک هواپرتاب ضد کشتی C-704 :
 
موشک ضد کشتی c-704 برای مقابله و انهدام اهدافی با طرفیت جابجایی مابین 1000 تا 4000 تن ساخته شده بود. ساخت چنین موشکی تنها به خاطر نیازی بود که برای این دسته از موشک ها در مقابل نمونه های کوچک تر و نمونه های بزرگ تر احساس شد, بود. این نیاز چیزی جز انهدام اهدافی با تناژ 1000 تا 4000 نبود که موشک های کوچک تر نظیر TL-6 و C-701 از تاثیر مطلوبی بر روی چینین اهدافی برخوردار نبودند و استفاده از موشک های بزرگتر نظیر C-802 و کرم ابریشم که توانایی مقابله با اهدافی با تناژ 8000 تن را داشتند برای چنین اهدافی از نظر اقتصادی مقرون به صرفه نبود.نتیجه این امر ظهور کلاس موشکی جدیدی بود که با داشتن برد کوتاه توانایی لازم را در انهدام اهداف مذکور داشته باشد.
 
موشک c-704 قابلیت استفاده در جنگنده (هواپایه) و کشتی و قایق (دریاپایه) و همچنین پرتاب از ساحل (زمین پایه) را دارد اما درباره پرتاب از زیردریایی تاکنون خبری دال بر این امر بدست نیامده است.
 
موشک های c-704 به نمایش درامده در ششمین نمایشگاه هوایی چین همگی به جستجوگرهای راداری مجهز بودند ولی به گفته و تایید مسیولین این طرح برنامه ایی جهت تجهیز این موشک با طیف گسترده تری از جستجوگرها نظیر تلویزیونی , فروسرخ و همچنین هدایت بوسیله لیزر در حال تکمیل و انجام است.نمونه هواپایه این موشک را به دلیل انعطاف پذیری بالا می توان معادل موشک امریکایی AGM-65 E/F/G/J/K مارویک به حساب اورد.
 
نمونه هواپایه C-704 با نام C-704 KD :
 
نمونه هواپایه C-704 که برای نخستین بار در هفتمین نمایشگاه هوایی Zhuhai در سال 2008 به نمایش درامد دارای مولفه KD که نمایانگر Kong Di به معنای هوا-زمین است می باشد.عمده ترین تفاوت میان نمونه های هواپایه و نمونه ضد کشتی اختلاف در سیستم های هدایتی انان است. رادار اصلی یا IR-UV هدایت موشک C-704 جایگزین جستجوگر دو باند فروسرخ شده است بنا به ادعای سازندگان ان در شناسایی پنهانکار کمک شایانی به موشک می کند.این موشک علاوه بر موارد فوق از هدایت راداری و GPS نیز استفاده می کند.
احتمال برخورد به هدف این موشک به نقل از مسئولین سازنده ان در حدود 96 درصد است.
 

موشک C-704
 
 
 
بمب هوا پرتاب کایت:
 
نوعی پخش کننده بمبلت یا بمب های کوچک فرعی است که برای حمله از دور ساخته شده است.
پیشران موشک مشابه پیشران مدل امریکایی ماوریک بوده و برد آن 15 کیلومتر است.مدل افزایش برد یافته ان نیز که می تواند از ناوبری ماهواره ای جی پی اس استفاده نماید،ساخته شده است.این سلاح که محصول پایه ان به نام کایت 2000 نامگذاری شده است،قابل حمل و بکارگیری توسط هواپیماهای اف 4 ای و اف 5 را می باشد.کایت می تواند 172 عدد بمب کوچک ضدنفر و تاسیسات را با خود حمل کند.
 
بمب کایت
 
 
 

موشک هواپرتاب ضد کشتی رعد:
 
رعد در واقع یک نوع موشک کروز ضد شناور و مخصوص حمله به اهداف سطحی است.در سال 2004 مشخص شد که صنایع دفاعی ایران ان را به موشک هوا یه زمین تبدیل و نام «تندر» را برای ان انتخاب کرده است.ایران با دریافت کروزهای C701 و  C802  از چین نسبت به ازدیاد برد و تغییر در سامانه هدایت انها اقدام کرد.همچنین نوع کاربری ان تعییر یا تست و ضمن بومی سازی،به موشکی هوا به زمین تبدیل شد. این موشک که از موتور سوخت مایع استفاده می نماید،از تولیدات سازمان هوا فضای وزارت دفاع جمهوری اسلانی ایران می باشد.
قابل توجه است که موشک C802  یا کرم ابریشم چین نیز از روی موشک روسی ساخته شده و نمونه هایی که ایران تولید نموده،تفاوت های عمده ای با نمونه های روسی و چینی داشته و بومی شده اند.با توجه به اینکه با هواپایه نمودن موشک،برد ان نیز افزایش می یابد با فرض نزدیکی موشک رعد با کرم ابریشم مشخصات این موشک به شرح زیر است:
 
طول:5.3 متر
قطر:36 سانتیمتر
پهنای بال:1.18 متر
وزن:555 کیلوگرم
پیشران: توربوفن
برد:200 تا 300 کیلومتر
هدایت:اینرسی همراه با راداری فعال
سرجنگی:165 کیلوگرم حاوی HE
 

بمب هوا به زمین قاصد:
 
GBU-78  قاصد نیز سلاح سنگین نهاجا برای حملات هدایت دقیق در هر شرایط اب و هوایی و در هر ساعتی از شبانه روز است ، قاصد یک بمب 2000 پوندی با هدایت تصویر بردار فروسرخ است که به سبب سطوح برا زای بزرگتر احتمالا برد سرشی بیشتری نیز نسبت به قدر دارد. برد سرشی این بمب از سوی منابع نهاجا  حدود 50 کیلومتر اعلام گردید و این سلاح در رزمایش میلاد نور ولایت توانست با موفقیت اهدافی در 40 کیلومتر سکوی پرتاب را منهدم سازد. برخی نیز معتقدند که قاصد یکی کپی از بمب GBU-15 ایالت متحده است ، و در واقع شباهتهای فراوانی بین این دوسلاح وجود دارد ، اما دقت در جزئیات این سلاح حکایت از یک نمونه بزرگتر از قدر دارد که از مفهوم هدایت به وسیله کانارد برای مانور پذیری بیشتر و دستیابی بهتر به هدف استفاده می نماید ،  هر فانتوم نهاجا احتمالا می تواند حداکثر 3 تیر بمب قاصد را در ان واحد حمل نماید.
 
 
 
 
 
پروژه موشک هوا به زمین راشد:
 
پروژه راشد با هدف تبدیل موشک ماوریک (AGM-65) به نمونه آموزشی (TGM-65) برای آموزش اجرا شده است .
طی این پروژه کلاهک جنگی و موتور موشک ماوریک خارج و حذف شده اند و بجای موتور موشک کیت طراحی و ساخته شده جهادخودکفایی قرار داده شده است . این کیت تمام اطلاعات از ماموریت آموزشی خلبانان در سیمولاتور هنگام شلیک موشک ماوریک و هدایت آن تا لحظه اصابت به هدف در هارد ذخیره میکند و تمامی این اطلاعات قابلیت انتقال به وسیله کول دیسک یا رابط USB به رایانه برای بررسی عملکرد خلبانان را دارد
 
 
 

موشک هوا به زمین ستار(Sattar) :

 

 

نوعی موشک هوا به زمین با هدایت لیزری است که در  3 نمونه مختلف تولید و برای اولین بار در سال 1999 به نمایش گذاشته شده است.
برابر گزارش ها،نمونه سوم این موشک نیز تولید و هواپیماهای اف4 و اف 5 میتوانند این موشک را حمل کرده و بکار گیرند.برابر براورد کارشناسان غربی ستار-1 از نظر اندازه شبیه موشک هوا به هوای ماوریک و از نظر شکل ظاهری مانند موشک هارپون امریکاست. ستار دارای دماغه ای کوچک حاوی حسگر نیمه فعال لیزری شبیه موشک مشابه فرانسوی AS30-L  و دارای باله های ذوزنقه ای متمایل به عقب در قسمت ابتدایی بدنه است. این موسک حدودا 2.5 متر طول،30 سانتی متر قطر و 210 کیلوگرم وزن دارد.سر جنگی موشک حاوی مواد انفجاری شدید به وزن 55 کیلوگرم بوده و برد ان 20 کیلومتر است.
بررسی های ابتدابب از ستار 1 نشان میدهد که این نمونه محصول دیگری است و بنظر می رسد از بمب MK&O به عنوان سرجنگی استفاده شده است.


در جلو این محصول حسگر نیمه فعال لیزری و در عقب آن سطوح کنترل ائرودینامیک مرکب از چهار باله قرار دارد.حسگر و مشخصات هدایت لیزری استفاده شده در این موشک همانند   Paveway-2 امریکا، KAB-15000L شوروی و بالاخره افر Opher  رژیم صهیونیستی می باشد.


عقیده بر این است که پیشران موشک مشابه نمونه اولیه ان(ستار-1) از نوع سوخت جامد بوده،ولی در سطوح کنترل ائرودینامیک ان تغییرات لازم انجام شده است.برد این موشک 30 کیلومتر است.
گزارش دیگری حاکی است که نمونه سوم این موشک نیز بر روی هواپیمای F-4E در برد 10 کیلومتر ازمایش شده است.این موشک علاوه بر حسگر لیزری می تواند از حسگر الکترواپتیک نیز استفاده نماید.

 
موشک ستار ۱
 
 
 

منابع : سنترال کلوب،سایت میلیتاری،وکی پدیا،گلوبال سیکوریتی،شماره 356 مجله صف،وبلاگ بلند اسمان،وبلاگ هوانورد و...

نويسنده: امیرحسام ملایی یگانه

با تشکر ویژه از: اقا رضای عزیز(shola) و اقای سامان مردانی

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

 

 

برچسب های فارسی: نیروی هوایی ایران ، موشک های هوا به هوا ، موشک هوای هوا به زمین ، موشک کوثر ، موشک ستار ، پروژه ارشد ، پروژه عصر 67 ، موشک فاطر ، موشک زوبین ، موشک قدر ، موشک قاصد ، موشک ماوریک ، بمب هدایت شونده ، موشک های ایران ، بمب های نیروی هوایی ، بمب های اف 4 ، موشک های هدایت لیزری ، کلاهک انفجار شدید ، توان هوایی ایران ، جهاد خودکفایی

+ نوشته شده در  چهارشنبه 7 مهر1389ساعت 18:38  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

مهمات هوایی و نیروی هوایی ایران / بخش اول

 

مهمات هوایی

موشک و بمب های هوایی از مهمات هوایی هستند که از پلت فرم( (Plat formهواپیماهای با سرنشین،بالگرد و هواپیمای بدون سرنشین به سوی سطح زمینی،دریایی و یا علیه هواپیما،بالگرد و موشک پرتاب تا آسیب لازم را به اهداف زمینی وارد و از ماموریت خصمانه هوایی جلوگیری نمایند.این محصولات دارای گروه بندی های مختلفی از جمله«برد» بوده و از این نظر به سه دسته زیر تقسیم می شوند»

1-موشک های کوتاه برد: تا 12 کیلومتر

2-موشک های برد متوسط: از 70 تا 80 کیلومتر

3-موشک های برد بلند: از 89 کیلومتر به بالا

این مهمات از نظر هدایت نیز به سه گروه،مهمات هوایی آزاد،کنترل شونده توسط خلبان و مهمات شلیک کن و فراموش کن(Fire and Forget) تقسیم می شوند.در صورت لحاظ نمودن فناوری هدایتی نیز این مهمات گروهای زیر را شامل می شوند»

1-      موشک و مهمات با هدایت و آشیانه یاب حرارتی.

2-      موشک و مهمات با هدایت راداری فعال و نیمه فعال.

3-      موشک و مهمات با هدایت اپتیکی و تلویزیونی.

4-      موشک و مهمات با هدایت لیزی.

5-      موشک و مهمات با هدایت INS.

6-      موشک و مهمات با هدایت ترکیبی INS و ماهواره ای(.(GPS

از نظر علمی و اثر بخشی در اهداف نیز مهمات هوایی معمولی به گروه های نامتعارف(اتمی – شیمیایی و بیولوژیکی) و مهمات متعارف تقسیم وگروه مهمات متعارف نیز دارای اقسام بشرح زیر می باشند:

-          مهمات و موشک با سرجنگی موج زا.

-          مهمات و موشک با سرجنگی ترکش زا.

-          مهمات و موشک با سرجنگی نفوذی.

-          مهمات و موشک با سرجنگی آتش زا(ناپلم ها).

-          مهمات و موشک با سرجنگی(حاوی الیاف کربن و مخصوص حمله به نیروگاه ها و خطوط انتقال نیرو و سایر تاسیسات الکتریکی).

-          موشک و بمب های ضدنفر،ضد اهداف زرهی – ضدباند و ضد استحکامات سوتی.

-          موشک و مهمات معمولی و خوشه ای انواع دیگر از این مهمات هستند.

این مهمات از زمان تولید و توسعه از جنگ جهانی اول تا کنون با تحولات زیادی همراه بوده و رشد و ظهور فناوری ها این فرصت ها را به وجود آورده که این سلاح ها بسیار موثر،دقیق و هوشیار عمل نموده و در حال حاضر تقریبا برای زدن هر هدفی به کارگیری یک یا دو فروند از انها کافی می باشد.در زمینه اهداف هوایی امروزه این سلاح ها قادرند ضمن مقاومت در مقابل امواج الکترومغناطیسی طبیعی و غیر طبیعی(   (ECM اهداف کاذب را از اهداف حقیقی تشخیص دهند.عملکرد هوشمندانه این تسلیحات باعث شده که امروز این مهمات تاثیرات زیر را در جنگ ها داشته باشند.

-          تاثیر گذاری در اصل توده و تحرک

-          کاهش مهمات مصرفی و تقلیل بار لجستیک(آماد و پشتیبانی)

-          عدم نیاز به سورتی پروازهای زیاد.

-          افزایش روحیه و اطمینان به عملکرد سلاح.

-          کاهش هزینه های جنگ.

موضوعی که در بحث مربوط به مهمات هواپایه لازم است یادآوری شود،این است که تنها توسعه و ساخت این مهمات کافی بنظر نمی رسد،بلکه هواپیماهای حامل نیز باید به تجهیزاتی مجهز باشند تا بتوانند آنها را پرتاب و کنترل نمایند.برای مثال،وقتی ما بخواهیم از بمب لیزی استفاده کنیم،هواپیمای حامل بایستی به نشان کننده لیزی مجهز بوده و یا اینکه برای پرتاب بمب تلویزیونی نیاز به دوربین اپتیک پیشرفته ای برای انتخاب هدف در کابین هواپیما،بخصوص خلبان و خط مخابراتی اطلاعاتی جهت کنترل آن در مسیر پرواز می باشد.

به طور خلاصه،برای تحقیق،توسعه،ساخت و تولید این مهمات دانش فنی،زیر ساخت صنعتی مناسب و بودجه قابل توجه مورد نیاز است.به همین دلیل با وقوع انقلاب اسلامی غربی ها بر این عقیده بودند که نیروی هوایی ایران اسلامی قابل دوام نخواهد بود و تجهیزان مربوطه در اندک مدتی زمین گیر خواهند شد.اما به لحاظ عرق دینی،علاقه مندی،دانش و هوشمندی،کارشناسان و تکنسین های نیروی هوایی توانستند این محصولات را عملیاتی نگه داشته و در طول هشت سال جنگ تحمیلی نیز به خوبی از آنها استفاده نمایند.تشکیل معاونت های جهاد و خودکفایی در نیروها نیز به این امر کمک نمود.واقعیت این است که چنانچه بخواهیم عناوین و مباحث کارهای تحقیقاتی و ابداعات کارشناسان خبره و دانشمند نیروی هوایی را بازگو کنیم،حتی چندین کتاب هم برای تشریح این کارها کافی نیست.دراین راه تلاش های سرلشگر شهید منصور ستاری،سرلشگر شهید بابایی و زحمات دیگر کارشناسان جهاد خودکفایی بسیار برجسته و قابل توجه است.امروزه تشکیل سازما هوافضا در وزارت دفاه و نظامند سازی این تلاشه ها از طریق معاونت آماد و پشتیبانی ستاد کل نیروهای مسلح در سرعت بخشی به  پروژها و هدفمند سازی آنها که تحت زعامت رهبر فرزانه انقلاب،حضرت ایت الله خامنه ای انجام می شود،موجب تعجب کارشناسان دنیا خواهد شد.

در این مقاله قصد بر این است که علاوه بر دستاوردهای نیروی هوایی در زمینه بمب ها و موشک ها به برسی و معرفی تمام موشک ها و بمب موجود در نیروی هوایی در تمامی سطوح هوا به هوا،هوا به سطح بپردازیم با توجه به اینکه پدافند هوایی از زیر مجموعه نیروهایی خارج گشته در این مقاله مربوط به موشک های پدافند هوایی مطلبی درج نخواهد شد.در اینده نزدیک در مقاله ای جامع به برسی توانمندی های نیروی پدافند هوایی جمهوری اسلامی می پردازیم.

                                                                          

                                                             برای پیگیری مطلب روی لینک ادامه مطلب کلیک کنید


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  چهارشنبه 7 مهر1389ساعت 17:32  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

معرفی موشک فوق مدرن بولاوا Bulava/RSM-56

هم اکنون مرجله جدیدی در ساخت سلاح هسته ای استراتژیک روسی ویژه پرتاب از دریا فرا رسیده. فرمانده کل نیروی دریایی روسیه اعلام کرده بود که تولید انبوه موشک استراتژیک دریایی "بولاوا-ام" (طبق طبقه بندی غربی SS-NX-30) آغاز شده است. این موشک پیشرفته روسی از خانواده موشکهای بالستیک قاره پیماست که منحصرا از زیردریایی شلیک میشود و جدیدترین و مدرن ترین موشک قاره پیما یی است که تابه حال برای شلیک از زیردریایی طراحی و ساخته شده است .

به گفته کارشناسان موشکی روسیه این موشک سوخت جامد ، از نظر طراحی و تکنولوژی بر اوج قله رده بندی موشکهای بالستیک قرار دارد .

به گفته مقامات ارشد موشکی روسیه این موشک از نظر تکنولوژی ساخت کاملا در برابر طرح سپر ضد موشکی امریکا که در حال اجرای ان می باشد مصونیت دارد و این طرح نمی تواند در برابر این موشک و موشکهای سری TOPOL-M واکنش خاصی نشان دهد .

توانایی موشک در انجام مانور تا رسیدن به هدف یکی از راههای گریز موشک از هواپیماهای رهگیر ضد موشک تا رسیدن به فاز پایانی شلیک می باشد . اما فاز پایانی مهمترین مرحله یک موشک بالستیک است و برای افزایش شانس رسیدن موشک به هدف در این فاز اقدامات و تمهیدات ویژه ای اندیشیده شده است .

مهمترین اقدام پوشاندن کلاهک موشک با پوشش خاصی است که ان را در برابر مواد شیمیایی ، اشعه رادیو اکتیو ، تداخلات الکترومگنتیک ( EMP ) و پارازیتهای رادیویی و مزاحمتهای فیزیکی مصون نگه می دارد . تا قبل از این موشکهایی که ساخته می شدند با یک انفجار اتمی در فاصله حتی 10 کیلومتری و رسیدن تشعشعات به کلاهکشان از کار می افتادند ( یکی از راههای از بین بردن موشکهای بالستیک یک انفجار اتمی در ارتفاع بالا و از کار انداختن ان توسط تشعشعات است این روش از روشهای اولیه و پایه برای از بین بردن موشک قبل از رسیدن به محدوده هدف است )

                                        

کشنده های بولاول

اما این موشک طوری طراحی شده است که قابلیت ایستادگی و مقاومت در برابر چنین انفجارهای اتمی را حتی تا فاصله 500 متری خود نیز دارد . و رهگیری ان تا هنگامی که فاز پایانی ان به اتمام نرسیده است به خاطر قابلیت مانور زیاد ان بسیار مشکل است . و تا زمانیکه این حرکت ادامه دارد رهگیری و انهدام ان مشکل است .

تکنولوژی موشک SS-NX-30 از لحاظ ساخت همانند موشک SS-27 است و تنها فرق این دو ، کاهش اندک برد نهایی موشک SS-NX-30 است که برد ان را به 10 هزار کیلومتر رسانده است و دلیل این کاهش ، انطباق موشک با شلیک از زیردریایی می باشد . فرق دیگر نیز طبق گزارشات در کلاهک انهاست که موشک Bulava میتواند کلاهکهای اتمی 550 کیلو تنی حمل کند . تعداد دقیق کلاهکهایی که این موشک حمل می کند مشخص نیست اما گفته میشود کلاهکها هر یک دارای سیستمی هستند که می توانند با ایجاد چند کلاهک مجازی در دید رادارهای دشمن ، انها در رهگیری به اشتبان بیاندازند .

سیستم هدایت کلاهکها توسط کامپیوتر است که با ماهواره GLOSNASS هدایت را انجام می دهد . این سیستم ناوبری میزان دقت این کلاهکها را به حدود 350 متر رسانده است . البته به گفته برخی سایتها این دقت از این مقدار هم بیشتر است .

این موشک روی رزم ناوهای استراتژیک زیر دریایی از نوع پروژه 955 "بوری" کار گذاشته می شود. سه فروند از این نوع زیردریایی با نام های "یوری دلگاروکی"، "ولادیمیر مونوماخ" و "الکساندر نفسکی" استفاده خواهند شد.

"یوری دلگاروکی" اولین فروند از این نوع رزم ناوهایی است که باید در عرشه خود دوازده موشک SS-NX-30 را جای دهد. در ابتدا برای دلگاروکی و رزم ناوهای مشابه آن، موشک "دی-19 ام" تحت عنوان "بارک" در دفتر طراحی میاسکی ساخته شده بود. اما معلوم شد که سازندگان از حد ابعاد مجاز فراتر رفته اند (که به همین دلیل مجبور شدند زیر دریایی را با آن تطبیق دهند)، پس از آن نیز در زمان پرتاب سایر نقایص آشکار شدند. در نتیجه در سال 1998، زمانی که موشک در حد 80% آماده بود، پروژه تعطیل شده و این سفارش به انستیتو فناوری های گرمایی مسکو منتقل شد که سکوی پرتاب و مجموعه موشکی "پی. اس.-12ام.2" تحت عنوان "توپول-ام" (SS-27) را ساخته بود. موشک دریایی این انستیتو "بولاوا-ام" نام گرفت.

                

اما آن نیز با دشواری هایی مواجه شد. از 6 پرتاب آزمایشی 4 پرتاب با شکست کامل مواجه شدند. به اجبار آزمایش دیگری انجام شد، طبق گفته فرمانده کل نیروی دریایی روسیه موفقیت آمیز بود، اما طبق نظرات کارشناسان مستقل، بدون درخشش خاصی انجام شده بود. اینطور که کارشناسان می گویند، یکی از سه کلاهک روی موشک، به میدان تیر نرسیده است. اما این مسئله سازندگان بولاوا و مدیران آنها را نا امید نکرد. "آناتولی پرمینوف" رئیس آژانس فدرال فضایی روسیه "روس کاسموس" ( این آژانس پاسخگوی طراحی و عرضه مجموعه های موشکی استراتژیک به نیروهای مسلح و از جمله نیروی دریایی روسیه می باشد) تاکید کرده بود که قبل از عرضه موشک به نیروهای مسلح، حداقل به 12-14 پرتاب نیاز است. در عین حال وی به تجربه آمریکا اشاره داشت که ضمن ساخت موشک مشابه "Trident II" نیاز به 19 پرتاب از زمین و 9 پرتاب از زیردریایی داشتند.

همچنین در ادامه دو آزمایش دیگر برای بولاوا انجام خواهند شد و بطور کامل این آزمایش ها در سال های بعد ادامه خواهند یافت. یکی از این آزمایش ها نیز برای تعیین حداکثر برد پرواز آن خواهد بود. فعلاً مشخص نیست که به کجا پرواز می کند.

طبق اطلاعات منتشره در مطبوعات غربی، موشک سه پله ای بولاوا که با سوخت جامد کار می کند، یکی از سبک ترین موشک ها در نوع خود است. وزن آن 30 تن و برد عمل آن 8 هزار کیلومتر است. این موشک می تواند به 4 تا 10 کلاهک هسته ای مجهز شود.

احتمالاً بولاوا با 10 کلاهک در نیروهای مسلح روسیه پذیرفته خواهد شد، چرا که در غیر این صورت ارزش نظامی آن چندان زیاد نخواهد بود. مسئله در این است که زیردریایی های اتمی نوع "بوری" با 12 سکوی پرتاب موشک طراحی شده بودند. ساختمان رزم ناو "یوری دلگاروکی" دقیقاً چنین خواهد بود. اما زیردریایی بعدی از همین پروژه، یعنی "ولادیمیر مونوماخ" و "الکساندر نفسکی"، اکنون با قابلیت پرتاب 16 موشک ساخته می شوند. اگر طرح های موجود اجرا شوند، روی سه زیردریایی اتمی 44 بولاوا و 440 کلاهک هسته ای جای می گیرند. این سهمی چشمگیر در بالا بردن توان بازدارندگی استراتژیک هسته ای خواهد داشت که از دکترین نظامی روسیه سر چشمه می گیرد.

آزمایش های "بولاوا" و ویژگی های آن از اسرار دولتی روسیه هستند. اما فقط نه برای آمریکا، زیرا این کشور نمایش پرواز موشک ها و ویژگی های اصلی فنی-نظامی آن را مطابق پیمان کاهش سلاح تهاجمی استراتژیک (START-1) از دست اول دریافت می کند. بدین ترتیب این تنها رازی برای نظامیان و طراحان روسیه است و یا شاید برای شهروندان که از مالیات آنها این مجموعه های موشکی ساخته می شوند، چرا؟

یکی از علل سری بودن اوضاع پیرامون "بولاوا" و "یوری دلگاروکی" و سایر رزو ناوهای مشابه آن در این است که آنها اسیر جاه طلبی های سیاسی برخی از مقامات بلندپایه روسیه شده اند این سبب می شود که تولید انبوه "بولاوا" که هنوز تکمیل نشده آغاز شده و باری دیگر وعده داده شود که رزم ناو جدید مجهز به موشک جدید استراتژیک به نیروی دریایی روسیه عرضه خواهد شد.

آخرین زیردریایی اتمی، رزم ناو موشکی-استراتژیک نوع سنگین پروژه 941 به نام "آکولا" (طبق طبقه بندی غربی Typhoon) نیز پس از پایان یافتن آزمایش ها قرار است به "بولاوا-ام" مجهز شود. در "آکولا" بر خلاف پروژه 955، نه 12 و 16 و بلکه 20 سکوی پرتاب موشک وجود دارد. این می تواند بلافاصله پتانسیل بازدارنگی هسته ای دریایی روسیه را به میزان 200 کلاهک افزایش دهد.

                  

حمل کننده بولاوا

"سرگی ایوانوف" معاون نخست وزیر فدراسیون روسیه اعلام داشته که مسئولین "روس کاسموس" باید موضع فعالتری در رابطه با آزمون و آماده سازی تولید انبوه مجموعه های موشکی استراتژیک "بولاوا" داشته باشند. "توجه کافی به کارهای مربوط به قطعات و سازه های مجموعه های موشکی استراتژیک "بولاوا" که باید روی زمین انجام شوند، مبذول نمی شود. کم نیستند مواردی که آزمون های عملی به محاسبات ریاضی تبدیل می شوند". در 23 دسامبر 2008پس از پرتاب موشک "بولاوا" از زیردریایی اتمی "دمیتری دانسکوی"، این موشک خودبخود نابود شده و در هوا منفجر شد.

این موشک می تواند شش یا ده بلوک هسته ای هیپرسونیک با قابلیت مانور و رهنمون سازی جداگانه داشته باشد که می توان ارتفاع و جهت مسیر پرواز آنها را تغییر داد.

در حال حاضر این موشک در زیردریاییهای کلاس تایفون روسیه استفاده می شوند ولی به زودی با تحویل اولین زیردریایی ‘ Borey’ class در این زیردریاییی نیز استفاده خواهند شد زیرا این زیردریایی پیشرفته انطباق کامل با این موشک دارد و جایگاههای موشک آن مخصوص پرتاب همین سری موشک هستند. ایران هم در رزمایش پیامبر اعظم اعلام کرد که یک نمونه از آن را ساخته و با موفقیت آزمایش کرده که تصویری از آن منتشر نشده. موشک ایرانی قادر بود که چهار هسته یا کلاهک داشته باشد.

                            


خصوصيات        

عملكرد: موشک بالستیک هسته ای (پرتاب از زیر دریایی)

كشور سازنده: روسیه

شرکت سازنده: FSUE Votkinsky Zavod

طول: 11.5 متر

قطر: 2 متر

وزن: 36.8 تن

برد عملیاتی : 8000 کیلومتر و در برخی منابع 10000 کیلومتر

پیشرانه: موتور سه مرحله ای سوخت جامد

کلاهک: 6کلاهک جنگی هر کدام به قدرت 150 کیلوتن

سیستم هدایت: هدایت به وسیله ی سیستم اینرسیایی،مکان یابی با سنسورهای Stellar یا سیستم گلوناس

دایره خطا: 350 متر

تعداد کلاهک : 10 عدد (تایید نشده)

سال ورود به خدمت: 2009

منبع : برگرفته از انجمن هوافضا

نويسنده: مهدی وجدانی

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

 

 

برچسب های فارسی: موشک بالستیک ، موشک ، موشک بالستیک اتمی ، موشک بولاوا ، موشک پرتاب از زیر دریایی ، نخستین موشک کروز ، نخستین موشک ناو پرتاب ، نیروی موشکی روسیه ، موشک سطح به سطح ، موشک قاره پیما ، موشک های روسیه ، شلیک موشک بالستیک

+ نوشته شده در  چهارشنبه 7 مهر1389ساعت 3:21  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

موشک های ماهواره بر ایران

 

 

کاوشگر-1

جمهوری اسلامی ایران با پرتاب ازمایشی ماهواره سفیر-1 در تاریخ 17 اوت 2008 اولین قدم ها را برای پرتاپ ماهواره به فضا برداشت. در این تاریخ ایران اولین سفیر را که فاقد محموله بود به فضا پرتاب کرد. در همان روز رضا تقیزاده رئیس سارمان هوا و فضای جمهوری اسلامی در گفتگو با صدا و سیما خبر پرتاب موفقیت امیزه ماهواره بر سفیر به فضا را مخابره کرد و اعلام کرد که  سفیر موفق شده است ماهواره ای ساختگی در 650 کیلومتری از زمین و در مدار لئو قرار دهد.

هر چند که طبق روال معمول کشورهای غربی و در راس انها امریکا اعلام کردند که این ازمایش موفقیت امیز نبوده و ایران به انچه میخواسته است نرسیده است.این اظهارات با پاسخ محکم طرف ایرانی مبنی برا پرتاب ماهواره امید ظرف شش ماه کمتر پاسخ داده شد.

در این زمان مقامات رسانه ها و متخصصین غربی جنگ روانی شدیدی را بر عیله ایران به راه انداختند مبنی بر پیشرفته نبودن این پرتابگر که نمونه ای از این اظهارات را در زیر مطالعه می فرمایید

نشريه دفاعي "جينز" همان ماه در گزارشي ضمن تاييد موفقيت آميز بودن پرتاب افزود كه فناوري آن از موشك شهاب-3 ايران برتر نيست.

اين نشريه نوشت: "بيانيه هاي ايران حاكيست كه پرتاب دو مرحله اي بوده است كه نشان دهنده بهبود چشمگير در توانايي هاي ايران خواهد بود... با اين حال معاينه نزديكتر تصاوير پرتاب نشان مي دهد كه اين يك موشك يك مرحله اي با سوخت مايع است."

البته ناگفته نماند که ماهواره بر سفیر-1 شباهت ظاهری بسیار زیادی به موشک شهاب-3 داشت و از لانچر مخصوص پرتاب این موشک پرتاب شد.

                                  موشک های ماهواره بر ایران

سرانجام ایران در تاریخ 2 فوریه 2009  به وعده خود عمل کرد و ماهواره تماما ایرانی امید را به وسیله پرتابگر کاملا ایرانی سفیر-2 به فضا پرتاب کرد.سفیر-2 براساس برنامه‌هاي از پيش تعيين شده ماهواره اميد در مداري بيضوي با حضيض 250 كيلومتر و اوج حدود 500 كيلومتر در فضا قرار داد .

حتی سازمان فضانوردي آمريكا، ناسا، پرتاب ماهواره ملي اميد به مدار زمين را تاييد كرد. تاييد ناسا در اين خصوص در حالي صورت گرفت كه مسوولان آمريكا اين پيشرفت علمي از سوي ايران را يك نگراني قلمداد كرده بودند و باوجود تاييد اين مساله از سوي ناسا، مطمئنا نگراني‌هاي آنها افزايش يافته است.

يكي دیگر از نكات قابل توجه در خصوص ماهواره ملي اميد و موشك سفير كه وظيفه حمل اين ماهواره را برعهده داشته اين است كه جمهوري اسلامي ايران در شرايط تحريم، به چنين توانمندي دست يافته و توانسته است با تكيه بر دانش بومي با موشك سفير كه يك موشك دو مرحله‌اي است اين ماهواره را به فضا پرتاب كند.

                            موشک های ماهواره بر ایران

این واقعه و پرتاب ماهواره ایرانی امید توسط ماهواره بر سفیر در حالی صورت پذیرفت که تا قبل از این ایران یک ماهواره فعال در فضا در اختیار داشت،ماهواره سینا-1 که در سال 84 و توسط ماهواره بر روسی Cosmos-3m  و از پایگاه فضایی Plesetsk در مدار قرار گرفته بود و پرتاب ماهواره ایرانی که با ماهواره بری 100% ایرانی  در فضا قرار گرفته بود باعث بهت و حیرت جهانیان گشت و نوید اینده ای روشن ایران در فضا را می داد.

پیش از ایران هشت کشور؛ شوروی (۱۹۵۷)، ایالات متحده آمریکا (۱۹۵۸)، فرانسه (۱۹۶۵)، ژاپن (۱۹۷۰)، چین (۱۹۷۰)، بریتانیا (۱۹۷۱)، هند (۱۹۸۰) و اسرائیل (۱۹۸۸) مستقلا موفق به پرتاب ماهواره شده بودند.

 

ماهواره بر سفیر-2

«ماهواره بر سفير2» موشك حامل ماهواره از كلاس سبك به شمار مي‌رود كه قادر است ماهواره‌اي سبك را در مدار LEO قرار دهد. كمترين ارتفاع مدار آن 250 كيلومتر و ارتفاع اوج آن در حدود 500 كيلومتر است، «ماهواره بر سفير2» دو مرحله‌اي بوده و در هر مرحله از موتورهاي جداگانه استفاده شده است.
بخش محموله نيز بر روي مرحله دوم نصب مي شود، محموله متشكل از ماهواره، آداپتور و فيرينگ مي باشد.
فيرينگ پوشش محافظ دو تكه‌اي مي باشد كه بر روي مرحله دوم نصب شده و ماهواره را در بر مي‌گيرد و از آن در برابر شرايط نامساعد محيطي محافظت مي‌كند، اين پوشش به محض خروج از جو باز شده و جدا مي‌گردد. طول «ماهواره بر سفير2»در حدود 22 متر، قطر آن 1 / 25 متر و وزن آن بالغ بر 26 تن است.

                           موشک های ماهواره بر ایران

 سابقه فني

ارسال محموله به فضا معمولاً با موشك هاي غول پيكر انجام مي شود و تنها مراكزي مي‌توانند وارد اين مقوله شوند كه ساختار كارشناسي و فناوري لازم را دارا باشند، پرتاب «سفير اميد» با اينكه پله اول در اين مسير
مي‌باشد، لاكن پرتاب يك ماهواره بر 26 تني جهت قراردادن يك ماهواره در مدار بيضوي 530-250 كيلومتري مي‌باشد.
اين مهم با تكيه بر سوابق تجربي مراكز هوافضايي جمهوري اسلامي ايران كه تا كنون بارها موشك‌هاي بزرگي را براي تست‌هاي مختلف و از جمله تست كاوشگر پرتاب نموده‌اند قابل انجام مي‌باشد، اين مراكز هستند كه با داشتن سيستم‌هاي مديريتي و كيفيتي بالا و داشتن متخصصين مورد نياز مي‌توانند ضريب اطمينان لازم براي اينگونه ماموريت‌ها را ايجاد نمايند.
نكته مهم اينكه در «ماهواره بر سفير2»بيش از 10 هزار تنوع قطعه به كار رفته است.
سهم قطعات پيچيده صنعتي در آن قابل توجه است و تمام قطعات توليدي آن در صنايع داخلي ساخته مي‌شود.

 صنايع توليد بخش‌هاي مختلف «ماهواره بر»

الف: بخش طراحي و تحقيقات
براي تحقيقات، طراحي و توليد يك «ماهواره‌بر» بخش طراحي با توجه به انتظارات كارفرما طراحي كلان «ماهواره بر» را انجام مي‌دهد و سپس مشخصات مورد نياز خود را از مجموعه‌هاي موتور و پيشرانه، سوخت، هدايت و كنترل، سازه و محفظه ي ماهواره معلوم مي‌نمايد.
پس از آن صنايع سيستم، به عنوان كارفرما براي سازنده اجزاء فوق عمل كرده پروژه‌هاي مختلفي براي هر يك از صنايع تعريف مي‌كند.

ب: صنايع موتور
«ماهواره بر سفير 2» داراي دو موتور مرحله يك و مرحله دو مي باشد كه هر دو در اين صنايع ساخته مي‌شود. موتور مرحله اول كه موتور اصلي پرتاب مي باشد قادر است محموله 26 تني را تا ارتفاع 68 كيلومتر حمل نمايد و پس از آن با جدايش مرحله اول مامويت موتور مرحله دوم شروع مي شود كه خود از دو موتور تشكيل شده است و علاوه بر ايجاد پيش رانش با تغيير زوايه امكان كنترل مرحله دوم سفير را فراهم مي نمايد. در صنايع موتور فرايندهاي پيچيده‌اي در ساخت قطعات، محفظه موتور، انژكتورها و توربوپمپ‌ها وجود دارد كه تماماً با توان داخلي انجام مي‌شود.

                    موشک های ماهواره بر ایران

ج: صنايع سازه
سازه‌هاي فضايي به خاطر نوع كابرد از ويژگي هاي خاص برخوردارند، و علاوه بر سبك بودن بايستي داراي تحمل خوب مكانيكي باشند تا در برابر فركانس‌هاي لرزش و تنش‌ها و فشارهاي دروني و بيروني مقاومت نمايند.
لذا به تخصص بالاي طراحي و فناوري قابل قبول توليد نياز است تا مواد مورد نظر انتخاب شده و اجزاء ساخته شوند و به روش‌هاي علمي و مهندسي اتصالات صورت گيرد.

د: صنايع سوخت
«ماهواره بر ها» در جهان از سوخت هاي خاص استفاده مي نمايند كه تامين آنها به هيچ وجه از منابع خارجي ميسر نمي باشد لذا در اين صنايع تاسيسات صنعتي سوخت هاي مورد نياز ايجاد شده كه توانايي تامين نيازهاي صنايع موتور و بخش‌هاي تحقيقاتي را دارا مي باشد. مهندسين طراحي در اين صنايع بدون نياز به كمك خارجي كارخانجات لازم را طراحي و به بهره برداري رسانيده‌اند.

هـ: صنايع هدايت كنترل
در اين صنايع ده ها مجموعه الكتريكي و الكترونيكي كه در سامانه پرتاب ماهواره كاربرد دارند، طراحي و ساخته مي‌شود. قطعات الكترونيك را بخش آماد تهيه مي‌كند و قطعات توليدي در بخش‌هاي صنعتي توليد مي شوند بلوك‌هاي كامپيوتر پرواز، سيستم ناوبري، منابع تغذيه، باطري‌ها، عملگرها، فشارسنج‌ها، كابلاژ و كليه تسترهاي ذاتي بلوك‌ها، تستر «ماهواره بر» و تستر پرتاب در اين صنايع طراحي و ساخته مي‌شوند.

و: صنايع تجهيزات پرتاب
در اين صنايع كليه تجهيزات حمل و آماده‌سازي «ماهواره بر» و تجهيزات ميدان تست و پرتاب «ماهواره بر» ساخته شده و نصب مي‌گردند برج سرويس مستقر در ميدان نيز در اين صنايع طراحي و ساخته شده است. همچنين آماده سازي قبل از پرتاب و شارژ سوخت در اين ميدان انجام مي‌گردد.

ز: صنايع ساخت سنسور
در صنايع هوافضايي ساخت سنسورهاي شتاب و سرعت از عوامل تعيين كننده است و توانمندي در اين زمينه گام مهمي در ساخت سيستم‌هاي ناوبري به شمار مي‌آيد.

موشک های ماهواره بر ایران

خصوصيات  فنی ماهواره بر سفیر-2      

عملكرد: پرتابگر ماهواره

كشور سازنده: ایران

سازنده: سازمان فضایی ایران

طول: 22 متر

قطر: 1.25 متر

وزن: 26 تن

پیشرانه: موتور 2مرحله ای

 

ایران و برنامه آینده(ماهواره بر سیمرغ)

موتور ماهواره بر سيمرغ از ديگر دستاوردهاي پژوهشگران کشور است که با دستيابي به اين فناوري از اين پس کارخانجات ساخت موتور ماهواره برها قادر خواهند بود که موتورهاي مورد نياز حامل ماهواره را توليد کنند. اين قابليت، مرحله نويني براي طراحي ماهواره براي آينده است.
 ساخت موشك ماهواره بر سيمرغ بعد از پرتاب موفق ماهواره بر سفير در برنامه كاري سازمان صنايع هوافضا قرار گرفت.
با عنايت به خواست و تاكيد مقام معظم رهبري مبني بر ضرورت برخورد جهادي در كسب علوم و فناوري هاي جديد و قطع تمام وابستگي ها، اين كار حاصل تلاش بي وقفه و شبانه روزي دانشمندان و متخصصان جوان كشورمان به منظور اجراي برنامه هاي فضايي كشور و قطع وابستگي به كشورهاي صاحب فناوري فضايي مي باشد.ماهواره بر «سيمرغ» موشكي دومرحله اي با سوخت مايع بود كه ماموريت اوليه آن قرار دادن ماهواره «طلوع» به جرم حداقل 100كيلوگرم در مداري با ارتفاع حضيض 500 كيلومتر و زاويه ميل مداري 55 درجه را داشته و همچنين قادر به تزريق ماهواره هايي با جرمي در حدود 800 كيلوگرم در مدارات نزديك به زمين يا
LEO مي باشد.ارتفاع اين ماهواره بر حدود 26 متر و قطري در حدود 5/2 متر مي باشد. وزن اين موشك در لحظه استارت به حدود 100 تن خواهد رسيد.ماهواره بر سيمرغ با استفاده از نسل جديد و پيشرفته موتورهاي سوخت مايع قادر خواهد بود به سرعتي برابر 7500 متر بر ثانيه جهت تزريق ماهواره در مدار 500 كيلومتري دست يابد.
در مرحله نخست اين ماهواره بر از موتور 128 تن به همراه يك موتور كنترلي 15 تن استفاده مي شود كه در مجموع تراست اين مرحله به 143 تن خواهد رسيد.اين موتور مي تواند در ماهواره برهايي با قدرت زيادتر نيز در آينده مورد استفاده قرار گيرد
.

                    موشک های ماهواره بر ایران

خصوصيات  فنی ماهواره بر سیمرغ      

عملكرد: پرتابگر ماهواره

كشور سازنده: ایران

سازنده: سازمان فضایی ایران

طول: 26 متر

قطر: 2.5 متر

وزن: 77 تن

وزن محموله: 60 کیلوگرم

منبع : خبرگزاری فارس،وکی پدیا،روزنامه ایران،گلوبال سیکوریتی

نويسنده:امیرحسام ملایی یگانه

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

 

 

برچسب ها: موشک ماهواره بر،صنایع فضایی ایران،کاوشگر-1،موشک سفیر امید،پرتابگر ماهواره،ماهواره امید،مشخصات فنی سفیر امید،ساخت موشک،ماهواره بر سیمرغ،ماهواره بر،کاوشگر-2،سازمان هوافضای ایران،پایگاه فضایی ثامن

+ نوشته شده در  سه شنبه 6 مهر1389ساعت 0:49  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

نخستین کروز برای شناورها RGM-6

RGM-6 اولین موشک استراتژیک هدایت شونده بلند برد مسلح به کلاهک اتمی بود که در نیروی دریایی آمریکا طراحی و تولید شد.
پس از اینکه در اواخر سال 1944 در جنگ جهانی دوم از پرنده های کنترل شونده بدون سرنشین (که به یک یا دو بمب مسلح بودند) برای حمله به اهداف محافظت شده استفاده شد نیروی دریایی مطالعاتش برای تولید یک موشک هدایت شونده سطح به سطح را در سال 1946 شروع کرد و در آغاز قرار شد تا از بدنه موشک JB-2 نیروی هوایی که در حقیقت یک کپی تمام عیار از موشک V-1 آلمان بود استفاده شده و این موشک را برای شلیک از شناورها و زیر دریایی ها آماده کنند اما به زودی مشخص شد که سازه این موشک اصلا برای این منظور مناسب نیست(در نتیجه از موشک JB-2 در تست های مربوط به سیستم های هدایت و پرتاب در سالهای 1947 تا 1950 استفاده شد) به همین جهت شرکت Vought مامور طراحی و تولید این موشک کوتاهبرد (که بردی معادل 320 کیلومتر یا به عبارتی 200 مایل را داشت) شد تا اینکه در سال 1946 رسما قرار دادی بین این شرکت و نیروی دریایی آمریکا برای تولید موشک SSM-8 منعقد شد.
 
                         نخستین کروز برای شناورها RGM-6
 
این موشک کروز که به Regulus معروف بود از یک موتور توبوجت بهره میبرد وبا استفاده از دو بوستر راکتی سوخت جامد میتوانست از عرشه ناوها و زیر دریایی ها پرتاب شود ، همچنین این موشک از یک سیستم هدایت فرمان رادیویی استفاده میکرد و در تمام مدت پرواز کنترل آن بر عهده ایستگاه کنترل (اعم از زمینی ، دریایی و هوایی) بود و شیوه معمول برای رسیدن به حداکثر برد ، روش دست به دست کردن بین کنترلر ها بود که میشد تا 3 بار به صورت پله ای ، کنترل آن از یک کنترلر به دیگری واگذار شود مثلا اول ایستگاه زمینی ان را پرتاب کرده و بعد تحویل ایستگاه دریایی (شناور) دهد و سپس کنترل ان برای اصابت به هدف به ایستگاه هوایی (هواپیما) واگذار شود.(مانند بسیاری از پهپاد ها)
 
                               نخستین کروز برای شناورها RGM-6   
 
نمونه آزمایشی این موشک که XSSM-N-8 نام داشت دارای یک سیستم ارابه فرود بود که امکان فرود امدن برای استفاده مجدد را به ان میداد ؛ اولین پرواز این نمونه در ماه مارس سال 1951 به وقوع پیوستو یک سال بعد و در ماه نوامبر سال 1952 اولین پرواز این موشک از عرشه یک ناو انجام شد که راه را برای پرواز سوم که قرار بود از یک زیر دریایی به انجام برسد هموار کرد ؛ و در نهایت در ماه جولای سال 1953 اولین شلیک این موشک توسط زیر دریایی به وقوع پیوست و این موشک با موفقیت توسط زیر دریایی USS Tunny شلیک شد ، در این زمان موشک SSM-N-8 رسما Regulus I نامیده شد تا از نمونه SSM-N-9/RGM-15 Regulus II. که در دست تولید بود و قرار بود به زودی وارد خدمت شود تمایز داده شود.
در ماه می سال 1954 موشک Regulus I رسما عملیاتی اعلام شد و این موشک های تاکتیکی SSM-N-8a نامگذاری شدند ؛ از تفاوتهای موجود بین نمونه های عملیات و پیش نمونه میتوان به حذف ارابه فرود (به این دلیل این عمل انجام گرفت که برگشتی برای این موشک متصور نبود همچنین با این کار فضای حاصله برای حمل سوخت بیشتر مورد استفاده قرار گرفت) و اندکی بر آمدگی دماغه (برای استفاده از کلاهک های اتمی W-5 و W-27 اشاره کرد.
 
                            نخستین کروز برای شناورها RGM-6
 
تا سال 1957 تعداد 16 فروند شناور شامل 10 ناو هواپیمابر کلاس Essex ، 4 ناوشکن و 2 زیر دریایی به این موشک مسلح شدند به علاوه تعداد زیادی از زیر دریایی ها نیز به تجهیزات هدایتی این موشک مجهز شدند.
اما با وجود تمامی مزایا  این سیستم دارای یک سری نقص هایی هم بود مثلا زیر دریایی که قصد شلیک این موشک را داشت باید به سطح آب امده و ثابت میماند (که در این هنگام احتمال شکار شدن آن به وسیله پرنده ها و کشتی های دشمن بسیار زیاد بود) تا موشک را شلیک کند یا مثلا سیستم هدایت این موشک در مقابل اخلالگر ها ECM بسیار اسیب پذیر بود و در نهایت از آنجا که این موشک فراصوت نبود و در مسیر مستقیم حرکت میکرد احتمال کشف و رهگیری اش بسیار زیاد بود.
در سال 1960 Regulus I از خدمت در ناو های هواپیما بر بازنشسته شد(ولی در نقش هدف تمرینی برای خلبانها شکاری ها البته بودن سرجنگی اتمی به کار گرفته میشد) ولی تعداد زیر دریایی هایی که از این موشک استفاده میکردند به 5 فروند افزایش یافت که در نهایت با ورود به خدمت موشک بالستیک UGM-27 Polaris ، Regulus I از خدمت در زیر دریایی ها هم بازنشسته شد.
این موشک در حالی در سال 1964 بازنشسته شد که تعداد 500 تیر از آن ساخته شده بود و تعداد زیادی از آن هم به نمونه هدف پرنده BQM-6C (که در آغاز KDU-1 نام داشت) تبدیل شده بودند.

 

خصوصيات        

عملكرد: موشک کروز هسته ای

كشور سازنده: آمریکا

شرکت سازنده: Vought

طول: 10.1 متر

عرض بالها: 6.4 متر

قطر: 1.4 متر

وزن: 4670 کیلوگرم خود موشک / 790 کیلوگرم بوستر

برد عملیاتی : 925 کیلومتر

سرعت: 960 کیلومتر بر ساعت / 1.1 ماخ در فاز شیرجه

پیشرانه: یک موتور توربو جت Allison J33-A-18A با کشش 20 کیلو نیوتن

کلاهک: اتمی W-5 با قدرت 40 کیلوتن یا W-27 با قدرت 2 مگاتن

بوستر: 2 بوستر راکتی سوخت جامد Aerojet General هریک با کشش 146 کیلونیوتن

مکانیزم انفجار: فروسرخ

سال ورود به خدمت: 1954

منبع : http://www.designation-systems.net/dusrm/m-6.html

نويسنده: محمدرضا

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

مو

 

 

برچسب های فارسی: موشک کروز، موشک ، موشک کروز اتمی ، کروز امریکایی ، موشک کروز هسته ای ، نخستین موشک کروز ،نخستین موشک ناو پرتاب، نیروی دریایی امریکا ، موشک سطح به سطح ، موشک کروز دریایی ، موشک دریاپایه، شلیک موشک کروز

برچسب های انگلیسی: Vought SSM-N-8 , RGM-6 , strategic long-range nuclear-armed guided missile, U.S. Navy , missile , surface-to-surface missile , U.S. Military , US Naval Weapons , cruise

+ نوشته شده در  شنبه 3 مهر1389ساعت 0:53  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

موشک هوا به هوای R550 Magic

R-550 ملقب به مجیک (یا به قول فرانسوی ها ماژیک) یک موشک برد کوتاه است که در فرانسه و توسط کمپانی ماترا (MBDA) و در سال 1968 (همزمان با موشک معروف سایدوایندر) طراحی شد.
این موشک اولین بار در ژانویه سال 1972 مورد آزمایش عملی قرار گرفت و توانست یک هدف تمرینی از نوع Nord CT20 را مورد اصابت قرار دهد.

تولید انبوه این موشک از سال 1976 آغاز شد و اولین کاربران ان نیروی هوایی و دریایی فرانسه بودند.
اما پس از آن آرژانتین نیز خواهان به خدمت گرفتن این موشک برای جنگنده های میراژ 3 نیروی هوایی و سوپر اتاندارد نیروی دریایی اش که درگیر جنگ فالکلند بودند شد.
 
                  
 
در سال 1986 نوع جدیدی از این موشک با نام مجیک 2 با نمونه قبلی جایگزین شد و تعداد 11300 تیر از ان تولید و صادر شد که عمده این صادرات به عراق بود و جنگنده های عراقی از این موشک در برابر جنگنده های ایرانی به صورت گسترده ای استفاده نمودند.
این موشک دارای 8 بالچه ثابت و 4 بالچه متغیر است و به کمک جستجو گر مادون قرمز IR و موتور راکتی سوخت جامد خود میتواند با اهداف هوایی درگیر شود.
در نمونه مجیک 2 جستجو گر فرو سرخ AD3601 با نمونه AD3633 تعویض شد که نتیجه این کار این بود که مجیک 2 (بر خلاف مجیک 1 که فقط میتوانست از عقب روی جنگنده دشمن قفل کند ) توانایی قفل روی اهداف از جلو را پیدا کرد.
 
                           
 
از دیگر تفاوت های این دو نمونه این است که نمونه اول دارای دماغه ای گنبدی و شفاف است ولی نمونه دوم دارای دماغه ای تیره و مات میباشد.
رفته رفته این موشک در حال جایگزینی با موشک پیشرفته تر میکا میباشد.
 
                

خصوصيات        

عملكرد: موشک برد کوتاه هوا به هوا

كشور سازنده: فرانسه

شرکت سازنده: کمپانی ماترا (MBDA)

طول: 2.72 متر

شعاع: 157 میلی متر

وزن: 89 کیلوگرم

برد عملیاتی : از 0.3 تا 15 کیلومتر

سرعت: 3 ماخ

پیشرانه: Romeo Butalene برای نمونه اولیه و SNPE Richard برای مجیک 2 (هر دو از نوع راکتی سوخت جامد)

سرجنگی: 13 کیلویی ترکش شونده

نوع هدایت سیستم: فرو سرخ IR

مکانیزم انفجار: فروسرخ

سال ورود به خدمت: 1975 برای نمونه اولیه و 1986 برای نمونه دوم

قابل شلیک از جنگنده های: Mirage III, Mirage F1, Mirage 2000, F-8 Crusader, Jagur, A-4 Skyhawk Sea Harrier, (هند), Super Etendard, Hawk , AlphaJet , MiG-23 (جمهوری چک), MiG-21 (رومانی),  F-16,F/A-18 Hornet , AMX Rafale, Tornado

کاربران: امارات،آرژانتین،استرالیا(خارج از خدمت)،برزیل،اکوادور،مصر،فرانسه،یونان،هند،عراق،ارد،کویت،لیبی، مراکش،عمان,پاکستان،پرو،رومانی،جمهوری چک،عربستان،آفریقای جنوبی،تایوان،ونزوئلا.

(البته برخی منابع از موجود این موشک در ایران ابراز اطلاع کرده اند)

منبع  

نويسنده: محمدرضا

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

 

 

 

برچسب های فارسی: موشک ماژیک , موشک  R-550,موشک هوا به هوا,میراژ,کمپانی ماترا,موشک,موشک فروسرخ

برچسب های انگلیسی: R-550 missile,air to air missile, missile , IR , R550 Magic , Marta, Mirage Infra-red guidance

+ نوشته شده در  جمعه 2 مهر1389ساعت 22:36  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

موشك ضد رادار بريتانيايي ALARM

ALARM كه مخفف واژه Air Launched Anti-Radiation Missile به معناي موشك فراصوت ضد رادار هوا پرتاب ميباشد يك موشك بريتانيايي است كه وظيفه آن مقابله با رادار هاي دشمن در عمليات سركوب پدافند هوايي يا SEAD ميباشد. 

                  موشك ضد رادار بريتانيايي ALARM

هم اكنون سه كشور بريتانيا و عربستان و برزيل از اين موشك بهره ميبرند.

وزارت دفاع بريتانيا در اواخر سال 1982 درخواستي مبني بر نياز به يك موشك جديد ضد تشعشع را از طرف ارتش اين كشور دريافت كرد و بر اين اساس نياز خود را اعلام كرد.

در اين حين دو پيشنهاد مطرح شد كه اولي موشك ALARM ساخت شركت British Aerospace Dynamics و دومي موشك HARM ساخت شركتهاي Texas Instruments و Lucas Aerospace بود.

پس از بررسي هاي گوناگون Michael Heseltine وزير دفاع وقت بريتانيا در 29 جولاي سال 1983 موشك ALARM را برنده مناقصه اعلام كرد. 

               موشك ضد رادار بريتانيايي ALARM

پيشنهاد اوليه براي اين موشك تعداد 750 موشك بود كه توسط نيروي هوايي سلطنتي بريتانيا (RAF ) مطرح شد.

پروسه انتخاب و مناقصه بسيار بحث برانگيز و جنجالي بود چون از طرفي وزير دفاع بريتانيا مايل بود تا ساخت اين موشك توسط صنايع نظامي خود بريتانيا انجام بپذيرد و از طرفي شركت آمريكايي اين امر را نميپذيرفت و ميخواست تا اين مراحل در آمريكا و در واقع در كارخانه هاي خود اين شركت انجام شود و در واقع به همين دليل بود كه ALARM برنده مناقصه اعلام شد.

در اوايل سال 1986 شركت BAe بريتانيا متوجه شد كه اداره تداركات ارتش بريتانيا Royal Ordnance مشكلاتي در توسعه و ساخت موتور اين موشك كه Nuthatch نام داشت دارد و به همين جهت شروع به بررسي راه هاي گوناگوني كرد تا اين مشكل را بر طرف كند.
در سال 1987 شركنت BAe موتور Nuthatch را با يك موتور ايمن تر كه توسط شركت Bayern-Chemie طراحي و ساخته شده بود جايگزين كرد. 

                    موشك ضد رادار بريتانيايي ALARM

با توجه به هزينه اوليه اي كه توسط منابع دولتي بريتانيا 200 ميليون پوند برآورد شده بود شركت BAe مذاكراتي را شروع كرد تا بتواند اين مبلغ را به 400 ميليون پوند برساند كه همين موضوع باعث وقفه 2 ساله ما بين سالهاي 1988 تا 1990 در توسعه و توليد انبوه اين موشك شد.

يكي از ويژگي هاي منحصر به فرد اين موشك شليك كن و فراموش كن دو مرحله اي بودن آن است كه در اين حالت كه در اصطلاح loiter يا تاخير ناميده ميشود موشك نخست به ارتفاع 13 كيلومتري صعود ميكند و در صورتي كه رادار دشمن خاموش شد به صورت سقوط آزاد با چتر آرام پايين مي آيد و هنگامي كه رادار دوباره روشن گرديد موتور دوم روشن شده و سريعا موشك را به سمت هدف به پيش ميبرد. 
 
               موشك ضد رادار بريتانيايي ALARM

خصوصيات        

عملكرد: موشك ضد رادار براي سركوب پدافند هوايي

كشور سازنده: انگلیس

شرکت سازنده: MBDA

طول: 4.24 متر

قطر: 23 سانتیمتر

وزن: 268 کیلوگرم

برد : 93 کیلومتر

عرض بالها: 73 سانتیمتر

سرعت: 2455 کیلومتر بر ساعت

پیشرانه: راكتي دو مرحله اي سوخت جامد Bayern Chemie

كلاهك: از نوع انفجاري شديد به همراه فيوز تاخيري

نوع فیوز: لیزری

سيستم هدايت: جستجو گر غير فعال راداري

پلتفرم: جنگنده هاي تايفون و تورنادو و جگوار نيروي هوايي سلطنتي

سال ورود به خدمت: 1954


منبع: 

نويسنده:محمدرضا

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

 

 

برچسب های فارسی: موشک ضد رادار ، موشک ضد رادار الارم ،موشک الارم ، موشک ALARM ،مقابله با رادار ، سرکوب پدافند هوایی ، نیروی هوایی بریتانیا ، شرکت BAE ، موشک ،  موشکی و نظامی ، شلیک کن و فراموش ، رادار ، جنگنده تایفون ، جنگنده تورنادو ، جنگنده جگوار

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1 مهر1389ساعت 2:51  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

موشک ضدتانک AT-16

9A1472 Vikhr (به روسی : Вихрь و به فارس : گردباد)یک موشک ضد تانک هدایت لیزری ساخت روسیه . 9K121" نامی است که GRAU برای ان طراحی نموده است ونام گزارش داده شده ان در ناتو AT-16Scallionاست (Scallion به معنی تره فرنگی می باشد) این موشک یک موشک هواپرتاب برای شلیک از بالگرد های Ka-50 و Ka-52 وهواپیما Su-25T طراحی شده است.
اعتقاد عمومی براین است که این موشک از سال 1990 وارد خدمت شده است این موشک برای اولین بار در سال 1992 در نمایشگاه Farnborough Airshow به نمایش عموم گذاشته شد.

                 


این موشک برای حمله به اهداف حیاتی دشمن ازجمله اهداف زرهی مجهز به زره واکنش دهده طراحی شده وقابلیت شلیک از 10 کیلومتری را داراست همچنین این موشک قابلیت شلیک از 5 به سوی اهداف زرهی در شب را دارا است البته از این موشک برای دفاع هوایی در مقابل دیگر هواگرد ها می توان استفاده کرد.
موشک Vikhr قسمتی از سامانه Vikhr-M بود که شامل یک سیستم اپتیکی خودکار و یک لانچر depressible بود .(راستش معنی این Despreesuble رو هرچی گشتم پیدا نکردم ولی توی دیکشنری براش نوشته بود نو امید بیچاره و.... فکر کنم احتمالا معنی یکبار مصرف رو میده)
سیستم اپتیکی خودکاریا automatic sight به وسیله کانال های TV and IR به دنبال اهداف می گرده
همچنین برای سیتم هدف گیری این موشک یک پرتو افکن لیزری در نظر گرفته شده است و یک فاصله سنج لیزری ویک سیستم هدف یاب یک کامپیوتر دیجیتال و یک سیستم تثبیت در نظر گرفته شده است.
کانال های پرتو افکن امکان شناسایی هدف در شب و روز وردیابی هدف وهدایت خودکار موشک وتولید اطلاعات دقیق وقابلیت شلیک موشک را داراست
موشک هدایت شونده تشکیل شده از یک کلاهک حرارتی مجهز به یک فیوز کنترل از راه دور ویک کنترل ویک کنترل الکتریکی موتور وردیاب لیزری است
کلاهک های چند منظوره این اجازه را به کاربران Vikhr می دهد که انرا بر علیه زره پوش ها وهمچنین بر علیه اهداف هوایی نیز استفاده شود
استفاده از فیوز مخصوص انفجار مرمی از مسافت دور اجازه می دهد که این موشک بر علیه هواگرد های هوایی حتی تا فاصله 5 متری نیز درگیر شود! این موشک همچنین قابلیت برخورد با هواگرد هایی با سرعت 500 متر بر ثانیه را نیز دارا می باشد
سیستم کنترل وهدایت موشک Vikhr دارای ایمنی بالایی در مقابل اقدامات جمینگ دارا است
یکی دیگر از خاصیت های این موشک دقت بالای ان در برخورد به اهداف است (برای اهداف ثابت 0.95 گزارش شده است) همچنین این موشک دارای یک سیستم هدایت بسیار دقیق است
این موشک می تواندهم بورت تکی برای یک هدف شلیک شود یا بصورت زیاد بر علیه یک هدف (برای افزایش کشندگی)

                                                

سردرگمی غربی ها در مورد این موشک:


در اواخر دهه 80 در مورد موشکهای جدیدترین موشکهای ضدتانک شوروی سر در گمی زیادی بود (به همین دلیل 90 درصد اطلاعات منتشر شده غرب در ان زمان غلط بود) وتا پایان جنگ سرد غربی ها در مورد جدیدترین سلاح ضد تانک چیز دقیقی نمی دانستند .
یکی از همین اشتباهات اشتباه غربی ها در مورد 9A1472 Vikhr بود زیرا با انتشار اطلاعاتی از این موشک تحلیلگران غرب به سادگی پنداشتند که این موشک دارای هدایت نیمه فعال لیزری است ومشابه موشک هلی فایر می باشد و کار به انجا کشید که انها فکر کردند که متخصصین KBP در طراحی موشک از موشک هوا به سطح Kh-29L نیز استفاده کرده اند .

                                     

نتیجه گیری :


تمامی این راه طولانی وطویل نشانه ان بود که: روسیه در زمینه موشک های لیزری همانند شوروی راهکاری متفاوت با غربی ها انتخاب نموده واین باعث بالا رفتن امنیت روش های انها و همچنین ارزان بودن این روش است
در مجموع می توان نتیجه گرفت که زمانی که غربی ها یک موشک از همین نوع تولید کند روس ها قادرند با همین قیمت 5 موشک امن به تولید برسانند که این خود باعث ازادی عمل خلبانان در شلیک های فراوان است.

 

موارد مرتبط : موشک ضد زره هات


خصوصيات        

عملكرد: موشک ضد تانک هواپرتاب

كشور سازنده: روسیه

شرکت سازنده: دفتر طراحی KBP

طول: 2.80 متر

قطر: 130 میلیمتر

طول بالها: 380 میلیمتر

وزن: 45 کیلوگرم

برد عملیاتی : 10 یا 8 کیلومتر

سرعت: 600 متر بر ثانیه یا 1.8 ماخ

پیشرانه: ناشناخته

نوع هدایت سیستم: لیزری

مکانیزم انفجار: مجاورتی

نفوذ: 1000 میلیمتر در پشت زره های واکنش دهنده

سال ورود به خدمت: احتمالا 1990 تاکنون

پلتفورم استفاده: هلیکوپتر های ,KA-50 KA-52    هواپیماها: SU-25T

منبع اخذ: www.military.ir

نويسنده: علی عاقلی

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

 

 

برچسب ها : موشک ضد تانک ، موشک ضدتانک AT-16 ،موشک ضد تانک لیزی ،ضدتانک ساخت روسیه،AT-16Scallion ، موشک ، موشک هواپرتاب ، موشک های ضد تانک شوروی

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 31 شهریور1389ساعت 0:38  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

موشک ضد زره HOT

HOT یک موشک ضد زره برد بلند هدایت شونده میباشد که قابلیت شلیک از روی وسایل نقلیه زرهی مثل انواع نفر بر ها و همچنین هلیکوپتر را دارد.
اولین واحدهای این موشک در سال 1974 وارد خدمت شده و بیش از 85000 تیر از این موشک توسط 19 کشور سفارش داده شده اند که 820 واحد آتش بار بر روی خودرو های زرهی و 720 واحد روی هلیکوپتر ها نصب شده اند.
این موشک توسط شرکت Euromissile که تلفیقی از شرکت های Aerospatiale-Matra فرانسه و DaimlerChrysler Aerospace المان بود و هم اکنون یکی از زیر شاخه های EADS به حساب می آید برای استفاده در ارتش های آلمان و فرانسه طراحی و ساخته شد و در چندین درگیری شرکت داشت که از مهمترین آنها میتوان به نبرد ایران عراق ، عملیات طوفان صحرا و نبرد داخلی لبنان اشاره کرد.

                      
 
این موشک از درون یک لوله پرتابه شلیک میشود و چون هدایت سیمی است به وسیله اپراتور کنترل میشود.
نمونه HOT 3 دارای سیستم های مدرن تری است به گونه ای که در مقابل اخلالگر های فروسرخ مقاوم بوده و به موازات سیستم فروسرخ از سیستم گرمایاب هم استفاده میکند.
این نمونه که دارای سرجنگی با وزن 6.5 کیلوگرم میباشد میتواند در مقابل انواع زره ها از جمله زره های واکنش دهنده به کار برده شود و قدرت نفوذ آن چیزی معادل 1300 م م گزارش شده است.
سیستم مقابله این موشک با زره واکنش دهنده از این قرار است که هنگامی که موشک به فاصله معینی از هدف رسید سرجنگی کوچکی که در پیشانی موشک قرار دارد به بیرون پرتاب شده و زره واکنش دهنده را از بین میبرد سپس سرجنگی اصلی از راه رسیده و زره را میشکافد و هدف را کاملا متلاشی مینماید.
             

HOT 3 به یک فیوز مجاورتی لیزری مجهز شده که قابلی درگیری با سه هدف در دقیقه را به این سیستم میدهد.
این موشک در فاصله 75 متری از محل شلیک مسلح شده و بردی نهایی آن معادل 4 کیلومتر میباشد که مدت پرواز آن چیزی در حدود 17.3 ثاتیه میباشد؛ همچنین این موشک به طور خودکار 0.5 متر بالای سطح افق شلیک کننده حرکت میکند تا از برخورد با موانع احتمالی اجتناب کند.
 
سیستم مدول ضد تانک هات:

این سیستم که در سال 1997 طراحی شده است در حقیقت یک سیستم چند منظوره میباشد که قابلیت نظارت و شناسایی آن به همان خوبی شلیک آن میباشد.
این سیستم که در اختصار ATM نام دارد شامل سه قسمت سنسور های مدرن ، سیستم کنترل داخلی و برجک مسلح به موشک هات یا مسلسل میباشد.
سنسور ها که شامل دوربین فرو سرخ ، دوربین تلویزیونی و فاصله یاب لیزری هستند با دکل یکپارچه شده اند و هنگامی که برای ایفای نقش شناسایی به آنها نیازی نیست میتوان این دکل را به صورت خودکار مثل پریسکوپ زیر دریایی ها جمع کرد.
برد شناسایی این سیستم به 7 کیلومتر میرسد و توان هدفگیری از این فاصله را نیز دارد و برجک این سیستم توان حمل 2 یا 4 جایگاه پرتاب موشک یا توپ 20 م م با مسلسل کالیبر 12.7 را دارد

                            
 
اولین ازمایشات این سیستم در جولای سال 1999 آغاز شد و در این آزمایشات این سیستم موفق شد تا با کمک سیستم تلویزیونی و هدایت فروسرخ خود اهدافی نظیر تانک ، هلیکوپتر شبیه سازی شده و سنگر دشمن فرضی را مورد هدف قرار دهد.

سیستم برجک خودرو زرهی مجهز به هات:

برجک HOT UTM 800 روی خودروهایی نظیر Panhard VCR و GIAT VAB نصب شده و دارای 4 جایگاه شلیک موشک میباشد، همچنین این سیستم از سایت هدف گیری گرمایی Castor استفاده میکند و از جمله مشتریان این سیستم میتوان به کشورهای قطر و عراق اشاره کرد.

برجک HOT Mephisto که توسط ارتش فرانسه مورد استفاده قرار میگیرد روی نفربر های زرهی VAB نصب شده و دارای 4 مقر شلیک به انضمام 8 تیر موشک ذخیره میباشد.
این سیستم از سایت گرمایاب Thales Mephira استفاده میکند.

برجک HOT Lancelot روی خودرو های زرهی جگوار و پیرانا و AMX 10 ارتش عربستان نصب شده است.
 
                   
 
هات هوا پرتاب:

با توحویل اولین نمونه های هات 3 به ارتش آلمان و فرانسه این موشک ها بر روی هلیکوپتر های تایگر این کشورها برای انجام ماموریت های ضد تانک نصب شدند.
اولین تمرینات با این موشک که شاما حمله به اهداف ثابت و متحرک در فاصله بین 600 متر تا 4 کیلومتر با سرعت 150 کیلومتر بر ساعت بود در سال 2003 اغاز شد..

اما از آنجا که موشک های ضد زره ای که روی هلیکوپتر های میل 24 ارتش عراق نصب بودند بسیار نا کارآمد و ضعیف بودند عراقی ها تصمیم گرفتند که از این موشک بر روی هلیکوپتر های غزال استفاده کنند و هلیکوپترهای میل 24 امر پشتیبانی از غزالها را بر عهده بگیرند.
 
                     
 
موارد مرتبط : موشک ضد تانک AT-16

خصوصيات        

عملكرد: موشک ضد تانک

كشور سازنده: محصول مشترک آلمان و فرانسه

شرکت سازنده: Euromissile

طول: 1.5 متر

قطر: 15 سانتی متر

عرض بالها: 31 سانتی متر

وزن: 24.5 کیلوگرم

برد : از 75 تا 4000 متر

سرعت: 864 کیلومتر بر ساعت

پیشرانه: راکتی دو مرحله ای سوخت جامد

سرجنگی : انفجاری شدید

استفاده کنندگان: آنگولا،اتریش،کامرون،چین،اکوادور،مصر ،فرانسه،عراق،آلمان،کویت،لبنان،مراکش ،قطر،عربستان،اسپانیا،سوریه و امارات

سال ورود به خدمت: 1974

منبع:

نويسنده:محمدرضا

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

1

برچسب ها : موشک ضد زره ، موشک هات ، موشک ضد تانک هات ، موشک ضد تانک ، موشک ، موشک ضد تانک فرانسه ، موشک هدایت شونده ، موشکی و نظامی

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 30 شهریور1389ساعت 0:44  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

برنامه موشکي ايران(قسمت دوم)

 

 

                                                                                      

                                                         برای پیگیری مطلب روی لینک ادامه مطلب کلیک کنید



ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه 21 شهریور1389ساعت 19:0  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

برنامه موشکي ايران(قسمت اول)

در چارچوب سیاست مقامات ایرانی در تبدیل جمهوری اسلامی به ابرقدرت منطقه ای یکی از جایگاه های نخست به ارتقاء توان نظامی اختصاص داده شده است که درصدر آن موشک سازی قرار گرفته است.

"فرهاد خسروخاور" مدیر علمی مرکز تحلیل و تحقیقات احتماعی مدرسه عالی پژوهش های اجتماعی (فرانسه) نیز این مسئله را تایید می کند.

وی ادعا می کند که مقامات جمهوری اسلامی ایران در سیاست فنی-نظامی به دوجهت ارجحیت داده اند:

تحقیقات هسته ای و برنامه موشکی. به این دو جهت بیش از طراحی و تولید تسلیحات عادی بها داده شده است.

      

سازمان صنایع هوا-فضای جمهوری اسلامی ایران به طراحی و تولید موشک های مختلف می پردازد.

موسسه تسلیحات ضد تانک،

ابزار دفاع ضد هوایی،

تسلیحات موشکی نیروی دریایی،

موشک های تاکتیکی و تاکتیکی-عملیاتی،

ابزار ماهواره ای،

تله متری،

راداری

و همچنین ابزار دقیق زیر مجموعه آن بشمار می روند.

 

نکته مهم نشان دهنده نقش ویژه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران در سیستم صنایع نظامی و نیروهای مسلح جمهوری اسلامی آنست که موشک سازی و مهمترین سلاح تهاجمی ایران یعنی نیروهای موشکی، مدت زمان زیادی در ترکیب این سپاه و زیر نظر آن فعالیت می کرد. در حال حاضر نیروهای موشکی به طور مستقیم زیر نظر  فرماندهی کل قوا یا بعبارت دیگر رهبر انقلاب جمهوری اسلامی اداره می شوند.

یکی دیگری از جهات بخش موشکی ایران طراحی و تولید موشک های بالستیکی میانبرد است.

تاکنون موشک های تاکتیکی و تاکتیکی -عملیاتی WS-1(تا 80 کیلومتر)، مدل های مختلف موشک "نازعات" (تا 150 کیلومتر)، CSS-8 (ام-7 تا 180 کیلومتر)،

"زلزال" و همچنین مدل های مختلف- تا 300 کیلومتر و دیگر نمونه های تجهیزات موشکی طراحی و تولید شده اند.

این موشک ها را نمی توان به موشک های منتقل کننده سلاح هسته ای تبدیل کرد اما تاثیر و کارایی آنها ممکن است در صورت لزوم در انهدام اهدافی در منطقه خلیج فارس و همچنین برای انهدام کشتی ها در آب های خلیج فارس پیش از هر چیز در منطقه تنگه هرمز مورد استفاده مقامات ایرانی قرار گیرد.

اما جهت اصلی صنایع موشکی ایران در حال حاضر خط تولید موشک های "شهاب" در امور کلی پژوهشی سازه های موشکی و کارهای سازه ای-تجربی است.

"آنتونی کوردسمان" تحلیل گر آمریکایی در آخرین مقاله خود مطالب جالبی در مورد اجرای برنامه "شهاب" توسط ایران منتشر کرده که در ادامه به کلیاتی از آن اشاره می شود.

                                                                                   

                                                              برای پیگیری مطلب روی لینک ادامه مطلب کلیک کنید


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه 21 شهریور1389ساعت 18:11  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

سیستم پدافند موشکی S-200/SA-5 Gammon

 بی شک مخوفترین بخش موشکهای زمین به هوای ایران را موشکهای سام- 5 یا همان اس-200 تشکیل میدهند. این موشک با سرعت و دقتی رعب آور به سوی اهداف خود پرواز کرده و با دقت 100% آنها را از بین می برد بی آنکه بتوانند کوچکترین عکس العملی از خود نشان دهند (حتی سریعترین جنگنده آمریکا یعنی اف- 15توان فرار از چنگ این موشک را ندارد). می توان براحتی تجسم کرد که چگونه یک فروند اف- 15 (مدل ئی) آمریکا از فاصله 100 کیلومتری رهگیری شده و پس از مدت زمانی اندک خلبانش سوار بر هواپیما به لقاء ا... خواهد پیوست!

این سلاح بعد از گذشت 4 دهه هنوز هم جزو خطرناکترین سلاحهای جهان می باشد.در ابتدا SA-5 یک پدافند ضد بالستیک بود که بعدا برای رهگیری هواپیماهای پرسرعت نیز از آن استفاده شد. برد این موشک در مدلهای پیشرفته 300 کیلومترمی باشد ولی نوع فروخته شده به ایران دارای بردی 200 کیلومتری است که بازهم فوق العاده هست! ایران از این سیستم میتواند برای انهدام بمب افکنها و موشکهای بالستیک استفاده کند.

                   S-200/SA-5 Gammon

محصول ALmaz/NPO  S-200 آنگرا/ وگا یا دوبنا با نام ناتوی SA-5 گامون  نیز شناخته میشود. سیستم S200 یک سیستم پدافندی میان برد تا برد بلند زمین به هوا است که قابلیت جابه هایی دارد و توسط  روسیه ساخته و گسترش داه شده است. هدف اصلی این سیستم رهگیری اهداف و نابود کردن جنگنده ها و موشک های کروز است. بعد از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی , روسیه تعداد زیادی  s-200  در سرتاسر آسیا / اروپا و  خاورمیانه داشت که چاره آن اقتصاد مریض بود.

در 1966 اتحاد شوروی ازمایش هایی را بر روی سیستم s-200 در داخل کشور خود انجام داد. منابع حاکی  از آن است که  اولین موشک (آزمایش شده) نتواست که به مشخصات مورد نظر دست پیدا کند.برای نمونه برد واقعی که بر روی کاغذ پیاده شده بود برابر 200 کیلومتر بود و این در حالی بود که واقعیت برد موثر (حاصل از آزمایش) بیش از 160 کیلومتر بود. با این حال مسکو هنوز این موشک را یک قسمت مهم از معماری دفاعی خود (می پندارد) و سیستم موثر می سازد. توسعه و کسترش و صف آرایی سیستم s-200 در 1967 شروع شد.

اولین هنگ های عملیاتی از سیستم پدافندی S-200 با 18 سایت موشکی و 342 پرتابگر در پایان سال 1966 وارد خدمت شدند. در 1966 S-200 رسما جایگزین موشک ضد بالستیک نا موفق RZ-25/5V11 بنام Dal شد و وارد خدمت شد. Dal که قرار بود با نام ناتوی سام 5 Griffon گزارش شود اما قبل از آن  (آن طرح) باطل شد.

این سیستم طوری طراحی شد که با جنگنده های میگ روسی هماهنگ باشد. و همچنین از سایت های s-200 محافظت می کند و  علیه موشک های کروز و هواپیماهای مهاجم باشد. در طی همین دوره بود که اتحاد  شوروی در حال گسترش اولین  رهگیری کننده بنام SH-04/ABM-1 گالش,  در سیستم A-35 به دور مسکو بود.

توسعه سیستم پدافندی s-200 در 1968 به 40 سایت موشکی و در 1969 به 60 سایت موشکی افزایش پیدا کرد. رشد  تعداد  سایت موشکی در 1970 تا 1980 به عدد 130 و در 1985 تعداد لانچر های پرتابگر به 1950 عدد رسید.

در 1975 روسیه ارتقای سیستم S-200 را کامل کرد. از خصیصه های این آپگرید افزایش برد بلند تا 250 کیلومتر و مدریزه کردن رادار کنترل اتش این سیستم بود. البته روس ها امیدوار بودند که ارتقای  s-200  توانایی درگیری و روبه رو شدن  با موشک های   کوتاه برد را به اضافه جنگنده ها و موشک های کروز داشته باشد. که این کوشش ها ناموفق بود. با این حال (همانطور که گفته شد) شمار گسترش سیستم در طی 1970 تا نزدیک 1980 بزرگ بود.

برای نائل شدن به برد 250 کیلومتر هر موشک s-200 به راکت موتور با سوخت مایع مجهز شده است چنانچه  4 محرک ( باسوخت) جامد نیز دارد. هر بوستر 4.9 متر طول و 48 سانتیمتر قطر دارد. خود موشک 10.72 متر طول دارد و قطر ان 85 سانتی متر است. طول باله های موشک s-200 2.85 متر است.  

موشک توسط 4 تقویت کننده راکت که سوخت جامد دارند پرتاب میشود. بعد از سوختن آنها و رها سازی آنها که بین 3 تا 5.1 ثانیه  بعد از پرتاب موشک انجام میشود, موتور راکت که با یک سوخت مایع  بنام 5D67 سازکار است برای مدت زمانی 51 تا 150 ثانیه می سوزد.

ماکزیمم برد موشک میان 150 تا 300 کیلومتر است. موشک برای تصحیح نصف مسیر پروازی به طرف هدف از هدایت رادیویی و در فاز بعد از طریق هدایت نمیه فعال راداری خود موشک semi active radar homing استفاده میکند.

                 S-200/SA-5 Gammon

حداکثر سرعت هدف می تواند تا 4 ماخ باشد.ارتفاع موثر بین 300 تا 20000 متر است یعنی معادل 1000 تا 65000 پا. گلاهک موشک وزنی برابر 217 کیلوگرم دارد. که از نوع متلاشی شوند با قدرت انفجاری زیاد است.  در کلاهک  16000 ساچمه 2 گرمی یا 21000 ساچمه 3و5 گرمی وجود دارد. کلاهک توسط چاشنی( فیوز) مجاورتی راداری یا سیگنال فرمان تحریک و تریگر میشود. در اضافه کردن ماکزیمم برد به 250 کیلومتر, هر S-200 ماکزیمم ارتفاع 35 کیلومتر و سرعت 2500 متر بر ثانیه دارد.  مطابق منابع روسی S-200  می تواند با جنگنده ها و موشک های کروز با سرعتی برابر 1100 متر بر ثانیه درگیر شود. مدارکی هست که  نشان میدهد بعضی با کلاهک های اتمی عرضه شده اند.   کلاهک اتمی 25KT فقط توسط سیگنال فرمان تریگر میشود.هر موشک وزنی برابر  7 یا 8 تن در هنگام تیک آف دارد. رادار کنترل آتش سیستم پدافندی ,S-200 25N6 نام دارد که ناتو آن را با عنوان Square Pair میشناسد. این رادار با مدلاسیون موج پیوسته CW و در باند H کار میکند . محدود (عملکرد) رادار 270 کیلومتر است. این رادار از رهگیری و دید هدف به طور همزمان استفاده میکند.

در 1980 اتحاد شوروی تولید بعدی از موشک های سطح به هوای متحرک را نشان داد داد: S-300P که ناتون آن را با نام سام 10 گرومبل میشناسد و S-300V با نام ناتوی سام 12A گلادیاتور و سام 12B با نام ژینت.

به طور مشابه ایالات متحده نیز سیستم دفاع موشکی پاتروید را داشت که سیستم پاتریود و سیستم های S00P و S-300V به مراتب دارای برد / دقت و احتمال کشندگی بهتری نسبت به S-200 داشتند چنانچه  به این سیستم ها توانایی شات داون ( انهدام) موشک های بالستیک نیز اضافه شد.  

معرفی سیستم های SAM بالاتر به تدریج سیستم دفاع موشکی SAM- S-200 را به خارج شدن از خدمت سوق داد. در 1998 شمار مجموعه لانچر های S-200 منقبض شد و تعداد نزدیک به 200 قبضه بود.

در سالهای جاری فقط 4 هنگ باقی مانده اند.در سال 2001 شمار S-200 باقی مانده در خدمت ارتش روسیه تنها یک واحد بوده است. سیستم پدافندی S-200 به کشور هایی شامل: بلغارستان / چک اسلواکی / مجارستان/ لهستان/ هند/ کره شمالی/ لیبی/ سوریه و ایران صادر شده است.

در 1998  فرماندهی دفاع هوایی روسیه  آگهی یک طرح برای فروش همه دارایی ها و چیز های با ارزش s-200 را به مشتریان صادراتی اعلام کرد. از زمان اعلان آگهی تکثیر و ازدیاد s-200 شایع شده است. در سال 2002 ایالت روسی صادر کننده تسلیحات  Rosoboronexport  درآمد بالقوه اش برای سیستم های دفاع هوایی روسی 1 بیلیون دلار برآورد شده است که خیلی از این درآمد را s-200 تشکیل می دهد.

S-200 و حادثه

در اکتبر 2001 یکی از S-200 های تکثیر شده, که به اوکرایل فروخته شده بود, به طور اتفاقی یک فروند هواپیمای مسافربری شخصی  TU-154 روسی را در طی تمرینات نظامی درCrimea ساقط کرد. منابع نشان میدهد که S-200 هدف مورد نظرش را که یک  هواپیمای بدون سرنشین بود از دست داد و بر روی توپولف 154 قفل کرد. این هواپیمای روسی بر روی خط هوایی دریای سیاه منفجر شد و در طی این حادثه 76 نفر کشته شدند. این یکی از مشکلات تکثیر سیستم پدافندی S-200 است.

بهینه سازی: 

در بهمن ۱۳۸۶ همزمان با سالگرد عملیات والفجر 8، سامانه موشکی "اس 200" بهدست متخصصین پدافند نیروی هوایی ارتش بازسازی شد. سامانهی موشکی زمین بههوای "اس200" توسط متخصصین پدافند نیروی هوایی ارتش بهینه و بازسازی شده وپرتاب آزمایشی خود را با موفقیت انجام داد.

                       S-200/SA-5 Gammon

بررسی میزان کارایی سامانههای پدافند اعم از موشکی و راداری در مقابلتهدیدات احتمالی علیه کشور ایران و همچنین ارتقاء سطح مهارت و دانشکارکنان عملیاتی و فنی در مراحل مختلف و آمادهسازی تجهیزات موصوف از اهدافآزمایش این سامانه موشکی بوده.

 

مطالب مرتبط :

موشک پدافندی MIM 3

موشک پدافند هوایی RIM-2


خصوصيات        

عملكرد: سطح به هوا

كشور سازنده: شوروی

شرکت سازنده: Almaz/Antei Concern of Air Defenc / Petr Grushin design bureau

نمونه ها: S-200, S-200V (S-200VE), S-200D (S-200DE), S-200A

طول: 10.8 متر

قطر: 85  سانتیمتر

وزن: 7.1 تن

برد عملیاتی : 300 کیلومتر

سقف پروازی: 40 کیلومتر

سرعت: 2500 متر بر ثانیه معادل 7.5 ماخ

كلاهك: متلاشی شونده با قدرت انفجاری بالا به وزن 217 کیلوگرم

نوع کلاهک: متعارف در مدلهاي دفاع هوايي و هسته اي در نوع ضد بالستيك

سال ورود به خدمت: 1967 تا به حال

منبع اخذ: www.centralclubs.com

منبع: www.missilethreat.com, www.en.wikipedia.com

نويسنده:سامان مردانی

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

 

 

 

برچسب ها : موشک پدافندی ، موشک پدافند اس-200 گامون ، موشک پدافندS-200  ،  موشک پدافند SA-5، موشک ، موشکی و نظامی ، سایت پدافندی ، دفاع موشکی بالستیک ، پدافند هوایی ایران ، قرارگاه خاتم النبیاء  ، پدافند موشکی ایران

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 18 شهریور1389ساعت 0:19  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

موشک بالستیک جنجالی DF-21

 

موشک DongFeng 21 (کد ناتو: CSS-5) که به اختصار DF-21 نامیده می شود موشکی بالستیک میان برد ساخت اکادمی الکترونیک و مکانیک Changfeng چین است .

در مارچ 1967 وزارت دفاع چین تصمیم به ساخت یک موشک بالستیک استراتژیک سوخت جامد زمین پایه گرفت.با این حال به خاطرپاره ایی مسایل اغاز طرح ساخت این موشک تا اگوست سال 1987 به تعویق افتاد.در سال 1979 تیم طراح موشک سوخت جامد بالستیک که عهده دار ساخت موشک بالستیک با قابلیت پرتاب از زیردریایی  JL-1 نیز بود پیشنهادی را مبنی بر توسعه طرح این موشک زمین پایه بر پایه طرح موشک JL-1 ارایه کرد که سرانجام این طرح در جون1980 توسط ارتش ازادی بخش چین پذیرفته شد.با توجه به تعریف لانچرهای متحرک و همچنین به جهت انجام ازمایشات, در کنار ساخت موشک طرح ساخت خودروی حامل , لانچر و واحد کنترل موشک و سایر سیستم های پشتیبانی نیز انجام شد.نخستین ازمایش پرتابی موشک DF-21 در سال 1985 صورت گرفت ودومین ازمایش ان که به دنبال استفاده ازیک سیستم پشتیبانی زمینی اصلاح شده بود در سال 1987 انجام شد.در میانه سال 1990 تصمیم به ارتقا موشک گرفت DF-14A نام این نمونه ارتقا یافته بود که از لحاظ برد و دقت نسبت به DF-21 دارای برتری بود.

             

موشک DF-21 موشک بالستیک میان برد سوخت جامد دو مرحله ایی است که برای پوشش مناطق اسیا و غرب اقیانوس ارام طراحی و ساخته شده است.جزییات بیشتری از طرح و قابلیت های این موشک منتشر نشده اما می توان متصور بود که این موشک دارای توانایی هایی مشابه موشک JL-1 باشد.از لحاظ ساختار ایرودینامیکی نیز به نظر می رسد که DF-21 به جای استفاده از باله های مداومت پروازی از سیستم کنترل نازل بهره برده باشد.برای هدایت موشک وهمچنین افزایش دقت ان علاوه بر سیستم هدایت درونی یک سیستم هدایت راداری نیز برای مرحله پایانی در نظر گرفته شده است. این موشک با دقت 300-400 متری قابلیت حمل یک کلاهک هسته ایی به وزن  100, 200 و یا 500 کیلوتنی را دارد هر چند که توانایی استفاده از کلاهک  متعارف HE نیز وجود دارد.موشک DF-21 در دورن یک تیوب پرتاب سیلندری از جنس الیاژ الومنیوم نگه داری می شود که این محفظه باعث قرار گرفتن موشک در یک درجه حرارت ثابت می شود .

تخمین زده می شود که تاکنون 60-80 موشک به همراه 60 سیستم پرتاب کننده به خدمت دومین سپاه توپخانه ایی ارتش چین در غالب هفت تیپ موشکی 802-807-808-809-811-822-823 درامده باشد.این موشک ها غالبا به دلیل اطمینان از پوشش کامل و اضافی مناطقی که قبلا تحت پوشش موشک های DF-3 که از دقت پاین تری نسبت به DF-21 برخوردار بودند در نزدیکی مرزها مستقر شده اند....

                                                                           

                                                              برای پیگیری مطلب روی لینک ادامه مطلب کلیک کنید


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه 15 شهریور1389ساعت 16:30  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

موشك قسام(کابوس اسرائیل)

با توجه به فرا رسیدن روز جهانی قدس و برای دفاع و نشان دادن گوشه ای از سختی ها و توانمندی های مردم مظلوم فلطسین به معرفی کابوس معروف رژیم منحوس صهیونیستی موشک قسام می پردازیم.امیدواریم مورد توجه شما قرار گیرد تا ما هم در دفاع از این مردم مظلوم سهی داشته باشیم.

                                موشک قسام

موشک قسام

با توجه به محاصره ای که مقاومت به ویژه در نوار غزه با آن روبروست و نظر به فضای به وجود آمده پس از انتفاضه کنونی که به مبارزه اراده ها در این انتفاضه باز می گردد، هسته های فنی مهندسی تازه تأسیس مقاومت تلاشهایی را برای ابداع سلاحی که بتواند از موانع موجود بگذرد، آغاز کردند که به تولید موشکهای قسام انجامید. به رغم آنکه برد این موشک میان 8 تا 12 کیلومتر است و مواد منفجره ای به وزن 4 تا 6 کیلوگرم را با خود حمل می کند، اما این ابداع دو چالش عمده بر سر راه ماشین جنگی صهیونیستها ایجاد کرد؛ اول، توان این موشک در تهدید فضای امنیتی شهرکهای نزدیک به نوار غزه که در نتیجه به مهاجرت صهیونیستها از این شهرکها انجامید که این امر خود فشار مضاعفی بر محافل سیاسی، امنیتی و نظامی صهیونیستها وارد آورد و دوم، ناتوانی سازمانهای نظامی صهیونیستها از مهار این موشک و مقابله با آن. در همین راستا وزارت جنگ صهیونیستها بر ناتوانی خود به مقابله با این موشکها اعتراف کرد، زیرا ساخت موشکهای قسام بر پایه علوم نظامی مدرن صورت نگرفته است و رژیم صهیونیستی هم وسیله ای برای جلوگیری از شلیک این موشکها ندارد جز موشک در حال ساخت نوع "ناوتلز" که با استفاده از لیزر می تواند موشک قسام را منهدم کند، اما استفاده از این موشک پیش از سال 2009 میلادی امکانپذیر نیست.

                               موشک قسام


خبرگزاری بی بی سی در توصیف رسایی از بن بستی که مؤسسه نظامی صهیونیستها با آن مواجه شده است گزارش می دهد که" موشک قسام ابداعی استراتژیک برای غلبه بر توان گسترده نظامی «اسرائیل» است". سیستم نظامی رژیم صهیونیستی به دو چند سبب در تنگنا قرار گرفته است:
اول: ناتوانی از نابود کردن اماکن ساخت موشک و تعقیب وسایل انتقال آنها؛ باید به خاطر داشت که تمام حملات هوایی که علیه کارگاه های صنعتی در نوار غزه صورت گرفته، تاکنون حتی یک موشک قسام را هم از بین نبرده است.
دوم: ناتوانی صهیونیستها از هدف قرار دادن این موشک در هوا( پس از شلیک) و ناکامی در ساخت سیستم "آژیر خطر" دقیق برای هشدار دادن به شهرک نشینان صهیونیست، زیرا در ساخت موشکهای قسام از فناوری بسیار ابتدایی بهره گرفته شده است.
سوم: ناتوانی نسبی از مهار عملیات شلیک موشک به این سبب که این موشک از سکوهای پرتاب بسیار ابتدایی قابل شلیک است و این کنار فقط در طول 15 دقیقه انجام می گیرد و مجاهدان نیز از دور شلیک آن را کنترل می کنند تا مبادا در اثنای عملیات محل استقرار آنان شناسایی شود.

                               موشک قسام


موشک قسام هیبت سیستم نظامی صهیونیستها را در هم نوردید، زیرا به کمک فناوری بسیار ساده به این سیستم مقابله شد و این سازمان نتوانست راز قدرت آن را دریابد. علاوه بر آن بعد "جمعیتی" در جنگهای نابرابر را به مقاومت داده است، زیرا موشکهای قسام به رغم ابتدایی و ساده بودن، در 20 متری محل حضور شخص شارون در اثنای بازدید از شهرک اشغالی سدروت سقوط کرد و هواپیمای موفاز وزیر جنگ رژیم صهیونیستی را وادار کرد در خلال بازدید از این شهرک در محل دیگری به صورت اضطراری فرود آید. این مسئله هم یک تهدید و هم یک اهانت محسوب می شود که ارتشهای عربی در طول جنگهای خود با رژیم صهیونیستی مرتکب نشده بودند!
ارتش رژیم صهیونیستی برای مقابله با خطر موشکهای قسام همزمان دو راه در پیش گرفت: اول، شعاع 9 کیلومتری اطراف شهرکهایی را که با خطر حملات موشکهای قسام مواجه بودند به اشغال در آورد تا سکوهای پرتاب این موشکها را از آن مناطق دور سازد که این اقدام بر اساس تئوری "کمربند امنیتی" صورت گرفت ـ البته ژنرالهای صهیونیست از این اقدام با نامهای دیگری استفاده کردند تا مبادا شکست تئوری مشابهی که در جنوب لبنان پیگیری شد، تکرار گردد ـ دوم، ایجاد تلفات و خسارات سنگین در میان غیر نظامیان جهت وادار کردن شهروندانی که این موشکها از نزدیکی محل سکونت آنان شلیک می شود در مقابل چنین کاری بایستند.
هر دو اقدام برای ساکت کردن موشکهای قسام با شکست مواجه شد، زیرا به رغم بی رحمی دشمن در عملیات انتقام جویانه ارتش دشمن صهیونیستی موسوم به"روزهای پشیمانی" در شمال نوار غزه به ویژه اردوگاه جبالیا، شلیک موشکهای قسام همچنان ادامه دارد. همچنین، مقاومت فلسطینیان و اصرار آنان بر حمایت از مبارزان نیز راه دومی را که اشغالگران برای مقابله با تهدید موشکهای قسام در پیش گرفته بودند با شکست مفتضحانه روبرو ساخت.
برای ترسیم این مقاومت شبکه اینترنتی "عرب 48"به نقل از یکی از فلسطینیان ساکن اردوگاه جبالیا به نام خانم" ام سعید البسیونی" گزارش می دهد:"اگر اشغالگران خیال می کنند که ما از ترس آنها و عملیات نظامی آنها خانه های خود را ترک می کنیم، سخت در اشتباه اند، زیرا این اولین باری نیست که ما با چنین تجاوزاتی مواجه می شویم، این شاید ششمین بار یا بیشتر از آن باشد که «اسرائیل» منطقه شمالی (نوار غزه) را اشغال می کند. در تهاجم مدتی پیش، ارتش رژیم صهیونیستی به مدت یک ماه و نیم، کشت و تخریب کرد اما ما خانه های خود را ترک نکردیم، چرا الان این کار را انجام دهیم؟! رژیم صهیونیستی به این آرزوی خود نخواهد رسید".
نگرانی صهیونیستها به اینجا ختم نمی شود، بلکه ابعاد دیگری نیز دارد. در همین راستا، زئیف شیو از کارشناسان مسائل نظامی و امنیتی صهیونیستها در مقاله ای که در روزنامه هاآرتص با عنوان "موشکهای قسام، تحولی استراتژیک" به چاپ رسید، می گوید: در صورت موفقیت حماس در افزایش برد موشکهای قسام به بیش از 9 کیلومتر، باید منتظر باشیم که فرودگاه (بین المللی) بن گوریون هدف قرار بگیرد و از آن پس بیشتر شرکتهای هواپیمایی از فرستادن هواپیماهای خود به این فرودگاه خودداری کنند.

                    موشک قسام


او در همان مقاله می افزاید، حماس اگر بتواند سیستم موشکی خود را در کرانه باختری تأسیس کند، معضل موشکهای قسام از یک معضل نظامی به یک معضل راهبری بدل می گردد". در عمل نیز به اعتراف منابع امنیتی رژیم صهیونیستی، گردانهای قسام موفق شدند 60 فروند از این نوع موشکها را در کارگاهی در نابلس واقع در شمال کرانه باختری بسازد که 10 فروند از این موشکها از داخل یک کامیون حامل سبزیجات در جنین توقیف شد و در همان زمان و پیش از اشغال کرانه باختری در عملیات موسوم به "سپر بازدارنده" زیرساختهای ادامه این کار نابود شد. در همان زمان مبارزان فلسطینی در شهر طولکرم موفق شدند شهر ساحلی نتانیا را با چند موشک هدف قرار دهند که این موشکها به پست اصلی برق شهر اصابت کردند و موجب گردید که برق شهر نتانیا در آن شب قطع گردد.
تحول مهم دیگر این بود که پلیس رژیم صهیونیستی روز سه شنبه گذشته (5 اکتبر) اعلام کرد که یک فروند موشک قسام در منطقه ای خالی از سکنه در نزدیکی شهرک اشغالی "نتیو هعسراه" در نزدیکی شهرک بسیار مهم و ساحلی عسقلان سقوط کرد. شهر عسقلان مهم ترین مرکز تولید برق رژیم صهیونیستی و کارخانه کتسا را که صدها تن مواد سوختی و گاز در آن انبار شده است، در خود دارد.
می توان این گونه نتیجه گرفت که گردانهای قسام تلاش کرده اند قدرت خود را در حمله به عسقلان به نمایش بگذارند که شاید محاسبات سیاسی مانع از انجام چنین کاری در حال حاضر بشود و شاید هم این اقدام، یک آزمایش در چارچوب توسعه این موشکها بوده باشد که در هر دو حالت افزایش خطرات را نشان می دهد.
نبرد میان نیروی اشغالگر و مقاومت همچنان ادامه دارد و از آغاز انتفاضه الاقصی با شدت بیشتری دنبال می شود. همه نشانه ها حاکی از آن است که به رغم قدرت و قسوت نظامی صهیونیستها، مقاومت فلسطین هر روز در حال توسعه تواناییهای خود است. این نکته فقط رؤیایی خیالی که از بارقه های امید سرچشمه گرفته نیست، بلکه حقیقتی است که هر ناظر بی طرف و آزادی می تواند آن را لمس و احساس کند. اما متأسفانه یاسی که بر جهان عرب سایه افکنده موجب می شود که این دستاورد همچنان در فضای سیاسی معلق بماند و به ثمره ای سیاسی سودمند تبدیل نشود.

موشک قسامموشک قسام

منبع:www.Centralclubs.comomموشك بالستيك - موشك كروز- موشك دوربرد -موشك ضد تانك -جنگنده-اف - 14- اف 22- اف-5 -اف-4- موشك هوا به هوا – موشک قسام فلسطین اسرائیل موشك هوا به زمين - موشك هوا به زمين - موشك ضد موشك –موشك ضد جنگنده - موشك قاره پيما - موشك تاو -جنگنده سوخو - ميگ - سوخو 30 - سوخو 27-سوخو- 34-سوخو- 24-نيروي هوايي ايران - موتور  موشك –تامكت - ميگ-21- ميگ-23- نيروي هوايي- فناوري موشكي -شهاب 3-قدر-110-زلزال -موشك سفير -اف-7- ماهواره اميد - نيروي دريايي ايران-موشك هاي ايران-موشك-صنايع موشكي ايران-صنايع شهيد همت-جنگنده هاي نيروي هوايي- تانك ذولفقار- تانك تي-72 - سايت نظامي - صنايع موشكي -موشك هاي ايران-پيشرانه موشك-سوخت جامد-سوخت مايع-جنگنده-پدافند هوايي-ضد موشك اس-300-ضد موشك اس-400-missile-shahab 3-anti missile-su-30-su-27-su-24-mig-23-f-14 f-5 f-4 f-22 azarakhsh-saeghe-اذرخش-صاعقه-موشك فجر-3- موشك-ارتش ايران-سپاه پاسداران-موشك شهاب 3 جديد- موشك شهاب 4- موشك شهاب 5- شهاب 6 -s-300-s-400-تامكت هاي ايران- عكس تامكت -موشك شهاب24-mig-23-f-14 f-5 f-4 f-22 azarakhsh-saeghe-اذرخش-صاعقه-موشك فجر-3- موشك-ارتش ايران-سپاه پاسداران-موشك شهاب 3 جديد- موشك شهاب 4- موشك شهاب 5- شهاب 6 -s-300-s-400-تامكت هاي ايران- عكس تامكت -موشك شهاب

+ نوشته شده در  جمعه 12 شهریور1389ساعت 19:22  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

موشک کروز رعد

این موشک یک موشک کروز هواپرتاب یا به اخصار(ALCM) میباشد که توسط صنایع دفاعی پاکستان برای استفاده در نیروی هوایی این کشور طراحی و تولید شده است.


موشک کروز رعد


این موشک نخستین بار توسط یک فروند میراژ 3 نیروی هوایی پاکستان آزمایش شد ولی گفته میشود که سایر جنگنده های پاکستانی نیز قابلیت شلیک آن را دارند و از جمله این جنگنده ها میتوان به
JF_17 اشاره داشت.

بنا به اطلاعاتی که توسط منبع رسمی ارتش پاکستان ارایه شده برد این موشک چیزی در حدود 350 کیلومتر است و قابلیت مقابله با ا اهداف ثابتی نظیر پست های فرماندهی و زاغه های مهمات و ایستگاه های راداری یا پرتاب موشک (اعم از پدافندی و بالستیک) را به همراه مقابله با ناوهای ساکن در بندر ها را دارد.

بنا به همین اطلاعات دقت این موشک برابر موشک هاتف 7 میباشد که موشک کروز بسیار دقیقی (البته بنا به نظر منابع پاکستانی) است. اما نکته قابل توجه این است که اصولا شکل این موشک با هاتف 7 تفاوت میکند به گونه ای که علی رغم اینکه پس از آزمایش موفقیت آمیز هاتف 7 در سال 2005 مقامات پاکستانی از ایجاد تغییرات در این موشک برای شلیک از هوا خبر داده بودند این موشک توسط مجموعه سلاح های هوایی پاکستان در همکاری با کمیسیون علمی و مهندسی ملی این کشور طراحی و ساخته شد و همین امر شاعبه ها در مورد تغییرات در هاتف 7 برای ایجاد قابلیت هواپرتابی را رد میکند و نامگذاری رعد به نام هاتف 8 دلیل دیگری بر این مدعاست.

در طراحی این موشک از مواد کامپوزیت و همچنین مواد جاذب راداری استفاده شده تا در مقابله با رادار ها و پدافند دشمن به راحتی شکست نخورد و بتواند اهداف خود را شکار کند.

همچنین این موشک قابلیت حمل کلاهک های متعارف و هسته ای را دارد و از آنجا که پاکستان یکی از قدرت های اتمی به حساب میرود میتواند به راحتی این موشک را به کلاهک های هسته ای مجهز کرده و زنگ خطر را برای رقیب خود هند به صدا در آورد.

 

مطالب مشابه :

بررسي توان موشكي پاكستان

موشک کروز استراتژیک Kh-55

آیا ایران موشک کروز دوربرد دارد؟

خصوصيات        

عملكرد: موشک کروز هواپرتاب

كشور سازنده: پاکستان

پيشرانه: جت توربو فن

طول: 4.85 متر

برد: 350 كيلومتر

وزن: 1.1 تن

سيستم هدايت: GPS و INS (سیستم هدایت داخلی) و TERCOM و DSMAC و COMPASS

سرعت: زیرصوت

كلاهك: متعارف از نوع انفجاری شدید HE یا هسته ای

سال ورود به خدمت: 2007

منبع: http://en.wikipedia.org/wiki/Ra'ad_ALCM

نويسنده:محمدرضا

 
 
+ نوشته شده در  چهارشنبه 10 شهریور1389ساعت 15:15  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

شروع دوباره

سلام دوستان و بازدید کنندگان عزیز
پس از مدت های طولانی تعطیلی وبلاگ فناوری موشکی بران شدیم تا وبلاگ را مجددا احیا کرده و شروعی تازه داشته باشیم.
لینک تمامی مقالات اصلاح شده و عکس ها مجدد قرار گرفته اند.
از تمامی کسانیکه مایل و علاقمند به درج مطالب و همکاری با وبلاگ فناوری موشکی هستند با ایمیل اینجانب به ادرس زیر ایمل دهند و اعلام همکاری نمایند.
با تشکر
               امیرحسام ملایی یگانه
+ نوشته شده در  سه شنبه 9 شهریور1389ساعت 16:55  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

تاریخچه‌ی موشک

موشك يك موتور درون‌سوز است كه براي كاركردن، نيازي به هواي بيرون ندارد. موشك هم سوخت و هم ماده‌ي اكسيدكننده را با خود حمل مي‌كند. اين دو ماده با هم در اتاقك احتراق مي‌سوزند و گازهاي داغي توليد مي‌كنند كه از طريق دهانه‌ي خروجي تخليه مي‌شوند. درون اتاقك احتراق، گازهاي داغ بر تمام جهات فشار مي‌آورند.
اگر اتاقك كاملا مسدود باشد، فشار در تمام جهت‌ها يكسان خواهدبود و موشك حركت نخواهدكرد. اما اتاقك احتراق چنان ساخته مي‌شود كه اين گازها با سرعت زياد از دهانه‌ي خروجي تخليه شوند. اين كار باعث مي‌شود كه فشار گاز در تمام جهت‌ها يكسان نباشد؛ چون فشار واردشده به طرف جلو بسيار بيشتر از طرف عقب است، موشك به سمت جلو حركت مي‌كند. اين حركت، از قانون سوم نيوتن پيروي مي‌كند:« براي هر عمل، عكس‌العملي وجود دارد برابر و در جهت مخالف». در موشك، گازهاي در حال فوران از دهانه‌ي خروجي، عمل و فشار رو به جلو، يا پيشرانه، عكس‌العمل است. چون موشك سوخت و اكسيدكننده را با خود حمل مي‌كند، و از آن‌جا كه قانون سوم نيوتن در همه جا صدق مي‌كند، پس موشك مي‌تواند هم در جو زمين و هم در خلاء فضا حركت كند.

داستان موشك:

گمان مي‌رود موشك‌هاي اوليه در چين ساخته‌شدند. هنگامي كه در سال 1232 ميلادي مغولان شهر كاي‌فنگ‌فو را رد شمال چين به محاصره‌ي خود درآوردند، مردم شهر با شليك تيرهاي آتشين كه لوله‌هايي پر از باروت بودند محاصره‌ي شهر را شكستند. براساس يك دست‌نوشته‌ي قديمي اين موشك‌ها چنين توصيف شدند:« صدايي چون رعد توليدمي‌كردند و مسافت زيادي را مي‌پيمودند.»
مدت زمان چندان زيادي نگذشت كه هنر موشك‌سازي به خاورميانه و اروپا كشيده‌شد. در سال 1242 ميلادي راجر بيكن كشيش، فيلسوف و دانشمند انگليسي فرمولي براي ساختن باروت يافت كه عبارت بود از 2/41% نيترات پتاسيم، 4/29% كربن و 4/29% گوگرد. وي همچنين موفق‌شد نيترات‌پتاسيم را كه جزء توليدكننده‌ي اكسيژن در باروت است را تقطير كند. اين امر باعث تسريع در سوختن باروت مي‌شد.

الحسن‌الرماح متفكر سوري، در كتاب‌هاي خود جنگ سواره و ماشين‌هاي جنگي كه در حدود سال 1280 ميلادي نگارش شده‌اند طرز ساختن باروت و موشك را با عنوان «تيرهاي چيني» توضيح داده‌است. همچنين در كتاب مورخ آلماني نوشته شده در سال 1285 ميلادي، به موشك اشاره‌هايي شده‌است. مورآروتي، مورخ ايتاليايي نيز شرح مي‌دهد كه چگونه به هنگام محاصره‌ي چيوزيا (در نزديكي ونيز) در سال 1379 ميلادي يك قلعه‌ي تدافعي با موشك باروتي به آتش كشيده شد و آخرين مقاومت‌ها را در هم شكست.

انگليسي‌ها براي اولين بار در جنگي‌كه با هندي‌ها داشتند موشك را ديدند. احتمالا هندي‌ها در قرن هفدهم ميلادي موشك‌سازي را از بازرگانان عرب فراگرفته‌بودند. هنگامي كه در حدود سال‌1770 اولين نمونه‌هاي موشك‌هاي هندي به انگلستان رسيد ناخدا تامس دساليير ساختمان آن‌ها را مورد آزمايش قرارداد، اما نتوانست موشك‌هايي با همان برد و دقت توليد كند. موضوع موشك تا سال 1804 در بوته‌ي فراموشي ماند؛ تا اين‌كه ويليام كانگريو افسر انگليسي تلاش جديدي براي ساختن موشك آغازكرد. او توانست در مدت يك‌سال موشكي 24 پوندي با برد 1800 متر بسازد. موشك‌هاي او در 8 اكتبر 1806 در جنگ با ناپلئون به‌كار گرفته‌شد.
در سال 1810 و.مور مقاله‌اي درباره‌ي حركت موشك‌ها منتشر كرد. اين اولين نوشته‌اي بود كه به طور علمي به مطالعه‌ي رياضي موتورهاي موشك و مسير پرتابه‌ها مي‌پرداخت.
در سال 1844 ويليام هيل انگليسي موشك‌هايي اختراع كرد كه ضمن چرخيدن قادر به حفظ تعادل خود نيز بودند. اما، موشك‌ها مي‌بايست نيم‌قرني در انتظار پيشرفت‌هاي بزرگ سپري مي‌كردند، پيشرفت‌هايي كه ماهيت نظري داشتند.

كنستانتين تسيلوفسكي اهل روسيه، كه معلم مدرسه بود، در سال 1883 ثابت كرد كه موشك‌ها در خلاء فضا نيز مي‌توانند كار كنند. او در سال 1903 نخستين مقاله‌ي خود را درباره‌ي مسافرت‌هاي فضايي، بر مبناي استفاده از پيشران مايع، منتشركرد. يادداشت‌هاي او در ربع اول قرن بيستم حاوي طرح‌هايي از سفينه‌هاي فضايي است كه سوخت آن‌ها اكسيژن و هيدروژن مايع يا اكسيژن و نفت سفيد در نظر گرفته شده‌است. در طرح‌هاي او دريچه‌هايي براي كنترل جريان سوخت به طرف اتاقك احتراق، و پره‌هايي در دهانه‌ي خروجي براي كنترل مسير ديده مي‌شود. محتويات موشك به نحوي جاي گرفته‌اند كه نيروي شتاب را كاملا تحمل كنند. و اتاقك تحت فشار داراي ديواره‌اي دو جداره براي حفاظت در برابر شهابواره‌هاست.
تسيلوفسكي علاقه‌مند به موشك‌هاي چند مرحله‌اي بود. او دستيابي به سرعت‌هاي زياد براي قراردادن ماهواره‌ها در مدار تنها از اين راه امكان‌پذير مي‌دانست. وي استفاده از ژيروسكوپ‌ها و موشك‌هاي موازنه را (موشك‌هاي فرعي كه تعادل موشك‌اصلي را حفظ مي‌كند) را پيشنهاد كرد و حتي تا جايي پيش رفت كه به توصيف محل‌هاي مسكوني واقع در مدار پرداخت؛ جايي كه انسان تحت نيروي گرانش مصنوعي زندگي كند و غذا و اكسيژن لازم را از سيستم‌هاي بسته‌ي زيست‌شناختي به دست آورد. اما هنوز راه درازي در پيش بود تا موشك در اهدافي چنين بلند پروازانه به كار گرفته‌شود. بعدها تسيلوفسكي پدر صنعت موشك‌سازي در روسيه لقب گرفت.
در گوشه‌ي ديگر دنيا، رابرت هيچنگز گودارد، بنيان‌گذار موشك‌سازي در آمريكا، نوعي موشك شبيه به بازوكا كه سوخت جامد داشت، در خلال جنگ جهاني اول اختراع كرد. او در سال 1919 كتابي به نام «روش رسيدن به بالاترين ارتفاعات» نوشت، و دو سال بعد آزمايش‌هايي با سوخت مايع آغاز كرد. گادرد بر خلاف تسيلوفسكي بيشتر اهل آزمايش بود. او در 16 مارس 1926 نخستين موشك سوخت مايع را در شهر اُبرن در ماساچوست به پرواز درآورد. موشك با اكسيژن مايع و بنزين كار مي‌كرد، تا ارتفاع 5/12 متر بالا رفت و به حداكثر سرعت 100 كيلومتر در ساعت رسيد و سپس 56 متر دورتر از سكوي پرتاب فرود آمد. گرچه عده‌ي بسيار كمي، چنان‌كه بايد اهميت اين كار را درك كردند، اما آزمايش گادرد نقطه‌ي عطفي در تاريخ بود. چند سال بعد، او به تنهايي در ايستگاه موشكي خود در روزول (در نيومكزيكو) موفق شد كه موكي را به ارتفاع 2300 متر و حداكثر سرعت 1100 كيلومتر در ساعات برساند (مه 1935). دهانه‌ي خروجي گاز اين موشك داراي پره‌هايي با كنترل ژيروسكوپ بود، كه يكي از چندين اختراع گادرد در صنعت موشك‌سازي است.
در آلمان نيز وضع تقريبا بدين منوال بود. هرمان اُبرت كه پايه‌گذار صنعت موشك‌سازي آلمان محسوب مي‌شود، در سال 1923 كتابي به‌نام « موشك در فضاي سياره‌اي» نوشت. او نيز چون گادرد استفاده از سوخت مايع را به دليل انرژي زياد و قابل كنترل بودنشان ترجيح مي‌داد. در ژوئيه 1927 به همت اُبرت، علاقه‌مندان به موشك در آلمان، «انجمن مسافرت‌هاي فضايي» را بنياد نهادند. اعضاي اين انجمن مشتاقانه خواهان تكميل و ساختن موشك‌هاي با سوخت مايع بودند.

بعد از گادرد، وينكلر دومين كسي بود كه موشك با سوخت مايع ساخت و پرتاب كرد. اين موشك كه با متان و اكسيژن مايع كار مي‌كرد، در 21 فوريه 1938 مورد آزمايش قرارگرفت و به طور نااُميد كننده‌اي فقط 3 متر بالا رفت. اما سه هفته بعد، وينكلر موشك ديگري از همين نوع را كه تغييراتي در آن داده‌بود، آزمايش كرد. موشك به ارتفاع 600 متري رسيد. مدل‌هاي كوچك ديگري نيز، كه به ميراك و رپالسر مشهور بودند، به وسيله‌ي اعضاي اين انجمن ساخته‌مي‌شدند. در اين هنگام جوان 18 ساله‌اي به نام ورنر فون براون به اين انجمن پيوست. موشك‌هاي ساخته‌ي او در «ميدان پرواز موشك» در حومه‌ي برلين، مورد آزمايش قرارگرفت و به زودي يه رقابت با موشك‌هاي انجمن پرداخت. پيشرفت‌هاي بعدي باعث شد مدل‌هاي جديدتر رپالسر، حتي با سوخت كمتر از ظرفيت، تا ارتفاع 6/1 كيلومتر بالا بروند، اما، با اين وجود، اين موشك‌ها همواره درست پرواز نمي‌كردند.
بحران اقتصادي در اوايل دهه‌ي 1930 فرارسيد، ارزش پول كاهش پيداكرد، و ديگر آشكار بود كه بدون سرمايه‌ي اضافي، كار مؤثر انجمن امكان‌پذير نيست. از اين رو نبل، ريدر، و فون براون با ارتش آلمان وارد گفتگو شدند و كار يكي از موشك‌هاي رپالسر خود را در ميدان مشق ارتش در كومرسدورف در 100 كيلومتري جنوب برلين نمايش دادند. اگرچه متخصصان توپخانه اظهار علاقه كردند ولي متقاعد نشدند. آن‌ها مقدار اندازه‌گيري شده‌ي پيشرانه و اطلاعات ديگري از ريدل و براون خواستند.
براون تا آنجا كه مي‌توانست اطلاعات جمع كرد و به كومرسدورف بازگشت، رويدادي كه تغيير دهنده‌ي دوره‌اي از تاريخ بود. ارتش دريافت كه موشك‌سازي بيرون از مفاد عهدنامه‌ي ورساي است، كه به آلمان اجازه ساخت هواپيما نمي‌داد؛ در سال 1933 آدلف هيتلر به قدرت رسيد. در آن زمان بخش ويژه‌اي از اداره‌ي تسليحات ارتش به سرپرستي والتر دورنبـِركِر در كوموسدرف تأسيس شد. فون براون جوان كه هنوز خود را براي اخذ درجه‌ي دكتري آماده مي‌كرد، به سمت مسئول توسعه‌ي موشك‌سازي انتخاب شد و به كار روي دسته‌اي از موشك‌هاي آزمايشي با سوخت مايع پرداخت. گروه كوچك براون، طي جند سال اول، موشك‌هاي تكامل يافته‌اي را به طور مخفيانه در بوركوم، در نزديكي اِمدِن پرتاب كردند. در دسامبر 1934، دو موشكA-2 كه ماكس و موريتس ناميده مي‌شدند، به ارتفاع تقريبي 5/2 كيلومتري رسيدند. در اين مدت انجمن مسافرت‌هاي فضايي، به علت مسائل مالي منحل گرديد و ميدان پرواز موشك‌آن‌ها انبار مهمات ارتش شد.
در آوريل 1937، يك ايستگاه بزرگ تحقيقات موشكي در نزديكي دهكده‌ي پينه‌مونده در سواحل بالتيك برپا شد. دست‌اندركاران پيشين انجمن مسافرت‌هاي فضايي اكنون مي‌توانستند كار موشك‌سازي خود را در كنار فون براون از سر گيرند. در پينه مونده، موشك بزرگA-5 به عنوان يك سلاح توپخانه‌اي تكميل شد. اين موشك بعدها در سال‌هاي 45-1344 در بمباران لندن، آنتروپ و هدف‌هاي ديگر به كار رفت. اين موشك را فرماندهي عالي آلمان V-2 ناميد. پس از جنگ، موشك‌هاي وي-2، به عنوان موشك‌هاي پژوهشي براي مطالعه‌ي جو بالا، در آمريكا مورد استفاده قرارگرفت و موشك‌هاي ديگري مانند اروبي و وايكينگ از روي آن طراحي شدند.
شوروي‌ها نيز به دور از اين ماجراها نبودند. در 17 اوت 1933، گروهي از پژوهشگران اين كشور، به سرپرستي ميخاييل تيخونراُف موشكي موسوم بهGrid 9 را پرتاب كردند كه تا ارتفاع 400 متر بالا رفت. اين موشك با اكسيژن مايع و تركيبي از بتزين و كلوفوني (ماده‌اي كه از تورفنتين به دست مي‌آيد) كار مي‌كرد. يكي از سازندگان اين موشك، جواني به نام سرگئي كرولف بود كه سال‌ها بعد موشك R-7 را طراحي كرد. وي يكي از دانشمندان برجسته‌ي موشكي در روسيه و جهان به شمار مي‌آيد.
پس از جنگ جهاني دوم و شكست آلمان‌ها موشك‌هاي وي-2 غنيمت گرفته شده از آن‌ها به آمريكا و روسيه منتقل شد و نيز بسياري از دانشمندان موشكي آلمان به اين دو كشور رفتند. موشك وي-2 را مي‌توان پايه و اساس موشك‌هاي فضايي امروز دانست.

منبع: دانشجویان هوا فضا اکراین_خارکف
 
 
+ نوشته شده در  سه شنبه 24 اردیبهشت1387ساعت 15:37  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

موشک هوا به هواي دوربرد AIM-152 AAAM

در اواسط دههء 1980، نیروی دریایی ایالات متحده، نیاز خود را جهت یک موشک پیشرفنهء هوا به هوای دوربرد جهت جایگزینی موشکهای AIM-54 Phoenix (فونیکس) اعلام کرد. پروژهء ساخت موشک تحت نام AAAM که مخفف عبارت Advanced Air-to-Air Missile آغاز شد. این موشک قرار بود به میزان قابل توجهی سبکتر و کوچکتر از موشک فونیکس باشد، اما پیش بینی شده بود که دارای برد بیشتر و سرعت کمتری باشد که میزان آن 3 ماخ اعلام شده بود.

 

                                                                

AIM-54C

جهت انجام این پروژه، برخی تکنولوژی های کلیدی نظیر استفاده از یک موتور رم جت به همراه موتور معمول موشکها، و همچنین هدایت پذیری راداری / حرارتی توسط «مرکز تست سلاح نیروی دریایی ایالات متحده» (NWC = U.S Naval Weapons Center) در China Lake به سال 1983 مورد ارزیابی قرار گرفتند. این ارزیابی ها، تحت برنامه ای به نام ACIMD یا Advanced Common Intercept Missile Demonstration انجام شدند.

تحت برنامهء ACIMD، اولین موشکهای آزمایشی طراحی و ساخته شدند، اما تا زمان لغو این پروژه، هیچگاه مورد آزمایش قرار نگرفتند. به سال 1987، دو تیم پیمانکار جهت تکمیل ارزیابی های نهایی AAAM برگزیده شدند؛ این شرکتها عبارتند بودند از :
1) هیوز – رایتئون
2) جنرال داینامیکس – وستینگهاوس

                                                    

تصویری از موشک پیشرفتهء ساخت شده تحت برنامهء ACIMD



موشک
AAAM ساخت هیوز – رایتئون، بر پایهء طراح ACIMD بود، و از یک سیستم راکت هیبریدی با سوخت جامد به عنوان موتور بهره می برد که به این موشک، امکان دست یابی به سرعتهای بالاتر به هنگام رسیدن به حداکثر بردش را می بخشید.
سامانهء هدایت این موشک بر پایهء هدایت اینرسیایی بود که در میانهء راه با فرمانهای رادار تامکت، اصلاح مسیر می کرد؛ (شبیه به سیستم هدایت پذیری موشک
AIM-120 آمرام) همچنین جهت هدفیابی نهایی، از سیستم دوگانهء هدفیابی راداری و حرارتی بهره می برد.

                                                  

تصویری از نمونهء آزمایشی موشک AAAM ساخت هیوز - رایتئون



تیم طراحی جنرال داینامیکس – وستینگهاوس، یک طرح کوچکتر ولی بسیار قابل توجه را پیشنهاد کردند. موشک طراحی این تیم از پیشرانه چندضربه
ای (multiple-pulse) با سوخت جامد بهره می‏برد. سامانهء هدایت پذیری این موشک بر پایهء یک سیستم اینرسیایی به همراه یک هدفیاب نیمه فعال راداری بسیار پیشرفته برای پیمودن مسیر تا نیمهء راه و از یک سنسور الکترواپتیکالی جهت هدفیابی مستقل از ميانه تا انتهاي مسیر بهره می‏برد. همچنين يك سيستم ثانويه و پشتيبان جستجوكنندهء حرارت نيز پيش‏بيني شده بود تا عمل هدفيابي را به هنگامي كه جستجوگر الكترواپتيكالي از يافتن هدف ناكام شود، به انجام برساند.
تامكت شليك كنندهء اين موشك، از يك غلاف هدفياب بهره مي‏برد كه مجهز به يك رادار جلونگر و عقب نگر بود كه بدين جهت به هواپيما اين امكان را مي‏داد كه بدون نياز به پرواز به سمت هدف، آن را مورد شناسایی قرار دهد.

                                                    

جزئيات موشك YAIM-152A ساخت جنرال ديناميكس - وستينگهاوس



در اواخر دههء 1980، مقرر شد از موشك
AAAM بر ضد هواپيماهاي ساخت شوروي Tu-22M Backfire و Tu-160 Blackjack كه بمب‏افكن‏هاي دوربرد و مافوق‏صوت به شمار مي‏رفتند، استفاده شود. با اين حال، پس از پايان دوران جنگ سرد، برنامهء ساخت اين موشك به سال 1992 قبل از آنكه طرح و نقشه‏اي براي توليد انبوه در نظر گرفته شود، براي هميشه كنار گذاشته شد.

اندك زماني قبل از لغو ساخت اين موشك، طرح رسمي ساخته شده به نام
YAIM-152A جهت ساخت موشك درنظر گرفته شده طبق برنامهء AAAM اختصاص يافت. قبل از خاتمه يافتن طرح AAAM، نيروي دريايي ايالات متحده، نگاه مثبت خود را به نوع دوربرد موشك هوا به هواي AIM-120 AMRAAM (شايد موشك AIM-120C-7) جهت جايگزيني موشكهاي AIM-54 Phoenix ابراز داشت. موشكهاي دوربرد آمرام ويژهء نيروي دريايي، قرار است پس از به موزه فرستاده شدن جنگنده‏هاي موفق اف14 تامكت، از سال 2007 وارد سازمان خدمت در اين نيرو شوند.

خصوصيات          هیوز – رایتئون                           جنرال داینامیکس – وستینگهاوس

عملكرد: موشك هوا به هواي دوربرد

سازنده: هیوز – رایتئون                                               جنرال داینامیکس – وستینگهاوس

كشور سازنده: ايالات متحده امريكا

پيشرانه: integral rocket/ramjet engine            multiple-pulse solid-propellant rocket

طول: 3.66 متر                                                               3.66 متر

قطر: 23  سانتي متر                                                       14 سانتي متر

وزن: ~300 كيلوگرم                                                        172 كيلوگرم

برد: +180 كيلومتر                                                          +180 كيلومتر

سر جنگی: 14-26 كيلوگرم تركشي                                     14-26 كيلوگرم تركشي

موشك هاي مشابه: AIM-120 AMRAAM/AIM-54 Phoenix


منبع: www.centralclubs.com

منبع اصلي: designation-systems

موشك- موشك بالستيك - موشك كرو ز- موشك دوربرد -موشك ضد تانك -جنگنده-اف - 14- اف 22- اف-5 -اف-4- موشك هوا به هوا - موشك هوا به زمين - موشك هوا به زمين - موشك ضد موشك –موشك ضد جنگنده - موشك قاره پيما - موشك تاو-جنگنده سوخو- ميگ - سوخو 30- سوخو 27-سوخو- 34-سوخو- 24-نيروي هوايي ايران - موتور  موشك –تامكت - ميگ-21- ميگ-23- نيروي هوايي- فناوري موشكي -شهاب 3-قدر-110-زلزال -موشك سفير -اف-7- ماهواره اميد - نيروي دريايي ايران-موشك هاي ايران-موشك-صنايع موشكي ايران-صنايع شهيد همت-جنگنده هاي نيروي هوايي-تانك ذولفقار-تانك تي-72-سايت نظامي-صنايع موشكي-موشك هاي ايران-پيشرانه موشك-سوخت جامد-سوخت مايع-جنگنده-پدافند هوايي-ضد موشك اس-300-ضد موشك اس-400-missile-shahab 3-anti missile-su-30-su-27-su-24-mig-23-f-14 f-5 f-4 f-22 azarakhsh-saeghe-اذرخش-صاعقه-موشك فجر-3- موشك-ارتش ايران-سپاه پاسداران-موشك شهاب 3 جديد- موشك شهاب 4- موشك شهاب 5-شهاب 6-s-300-s-400-تامكت هاي ايران-عكس تامكت-موشك شهاب

+ نوشته شده در  پنجشنبه 15 فروردین1387ساعت 10:44  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

موشک بالستیک قدر-110/Ghadr-110

قدر-110 موشک بالستیک با برد متوسط است که توسط ایران طراحی و ساخته شده است.برخی منابع به برد 2500 تا 3000 کیلومتری این موشک اشاره کرده اند با این تفاسیر این موشک توان ضربه زدن به دورترین نقاط اروپا را داراست و بیش از 70 درصد اسیا را در تیرس توان موشکی ایران قرار می دهد.

ایران این موشک را اولین بار در رژه نیروی مسح خود در سالروزه  حمله عراق به ایران به نمایش جهانیان گذارد.

قدر-110 نسخه ی بهبود داده شده ی موشک معروف ایرانی شهاب 3 است.این موشک بر خلاف شهاب 3 از موتوری 2 مرحله ای بهره می جوید که توانایی رسیدن به بردی 2500 تا 3000 کیلومتر را برای ان فراهم می اورد.اعتقاد بر این است که موتور اول این موشک سوخت مایع و موتور دوم این موشک از سوخت جامد بهره می برد.

ایران در سال 2005 میلادی طراحی موتور جدیدی با سوخت جامد را به پایان رساند و بنابر منابع نا معتبر احتمالا از این موتور در طراحی گروهی از موشک ها از جمله Ghadr-110,Ghadr-110A,Ghadr-101 مورد استفاده قرار گرفته است.

البته برخی از وجود دو نسخه از موشک قدر نام برده اند که نسخه دوم ان با نام Ghadr-110 A  نامگذاری شده و از موتوری سه مرحله ای سود می برد.از دیگر تفاوت های این نسخه و نسخه A این موشک می توان به طول 19 الی 20+ متری این موشک نسبت به طول 17.5 متری نوع اول اشاره کرد.

منابع غربی طبق سیاست خود موشک قدر را به یک موشک چینی با نام M-18 ارتباط داده و قدر-110 را نوع ارتقا داده شده این موشک چینی معرفی کرده و اعلام داشته موشک های شاهین پاکستان هم در زمره ی این گروه از موشک ها قرار می گیرند.

موشک قدر-110 قابلیت مانور  بهتری را نسبت به شهاب 3 دارا می باشد و زمان آماده سازی آن برای شلیک نسبت به نسخ های اولیه شهاب 3 پایین تر بوده و در حدود 30 دقیقه می باشد در حالی که در نسخه های اولیه شهاب این زمان بالغ بر چندین ساعت بود. سر جنگی این موشک ماسوره انفجاری، ضربتی و مجاورتی است و به صورت عمود پرواز شلیك می‌شود.

بسیاری از منابع غربی این ساخت این موشک را تلاش مخفیانه ایران برای تولید شهاب 4 و دستیابی به موشک هایی با برد بلندتر عنوان ساختند اما ایران این اطلاعات را بارها تکذیب و عنوان کرده است که برنامه ای برای تولید موشک هایی برا برد بیشتر از 2000 کیلومتر را ندارد.

این موشک به همت متخصصین داخلی و در صنایع موشکی شهید همت طراحی و تولید شده است.

 

نظر نویسنده:

با اینکه مسئولین وزارت و صنایع دفاعی ایران بر برد 2000 کیلومتری موشک های ایرانی تاکید می کنند ولی از شواهد موجود می توان نتیجه گرفت ایران برای دستیابی به موشک هایی با برد بالای 3000 کیلومتر قدم های بلندی را برداشته و توانایی رسیدن به برد 6000 کیلومتری را دارا میباشد.با توجه به ساخت و استفاده از موشک چندکلاهکه(MIRV) نظیر فجر-3 استفاده از این نوع کلاهک در دیگر موشک های ایرانی دور از ذهن نیست.ساخت موشک های متفاوت با بردی تقریبا یکسان شاید ترفندی از سوی ایران برای فریفتن کشورهای غربی و آزمایشات موشکی جدید در سایه ی نام هایی متفاوت با برد هایی یکسان باشد.از این قبیل موشک ها می توان به موشک جدید معرفی شده توسط ایران با نام عاشورا اشاره کرد.

 شایان ذکر است با توجه به آزمایش جدید موشکی ایران و پرتاب اولین کاوشکر به فضا توسط جمهوری اسلامی ایران میتوان بر رسیدن به برد 4000 کیلومتری و بیشتر موشک های ایرانی سهه گذاشت.


خصوصيات   Ghadr-110                                                 Ghadr-110A

عملكرد: موشك بالستیک میانبرد(IRBM)

سازنده: صنایع موشکی شهید همت

كشور سازنده: جمهوری اسلامی ایران

پيشرانه: موتور 2 مرحله ای/مایع-جامد                              موتور 3 مرحله ای

طول: 17.5 -  19 متر                                                        19 -  20+ متر

قطر: 1.4  متر

وزن پرتاب: +25000 كيلوگرم                                                 نامشخص

برد: 2000 - 2500 كيلومتر                                             2500 - 3000؟ کیلومتر

سيستم هدايت: نامشخص

سر جنگی: تک کلاهکه

كلاهك: 550-1150 کیلوگرم                                               550-760 کیلوگرم

سال ورود به خدمت: 2007

منبع: Missilethreat / globalsecurity/ janes

نويسنده:اميرحسام ملايي يگانه

موشك- موشك بالستيك - موشك كرو ز- موشك دوربرد -موشك ضد تانك -جنگنده-اف - 14- اف 22- اف-5 -اف-4- موشك هوا به هوا - موشك هوا به زمين - موشك هوا به زمين - موشك ضد موشك –موشك ضد جنگنده - موشك قاره پيما - موشك تاو-جنگنده سوخو- ميگ - سوخو 30- سوخو 27-سوخو- 34-سوخو- 24-نيروي هوايي ايران - موتور  موشك –تامكت - ميگ-21- ميگ-23- نيروي هوايي- فناوري موشكي -شهاب 3-قدر-110-زلزال -موشك سفير -اف-7- ماهواره اميد - نيروي دريايي ايران-موشك هاي ايران-موشك-صنايع موشكي ايران-صنايع شهيد همت-جنگنده هاي نيروي هوايي-تانك ذولفقار-تانك تي-72-سايت نظامي-صنايع موشكي-موشك هاي ايران-پيشرانه موشك-سوخت جامد-سوخت مايع-جنگنده-پدافند هوايي-ضد موشك اس-300-ضد موشك اس-400-missile-shahab 3-anti missile-su-30-su-27-su-24-mig-23-f-14 f-5 f-4 f-22 azarakhsh-saeghe-اذرخش-صاعقه-موشك فجر-3- موشك-ارتش ايران-سپاه پاسداران-موشك شهاب 3 جديد- موشك شهاب 4- موشك شهاب 5-شهاب 6-s-300-s-400-تامكت هاي ايران-عكس تامكت-موشك شهاب

+ نوشته شده در  سه شنبه 14 اسفند1386ساعت 15:17  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

موشک چینی CSS-4A یا DF-5

این موشک اولین موشک قاره پیمای جمهوری خلق چین(PRC) بود.CSS-4  نتیجه ی پیشرفت هایی بود که در طول ساخت موشک CSS-3 بدست آمده بود.این موشک اولین موشک چینی بود که توانایی رسیدن به قاره آمریکا را داشت. موشک CSS-4A  نمونه ی بروز شده ی موشک CSS-4  است که توانایی و دقت ان بطور چشمگیری افزایش یافته است.

CSS-4  اولین موشک چین بود که توانایی تهدید آمریکا را بطور مستقیم داشت,موشک های قبلی فقط توانایی ضربه زدن به نقاط استراتژیک روسیه و امریکا را در قاره آسیا داشتند.این موشک براحتی توانایی نابودی شهرها ی بزرگ و مناطق حساس نظامی را داراست.قبل از آماده شدن این موشک جمهوری خلق چین(PRC) توانایی ضربه زدن به پایگاه های امریکا و متحدیدنش را فقط در قاره آسیا داشت.چین به وسیه این موشک توانایی گرفتن امتیازات سیاسی از امریکا را بخوبی بدست آورد.

در سال 1996 در مقابله با موضوع استقلال تایوان این موشک در سواحل تایوان ازمایش کرد و سخنگوی حزب کمونیست چین گفت: افسران و مستشاران امریکایی نمی توانند مزاحم ما شوند.

CSS-4A نسخه بروز شده ای از موشک CSS-4 است که حداقل 1000 کیلومتر(621 مایل) برد و دقتی برابر با 300 CPE    دارد.برد این موشک حداکثر 13000 کیلومتر(8078 مایل) است که توانایی حمل کلاهکی به وزن 3200 کیلوگرم را داراست.

کلاهک این موشک می تواند با کلاهک هسته ای 1 یا 3 مگانتی تجهیز شود.طبق شواهد تایید نشده این موشک می تواند از کلاهک تقسیم شونده(MIRVs) هم سود ببردCSS-4 , با کلاهک تقسیم شونده توانایی حمل 4 یا 6 کلاهک را داراست که هر کدام می تواند بین 150 تا 350 کیلوتن وزن داشته باشند.

CSS-4A  از سیستم های تولید پارازیت(chaff) و طعمه برای فریب سیستم های دفاعی (decoys) و وسایل نفوذ به سیستم های  دفاع ضد موشکی بهر می برد که کارایی ان را تا حد بسیار زیادی افزایش می دهد.سیستم هدایت داخلی تهییه شده برای این موشک دقتی برابر با 500 m CPE  را برای آن مهیا می سازد.

این موشک با طول برابر 36 متر و پهنای 3.35 متر از موتوری دو مرحله ای با سوخت مایع بهره می برد که وزن پرتاب ان برابر 183000 کیلوگرم است.

مراحل طراحی و ساخت CSS-4 در سال 1965 انجام گرفت و اولین تست پروازی ان در سال 1971 انجام پذیرفت و اولین پرتاب ان از سیلو در سال 1979 انجام پذیرفت. اعتقاد بر این است که این موشک در سال 1981 وارد خدمت شده و در سیلوهای استحکام یافته ای در مرکز چین نگهداری می شود. البته CSS-4A در سال 1986 وارد خدمت شد و تخمین زده می شود در طول برنامه شبیه سازی موشک های حمل کننده ماهواره بین 20 تا 50 موشک CSS-4/CSS-4A  تولید شده باشد.البته طبق برنامه های  جمهوری خلق چین قرار بر این بوده تا این موشک در سال 2005 با موشک CSS-X-10  تعویض شود.

 

 

 ChineseDF5ICBM1.jpg

خصوصيات        

عملكرد: موشك بالستیک قاره پیما(ICBM)

نام یدکی: DF-5A

كشور سازنده: جمهوری خلق چین(PRC)

پيشرانه: موتور دو مرحله ای سوخت مایع

طول: 36 متر

قطر: 3.35  متر

وزن پرتاب: 183000 كيلوگرم

برد: 13000 كيلومتر

سيستم هدايت: هدايت خودكار

سر جنگی: تک کلاهک و یا 4-6 کلاهک تقسیم شونده

كلاهك: تک کلاهک 1-3 مگاتن و تقسیم شونده 150-350 کیلوتن

سال ورود به خدمت: 1986

منبع: Missilethreat /Fas

نويسنده:اميرحسام ملايي يگانه

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

موشك- موشك بالستيك - موشك كرو ز- موشك دوربرد -موشك ضد تانك -جنگنده-اف - 14- اف 22- اف-5 -اف-4- موشك هوا به هوا - موشك هوا به زمين - موشك هوا به زمين - موشك ضد موشك –موشك ضد جنگنده - موشك قاره پيما - موشك تاو-جنگنده سوخو- ميگ - سوخو 30- سوخو 27-سوخو- 34-سوخو- 24-نيروي هوايي ايران - موتور  موشك –تامكت - ميگ-21- ميگ-23- نيروي هوايي- فناوري موشكي -شهاب 3-قدر-110-زلزال -موشك سفير -اف-7- ماهواره اميد - نيروي دريايي ايران-موشك هاي ايران-موشك-صنايع موشكي ايران-صنايع شهيد همت-جنگنده هاي نيروي هوايي-تانك ذولفقار-تانك تي-72-سايت نظامي-صنايع موشكي-موشك هاي ايران-پيشرانه موشك-سوخت جامد-سوخت مايع-جنگنده-پدافند هوايي-ضد موشك اس-300-ضد موشك اس-400-missile-shahab 3-anti missile-su-30-su-27-su-24-mig-23-f-14 f-5 f-4 f-22 azarakhsh-saeghe-اذرخش-صاعقه-موشك فجر-3- موشك-ارتش ايران-سپاه پاسداران-موشك شهاب 3 جديد- موشك شهاب 4- موشك شهاب 5-شهاب 6-s-300-s-400-تامكت هاي ايران-عكس تامكت-موشك شهاب

+ نوشته شده در  یکشنبه 5 اسفند1386ساعت 15:8  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

هلفایر آتش جهنمی/ AGM-114 HELLFIRE

1-مقدمه


ساعت یک بامداد 17 ژانویه سال 1991 هشت فروند بالگرد آپاچی از یگان هوانیروز آمریکا واقع در غرب عربستان سعودی رهسپار ماموریت"نورمادی"شدند.هدف اصلی عملیات انهدام دو ایستگاه راداری مهم عراق در فاصله 56 کیلومتری بود.گروه به دو تیم چهار تایی تقسیم شد و به مدت 90 دقیقه در سکوت کامل رادیویی در ارتفاع پایین به پرواز در آمد.درست در ساعت 2:38 بامداد بالگردهای آپاچی 28 موشک هلفایر به سمت دو ایستگاه راداری شلیک کردند و به انهدام آن منجر شد و کریدوری به پهنای 32 کیلومتر ایجاد کرد.5/4 ساعت بعد عملیات"توفان صحرا"شروع شد و بیش از صد فروند هواپیما شروع به حرکت بر فراز عراق کرد.این عملیات را نخستین کاربرد موشک هلفایر می دانند.
هلفایر سامانه ی موشکی هوا به زمین است که دقت و توانایی تخریب بالایی داشته و می تواند برای انهدام اهداف بزرگ و سنگین در حملات هوایی مورد استفاده قرار گیرد.این موشک می تواند از بالگردهای مختلفی همچون
AH-64,AH1W,OH-58,UH-60 شلیک شود.


2-معرفی سامانه ی موشک هلفایر

اگر چه سامانه موشکی هلفایر در ابتدا برای استفاده در عملیات ضد تانک طراحی شد اما ادعا شده که برای اهداف دیگر هم کاربرد موفقیت آمیزی داشته است.سامانه ی یاد شده می تواند اهدافی همچون انبار مهمات,رادارها,تجهیزات ارتباطی,ساختمان ها و حتی ناوها کوچکی که با سرعت بالا در حرکتند را به گونه ای موثر از کار انداخته و نابود کند.حتی در صورت نیاز ی تواند نقش موشک هوا به هوا را در بالگردی با سرعت کم یا نزدیک سطح زمین بازی کند.
هلفایر از ترکیب حرف اول کلمات هلی برن و آتش و رها تشکیل شده است که می تواند این برداشت را به وجود آورد که موشک پس از شلیک به طور خودکار و بدون نیاز به هدایت توسط انسان به سمت هدف پرواز می کند.در صورتی که این برداشت حداقل برای نمونه های اولیه این سامانه نادرست است.نمونه های اولیه موشک هلفایر دارای هدایت نیمه فعال لیزری است.این موشک به یک پرتو لیزری کد گذاری شده نیاز دارد تا روی هدف قفل کند و موشک از این طریق موقعیت هدف را تشخیص داده و به آن اصابت کند.بنابراین موشک هدف را پیدا نمی کند در واقع پرتو لیزر منعکس شده از هدف را می یابد.ساختار کلی موشک هلفایر در انواع مختلف مشتمل بر پنج بخش اصلی به صورت پیشران,جستجوگر لیزری,بخش هدایت,بخش کنترل و سرجنگی است.
بخش پیشران بین بخش های هدایت و کنترل در نزدیکی انتهای موشک واقع است.این بخش دارای پیشران سوخت جامد است که بسته به دمای هوای بیرون کم و بیش 2 تا 3 ثانیه می شوزد.هدف از بخش پیشران تولید نیروی پیشران کافی بریا جدا شدن موشک اغز پرتاب گر است تا به شتاب 10
g دست بافته و تا رسیدن به هدف در بیشینه برد 8 کیلومتر نیروی رانش را فراهم کند.موشک می تواند اهداف واقع در فاصله ی بیش از 8 کیلومتر را در هم تخریب کند ولی با افزایش فاصله برخورد کم می شود.
ردیاب لیزری که در دماغه ی موشک قرار دارد از داخل بالگرد برنامه ریزی می شود تا کد لیزری ویژه ای را دریافت کند.از آن جایی که لیزر تابانده شده توسط علامت گذار و آنجه موشک جستجو می کند یکسان است احتمال خطای موشک در تشخیص پرتو لیزر به صفر می رسد.موشک پس از شلیک شروع به جستجو در محیط کرده و لیزر کد شده مورد نظر که از هدف منعکس می شود را می یابد.با تشخیص آن روی هدف قفل می کند.پس از قفل ردیاب اطلاعات مورد نیاز را به بخش هدایت می رساند تا موشک به سمت هدف هدایت شود.بعد از دریافت اطلاعات از جستجوگر لیزری مغز موشک یا بخش هدایت اطلاعات سامانه ای فرمان را برای پایداری موشک محاسبه کرده و این داده ها را به بخش کنتل می فرستد.بخش کنترل در انتهای موشک قرار گرفته و شامل یک سامانه عملگر نیوماتیکی است که دستورات سامانه ی فرمان را به حرکت بالک های کنترلی تبدیل می کند.این بالک ها به بال های هواپیما شباهت داشته و به موشک این امکان را میدهد که به سمت انرژی لیزری که از هدف انعکاس یافته مانور دهد.
سرجنگی آخرین بخش موشک است که در فرایند شلیک دخالت دارد.زمانی که موشک با هدف برخورد کند یک حس گر فعال سیگنال الکتریکی را به فیوزی که در عقب خرج سوخت قرار دارد فرستاده و باعث انفجار می گردد.خرج شوخت نیروی لازم جهت نفوذ و انفجار هدف را فراهم می آورد.


3-نمونه های مختلف سامانه هلفایر
AGM-114
سامانه موشکی هلفایر که با کد
AGM-114 شناخته می شود دارای نمونه های مختلف است.مدل AGM-114A نخستین موشک هلفایر است.پس از آن AGM-114B ارایه شد که در ارتفاع پایین تری نسبت به AGM-114A پرواز می کند.این موشک دارای موتور راکت با کمترین میزان دود نسبت به AGM-114A است و در ناوگان نیروی دریایی آمریکا مورد استفاده قرار می گیرد.نمونه های AGM-114F و AGM-114C هم در خط سیر پایین با کمترین میزان دود موتور راکت پرواز می کنند.در نمونه ی AGM-114K اگر بخش لیزری موشک پس از هدف یابی درونی از کار بیفتد موشک با کمک بخش رادار تجسسی تا رسیدن به هدف ببه حرکت خود ادامه می دهد.نمونه های AGM-114F و AGM-114K دارای سرجنگی دو مرحله ای است.این ویژگی بریا بهبود بخشیدن به عملکرد سرجنگی در مقابل زره های واکنشی است.نمونه های AGM-114M به جای سرجنگی خرج گود که کاربرد ضد زره دارد به سرجنگی ترکش زا مجهز است.که دارای کاربرد تخریب اهداف نرم است.


4-روش به کار گیری موشک هلفایر
به دو روش می توان موشک هلفایر را در میدان نبرد به سمت هدف شلیک نمود روش خودکار و کنترل از راه دور.در روش خودکار سرنشینان بالگرد هدف را شناسایی کرده و سپس موشک را شلیک می کند و تا زمان تخریب موشک را به کمک علامت گذاری لیزری (مستقر روی همان بالگرد) هدایت می کنند.در روش کنترل از راه دور بالگرد تنها موشک را شلیک می کند و علامت گذاری لیزری که در جایی غیر از بالگرد شلیک کننده موشک به عنوان مثال روی زمین یا بالگرد دیگر قرار دارد نقش هدایت موشک تا برخورد به هدف را بر عهده دارد.از آن جایی که در این روش بالگرد شلیک کننده موشک پس از شلیک نیازی به هدایت موشک ندارد می تواند از صحنه نبرد خارج شود که در نتیجه باعث افزایش حفاظت بالگرد و تیرانداز در صنحنه نبرد می شود.
افزون بر دو روش به کارگیری فوق موشک هلفایر را به دو روش می توان روی هدف قفل نمود.روش قفل شدن روی هدف قبل از شلیک و روش قفل شدن روی هدف بعد از شلیک.در روش اول علامت گذار لیزری قبل از شلیک موشک هدف را با پرتو لیزر روشن می کند.مزیت استفاده از این شیوه اطمینان خلبان بالگرد از قفل کردن موشک روی هدف در مرحله قبل پرتاب است.در این روش احتمال از دست رفتن کنترل موشک کاهش می یابد.عیب این روش احتمال احتمال هوشیاری هدف و نشانه دادن واکنش همچون پرتاب نارنجک های دود زا است که عامل مهمی در ایجاد اختلال در فرایند هدایت موشک هلفایر است.
در روش دوم علامت گذار پس از شلیک موشک هدف را روشن می کند.در این روش پیش از هدف یابی لیزری بالگرد موشک را به سمت مسیر هدف شلیک می کند در نتیجه موشک ابتدا بدون دید حرکت می کند.موشک به اندازه ی خیلی کمی در اوج می گیرد ولی تا بعد از زمان از پیش تعیین شده برای به کار افتادن لیزر در ارتفاع نسبتا پایین می ماند.مزیت این روش در آن است که علامت گذار در زمان مناسب هدف را با پرتو لیزر روشن می کند.از آن جایی که در این روش هدف مدت زمان زیادی تحت پرتو لیزر قرار نمی گیرد امکان نشان دادن واکنش مناسب ندارد.معمولا در این روش در مواجه با تانک های پیشرفته امروزی که به تشخیص دهنده های تهدید لیزر مجهز هستند استفاده می شود.اگر چه به طور مشخص روش"قفل روی هدف پس از شلیک"از روش"قفل روی هدف قبل از شلیک"پیچیده تر است.

 



نویسنده: دوست خوبم اقا داوود

منبع فارسی: سایت دانشجو

منبع اصلی: سایت جینس

+ نوشته شده در  چهارشنبه 28 آذر1386ساعت 17:22  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

موشک بالستیک UGM-133) Trident D-5)

Trident D-5  موشكي مدرن است كه به وسيله زير دريايي حمل مي شود و در پاسخ به آزمايش موشك

 SS-NX-30 از سوي روسيه نمايش داده شد.اين اولين موشك با پايه زير دريايي در ايالات متحده است كه توانايي مقابله در برابر حملات را داراست.اين موشك تا سال 2030  گسترش پيدا مي كند تا  اينكه نسل بعدي اين موشك يعني Trident E-6  در سال 2030 وارد خدمت شود.

Trident D-5 معمولا توسط هر دو كشور ايالات متحده امريكا و انگلستان و در زير دريايي هاي كلاس ويگارد و اوهايو مورد استفاده قرار ميگيرد.

پيمانكار اوليه  طراحي  Trident D-5 بخش فضايي و موشكي كمپاني Lockeed Martin بود.

Trident D-5  بصورت بسيار استراتژيك براي محكم و نيرومند كردن نيروي اتمي ايالات متحده طراحي گشت.

اين موشك از سيستم كلاهك هاي چندگانه(MIRV) بهره مي برد كه توانايي نابود كرد تعداد زيادي از سيلوهاي موشك را در ضربه اول را دارد.هر چند روسيه و جمهوري خلق چين  بيشتر توان موشكي خود را بر پايه موشك هاي متحرك گذاشته اند,بنابر اين چنين حملاتي بيهوده است.

به همين سبب محتمل است كه موشك براي پيگيري كردن از عقيده ضربه زدن در حملات اتمي مورد استفاده قرارا گيرد.زير دريايي هاي حمل كننده Trident D-5 برد كافي و لازم را براي حمله از سواحل ايالات متحده امريكا را دارا هستند و پيدا كردن انها تقريبا غير ممكن است.

با تركيب اقدام به موقع و كلاهك هاي چنگانه اين موشك تقريبا قدرت عبور از هر نوع سيستم دفاع ضد موشكي را داراست.

Trident D-5 در نهايت بردي برابر با 12000كيلومتر(7456 مايل) را داراست و سيلو-پايه است و توانايي حمل كلاهكي به وزن 2800 كيلوگرم را داراست.كلاهك چندگانه اين موشك توانايي حمل 8 تا 12 كلاهك كوچكتر را به اين موشك مي بخشد اما برا اساس پيمان اول كاهش سلاح هاي استراتژيك(استارت 1) تعداد انها به 8 عدد كاهش يافت.هر كلاهك كوچك مي توانست از نوع Mk4  با 100 كيلوتن W76 و يا Mk5  با 478 كيلوتن W88 باشد.

سيستم ناوبري خودكار  تركيب شده با سيستم مرجع اخترشناسي دقتي برابر با 90 متر(CPE) را به اين موشك مي بخشد.طول این موشک 13.42 متر و عرض ان 2.11 متر و وزن پرتابی برابر با 59090 کیلوگرم را داراست.

موشک Trident D-5 از موتوری 3 مرحله ای سوخت جامد استفاده می کند.

البته بهینه سازی های گسترده ای در مورد Trident D-5 انجام پذیرفته است.سیستم موقعیت یاب جهانی(GPS) در سال 1993 بر روی این موشک نصب و مورد تست قرار گرفت.بهبود دادن فیوز انفجار هوایی برای کلاهک MK 4 RV  در سال 1998 انجام پذیرفت.موتور سه مرحله ای جدیدی طراحی و تست شد و در نسل بعدی این موشک بکار گرفته شد,این بهینه سازی بقدری گسترده است که تا سال 2020 برای 300 موشک انجام می پذیرد,این بهینه سازی برای افزایش عمر این موشک ها انجام می پذیرد.

UGM-133 Trident D-5 در سال 1990 در نیروی دریایی ایالات متحده وارد خدمت شد.اولین پرتاب ازمایشی این موشک در ژانویه سال 1987 انجام پذیرفت.

در واقع D-5 برای بکار گیری در 24 عدد زیر دریایی کلاس-Ohio برنامه ریزی شده بود  ,اما در نهایت این مقدار به 14 تا 18 زیر دریایی کاهش یافت.

در حال حاضر ده زیر دریایی کلاس-  Ohioقابلیت حمل D-5  را دارا هستند,4 زیر دریایی دیگر تا سال 2008 مورد استفاده قرار می گیرند.تعداد 453 موشک برای تولید برنامه ریزی شده است که تا سال 2002 تعداد 395 موشک و 1920 RVs  تولید شده است.تعداد 300 موشک Trident D-5 در انتظار هستند تا به D-5A تبدیل شده

و عمر انها افزایش یابد, با این بهینه سازی این موشک ها می توانند تا سال 2042 در سرویس باقی بمانند.

Trident D-5  همچنین در انگستان و در 4 زیر دریایی کلاس-Vanguard مورد استفاده قرار می گیرد.این زیر دریایی ها توان حمل 16 موشک ساخت امریکا را دارا هستند.

 


خصوصيات         

عملكرد: موشك بالستیک قاره پیما(SLBM)

نام یدکی: UGM-133

سازنده: بخش فضايي و موشكي كمپاني Lockeed Martin

كشور سازنده: ایالات متحده امریکا

پيشرانه: موتور سه مرحله ای سوخت جامد

طول: 13.42 متر

قطر: 2.11 متر

وزن پرتاب: 59090 كيلوگرم

برد: 12000 كيلومتر

سيستم هدايت: هدايت خودكار/سيستم مكان يابي جهاني(GPS)

كلاهك: کلاهک اتمی W76  100 کیلوتنی یا W88  475 کیلوتنی

سال ورود به خدمت: 1990

منبع: Missilethreat /Wikipedia/Fas

نويسنده:اميرحسام ملايي يگانه

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

+ نوشته شده در  یکشنبه 4 آذر1386ساعت 20:48  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

موشک دوربرد هوا به هوای AIM-47 Falcon

مقدمه

موشک GAR-9 / AIM-47 نمونهء دوربرد شدهء موشک قدیمی هوا به هوای AIM-4 Falcon می‏باشد. AIM-47 با رادار کنترل آتش AN/ASG-18 ساخت هیوز هماهنگ بود و قرار بود مجموعهء رادار و موشک، به عنوان سلاح اصلی هواپیمای F-108 Rapier ساخت نورث آمریکن، به کار گرفته شوند. (چون این هواپیما، پروژه‏ای در حال ساخت بود، از آن با نام XF-108 نیز یاد می‏کردند)

AIM-47 در ابتدا با نام GAR-9 معرفی شده بود. GAR-9 مجهز به راکت سوخت مایع، کلاهک هسته‏ای، سامانهء هدایت‏پذیری نیمه‏فعال راداری، هدایت‏پذیری حساس به حرارت در انتهای مسیر پرواز، سرعتی برابر 6 ماخ و بردی تا 210 کیلومتر داشت.

تاریخچه
به سال 1957، هيوز در حال طراحي سيستم سلاح مخصوص برنامهء LRI-X متعلق به نيروي هوايي ايالات متحده بود كه هدف برنامهء LRI-X، طراحی جنگنده‏اي شكاري رهگير، با سرعت 3 ماخ بود. در اين هواپيماي جديد، قرار بود تركيب دو سامانهء‌ كنترل آتش بسيار دوربرد XY-1 و موشكهاي دوربرد هوا به هواي GAR-X استفاده شود؛ ضمن اينكه طبق برنامه، مقرر شده بود، سرجنگي موشك كه از نوع مواد منفجرهء به شدت انفجاري بود، با كلاهك هسته‏اي قابل تعويض باشد؛ و موشك بردي بين 15 تا 25 مايل (25 تا 40 كيلومتر) داشته باشد.

به تاريخ آوريل 1958، ضمن اينكه طراحي و ساخت رهگير دوربرد توسط برندهء مناقصهء پروژهء LRI-X دنبال مي‏شد، برنامهء ساخت موشك GAR-9 و رادار كنترل آتش AN/ASG-18 نيز (به پیمانکار خصوصی) واگذار گرديد. برندهء مناقصهء طراحي هواپیمای LRI-X، كمپاني معظم هواپيماسازي نورث‏آمريكن با جنگنده‏ای به نام F-108 Rapier بود؛ ضمن اينكه سامانهء مورد نظر قرار بود با هواپيماي XF-103 نيز توسط كمپاني هيوز در ارتباط با برنامهء LRI-X مورد آزمايش قرار گيرد. 


                                            

شکاری XF-108 Rapier ساخت نورث آمریکن (در حال ساخت)

به تاريخ 23 سپتامبر 1959، برنامهء‌ ساخت هواپيماي F-108 لغو گرديد، اما تصميم گرفته شده بود كه برنامهء‌ ساخت سامانه‏هاي AN/ASG-18 و GAR-9 همچنان دنبال شود. نمونهء آزمايشي موشك كه به نام XGAR-9 شناخته مي‏شد، در سال 1963، به نام XAIM-47A تغيير نام يافت؛ و به جهت امكان شكار بمب‏افكن‏هاي شوروي در فواصل بسيار دور، بسيار بزرگ و سنگين وزن بود تا قادر باشد در مسافتهای طولانی پرواز كند.
ادعا شده بود كه موشك بردي فراتر از 160 كيلومتر دارد. GAR-9 از هدايت‏پذيري نيمه‏فعال راداري بهره مي‏برد (SARH)، و رادار هدفياب موشك امكان قفل بر روي اهدافي تا سطح مقطع 9.3 متر مربع (100 فوت مربع) در فاصلهء 116 كيلومتري را ممكن مي‏ساخت. موشك در ابتداي مسير پروازش به سمت هدف، از سيستم برنامه‏ريزي شدهء خلبان خودكار بهره مي‏گرفت؛ بدين جهت مختصات دقيق هدف، قبل از پرتاب، به سر هدايت‏گر موشك انتقال مي‏يافت.
مشكلات اوليهء پيش آمده به هنگام طراحي سامانهء جستجوگر نيمه‏فعال راداري، باعث هدايت طراحي به سمت ساخت سامانهء نيمه‏فعال راداري به همراه سامانهء حساس به حرارت شد. اما ساخت یک سیستم هدایت‏پذیری دوگانه، سرانجام كنار گذاشته شد، زيرا باعث افزايش معادل 2 اينچ در قطر و 82 كيلوگرم در وزن موشك مي‏‎شد و چنين تغييراتي، نيازمند طراحي مجدد قسمت دريچهء تسليحات هواپيماي F-108 مي‏گشت.
براي پيشرانهء ‌موشك نيز پيش‏بيني شده بود كه يك موتور توربوجت به نام Aerojet-General XM59 مجهز به سوخت جامد استفاده شود كه به موشك، سرعتي برابر 6 ماخ را مي‏بخشيد. سرانجام مشكلات رخ داده با اين موتور، مهندسين را وادار كرد تا از پيشرانهء ساخت لاكهيد به نام Lockheed XSR13-LP-1 مجهز به سوخت جامد استفاده كنند. (ضمن اينكه استفاده از یک نوع پیشرانهء جت ساخت لاكهيد، مجهز به سوخت مایع قابل ذخیره سازی نیز در نظر گرفته شد) اما پیشرانهء جدید لاکهید داراي قدرت كمتري بود و سرعت موشك را تنها به 4 ماخ مي‏توانست برساند.
در ابتدا، مركز لابراتوار ملي (National Laboratories)، اقدام به طراحي يك كلاهك هسته‏اي به قدرت 0.25 كيلوتن از نوع W-42 براي سرجنگي GAR-9 نمود. اما ساخت كلاهك هسته‏اي به سال 1958 كنار گذاشته شد. ساير كوشش‏هاي انجام شده در جهت ساخت كلاهك اتمي براي GAR-9 هيچ ثمري در پي نداشتند. در اواسط سال 1959، براي اين موشك، از كلاهك متعارف 45 كيلوگرمي مجهز به فيوز مجاورتي در نظر گرفته شد.

Snoopy
پس از آنكه مطابق برنامهء از پيش تعيين شده، هواپیمای آزمایشگر موشک یعنی XF-103 در اختیار قرار نگرفت، كمپاني هيوز بر آن شد تا از بمب‏افكن مافوق‏صوت تغيير يافتهء B-58 Hustler بهره ببرد. بمب‏افكن مزبور، دچار تغييرات بسيار گسترده شد تا قادر شود رادار AN/ASG-18 را در محل دماغه جاي دهد؛ ضمن اينكه يك جايگاه تيغه‏اي شكل در محل زير هواپيما جهت حمل يك فروند موشك GAR-9 تعبيه شد. (ساير تغييرات، جزئي بودند) بدین ترتیب هواپيمای تغییر یافتهء B-58، به شماره سريال 665 – 55 به نام مستعار Snoopy اسم گذاری شد، و با دماغه‏اي متمايز، شناخته مي‏شد.
پرتابهاي سطح زمين موشك GAR-9 به تاريخ آگوست 1961 آغاز شدند و به دنبال آن، پرتابهاي هوايي توسط Snoopy نيز به تاريخ مي 1962 شروع گشتند. 


                                    

هواپیمای جاسوسی A-12 متعلق به سازمان CIA

YF-12A (شکاری - رهگیر F-12)
به سال 1960، كمپاني لاكهيد در حال طراحي هواپيمايي شكاري - رهگير بود كه در نهايت YF-12A نام گرفت. اين شكاري، از هواپيماي جاسوسی سازمان CIA به نام A-12 مشتق شده بود. به دنبال لغو ساخت هواپيماي F-108 كه بنا بود، موشك جديد GAR-9 در آن مورد استفاده قرار گيرد، كمپاني هيوز در ساخت هواپيماي LRI-X به كارخانهء لاكهيد ملحق شد و سامانهء جديد سلاح خود را درون هواپيماي جديد لاکهید، يعني پرندهء سياه (Blackbird) جاي داد. 
 هواپيماي جديد و مخوف لاكهيد، يعني YF-12A، داراي چهار جايگاه دروني حمل سلاح بود، اما دريچهء حمل تسليحات قسمت جلوي سمت راست، جهت حمل سيستم‏ها و تجهيزات اضافه بر سازمان الكترونيكي، كه با سامانهء كنترل آتش در ارتباط بودند، در نظر گرفته شده بود. سرانجام، هفت جايگاه پرتابگر موشک در نمونهء اوليهء YF-12A پیش‏بینی شدند، که منجر به 6 شکار می‏شد؛ تك جايگاه از دست رفته نيز براي نصب راکت جهت افزایش قدرت در حالت واماندگی در نظر گرفته شد. 

 
AIM-47B در حال نصب بر روی YF-12A



13 پرتاب موشک AIM-47 از طریق هواپیمای YF-12A به انجام رسید، و از این تعداد 12 موشک با دقت تمام، به اهداف مورد نظر، اصابت کردند. آخرین موشک پرتابی AIM-47 از طریق هواپیمای شکاری YF-12، با سرعت 3.2 ماخ و در ارتفاع 74.400 فوت (22.677 متر) پرواز کرد و سپس به هدف خود، که یک هواپیمای بی‏سرنشین (Drone) از نوع QB-47 بود و در ارتفاع 500 فوتی (152 متر) سطح زمین در حال پرواز بود، اصابت نمود.
متاسفانه همانند هواپیمای F-108، برنامهء ساخت شکاری پرقدرت و دورپرواز F-12 نیز، که نمونهء اولیهء آن با نام YF-12 ساخته شده بود، به سال 1966، برای همیشه لغو گردید.
در توليد موشكهاي AIM-47 انتظار مي‏رفت، گونهء فشرده‏‎تر شدهء آن به نام AIM-47B ساخته شود، كه در مدل B، بالچه‎ها جهت امكان‏‎پذيري نصب در درون محفظهء حمل تسليحات جنگندهء تغيير يافتهء F-12B، جمع مي‏‎شدند تا فضای کمتری را اشغال نمایند.
اگرچه جنگندهء F-12B هيچگاه به تولید نرسید، اما موشك AIM-47 و رادار AN/ASG-18 داراي ماندگاري بسيار طولاني شدند. موشك AIM-47 سرانجام به عنوان پايه‏اي جهت ساخت موشك دوربرد هوا به هواي AIM-54 Phoenix ويژهء نيروي دريايي ايالات متحده، مورد استفاده واقع شد. همچنين سامانهء كنترل آتش AN/ASG-18 به عنوان نقطهء شروعي جهت ساخت رادار AN/AWG-9 مورد استفاده قرار گرفت.
سرانجام برنامهء توليد موشك AIM-47، با ساخت تنها 80 فروند خاتمه داده شد. 

ساير كاربردها
در آن زمان، يك نمونهء ضدرادار از موشك AIM-47 به نام XAGM-76A مورد ارزيابي قرار گرفت. همچنين قرار بود از موشك AIM-47 در بمب‏افكن اتمي B-70 Valkyrie به عنوان سلاحي دفاعي استفاده شود. 


خصوصيات         

عملكرد: موشك هوا به هوا

كشور سازنده: ایالات متحده آمریکا

پيشرانه: موتور سوخت جامد

طول:۳.۸۲ متر

قطر:  ۳۴.۳ متر

وزن : ۳۷۱ كيلوگرم

برد: ۱۶۰ كيلومتر(۱۰۰ مايل)                     

كلاهك: ۴۵ کیلوگرم


منبع: centralclubs.com

+ نوشته شده در  پنجشنبه 17 آبان1386ساعت 16:3  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

موشک پاکستانی هاتف-6(شاهین-2)

موشك هاتف-6(شاهين-2) در حقيقت نسخه اي از  موشك هاتف-4(شاهين-1) است كه از دو موتور جهت پيشرانه سود مي برد.البته شايعاتي وجود دارد كه در آن صحبت از كپي برداري اين موشك از روي موشك M-18 جمهوري خلق چين شده است كه البته تائيد نشده است.

پاكستان توليد  اين موشك را براي ترساندن رقيب تسليحاتي خود در منطقه يعني كشور هند شروع كرده است,دامنه اختلافات اين دو كشور به سالهاي 1947 بر مي گردد.البته اين موشك مسابقه تسليحاتي ميان دو كشور را پيچيده تر مي نمايد.

هاتف-6(شاهين-2) از حمل كننده متحرك سود مي برد.اين موشك از سيستم هدايت خودكار همراه با موقعيت ياب جهاني(GPS) كه وظيفه هدايت موشك در مراحل پاياني را بر عهده دارد براي هدايت پذيري استفده مي كند.

هاتف-6 يك موشك استراتژيك با برد 2000 كيلومتري(1243 مايلي) محسوب مي شود كه دقتي برابر با 350 متر(CPE) دارد(البته برخي منابع برد نهايي هاتف-6 را 3500كيلومتر(2174مايل) عنوان كرده اند كه تاييد نشده است).

طول موشك هاتف-6(شاهين-2) بالغ بر 17 متر است و عرض آن حداكثر 1.4 متر مي باشد كه وزن پرتاب آن 21600 كيلوگرم است.هاتف از يك كلاهك بهره مي برد كه وزن آن حداكثر 700 كيلوگرم است.كلاهك ساخته شده پيش از ورود به جو  يا بعد از تمام شدن سوخت موتور مرحله دوم از موشك جدا مي شود.

موشك هاتف توانايي مجهز شدن به كلاهك اتمي با وزن 15 يا 35 كيلوتن را داراست.البته طبق مقررات موجود اين موشك توانايي تجهيز به كلاهكي با مواد منفجره سنگين,مهمات جنگي,هيدروژني و شيميايي را داراست.

موتور اوليه اين موشك نوع بهبود يافته موتور موشك هاتف-4(شاهين-1) است كه از سوخت جامد استفاده مي كند و موتور دوم نيز شبيه هاتف-4 مي باشد.البته چهار باله دلتا شكل پشت هر يك از موتورها قرار گرفته است.

هاتف-6 اولين بار در سال 2000 براي عموم نمايش داده شد همچنين گزارش ها اشاره دارد بر اينكه هاتف-6 براي تست در سال 1999 آماده بوده است.اولين تست پرواز اين موشك در مارچ سال 2004 به وقوع پيوست.وضعيت كنوني هاتف-6 نامعلوم است اما تعداد محدودي در حدود 5 تا 10 فروند ساخته شده است.


خصوصيات         

عملكرد: موشك بالستيك ميان برد(MRBM)

سازنده: صنايع موشكي پاكستان

كشور سازنده: پاكستان

پيشرانه: موتور دو مرحله اي با سوخت جامد

طول:17 متر

قطر:  1.4متر

وزن پرتاب: 21600 كيلوگرم

برد: 2000 كيلومتر(1243 مايل)                     

سيستم هدايت: هدايت خودكار/سيستم مكان يابي جهاني(GPS)

كلاهك: 700 كيلوگرمي يا 15 تا 35 كيلوتن

نوع كلاهك: اتمي/شيميايي/هيدروژني/مهمات سنگين

منبع: Missilethreat.com

نويسنده:اميرحسام ملايي يگانه

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

 
 
+ نوشته شده در  سه شنبه 17 مهر1386ساعت 11:14  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

موشک میان برد هوا به هوای R-27

موشك هوا به هواي ميان‏برد R-27 يكي از تسليحات اصلي جنگندهء ميگ-29 به شمار مي‏رود. اين موشك در سازمان ناتو با نام AA-10 ALAMO (آلامو) شناخته مي‏شود. موشك R-27R يكي از گونه‏هاي R-27 است كه از نظر مشخصات فني، بسيار به مشابه آمريكايي خود يعني AIM-7M (اسپارو) شباهت داشته و برابري مي‏كند، هرچند كه در بسياري موارد (مانند برد بيشتر و سرجنگي قوي‏تر)، از رقیب آمريكايي خود برتر مي‏باشد. پس از اتحاد آلمان، ميگهاي29 (آلمان‏شرقي) و تسليحات مربوط به آنها در اختيار لوفت‏وافه (نيروي هوايي آلمان‏غربي) قرار گرفت. پس از اين بود كه تسليحات ميگ29 و مشخصات رادار آن در اختيار ناتو و اسرائیل قرار گرفت.

 

طراحی ماجولار

نوع طراحي R-27 به گونه‏اي است كه از قطعات و بخش‏هاي مجزا ساخته شده است كه بر اين پايه، گونه‏هاي مختلفي از موشكهاي هوا به هواي روسي طراحي و توسعه يافته‏اند. در اتحاد شوروي، موشكهاي بسياري بر پايهء اين موشك طراحي و ساخته شدند كه از هدفيابي حرارت موتور هواپيماها (Infrared Homing) يا هدفيابي نيمه فعال راداري (Semi-Active Radar Homing) يا هدفيابي تمام راداري (Active Radar Homing) بهره مي‏بردند.

مدل ALAMO-C یا R-27AE بردي حدود 130 كيلومتر دارد در حالي كه گونه‏هاي ديگر اين موشك، بردي بين 70 تا 170 كيلومتر دارند. مدل AE و گونه دریاپایهء (Naval Version) آن یعنی EM (نوعی که بر علیه اهدافی که در سطح دریا پرواز میکنند) از آشیانهیاب فعال راداری بهره میگیرند. همچنین مدل R-27P موشکی است ضدرادار و بر علیه رادارهای پرنده مانند آواکس به کار میرود و مسیر خود را از طریق امواج رادار آواکس به دقت پیدا میکند.

R-27 به طور استاندارد، موشكي ميان برد است که نياز به هدايت اولیه از سوي رادار هواپيماي شليك كننده دارد. حدس زده مي‏شود که موشک آلامو به سال 1985 به خدمت درآمده و بر روي جنگنده‏های نسل چهارم نظیر ميگهاي29 و سوخوهاي27 (كه آن زمان جنگنده‏هاي تراز اول اتحاد شوروي محسوب می‏شدند) نصب شده است.

R-27 مي‏تواند در نبردهاي نزديك و سنگين هوايي يا نبردهاي دوربرد هوايي كه هواپيماي دشمن ديده نمي‏شود (BVR) به كار رود. این موشک می‏تواند اهدافی را که از جهت‏های مختلف هوایی می‏آیند یا اهدافی را که در نزدیکی سطح زمین یا سطح دریا پرواز می‏کنند، در هر شرائط آب و هوایی، ساقط کند. همچنین می‏تواند بر ضد پرنده‏های بدون سرنشین یا موشکهای کروز نیز به کار رود.

R-27R از جستجوگر (هدفیاب) نیمهفعال راداری بهره میگیرد. R-27R همچنین از یک رادار داخلی، یک فیوز مجاورتی و یک فیوز ضربهای استفاده کرده و سرجنگی موشک، ضدصاعقه طراحی شده است.

 

سیستم هدایت موشک تا رسیدن به هدف، در دو مرحله انجام میشود:

 

1- هدایت و اصلاح مسیر در ابتدای مسیر پروازی موشک

2- هدایت نهایی (هدفیابی دقیق یا Homing)

البته هدایت موشک زمانی امکانپذیر میشود که هدف مورد نظر در برد رادار جنگنده قرار گرفته و رادار بتواند بر روی آن قفل شود. موشک به نحوی هدایت میشود که بهترین مسیر را جهت رسیدن به هدف و انجام مرحله آشیانهیابی دقیق و سپس انفجار فیوز مجاورتی، انجام دهد.

این موشک همچنین قادر است هدف خود را از فریبندههایی نظیر دود و حرارت فرعی (Decoys) ایجاد شده جهت انحرافش تشخیص داده و همچنین هنگامی که از برد رادار جنگندهء شلیککننده نیز خارج میشود به حرکت در مسیر صحیح خود ادامه دهد. همچنین میتواند به اهدافی که در ارتفاع خیلی کم و خارج از زاویهء دید پرواز میکنند اصابت کند.

این موشک یک کانارد (بالچه کوچک جلویی موشک) با طراحی آیرودینامیک، به همراه بالچههایی آیرودینامیکی صلیب شکل در مرکز بدنهء خود دارد. سطوح کنترلی پروانهای شکل به موشک این قدرت را میدهند که جهت حرکتش سمت چپ یا راست منحرف شود یا به سمت بالا و پائین به خوبی مانور نماید ضمن اینکه به پایداری موشک در حین این چرخشها کمک مینمایند. هر کدام از 4 سطح کنترلی نصب شده روی موشک، به یک پمپ هیدورلیکی مجهز هستند که این پمپ از روغن موجود در مخزن موشک برای تامین فشار هیدرولیکی مورد نیاز حرکت بالچههای کنترلی، نیروی مورد نیاز را فراهم میآورد. سطوح کنترلی درست بالای این سیستم هیدرولیک نصب شدهاند و هنگامی که هدفیابی نهایی در دستور کار موشک شلیک شده قرار میگیرد، این سطوح توسط پمپ هیدرولیکی تغییر مسیر صحیح را به طوری که تعادل موشک برهم نخورد انجام میدهند.

 

ایراد سیستم نیمه‏فعال راداری

 

در هدفیابهای نیمهفعال راداری نظیر سیستم هدایتگر موشک اسپارو، رادار هواپیمای شلیک کنندهء موشک، باید تا زمان اصابت موشک شلیک شده به سمت هدف، روی هدف، قفل بماند و به همین دلیل، در طول این مدت، جنگنده دچار فلج تاکتیکی میشود و نمیتواند با اهداف دیگر هوایی درگیر شود. این مشکلی بود که برای جنگندههای F-4 در جنگ ویتنام هنگام شلیک موشک اسپارو پیش آمد و تعدادی از این هواپیماها به جهت قفل ماندن رادارشان بر روی هدف، خود طعمهء میگهای ویتنامی شدند.

 

 


خصوصيات         

عملكرد: موشك هوا به هوا

سازنده: ویمپل (Vympel)

كشور سازنده: روسیه

پيشرانه: راكت تک مرحله ای  با سوخت جامد

طول:3.7 متر

قطر: 230 میلی متر

برد: 184 كيلومتر                     

سيستم هدايت: هدایت نیمه فعال راداری/حرارت یاب

سرعت: 4 ماخ                       

كلاهك: 39 كيلوگرمي

پلتفورم  : Su-27 / Su-30 / Su-32 / Su-34 / Su-35 / Su-37/Yak-141/MIG-29

منبع: وبلاگ ارتش ش ا ه ن ش ا ه ي ايران

نويسنده:دوست محترم بنده آقا رضا

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 9 مهر1386ساعت 16:52  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

موشك هاي هوا به هواي موجود در نیروی هوایی ایران

موشک هوا به هوای AIM-7 Sparrow :

 

این موشک، یک موشک هوا به هوا از نوع هدایت شونده راداری با برد  تقيريبي 40 كيلومتر و یک کلاهک انفجاری بسیار قوی است.ویژگی های عملیاتی مختلفی دارد از جمله : قابلیت استفاده در هر نوع آب و هوا و هر ارتفاعی و قابیت حمله به انواع هواپیماها و موشکهای پیشرفته از هر جهتی. سری این موشک ها دارای هدایت نیمه فعال راداری می باشد.

امواج راداری و بهره بردن از سیستم کنترل هیدرولیکی سطح، این موشک را در جهت هدف خود تثبیت و هدایت میکند نیروی محرکه ان توسط سوخت جامد فراهم می شود.اسپارو دارای محدودیت هایی نیز هست از آن جمله این که هواپیمایی که آن را شلیک می کند باید هواپیمای مورد نظر را در رادار خود نگه دارد و برای این منظور باید مستقیم به سمت هدف حرکت کند.

 این موشک بر روی F-14 , F-15 ,F-18, F16 نیز نصب میشود.

اين  موشك در طول جنگ نیز با کمک جنگنده های اف-4 و اف-14 انواع مختلف جنگنده های عراقی از جمله میراژ